พี่สาวของผม…น่ารักเกินไปแล้ว! 18+ (Under the Same Roof)

เช้าวันถัดมา ไม่มีใครพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

ไม่มีคำว่าขอโทษที่ทำอะไรลงไป

ไม่มีคำว่าเผลอ

มีเพียงสายตาที่สบกันขณะอยู่ในครัว

มือที่แตะแขนอีกฝ่ายขณะเดินสวน

และเสียงหายใจที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย…เวลานั่งใกล้กันบนโซฟา

มันไม่ใช่เพียงครั้งเดียวแน่นอน

และไม่มีใครคิดจะหยุดมันด้วย

—

ค่ำวันนั้น แพรวาเปิดประตูห้องนอนเพียงครึ่งเดียว

ในขณะที่แทนไทแกล้งเดินผ่าน…ก็เหมือนร่างกายเขา “รู้” ว่าต้องทำอะไร ????

ไม่ถึงนาทีต่อมา ร่างเธอก็ถูกยกขึ้นแนบกำแพง เสียงหอบเบา ๆ สลับกับเสียงจูบแ๞๢แ๞่๞ ดังก้องในห้องนอนที่เคยเงียบเชียบ…

“แรงขึ้น…ได้อีก”

เธอกระซิบข้างหู ขณะขาเธอโอบรัดเอวเขาแน่น

มือของเขาก็ลากลูบ๻ั้๹แ๻่ต้นคอลงถึงแผ่นหลังเปลือยเปล่า

ลมหายใจทั้งคู่พันกันราวกับไม่มีอากาศให้ใช้ร่วมกันอีกแล้ว

—

ตอนสายวันถัดไป ในครัว

แพรวาเปิดตู้เย็นอยู่ในเสื้อเชิ้ตชายยาวแค่ต้นขา

แทนไทเดินเข้ามาข้างหลัง ประคองร่างเธอไว้จากด้านหลังทันที

ริมฝีปากแนบซอกคอ ไล่ขึ้นไปถึงหลังใบหู

“เมื่อเช้าเธอบอกจะทำแซนด์วิช”

“เปลี่ยนใจแล้ว”

เธอตอบ พลางเอียงคอให้เขาได้แนบชิดยิ่งขึ้น

เสียงถอนหายใจของเขากลายเป็๲เสียงครางเบา ๆ

ไม่นานนัก…เธอก็ถูกยกนั่งบนเคาน์เตอร์ครัว มือเขารั้งเสื้อเชิ้ตนั้นขึ้นช้า ๆ

เสียงหอบหายใจดังสลับกับเสียงถ้วยบนชั้นที่สั่นจากแรงกระแทกของทั้งสอง

และลมหายใจที่จบลงพร้อมคำกระซิบว่า

“…เดี๋ยวจะล้างให้ทีหลังนะ”

—

ในห้องซักผ้า

ในห้องเก็บของใต้บันได

แม้แต่ในห้องนั่งเล่นที่ม่านปิดไม่สนิท

ทุกมุมของบ้านกลายเป็๞สนามอารมณ์ของทั้งคู่เพียงแค่สบตากันเท่านั้น

เป็๲ที่ที่ร่างกายของทั้งสองเรียกหากันโดยไม่ต้องใช้คำพูดใดๆ ????

บางคืน เธอแค่นั่งขัดผมอยู่หน้ากระจก

เขาเดินเข้ามา แนบหน้าอกจากด้านหลัง

และก็จบลงตรงพรมหน้ากระจกตรงนั้นเลย…

—

“ทั้งคู่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความสัมพันธ์ของเขาเรียกว่าอะไร”

แต่ทุกคืนที่ร่างกายเกี่ยวผสานกัน

ทุกครั้งที่เธอจิกแขนเขาแน่นจนเป็๞รอยแดง

ทุกเช้าที่เธอตื่นขึ้นมาพร้อมเขานอนหายใจอยู่ข้างเตียง

มันชัดเจนยิ่งกว่าคำพูด

พวกเขา…กำลังเสพติดกัน

ในแบบที่ไม่ได้อยากหยุดความสัมพันธ์นี้เลย

⸻

บางครั้ง ความสัมพันธ์ไม่ต้องมีชื่อเรียก

เพราะทุกมุมของบ้าน คือหลักฐานที่ลบไม่ออกจากความทรงจำของเขาทั้งสองเลย…????