บทที่13. สิบสี่น้อยได้ถุงมิติเพาะปลูกแล้ว
จากนั้นเมื่อกินข้าวเช้าที่เป็อาหารง่ายๆ อย่างซาลาเปาไส้ผักและน้ำแกงเห็ดของโปรดของจิ่วจิวน้อยเรียบร้อยแล้ว ผู้เฒ่าไป๋ก็พาจิ่วจิวน้อยไปที่สวนหลังบ้านที่ตอนนี้มีต้นสมุนไพรอย่างหญ้าหยกกิเลนขึ้นอยู่เรียงราย
“ปลูกข้างๆ พี่ต้นหญ้านะเ้าคะ” มือน้อยที่จับจูงมือใหญ่ๆของท่านปู่แกว่งไปมาขณะเดินไปพูดไป
“ได้ๆ ตามใจเ้า”
เมื่อได้ที่ที่จะปลูกแล้วท่านผู้เฒ่าไปจึงนำเมล็ดว่านวารีโลหิตออกมาจากแหวนมิติส่งให้หลานสาวตัวน้อยทันที จากนั้นสองมือน้อยของจิ่วจิวก็กำเมล็ดสมุนไพรหายากนั้นเอาไว้ในมือน้อยที่อบอุ่นของตนเอง
“เอ๋! หื้มม!” จิ่วจิวน้อยส่งเสียงออกมาพร้อมเอียงคอคล้ายสงสัยบางอย่าง จนท่านผู้เฒ่าไป๋ที่กำลังช่วยขุดดินให้ร่วนซุยอยู่นั้นเงยหน้าขึ้นมามองหลานสาว และอดถามออกมาไม่ได้
“มีอันใดหรือเ้าสิบสี่”
“อื้ม ฉิบฉี่เห็นแสงๆ ออกมาจากเ้าก้อนๆนี้เ้าค่ะ” นิ้วสั้นป้อมชี้ไปยังก้อนเมล็ดพันธ์ุสีน้ำตาลที่อยู่กลางฝ่ามือให้ท่านปู่ดู
“แสงหรือ? จากเมล็ดว่านวารีโลหิตนี่หรือ แล้วเห็นเป็แสงสีใดเล่าเ้าสิบสี่”
“สีเหยืองๆ ทองๆ เ้าค่ะ เหมือนเงินตำยึงทองเยย ฉวยมาก” ดวงตากลมโตยังคงจ้องมองไม่วางตาเพราะนางยังเห็นละอองแสงระยิบระยับอยู่นั้นเอง
“ถึงกับเป็ สะ สีทอง”
เพราะพืชปราณไม่ว่าจะเป็ผลไม้หรือสมุนไพรเองก็มีการแบ่งแยกระดับเช่นกัน ขั้นต้นสีเขียว ขั้นกลางสีฟ้า ขั้นสูงสีขาว ส่วนสีทองนั้นคือพืชขั้นาาขั้นสูงสุด เป็ขั้นตำนานที่ไม่มีใครเคยพบเห็นหรือเคยปลูกได้สำเร็จมาก่อนนั้นเอง
ถึงตอนนี้ท่านผู้เฒ่าไป๋มั่นใจอย่างเต็มสิบส่วนแล้วว่าหลานสาวคนเดียวของตระกูลไป๋เป็ผู้มีพลังปราณธาตุพฤกษาแน่นอนแล้ว เพราะปกติหากยังเป็เพียงเมล็ดพันธุ์อยู่โดยที่ไม่มีลำต้นงอกออกมา ผู้ฝึกปราณที่ไม่ได้มีพลังธาตุพฤกษาจะมองไม่เห็นละอองสีว่าพืชนั้นอยู่ในระดับใด ต้องรอให้พืชนั้นเติบโตขึ้นมาก่อนเท่านั้นจึงจะสามารถมองออกได้ แต่หลานสาวของเขากลับมองเห็นละอองปราณได้นับั้แ่ได้ััตอนที่มันเป็เพียงเมล็ดที่ยังไม่ได้ลงดินด้วยซ้ำ นี้ทั้งวิเศษและอันตรายเกินไปแล้ว...
