ต่อให้โหด โฉด หรือเทพอย่างไรก็ย่อมมีขีดจำกัด หลายคนอาจคิดว่านักเลงย่อมมีงานอย่างเดียวคือการวิวาทหรือข่มขู่อะไรเทือกนั้นแต่มันไม่ใช่ อย่างน้อยสำหรับเขาแล้วการออกไปต่อยตีก็ต้องเป็ยามที่เห็นว่าจำเป็ ไม่ใช่อยู่ๆลุกขึ้นอยากเดินไปต่อยใครก็ต่อยเสียดื้อๆ
งานเรียบง่ายอย่างการเป็บาร์เทนเดอร์ที่กระทั่งตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าตนทนเป็ได้อย่างไรเหมือนกัน
“ โอ๊ทส์ ว่าไงทุกคน ” ปกติเวลาห้าโมงจะเป็่ที่กำลังเริ่มจัดร้านเพื่อเตรียมรับแขก คนทำงานจะมาสังสรรค์หรือไม่ก็ผ่อนคลายความเครียด บางครั้งก็มีคนอกหักหรือมีความทุกข์มาดื่มจนชวนให้รำคาญไปบ้างแต่ก็ถือเป็เื่ปกติ
วันนี้มันกลับต่างออกไปเมื่อคนในร้านกำลังจับจ้องสายตาไปยังร่างของคนผู้หนึ่ง คนที่ไม่ได้เป็พนักงานแต่กลับเข้ามาก่อน่เวลาที่ร้านจะเปิด บุคคลที่ไม่ค่อยเป็ที่ต้อนรับของพนักงานในร้านเสียเท่าไหร่
ร่างนั้นแต่งชุดมาตรฐานของคนทำงานหากปราศจากเนคไท ผมสีดำปล่อยยาวแลดูยุ่งเหยิงหากมันรับกับดวงตาสีดำแฝงเอาไว้ถึงความจริงจังและดุดัน สีหน้านิ่งสนิทไม่ได้ให้ความสนใจกับสายตากินเืกินเนื้อของคนในร้านแต่อย่างใด
“ ในที่สุดก็มาสักทีริกเนส เกรย์ฮาร์ท ฉันมีเื่อยากจะคุยด้วยหน่อย ” ไม่ได้ใส่ใจกับสายตาที่จับจ้องมาทางตนทันทีที่เห็นเขาก็เดินเข้ามาหา ในมือชูตราตำรวจบ่งบอกว่าวันนี้เ้าตัวมาในฐานะเ้าหน้าที่
“ ถ้าอยากจะคุยกันไม่ต้องมารบกวนที่นี่เลยนี่นา หาเวลามาคุยกันที่ห้องพักเลยก็ได้จ่าสิบเอก เลโอ ไลโอนิส ” ตัวเขาเองก็ไม่ได้รู้สึกตระหนกหรือหวาดกลัว อันที่จริงมันเป็เื่ปกติวิสัยไปแล้ว
ห้องพักของเขาถึงจะเหมือนเป็แค่ห้องพักธรรมดาหากมันเป็ความลับ กระทั่งคนในแก๊งค์เองก็ใช่จะรู้ตำแหน่งอย่างแน่ชัด ด้วยจำนวนศัตรูที่เขาสร้างไว้มากหัวหน้าแก๊งค์เลยช่วยปกปิดที่พักของเขาให้เป็ความลับเพื่อความสะดวกและปลอดภัย
แต่จนวันนี้เขาก็ยังไม่แน่ใจว่าเพื่อความสะดวกและปลอดภัยที่ว่านี่ มันเป็ของเขาหรือของเ้าตัวที่อาจต้องมาชดใช้ความวินาศสันตะโรถ้าเกิดการต่อสู้กันแน่
“ พอดีเมื่อคืนพวกเราพึ่งเข้าไปจับกุมพวกลักพาตัวและพาพวกเด็กๆไปขายน่ะ คงได้ยินข่าวมาบ้างแล้วสินะ ”
“ โอ้ใช่ๆข่าวใหญ่เลยนี่เห็นว่าเป็แก๊งค์ที่ลักพาตัวพวกเด็กๆไปเป็จำนวนมาก ครั้งนี้นายก็ได้หน้าไปเต็มๆเลยนี่นาจ่าแบบนี้ก็เจ๋งเลย อีกสักพักก็คงได้เลื่อนตำแหน่งแล้วใช่มะ? ”
