พ่อเบี้ย เลื้อยฉกสยิว

 ตอน ชายในฝัน

วันรุ่งขึ้น…

“พวกแกฉันขอโทษ พอดีฉันปิดเสียงโทรศัพท์เอาไว้ก็เลยไม่ได้ยินที่แกโทร.มา ขอโทษจริงๆ นะ”

ริชซี่ทำตาปริบๆ ยกมือไหว้เพื่อนสาวทั้งสองปลกๆ เขาเพิ่งกลับมาถึงรีสอร์ทเอา๰่๥๹เช้าตรู่ของวันนี้เองโดยมีเอกขับรถตู้มาส่งที่หน้ารีสอร์ท หลังจากทั้งคู่เริงรักกันเกือบตลอดทั้งคืน

“ไม่ต้องมาขอโทษเลย… นังร่าน”

“แรงอ่ะ แต่ก็พอรับได้” ริชซี่ทำเสียงอ่อยๆ

“แกมันก็เป็๲แบบนี้ตลอดพอเจอผู้ชายก็ลืมเพื่อน แกรู้ไหมว่าเมื่อคืนฉันกับปรางต้องเจอกับอะไรบ้าง ส่วนแกเอาตัวรอดไปเสวยสุขสบายใจเฉิบ”

ดิวขึงตาใส่เพื่อนชายหัวใจสาวของหล่อนพลางบ่นเป็๲หมีกินผึ้ง

“มีเ๱ื่๵๹อะไร? พวกแกเจอเ๱ื่๵๹อะไรกันไหนลองเล่ามาสิ”

ริชซี่ทำตาโต

“ก็…”

ดิวพูดได้แค่คำเดียวปรางทิพย์ก็จับแขนของหล่อนเอาไว้พลางส่ายหน้า เพราะบริเวณโต๊ะอาหารที่กำลังนั่งรับประทานอาหารเช้ากันอยู่มีพนักงานของรีสอร์ทยืนคอยให้บริการอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตรเท่านั้น

“หืม เ๱ื่๵๹อะไร…”

ริชซี่มองตามสายตาของปรางทิพย์ไปก็พอจะเข้าใจที่ดิวไม่เล่าต่อ

“อ๋อ เข้าใจแหละ รีบกินๆ เหอะรถที่ฉันนัดไว้กำลังจะมาแล้ว เอาไว้เล่าบนรถก็ได้”

เพื่อนรักทั้งสามรับประทานอาหารเช้าเสร็จก็เป็๲เวลาพอดีกับรถรับจ้างที่ริชซี่ติดต่อเพื่อนำเที่ยวก็เดินทางมารับพอดี ความจริงแล้วริชซี่อยากให้เอกเป็๲ไกด์พาคณะของเขาเที่ยว แต่ติดที่เอกมีคิวงานอยู่ก่อนแล้ว

“สงสัยจะมาแล้วมั้ง นี่ไงคนขับรถโทร.มาพอดีเลย” ริชซี่ยกโทรศัพท์ขึ้นกดรับพูดคุยกับปลายทางเพียงไม่กี่คำเขาก็ทำหน้าตาไม่สบอารมณ์แล้วกดวางไป

“นี่ว่าไงนะ จะมาเทพวกเราไม่นะ โถ่โว้ย”

“ว่าไงแก”

ดิวที่มองริชซี่อยู่ตลอดเวลาถามขึ้น

“ซวยจริง เขาบอกว่ารถเสียมารับพวกเราไม่ได้แล้ว ทำไงกันดีล่ะกำหนดการที่วางไว้เสียหมดเลย”

ริชซี่หันไปถามความคิดเห็นจากเพื่อน

“เดี๋ยวฉันลองถามพนักงานที่นี่ดูนะว่าพอจะมีรถรับจ้างบ้างไหม”

ปรางทิพย์เสนอความคิดแล้วลุกขึ้นยืนเดินไปยังพนักงานซึ่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ดิวกับริชซี่ก็พลอยลุกจากโต๊ะอาหารเดินตามไปด้วยกัน

“ขอโทษนะคะพอจะทราบเบอร์ของรถรับจ้างที่จะพาพวกเราไปถ้ำงูใหญ่ไหมคะ คือว่ารถที่พวกเราจองเอาไว้เขามารับไม่ได้น่ะค่ะ”

“พวกคุณจะไปเที่ยวถ้ำงูใหญ่เหรอคะ”

พนักงานสาวทวนคำถามทำหน้าตาครุ่นคิด แล้วก่อนที่หล่อนจะเอ่ยคำใดขึ้นมาเสียงทุ้มนุ่มของชายคนหนึ่งก็ดังสวนขึ้นมาจากทางด้านหลังของคณะเดินทางทั้งสาม

“พวกคุณติดรถผมไปก็ได้ครับ ผมกำลังจะไปถ้ำงูใหญ่อยู่พอดี”

พอทั้งสามคนหันกลับไปก็พบกับร่างสูงใหญ่ของเ๽้าของเสียง เขาเป็๲ชายหนุ่มวัยกลางคนผิวพรรณหน้าตาดีไม่ต่างจากพวกดารา ดิวและริชซี่พากันมองตาค้างกับเทพบุตรเบื้องหน้าที่เห็นตัวเป็๲ๆ มีเพียงปรางทิพย์เท่านั้นที่ยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสะกด

“หล่อวัวตายความล้ม” ริชซี่อ้าปากพึมพำ

“ดีเลยค่ะ งั้นพวกเราขอติดรถไปด้วยนะคะ”

ดิวเอ่ยขึ้นด้วยความกระตือรือร้น

“ดิว… ริชซี่ ฉันว่าพวกเราลองหาทางไปกันเองเถอะ”

ปรางทิพย์พูดออกมาเบาๆ คล้ายกับเสียงคราง เธอวาดมือไปสะกิดเพื่อนในขณะที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างของผู้ชายคนนั้น

“ไม่เป็๲ไรหรอกปรางเขาบอกว่าจะไปถ้ำงูใหญ่พอดี ถ้าพวกเราจะขออาศัยติดรถไปด้วยก็คงไม่เป็๲การรบกวนหรอกใช่ไหมคะ”

ริชซี่พูดตัดบทปรางทิพย์

“ไม่รบกวนหรอกครับ ผมยินดีเชิญครับรถผมจอดอยู่ทางนี้”

ร่างสูงใหญ่ผายมือแล้วเดินนำออกไปก่อน ตามด้วยริชซี่ และดิวที่รั้งแขนของปรางทิพย์ให้เดินตามไป