ตอนที่15
ปี 2เทอม 1 ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน
ณหอพักในมหาลัย
คู่รักหนุ่มเ้าจอมวางแผนนอนอ่านหนังสือบนเตียงนอนด้วยกันต่างฝ่ายต่างพิงกันและกันเรียนรู้ด้วยกันอย่างมีความสุขพลันมีเสียงฝีเท้าอันคุ้นเคยเดินฉับ ๆ เข้ามาด้วยความหงุดหงิดลากเก้าอี้มาวางอยู่ข้างเตียงของคนทั้งสอง แล้วหย่อนตูดนั่งกระแทกลงเสียงดัง กึก! พร้อมเริ่มบทสนทนา
“พวกมึงเลิกหวานกันได้ป่ะ กูจะเป็บ้าอยู่แล้ว เพราะแผนลองใจไร้สาระของพวกมึงเนี่ย” ไพ่แย่งหนังสือจากมือของจีโอแล้วโยนทิ้งไปข้างหลังบนเตียงนอนข้าง ๆ
“ทำไมเกิดอะไรขึ้น ทุกอย่างก็เป็ไปตามแผนไม่ใช่หรอ ”จีโอพูดพร้อมกับเลื่อนตัวเพื่อลงไปนอนบนตักของแมชชีนที่ตอนนี้นั่งพิงหัวเตียงวางหนังสือเล่มโปรดไวข้าง ๆ แล้วหยิบองุ่นขึ้นมาผลันก้มลงมองคนข้างล่างที่ตอนนี้กำลังอ้าปากรอรับผลองุ่นหวานที่แมชชีนถืออยู่ “ อ่ามมมมอร่อยแฮะ ”
“เป็ไปตามแผนเชี่ยอะไร หาคู่แข่งให้กูเพิ่มละสิไมว่า รู้มั้ย ่ที่กูลองใจไอ้พี่โฟนมันเริ่มทำแต้มละ ”ไพ่สาทยายออกมาโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ตัวเองทำหน้าตาแบบไหน
“พี่โฟน พี่คนนั้นเขามีแฟนแล้วไม่ใช่หรอเ้าของร้านเหล้าเปิดใหม่พี่เขาจะมาแย่งได้ไง ” แมชชีนโพ่งขึ้นมาแทรกเพราะนี่เป็เื่ใหม่ที่พึ่งได้รับข่าวสาร
“เผื่อมึงยังไม่รู้นะ ไอ้พี่โฟนมันชอบพี่ไฮโลของกูเว่ย แต่ที่ผ่านมาแกจีบไม่ติดเฉยๆ แล้วถ้าวันนี้ไอ้พี่โฟนนั่นเข้ามาจีบพี่ไฮโลใหม่ กูจะทำยังไง ”ไพ่รู้สึกกังวลเป็พิเศษ มองโทรศัพท์ตลอดเวลาเพื่อว่าคนเป็พี่จะทักหาในเวลานี้สมองก็คิดแต่ว่าสงสัยคงต้องยกเลิกแผนการทำให้หึงนี่ซะถ้าหมาคาบไปแดกก่อนละเป็เื่
“แต่พี่เขามีแฟนแล้ว จะมาจีบพี่มึงได้ไงก่อน ” แมชชีนกล่าวอีกครั้ง
“แฟนหรอ มองยังไงก็แค่คู่นอนมั้ย ” ไพ่แย้งขึ้นมาทันควัน “เมื่อคืนก็ไม่ยอมกลับห้อง อยู่กับไอ้พี่โฟนทั้งคืนเลย ไหนจะให้ไปส่งที่ห้องอีกเห็นแบบนี้กูก็หวงนะจะบอกให้ ”
“อย่าบอกนะ ที่เมื่อคืนมึงไม่กลับห้อง นี่มึงไปนั่งเฝ้าพี่เขากินเหล้าหรอมึงโรคจิตป่ะเนี่ย ไอ้เราก็นึกว่าไปกับน้องบีบี ”
“กูแยกย้ายกันั้แ่กินหมูกระทะเสร็จแล้ว น้องเขาก็น่ารักแหละแต่น่าเสียดายที่กูชอบผู้ชาย ”