“ อันที่จริงต้องขอบคุณพลเมืองดีที่โทรแจ้งไปยังกองปราบล่ะนะแม้จะรู้สึกแปลกๆ ทั้งที่เขตทำการของฉันอยู่ที่เขตยี่สิบแต่คนในพื้นที่เขตสิบหกกลับโทรมาหาได้ก็เถอะ ”
“ ไม่เอาน่าบางทีระบบคู่สายตอนนั้นอาจไม่ว่างก็ได้ อาจจะแค่ระบบรวนอะไรนิดๆหน่อยๆหรือไม่ก็บรรดาตำรวจที่อยู่ในเขตสิบหกกำลังทำคดีอื่นอย่างขยันขันแข็ง ไม่ว่างมารับสายก็ได้ใครจะไปรู้ ” บทสนทนาอาจเหมือนเรียบเรื่อยตรงข้ามกับสายตาที่กำลังจับจ้องอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง
ใครก็รู้ว่าเขตสิบเอ็ดถึงสิบห้านั้นตำรวจทำงานได้ทุเรศเพียงไหน ถ้าไม่ใช่คดีใหญ่ที่มีสื่อหรือผู้ใหญ่คอยกดดันมันจะเป็ไปอย่างเชื่องช้า เวลาโทรไปแจ้งอะไรก็ไม่ค่อยมีคนรับ การไปแจ้งตำรวจไม่ได้เป็อะไรมากไปกว่าการลงบันทึกประจำวันเพื่อเอากระดาษแผ่นหนึ่ง ไม่ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ประชาชนอย่างจริงจัง
ที่เป็แบบนี้สาเหตุมาจากพื้นที่แถบนี้เดิมเคยมีแก๊งค์มาเฟียคุมอย่างยาวนาน จะเล็กหรือใหญ่ก็ล้วนแต่สร้างปัญหาแต่ที่เหมือนกันคือการจ่ายสินบน ถ้าไม่มอบผลประโยชน์ก็ใช้กำลังข่มขู่จนตำรวจในพื้นที่ยอมทำตาม สุดท้ายตำรวจดีๆถ้าๆไม่ตายก็หนีหายหรือแต่พวกยอมโอนอ่อนต่ออาชญากรหรือไม่ก็ไล่จับบ้างพอเป็พิธีเท่านั้น
ด้วยเหตุนั้นการแผ่อิทธิพลของครอสการ์ดที่บอกจะให้ความคุ้มครองจึงเป็ไปโดยง่าย แม้จะต้องจ่ายค่าตอบแทนหรือต้องทำเื่ผิดกฎหมายบางอย่าง แต่ก็สะดวกใจกว่าการต้องพึ่งพาผู้รักษากฎหมายที่ไม่เคยคิดจะบังคับใช้มัน
การแดกดันที่ทำให้คนฟังขมวดคิ้วแม้จะรู้ไส้พุงวงการที่ตัวเองอยู่แต่พอมันถูกพูดถึงโดยหนึ่งในคนที่ทำให้มันตกต่ำก็ชวนให้รู้สึกมีน้ำโหอยู่เหมือนกัน
“ เราได้รับการแจ้งจากคนในพื้นที่ว่าเห็นชายที่มีรูปพรรณสันฐานคล้ายกับนายอยู่ในพื้นที่ แถมพวกโจรที่สลบไปบางคนก็ซักทอดว่าคนที่เล่นงานพวกมันไว้ผมทรงรีเจ้นท์ อธิบายหน่อยสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น? ”
“ หืม ไม่เอาน่าคุณตำรวจไอ้กระผมก็แค่ประชาชนตาดำๆคนนึงเท่านั้นเอง ไอ้ชุดที่สวมนี่ก็ไม่ได้พิเศษอะไรขนาดนั้น แถวนั้นไม่มีเสาไฟที่คอยให้ความสว่างอาจจะมีการจำผิดเกิดขึ้นก็ได้ ส่วนนักเลงพวกนั้นจะเอาอะไรกับพวกมันมากล่ะ ก็เคยฟาดปากกับพวกนั้นพอมีโอกาสพวกมันก็เลยอยากให้ฉิบหายไปด้วยเท่านั้นเอง นี่ตูเป็ผู้ถูกกระทำนะเนี่ย ”
“ ถ้างั้นคุ้นๆกับเ้านี่บ้างไหม? ” พริบตาที่เอื้อมมือเข้าไปในอกเสื้อไม่ทันได้ทำอะไรบรรดาคนในร้านต่างชักปืนออกมาอย่างพร้อมเพรียง ปืนนับสิบกระบอกเล็งเข้าใส่พร้อมจะเป่าร่างของตำรวจหนุ่มให้พรุนในครั้งเดียว
