ความลับของเพื่อนสนิท

หลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อวันนั้น มันยังคงติดอยู่ในความฝันไม่เลือนหาย ผมได้แต่ภาวนาให้พวกเขาทั้งสองไปแบบไม่มีอะไรค้างคา ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือเรื่องของผม พวกเขาคงจะคิดว่าถ้าตายไปแล้วใครจะเลี้ยงดู จะอยู่ตัวคนเดียวได้ไหม ผมพอจะทราบดีดังนั้นผมจะต้องทำพวกเขาเห็นและที่สำคัญ เราจะต้องทำให้มินเห็นด้วย เราไม่อยากถูกปกป้องแต่อยากเป็นคนปกป้องแม่ใหม่และมินเอง เลิกเพ้อและตื่นดีกว่าเรา แต่จะว่าไปทำไมมันหนักๆกัน
ริวใช้ความพยายามในการตั้งสติเพื่อดูว่าใครทับบนตัวเขา หลังเห็นหัวชมพูริวก็มือปิดหน้าของตัวเองพร้อมกับทำสีหน้าเอือมระอาเพราะอายุของมินก็ไม่ได้เด็กแล้ว แต่ยังคงทำตัวเป็นเด็กอยู่ ริวจึงลุกขึ้นก่อนจะปัดมินไปด้านข้างจนหัวมินกระแทกกับโต๊ะ เรื่องวุ่ยวายจึงเริ่มบานปาย มินที่ยังไม่ได้สติก็เอาเท้าเตะไปทั่วจนไปโดนกับกล่องเข้าซึ่งริวเห็นเข้าก็ลองเปิดดูก็เจอกับ อุปกรณ์มากมายที่เกี่ยวกับเพศ ไหนจะรูปของเขาเองที่กำลังอาบน้ำอีก
ริวพยายามไม่คิดมากกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะด้วยความเป็นเพื่อนจึงลุกออกไปอาบน้ำโดยแกล้งทำเป็นไม่เห็นไป แต่ดูเหมือนมินจะรู้แล้วจึงดึงเสื้อผ้าของริวเข้าไปในห้องก็จะจับล็อคกับเตียงไม่ให้ไปไหน ริวไม่ยอมให้มิจับล็อคก็เลยดิ้นไปมา มินจึงเริ่มมีโมโหขึ้นมาจึงจูบไปที่ปากของริวโดยไม่ตั้งใจ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นี้เรากำลังโดนเพื่อนสนิทตัวเองจูบเหรอเนี่ย ถึงแม้จะเหมือนผู้หญิงแต่ไอนี่มันผู้ชายนะเฮ้ย ผมพยายามผลักมินออกจากตัว แต่มินก็ล็อคผมแน่ขึ้น เขาเริ่มจะดูดกับปากผม เอาลิ้นเข้ามาในปากจนผมเริ่มคิดอะไรไม่ออก แต่อยู่ดีๆมินก็หยุดและลงไปนั่งอยู่ที่พื้นอย่างกับลูกหมา
"ฉันไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใครหรอกนะ สบายใจได้""ขะ..ขอโทษนะที่ทำไปเมื่อกี้น่ะ""ไม่เป็นไรหรอก เพราะนายเป็นเพื่อนฉันนี่นะ คืออยากจะถามเรื่องอุปกรณ์ในกล่องนั้นอยู่หรอกนะ แต่มันเป็นความชอบส่วนตัว ฉันจะไม่ยุ่งละกัน""ขอบคุณนะริวที่เข้าใจฉันน่ะ""ยังไงเราก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกันแล้วนะ""นี่ฉันขออะไรจากนายอย่างหนึ่งได้ไหม"
สีหน้าของมินจริงจังอย่างมาก ราวกับเรื่องที่จะขอนั้นมันสำคัญมากๆ ริวเองก็คิดไม่ออกว่าคำขอของมินคืออะไร เขาคิดเพียงว่าจะไม่ปฏิเสธคำขอของมินเพราะอาจจะทำให้เสียใจก็ได้ ริวจึงมองหน้ามินแล้วรอคำถามอย่างตั้งใจ
"จะขออะไรละ""นายช่วยมาเป็นแฟนกับฉันได้ไหม""อืม...เอ๋!! เดี่ยวนะ ""จริงนะ!!!!!""เดี่ยวๆ เมื่อกี้นายขออะไรฉันนะ"
คำพูดที่ริวพูดออกไปดูเหมือนจะเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจที่พูดออกไปถึงแม้เขาจะไม่ได้คิดก็ตาม เขาเห็นมินยิ้มด้วยความดีใจ เขาจึงไม่สนใจเรื่องเมื่อกี้แล้วโฟกัสกับการเอาใจใส่มินหลังจากนี้ เขาไม่มีประสบการณ์ด้านชายรักชายมาก่อนเลยสักนิด แต่ด้วยหน้าตาและรูปร่างของมินเขาจึงคิดว่าไม่ต่างกันหรอกมั้ง
อีกด้านหนึ่ง ณ เวลาเดี่ยวกัน แม่ของมินที่ได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดก็แอบดีใจอยู่เงียบๆคนเดียวอยู่ที่ห้องครัวก่อนจะโทรไปหาใครบางคน
"นี้พล เรื่องที่ฉันพนันกับนายไว้น่ะจำได้ไหม""จำได้สิ หรือว่าริวมัน""อย่างที่นายคิดแหละ ตอนนี้ลูกนายคบกับลูกชายฉันแล้วนะ""จริงเหรอเนี่ย ริวเนี่ยนะ!!!""ก็ใช่นะสิ ฉันยังแปลกใจเกี่ยวกับมินอยู่เลยตอน 10 ขวบ เขามาบอกกับฉันนะว่าจะแต่งงานกับริวเมื่ออายุถึง""ฮ่าๆ งั้นฝากลูกชายฉันด้วยนะ ริน""แต่มันไม่แรงไปเหรอที่ทิ้งเขาด้วยการตายน่ะ""เอาจริงๆ ฉันก็แอบคิดเหมือนกันนะว่า เขาจะกลายเป็นบ้าไหม แต่ดูเหมือนยังสบายดี""นี่ฉันถามอะไรนายหน่อยได้ไหม ทำไมนายถึงทิ้งริวละ เขาก็ไม่ใช่เด็กแย่อะไรสักหน่อยนะ""ฉันไม่ได้ทิ้งริวหรอกนะ พอดีมันมีงานเข้ามานะ ไว้เรียบร้อยแล้วจะกลับไป""ขอให้โชคดีกลับมาปลอดภัยนะ พล""ขอบคุณนะ ริน"
หลังจากรินวางสายก็เดินไปหามินและริวก็จะเรียกให้มากินข้าว เรื่องราวที่คุยกันในโทรศัพท์รินก็ไม่ได้บอกกับริว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 3 ความลับ

นิยายแนะนำ

ความลับของเพื่อนสนิท

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 3 ความลับ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้