“มึงนี่มันชั่วจริง ๆไม่สนใจน้องเขาแต่ดูแลเอาใจใส่ประหนึ่งเมียเลยนะ่สองสัปดาห์ที่ผ่านมานี้น่ะ ”จีโอตำหนิออกมาแบบโต้ง ๆ เพราะว่าเป็คนไม่ชอบการล้อเล่นกับความรู้สึกเนื่องจากปมในอดีต
“ไม่ใช่กูที่ชั่วครับ เมียมึงอ่ะที่ชั่ว แผนเมียมึงทั้งนั้น ”
“เมียกูเป็คนดี อย่าริอาจใส่ร้ายครับ ” จีโอไม่พูดเปล่าดึงคนตัวเล็กน่ารักเข้ามากอด และหอมหน้าผากโชว์ไปหนึ่งกรุบ
“กูไม่ไหวละ กูจะหาโอกาสบอกความจริงกับพี่เขาถ้าพี่เขารู้ความจริงขึ้นมาละก็มีหวังโกรธกูไปยันภพชาติหน้าแน่ ๆ เลย ”
“แล้วแต่มึงก็แล้วกัน อย่างน้อย ๆ ไม่กี่วันมานี้ก็สามารถพิสูจน์ได้แล้วว่าพี่เขาก็ชอบมึงเหมือนกัน ไม่งั้นคงไม่ตามง้อมึงขนาดนี้หรอ ” แมช ชีนเสริมจากที่คุยกันค้างเอาไว้
“ง้ออะไรละ นั่นมันการสอบสวน สืบสวนชัด ๆ โทรหากูถี่ยิบ ทำอะไร อยู่ที่ไหน กับใครทุก ๆ สองชั่วโมง ไหนจะข้อความชวนมากินข้าว ไปเที่ยว เข้านอน ส่งข้อความมาบ่อยจนน่าใเป็ปฏิกิริยาที่น่าเหลือเชื่อซึ่งกูไม่เคยได้รับมันมาก่อน ” ถึงจะบ่นออกไปแบบนั้นแต่ใบหน้ากลับเปื้อนรอยยิ้มด้วยความพอใจ เผลอมีความสุขไปชั่วขณะหรือว่าจะลองแกล้งต่ออีกสักพักนะอยากกลับห้องไปดูแลจังไม่รู้ว่าตอนนี้ตื่นแล้วหรือเปล่ากินเกี๊ยวหมูที่ซื้อไว้ให้หรือยัง ( ข้าวต้มที่โฟนซื้อให้ไฮโล ไพ่แอบกินหมดแล้ว )จะนึกถึงเราทันทีเมื่อตื่นหรือเปล่า น่ารักจริง ๆ พี่ไฮโลของฉันเนี่ย
“อี๋ น่าขนลุก ยิ้มได้โรคจิตมาก ” แมชชีนเขวี่ยงหมอนใส่คนเพ้อฝันเพื่อเรียกสติ
“ชิ ” เสียงเดาะลิ้นดังขึ้น พร้อมกับมือแกร่งที่ปาหมอนใบเดิมกลับไปอย่างรุนแรง “พูดมากจริง จีโอมึงเอาไอ้จ้อนยัดปากสิ จะได้เงียบ ๆ ”
“เดี๋ยวกูจัดให้ ไอ้เพื่อนรัก ”ฝ่ามืออันทรงเกียรติได้ฟาดลงกลางกระหม่อมของคนขี้เล่น
“โอ้ยยยย ทำไมรุนแรงจังเลยคะ ” จีโอทำหน้าอ้อนใส่แมชชีนที่กำลังทำหน้าขยะแขยงอยู่
“คะพ่อมึงสิ พูดปกติดิ ขนลุกไปหมดละเนี่ย บรื้ออออ ”
“ปกติก็เรียก เบ๊บ กับ บี๋ ไม่ใช่หรอ ” แมชชีนหน้าแดงเขินอายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกไม่ใช่ว่าไม่ชอบอะไรแบบนี้ แต่นี่มันเกินไปแล้ว แถมยังอยู่ต่อหน้าบุคคลที่สามอีกต่างหากเื่แบบนี้ก็ต้องพูดและทำ ในตอนที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองสิเื่แค่นี้ยังต้องให้บอกอีกรึไง