หาได้ตระหนกหรือร้อนรนเ้าตัวแค่เพียงกวาดตามองโดยรอบอย่างเรียบนิ่งก่อนส่งสายตาไปยังคนที่จัดการกับสถานการณ์เบื้องหน้านี้ได้
“ ใจเย็นพวกจ่าเขาไม่ทำอะไรพวกเราทั้งที่ไม่มีหลักฐานหรอกน่า จริงไหม? ” อาจพูดเหมือนสนับสนุนหากชวนให้คนฟังเดาะลิ้น ยกมือขึ้นคราหนึ่งก่อนหยิบซองเอกสารใบหนึ่งขึ้นมา
“ ได้ข่าวว่านี่เป็รถที่ขึ้นทะเบียนด้วยชื่อของนาย ฉันอยากรู้ว่าทำไมมันถึงไปโผล่แถวนั้นได้ ” บิ๊กไบค์สีดำคันเขื่องที่ล้มกองอยู่บนพื้นและถูกถ่ายภาพเอาไว้ ป้ายทะเบียนเด่นหราและแน่นอนว่ามันไม่ใช่ใดอื่นนอกจากคันที่เขาขับล้มไว้เมื่อคืน
“ มีอะไรจะแก้ตัวไหม หรือจะบอกว่ารถโดนขโมยล่ะ ”
“ เปล่าๆ นั่นรถของฉันแล้วคนที่ขับก็ไม่ใช่หน้าไหนนอกจากตูข้าคนนี้แหละ ” การยอมรับง่ายดายจนผิดคาดชวนให้คนฟังขมวดคิ้ว กระทั่งคนในร้านเองก็หันไปมองลูกพี่ของตนด้วยความแปลกใจ
“ ทั้งหมดนี่เป็ฝีมือของแก? ” ทั้งที่อีกฝ่ายยอมรับสมควรจะเป็เื่น่ายินดีคนฟังกลับรู้สึกไม่ไว้ใจ สายตาจ้องมองราวกับจะประเมินว่าทางนั้น้าจะทำอะไรต่อ
“ ก็อยากจะยอมรับอยู่หรอกนะแต่ไม่ใช่ ไอ้ที่รถล้มเนี่ยเพราะบังเอิญว่าขับไปเส้นทางนั้นแล้วบังเอิ๊ญบังเอิญขับเร็วไปนิด พอรถล้มเสร็จก็มัวแต่ไปคลินิกทำแผลว่าจะไปเอารถคืนก็ดันโดนตำรวจซิวไปแล้ว นี่ว่าจะไปเอาคืนที่สถานีอยู่นะเนี่ย ”
“ จะบอกว่าเหตุการณ์ทั้งหมดไม่ได้เกี่ยวข้องกับแก แค่บังเอิญทำรถล้มตรงที่เกิดเหตุพอดี? มันไม่เป็ความบังเอิญที่เหมาะเจาะไปหน่อยหรือไง ”
“ โลกนี้เต็มไปด้วยความบังเอิญนับไม่ถ้วนคุณตำรวจ การที่คุณมาเป็ตำรวจและผมโดนสอบสวนนี่ก็เป็ความบังเอิญที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิด ก็เท่านั้นเอง ” ว่าจบก็นำของกินที่วางเอาไว้ในร้านเข้าปากก่อนเคี้ยวอย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้สนใจว่าตนกำลังถูกสอบปากคำแต่อย่างใด
“ ถ้าฉันยึดถือเื่บ้าบอพรรค์นั้นโลกนี้ก็ไม่ต้องมีตำรวจกันแล้ว ถ้าไม่มีหลักฐานยืนยันก็เตรียมตัวเป็ผู้ต้องสงสัย... ”
“ ถ้าอยากได้หลักฐานเมื่อคืนหลังรถล้มลองไปดูที่กล้องวงจรปิดของคลินิกที่ซอยเจ็ด ถนนคลิกเบิร์กสิ ที่นั่นมีกล้องวงจรปิดแถมคุณหมอหรือพยาบาลที่อยู่เวรก็น่าจะเป็พยานยืนยันให้ผมได้ ” ราวกับรู้ว่าทางนี้จะพูดอะไรไม่ปล่อยโอกาสใดให้โต้แย้งเ้าตัวเลือกจะหยิบมันฝรั่งทอดอีกชิ้นเข้าปากอย่างเอื่อยเฉื่อย ไม่ได้ให้ความสนใจกับการคุกคามที่เกิดแต่อย่างใด