“ปลูกๆ ต้นไม้ ฮิ ฮิ ฮิ แปะ ๆ ๆ ๆ” จิ่วจิวแปะมือน้อยไปตามดินร่วนซุยและลงมือปลูกทันที ไม่ได้สนใจท่าทางของท่านปู่เลยว่าใเพียงใด
การปลูกต้นไม้ของจิ่วจิวน้อยไม่มีอันใดมากมาย นางเพียงแค่เอามือขุ้ย ๆ ดินตรงที่อยากปลูกก่อนเอาเมล็ดพันธุ์หรือต้นไม้ที่้าปลูกลงไปวางในดิน แล้วเอาดินกลบๆ ก็เป็อันเสร็จ ท่านผู้เฒ่าไป๋มองวิธีการปลูกต้นไม้ของหลานสาวแล้วได้แต่ทำสีหน้าอย่างอธิบายไม่ถูกจริงๆ
“ยดน้ำ ๆ ๆ ฮิ ฮิ” จากนั้นเ้าตัวกลมดูนุ่มนิ่มก็วิ่งไปตักน้ำด้วยกระบวยอันน้อยประจำกายมาเพื่อรดน้ำก็เป็อันเสร็จเรียบร้อย
“เสร็จแย้วเ้าค่า” ดวงหน้ากลมเ้าของแก้มยุ้ยเงยหน้าขึ้นมาบอกท่านปู่พร้อมมองตาแป๋วทั้งยิ้มหวานให้ด้วย
ท่านผู้เฒ่าไป๋ได้แต่มองดูตาปริบๆ พร้อมคิดในใจว่าการปลูกพืชสมุนไพรชั้นสูงที่เป็ตำนานนั้นมันง่ายดายเพียงนี้เชียวหรือ แต่หารู้ไม่ว่าที่มันง่ายเพราะคนปลูกคือจิ่วจิวน้อยผู้มีพลังปราณธาตุพฤกษาต่างหากและไม่ใช่เพียงธาตุพฤกษาธรรมดาๆ เสียด้วยสิ
ท่านผู้เฒ่าไป๋เดินไปนั่งที่แคร่ใต้ต้นไม้ในสวนหลังบ้าน มองดูหลานสาวตัวน้อยที่ยังเดินไปเดินมาวิ่งไปวิ่งมาอย่างมีความสุข ก่อนจะหยิบเอาถุงมิติเพาะปลูกออกมาจากแหวนมิติและเอ่ยเรียกจิ่วจิวตัวน้อยให้เข้ามาหา
“เ้าสิบสี่มาหาปู่สิ”
“เ้าค่าท่านปู่วว ฉิบฉี่มาล้าวววว ฮิ ฮิ” ร่างเล็กๆ วิ่งจรู๊ดดดดมาหาพร้อมหัวเราะร่าเริง
“เอ้านี่ รับไปสิเ้าสิบสี่ ปู่ให้สิ่งนี้เอาไว้ปลูกของที่อยากกินนะ” ยื่นของในมือไปให้พร้อมบอกวิธีใช้
“หื้มม ของที่อยากจินหรือเ้าคะ ขอบคุณท่านปู่เ้าค่า คึ คึ คึ” มือน้อยรับมาเป็ถุงสีแดงปักลวดลายเถาวัลย์พันกันไปมารอบๆ อย่างงดงาม ปากถุงมีเชือกรูดไว้เปิดปิดปากถุงได้ ถุงนี้ขนาดเท่าสองฝ่ามือของผู้ใหญ่นับว่าใบใหญ่พอสมควร มือน้อยสองข้าจับถุงมิติเพาะปลูกมาชูขึ้นฟ้าแล้วเงยหน้ามองอย่างชอบใจ
“ฉิบฉี่ชอบฉีแดงๆ ฮิ ฮิ ฉวยมาก”