“โอ้ยยยย เลี่ยน กูนอนละ เดี๋ยวเย็น ๆ กูจะแวะเข้าไปดูพี่ไฮโลที่หอนะแล้วค่อยไปทำงานต่อ ” ร่างกายอ่อนเพลียมาั้แ่เมื่อคืนเพราะต้องนั่งเฝ้านั่งระแวงคนของใจอยู่ที่ร้านตรงข้ามไม่กล้าแม้แต่จะให้ห่างตาสักวินาทีเดียว ไม่เข้าใจเลยว่า คนนิสัยแบบนี้ สามารถอยู่รอดจากเกย์คิงมาจนถึงตอนนี้ได้ยังไงดูแต่ละคนที่เข้าหาสิ ผู้ชายแท้ซะที่ไหน เขายื่นอะไรให้ก็ดื่มหมดเขาลากไปนั่งโต๊ะไหนก็ไปกับเขาด้วย ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวเอาซะเลยถึงจะไม่พอใจไอ้พี่โฟนที่คอยเข้ามายุ่มย่ามกับพี่อยู่บ่อย ๆแต่ก็ยังเป็ความจริงที่เขาคอยกันคนอื่น ๆ ที่เข้าหาพี่ไฮโลด้วยจุดประสงค์ไม่ดีและคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง แต่มันจะดีมากกว่านี้ถ้าคนคนนั้นเป็ไพ่คนนี้น่ะนะ
แสงอาทิตย์ยามเย็นสอดส่องเข้ามาภายในห้องเล็กเตียงน้อย ๆ ที่รองรับมนุษย์ได้เพียงคนเดียว ปลายเท้ายื่นเลยเตียงออกมาเล็กน้อย เนื่องจากเ้าของที่นอนนั้นสูงเกินไปมือข้างที่ถนัดหยิบแว่นที่หัวเตียงมาสวมเข้ากับใบหน้ายาวได้รูปมองหาโทรศัพท์เพื่อเช็คว่ากี่โมงแล้ว หน้าจอที่มืดสนิทพลันมีแสงกระพริบแจ้งเตือนสายเรียกเข้า ประมาณ 5 สายที่ไม่ได้รับทำให้ไพ่รีบโทรกลับด้วยสัญชาตญาณ แต่ไม่มีการตอบรับจากทางปลายสายใด ๆ
“เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าวะ ” ไม่รอช้าไพ่ก็ได้หยิบกระเป๋าและกุญแจรถออกจากหอไปทันทีด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่มกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเ้าพี่หรือไม่ “รับสายสิครับพี่ไฮโล โธ่เว่ย ”
เมื่อถึงหอพักคนใจร้อนเข้ามาในห้องอย่างกระทันหันโดยไม่มีการเคาะประตูเพื่อแสดงมารยาทโดยพื้นฐานเลยสักนิด“ พี่ไฮโลครับ พี่เป็อะไรรึเปล่า ”ภาพที่เห็นคือภาพที่ไฮโลกำลังนั่งกินดื่มร่วมกับโค้กและหวยกลางห้องกับโต๊ะญี่ปุ่นคู่ใจที่เอาไว้วางของกินร่วมกัน เท้ายาว ๆ ก้าวฉับ ๆไปแย่งแก้วน้ำสีเหลืองออกจากมือคนเป็พี่ทันทีโดยไม่สนใจอีกสองคนเลยด้วยซ้ำ
“นี่พี่ยังจะดื่มอีกหรอครับ ให้ร่างกายได้พักผ่อนหน่อยเหอะ ”
“มึงจะมาสนใจอะไรกูเมื่อคืนคงสนุกสนานกับน้องคนนั้นจนไม่มีแรงตื่นมารับสายกูเลยสินะ ”คำพูดประชดประชันพ่นออกมาอย่างไม่คาดคิด มือแสนไวแย่งแก้วเหล้าจากคนใจร้อนคืนมา “แล้วในแก้วก็คือน้ำชา เอามานี่ ”