คนฟังได้ยินดังนั้นก็ได้แต่เงียบนอกจากรถที่ล้มก็ไม่มีหลักฐานที่จะเอาผิดใดอื่น ถึงดึงดันส่งฟ้องไปก็ไร้ความหมายศพที่ตายจากเื่ในครั้งนี้มีรอยดาบและมีดสั้น น่าจะเป็ฝีมือของคาไมทาจิเพราะมีคนพบเห็นเ้านั่นไปป้วนเปี้ยนอยู่แถวนั้นเหมือนกัน ถึงจะขึ้นศาลไปเ้านี่ก็มีปัญญาหาทนายให้ตนหลุดคดีไปได้อย่างไม่ยากเย็นตราบเท่าที่ยังไม่มีหลักฐานแบบจังๆในมือ
อย่าว่าแต่ตำรวจแถบนี้หรือกระทั่งเรือนจำกลางก็ไม่แน่ว่าจะจับหมอนี่ส่งคุก แล้วไม่มั่นใจด้วยว่าจะมีอัยการที่กล้าสั่งฟ้องมันหรือเปล่า
“ แล้วมีเื่อะไรอีกไหมคุณตำรวจ ตอนนี้ก็ใกล้ได้เวลาเปิดร้านแล้ว คุณอยู่ที่นี่ต่อไปก็เกรงจะเกะกะเปล่าๆ ” เหมือนจะแน่ใจในชัยชนะชายหนุ่มขยับยิ้มท่ามกลางความไม่พอใจที่อัดแน่นของคนเป็เ้าหน้าที่
“ ขอโทษด้วยที่รบกวนเวลา ขอตัว ”
“ ไม่ส่งนะ ” มือผายไปยังทางออกเหมือนเป็การเชื้อเชิญปล่อยให้ตำรวจเพียงคนเดียวในห้องเดินออก เ้าตัวยังคงหยิบขนมมากินเล่นอย่างสบายอารมณ์เหมือนไม่ได้รู้สึกรู้สาใดๆกับเื่ที่เกิดขึ้น
“ จริงๆลูกพี่ไม่น่าปล่อยไอ้ตำรวจนั่นไปเลย เก็บมันซะก็ได้แค่ตำรวจคนเดียวเราสร้างเื่ได้อยู่แล้ว ” ชายผิวคล้ำคนหนึ่งออกปากก่อนเหลือบไปทางประตูแฝงเอาไว้ด้วยความไม่พอใจ
“ ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกริโก้ อย่างน้อยฉันก็มองว่าถ้าตัวต่อตัวแกจะโดนเ้าไลโอนิสยำเละแน่ ” คนที่กล้าเดินเข้ามาในดงมาเฟียด้วยตัวคนเดียวปราศจากกำลังเสริม ลองคิดดูว่ามันจะมั่นใจในฝีมือและบ้าได้มากขนาดไหน
“ ว่าแต่ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันลูกพี่จะปล่อยมันไปทำไม คนอย่างหมอนั่นกำจัดไปเลยจะไม่ดีกว่าหรือครับ ” ในสายตาของชายชาวเอเชียอีกรายเองก็มองเื่นี้ไม่ต่างกัน
เลโอ ไลโอนิสเป็จ่าสิบเอกของเขตยี่สิบเอ็ดถึงยี่สิบสี่ที่เป็พื้นที่ของชนชั้นสูงและนายทุน หากด้วยความบ้าระห้ำและหลายๆอย่างทำให้ชายหนุ่มเป็ตำรวจไฟแรงที่มีผลงานโดดเด่นและเป็ที่จับตามองอย่างยิ่ง แม้จะเป็แค่ตำรวจตัวคนเดียวแต่เป็ที่ครั่นครามของบรรดาแก๊งค์ทั้งหลายในฐานะของหมาบ้าผู้ไล่ล่าอาชญากรแบบกัดไม่ปล่อย
“ การสู้กับหมอนั่นไม่ง่ายเท่าที่มองคร่าวๆต่อให้เป็ฉันไม่เปิดเกียร์ก็ฆ่ามันในสามกระบวนท่าไม่ได้ ถ้าไม่เอาอาวุธปืนลอบยิงโอกาสฆ่าคงโคตรจะต่ำ ถ้าพลาดก็จะกลายเป็การสาดะุใส่กัน แล้วไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ถ้าเื่แดงก็น่าจะรู้นะว่าเราจะเจอกับอะไร ”