“ดีแล้วที่เ้าชอบ ยาม้าปลูกสิ่งใดเ้าเพียงนำเมล็ดหรือต้นไม้ที่้าปลูกใส่เข้าไปในถุงมิติเพาะปลูกนี้ได้เลย ไม่ต้องใช้ดิน ไม่ต้องรดน้ำ เมื่อถึงเวลามันจะเติบโตให้เ้าเองนะ”
“ไม่ต้องยดน้ำหยือเ้าคะท่านปู่ววว” ใบหน้ากลมเอียงไปมาอย่างสงสัย
“ถุงนี้เป็ถุงมิติถูกสร้างขึ้นเพื่อให้สามารถเพาะปลูกพืชต่างๆ ได้ตาม้า ภายในมีพื้นที่มากมาย มีดิน มีน้ำและมีพลังปราณหล่อเลี้ยงต้นพืชได้เ้าไม่ต้องกังวลว่าพี่ต้นไม้ของเ้าจะไม่โตนะ” ท่านผู้เฒ่าไป๋ยังคงอธิบายให้หลานสาวตัวน้อยฟังต่อไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยสักนิด
ถุงมิติเพาะปลูกนี้เขาได้มาโดยบังเอิญเมื่อครั้งเดินทางท่องเที่ยวทั่วหล้าั้แ่สมัยหนุ่มๆ แต่เพราะไม่ได้สนใจเพาะปลูกสิ่งใด อีกทั้งปลูกไปก็ได้มาเพียงพืชปราณขั้นต่ำหรือขั้นกลางเพียงเท่านั้น ทั้งลูกหลานในตระกูลไป๋ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีผู้ใดที่มีพลังธาตุพฤกษาเลยด้วย จนกระทั้งเ้าสิบสี่มาเกิดนี่แหละ ท่านผู้เฒ่าไป๋จึงตั้งใจมอบของสิ่งนี้ให้กับหลานสาวตัวน้อย หวังว่าจะเป็ประโยชน์ต่อนางอย่างยิ่ง
“ดีจังเยยยเ้าค่า ต่อไปฉิบฉี่จะมีของจินตลอดแล้ว ฮิ ฮิ”
จากวันที่จิ่วจิวน้อยได้ถุงมิติเพาะปลูกมา เ้าตัวน้อยก็เทียวเอาเมล็ดพันธุ์พืชผักที่มีในบ้านมาปลูก รวมทั้งผลไม้อย่างซีกวา(แตงโม) และเฉ่าเหมยป่า(สตรอว์เบอร์รี่) ยังมีต้นหญ้าหยกกิเลนด้วยที่จิ่วจิวเอาลงไปปลูก มือน้อยจับเมล็ดพืชชนิดนั้นชนิดนี้ สมุนไพรหลากหลายยัดๆ ใส่ลงไปในถุงมิติเพาะปลูกจนพอใจ
“กิ กิ กิ” เสียงหัวเราะชอบใจพร้อมก้มหน้ากลมๆ ของตนเองมุดลงไปดูในถุงมิติเพาะปลูก
“โฮ้ววว! ฟืดดด หอมจังเยย” ภาพในถุงมิติที่จิ่วจิวน้อยเห็นนั้นเป็พื้นที่กว้างใหญ่มีผืนดินอุดมสมบูรณ์ชุ่มฉ่ำมีแปลกปลูกผัก และผลไม้รวมถึงแปลงปลูกสมุนไพรเรียงรายกันอย่างเป็ระเบียบ เมื่อได้เห็นแล้วเ้าตัวเล็กก็ถูกใจเป็ที่สุดเลยทีเดียว
‘ฉิบฉี่จะปลูกเยอะๆ เอาไปขายจะได้มีเงินเยอะๆ แล้วก็จะพาท่านปู่เดินทางทั่วหล้าตามหาท่านพ่อท่านแม่พี่ชายและทุกคนเอง’
699