“เมื่อคืนผมอยู่หอใน ผมไม่ได้ไปค้างที่ไหน ถ้าพี่ไม่เชื่อ ถามแมช ชีนกับจีโอดูก็ได้” ไพ่ยื่นโทรศัพท์ให้กับพี่เพื่อโทรหาเพื่อนทั้งสองให้เป็พยานกับความบริสุทธิ์ของตัวเอง
“ทำไมกูต้องทำด้วย เพื่อนมึงก็ต้องช่วยมึงโกหกอยู่แล้วมั้ย ”
“ผมพูดจริง ๆ นะครับ พี่เชื่อผมนะ นะครับ ” ไพ่เริ่มเปลี่ยนแผนมาใช้ลูกอ้อนเพื่อทะลายกำแพงขี้งอนของพี่ก่อนที่จะมีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา
“โทษนะ พวกมึงไม่ได้อยู่กันสองคนเน้าะ เกรงใจพวกกูหน่อยก็ได้ ” โค้กเอามือมาบังคั้นกลางระหว่างใบหน้าของไพ่และไฮโลเอาไว้แล้วผลักหน้าผากน้องออกไปให้ห่าง ๆ คนเป็พี่ทันที “ อยู่ห่าง ๆ เพื่อนกูด้วยครับ”
“หวัดดีครับพี่โค้ก ” ไพ่ยกมือไหว้แบบส่ง ๆโดยที่ดวงตาทั้งสองข้างยังมองหน้าของคนเป็พี่ตาไม่กระพริบ
“เออ หวัดดี ”
“พี่มาได้ไงครับ มึงด้วย มาได้ไงเนี่ย ่นี้ไม่ค่อยเจอเลย ”ไพ่หันไปถามเพื่อรักที่กำลังคีบน้ำแข็งใส่แก้วอยู่
“โทษทีวะ พอดี่นี้กูต้องเก็บรายวิชาพื้นฐานโยธาให้ทันรุ่นเดียวกันเลยไม่ค่อยได้ทำตัวไร้สาระเหมือนแต่ก่อน ” หวยยื่นแก้วน้ำแข็งให้กับคนที่พึ่งมาถึง
“แต่มึงไม่กลับหอเลยนะ ” ไพ่พูดแซวขึ้นใช้สายตามองพี่โค้กกับหวยสลับกันไปมาจนหวยรู้สึกแปลก ๆ
“พูดอย่างกับมึงกลับหอบ่อยงั้นแหละ แหม ลืมทางกลับหอไปแล้วมั้ง ”หวยพูดแก้ตัวแบบมีพอรุจสุด ๆ แต่กก็ยังไม่วายแซะคนถามด้วย
“มึงจะพูดอ้อมค้อมเพื่อ มึงก็แค่บอกออกไปว่ามึงไปนอนที่หอกูก็จบแล้ว ”โค้กพูดออกมาเหมือนเพื่อนนอนบ้านเพื่อนปกติไม่ได้ดูน่าสงสัยอะไรเลยสักนิด
“ยังไงเนี่ย กูไม่เห็นจะรู้เื่เลย ” ไฮโลก็ถามแบบปกติด้วยสีหน้าที่ไม่ได้สงสัยอะไรมากเช่นกัน
“มึงเคยไปห้องกูใช่มั้ย ของเยอะขนาดนั้นกูคงขนออกไม่ไหวหรอกแล้วก็ไม่รู้จะขนไปไว้ที่ไหนด้วย กูเลยให้มันไปอยู่ที่ห้องกู ไหน ๆก็ต้องจ่ายค่าเช่าห้อง่กูไปฝึกงานอยู่แล้ว สู้ให้ไอ้หวยไปอยู่เพื่อหารค่าเช่าห้องก็ไม่แย่มีคนปัดกวาดเช็ดถูให้ตลอดดีจะตาย ” ทุกคำพูดของหวยฟังดูสมเหตุสมผลความคิดของชายชาตรีทั้งสองคนไม่ได้คิดอะไรมากเพราะทุกอย่างล้วนมีเหตุและผลผิดเด็กน้อยสองคนที่ทำตัวเลิ่กลั่กไม่ไหว
“สรุป มึงกับพี่โค้กนี่ยังไงวะ ”ไพ่กระซิบถามเสียงแ่ ขณะที่รุ่นพี่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติ
“ไม่รู้ดิวะ ความสัมพันธ์ที่กูอยากเอาพี่เขาทุกครั้งที่เจอกันนี่มันยังไงหรอ ”หวยพูดออกมาด้วยสีหน้าที่จริงจัง เหมือนยังไม่ค่อยได้รู้ความรู้สึกของตัวเอง
“ความสัมพันธ์แบบจิต ๆ สินะ ”
“ไม่ใช่โว้ยยยย ”
“แล้วมันยังไง ”
“กูไม่รู้ กูรู้แค่ว่ากูขาดพี่โค้กไม่ได้ เหมือนกูโดนของเลย มึงคิดดู กูเดินทางจากมอไปหาพี่เขาที่ฝึกงานทุกสัปดาห์อะถ้าไม่ได้เจอเหมือนใจจะขาด ”หวยพยายามอธิบายความรู้สึกของตัวเองที่อัดแน่นอยู่ภายในใจออกมา
“พี่น้องโซน ? ”
“พี่น้องก็เหี้ยละ ถ้าพี่โค้กมีมดลูกป่านนี้ลูกห้าลูกหกแล้วเหอะ ”หวยพูดขึ้นมาขิงพร้อมกับยิ้มที่มุมปากเพื่อแสดงถึงความสัมพันธ์ที่เกิดช้าแต่ก้าวหน้ากว่าไพ่ที่เริ่มก่อนมาไกลโข แล้วค่อย ๆ ทำสายตาเศร้า ๆ ปนเหนื่อย ๆออกมา “ ถึงอย่างนั้น เราสองคนก็ยังไม่มีสถานะอยู่ดี ”
“เอาน่า กูไม่ปลอบมึงหรอกนะ ขนาดกูยังเอาตัวเองไม่รอดเลย ”ในขณะที่ทั้งคู่กำลังสทนากันอยู่นั้นโค้กก็เรียกให้ทั้งคู่มานั่งรวมวงด้วยกันเพื่อความสนุกสนานที่มากขึ้น
โค้กที่ห่างหายจากเพื่อนไปนานก็เล่าวีรกรรมต่างๆ ในที่ทำงานให้ฟัง ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างตัวเองก่อเื่ไว้มากมายขนาดไหน เื่ที่โดนหัวหน้าด่าเพราะชงกาแฟไม่ถูกใจแล้วไหนจะเื่ที่มีรุ่นพี่เข้ามาจีบ ชวนไปกินข้าวสังสรรค์ร่วมกันอยู่บ่อย ๆ
“ผมไม่เห็นรู้มาก่อนเลย ว่าพี่มีคนมาจีบด้วย” บรรยากาศเริ่มไม่สนุกเมื่อหวยแย้งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่
“เอ้า กูไม่ได้ไลฟ์สดการใช้ชีวิตนะเว่ย การที่มึงไม่รู้หลาย ๆ เื่ของกูมันก็ปกติป่ะ” โค้กทำสีหน้าทะเล้นพูดแซวติดตลกตามนิสัย
“ก็จริง ” ไฮโลพูดเสริม “ นอกซะจากว่ามึงสองคนเป็แฟนกัน สถานการณ์มันก็จะเปลี่ยนไปแต่บังเอิญเป็รุ่นพี่กับรุ่นน้องนี่เน้าะ ” ยังไม่ทันจะพูดจบประโยคสายตาทั้งสามคู่หันมามองคนไม่ทันโลกพร้อมกัน “ อะไร กูพูดอะไรผิดรึไง ”
“แล้วถ้ามีคนมาจีบไอ้ไพ่ แล้วมันไม่เคยบอกพี่เลย พี่จะรู้สึกยังไงครับ ”หวยถามกลับด้วยความสงสัย แถมไพ่ยังดูเหมือนคาดหวังคำตอบจากพี่อีกต่างหาก
“กูก็คงรู้สึกไม่ยุติธรรมแหละ ทั้ง ๆ ที่มันห้ามไม่ให้กูคบคนอื่นขณะที่มันจีบกูแต่มันกลับ ........ ” ไฮโลเหลือบมองไพ่ที่นั่งอยู่ตรงข้าม “ ช่างเถอะถึงยังไงสถานะก็ไม่ได้ชัดเจนไม่พอใจแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเข้าไปแทรกกลางระหว่างเขาสองคนที่กำลังจีบกันสักหน่อยถ้าคนของเรามันมั่นคงกับเราพอ มันก็จะไม่มีทางจริงจังกับคนอื่น ก็แค่ปล่อย ๆให้ออกไปหากินข้างนอกบ้าง ” บรรยากาศเงียบลงยิ่งกว่าตอนแรกไพ่ถึงกับฝืนกลืนน้ำลายลงคอไม่นึกว่าคนเป็พี่จะมีความคิดที่ลึกซึ้งมากถึงเพียงนี้ กับแกล้มที่แสนอร่อย จู่ ๆรสชาติก็ไม่ถูกปากขึ้นมาซะอย่างนั้น
“งั้น ถ้าอาหารใหม่มันดีกว่า คนของเราเลือกที่จะไม่กลับมาต้องทำยังไงละครับ ”หวยเย้าแย่เพิ่มไฟอีกรอบ แล้วหันไปสบตากับโค้กที่ความมั่นใจค่อย ๆ ลดลงเรื่อย ๆเหมือนจะรู้สึกผิดขึ้นมาตงิดตงิด
“ถ้าเป็กูก็คงต้องปล่อยไป กูไม่มีทางพยายามรั้งคนที่หมดใจไว้หรอก ก็ลองพลาดดูสิมันตัดกูออกไปได้กูก็ตัดมันได้เหมือนกัน และที่สำคัญกูไม่ใช่คนประเภทที่จะโสดนานหรอกนะคนรอต่อคิวจีบกูเยอะจะตาย 555 ” ประโยคสุดท้ายไฮโลพูดติดตลกเพื่อไม่ให้บรรยากาศตึงเครียดและให้ทุกคนสนุกสนานไปกับการกลับมาพบกันของกลุ่มเพื่อน ก่อนที่จะมีเสียงเย็น ๆดังแทรกเข้ามากลางวง
“ถ้าเป็ผมนะ ผมคงทำทุกทางเพื่อยื้อคนที่ผมรักเอาไว้ต่อให้หัวใจของเขาเป็ของคนอื่นไปแล้วก็ตาม อย่างน้อย ๆให้ผมได้ร่างกายของคนที่ผมรักเอาไว้ก็ไม่ได้แย่หมอนั่นอาจจะได้หัวใจและความรู้สึกดี ๆ แต่ผมได้สนทนากับคนที่ผมรักได้กินข้าวร่วมกัน ได้กอด ได้จูบ ได้ร่วมเตียงแค่ความสัมพันธ์ทางจิติญญาไม่เห็นจะน่าอิจฉาเลยสักนิดเดียว 555 จริง ๆเลยอย่างกับนิยายแหนะ เ้าพ่อมาเฟียกับเมียของเขา ” ไฮโลหันไปมองไพ่ที่ทำหน้านิ่งๆ กับคำพูดเมื่อสักครู่ของเ้าน้อง ที่เหมือนไม่ใช่ประโยคล้อเล่นเลยสักนิด
//กับคนอื่นกูอาจจะปล่อยเขาไปกรณีที่อีกฝ่ายหมดรักกูแล้วแต่กับมึงกูก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะทำใจปล่อยไปได้หรือเปล่ากูอาจจะเป็เหมือนกับที่มึงพูดก็ได้ละมั้ง ร่างกายไว้ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย//ไฮโลครุ่นคิดอยู่ภายในใจ ขณะที่สบตากับไพ่ด้วยความรู้สึกที่แสนสับสนกูเกลียดตัวเองที่เป็แบบนี้ที่สุด