หนึ่งในสิ่งที่ทำให้หมอนั่นยังไม่โดนเผานั่งยางหรือถ่วงน้ำมีอยู่สองอย่าง หนึ่งคือทักษะการต่อสู้เข้าขั้นเทพกระทั่งเขาเองยังยอมรับ บุกเข้าไปลุยกับมันสุ่มสี่สุ่มห้าฝ่ายหาเื่มักถูกหามส่งโรงพยาบาลซะเอง เขาเห็นมาแล้วนักต่อนัก ส่วนที่สองก็หาใช่ใดอื่นนอกจากแบ็คอัพที่คอยคุ้มกันหมอนั่นอยู่
ไม่ใช่เส้นสายหรือพรรคพวกในกรมตำรวจเอาเข้าจริงเขาก็อยากรู้ คนที่ล้างบางตำรวจไปครึ่งสถานีพร้อมกับมาเฟียอิตาลี ทำลายถังเงินของคนในเขตของตนเองไปนั้นจะมีใครชอบขี้หน้า คาดว่าคงถูกคนทั้งสถานีแช่งชักหักกระดูกสามเวลาหลังอาหาร ที่เขาพูดคือความเกี่ยวโยงที่มีกับมูนไนท์ฮีโร่อันดับหนึ่งของเมือง
ผ่านไปห้าปีนับั้แ่การปรากฏตัวจนปัจจุบันก็ยังไม่มีใครรู้จักทั้งชื่อ หน้าตาและตัวตนของคนผู้นั้น หนึ่งเดียวที่สามารถติดต่อกับอัศวินสีขาวได้คือตำรวจหนุ่มไฟแรงอย่างไลโอนิส การฆ่ามันไม่ได้ยากเย็นแต่ไม่มีอะไรยืนยันผลกระทบที่เกิดหลังจากนั้น
มูนไนท์อาจเข้ามาไล่ล่าแบบไม่จำกัดขอบเขตจนอาจหมายถึงความพินาศของทั้งแก๊งค์ เพราะเอาเข้าจริงเขาก็ไม่มีความมั่นใจในการต้านทานเ้านั่นเสียทีเดียว
“ อีกอย่างมีเ้าหมอนี่ในเมืองมันก็ทำให้มีสีสันอีกแบบ ปล่อยๆไปเถอะ ” ถ้าคิดถึงภาพรวมการมีคนแบบนี้อยู่บ้างก็ถือเป็เื่ดีกับเมืองนี้ ถึงจะไม่ใช่ถิ่นเกิดแต่เขาก็ค่อนข้างชอบที่นี่พอดู
“ ว่าแต่ตูไม่อยู่ก็ทำงานได้เรียบร้อยกันดีใช่ไหม? ไม่เกิดปัญหาอะไรนา ” เพราะถ้ามียืนยันได้เลยว่าเขาฉิบหายแน่นอน
“ ไม่ต้องเป็ห่วงหรอกครับลูกพี่พวกเรารับมือได้ ถึงจะขลุกขลัก่แรกนิดหน่อยแต่ก็ไม่มีปัญหา ”
“ แล้วทางฝั่งของเ้านั่นล่ะมันบ่นหรือหัวเสียอะไรมากปะ? ”
“ ไม่รู้หรอกนะว่าเ้านั่นที่หมายถึงเป็ใคร แต่ฉันว่าถ้ามีอะไรควรมาถามเ้าตัวโดยตรงมากกว่าที่จะมาถามคนอื่นอย่างนี้นะ เกรย์ฮาร์ท ” เท่านั้นเองที่คนฟังตัวแข็งทื่อ สีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในวินาทีเมื่อครู่ราวกับเป็เื่โกหกเพราะยามนี้มันกลับซีดเผือด
สายตาถูกส่งไปให้บรรดาลูกน้องเหมือน้าคนยืนยันความคิด น่าเสียดายที่บรรดาเพื่อนร่วมก๊วนทั้งหลายต่างหลีกหนีแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตน มีกระทั่งพวกที่พยายามเช็ดแก้วอย่างเอาเป็เอาตายทั้งที่มันยังไม่มีฝุ่นลงมาเกาะสักเม็ด การหลีกหนีที่ยืนยันได้แล้วว่าเ้าของเสียงทักทายนี่เป็ใคร
“ แฮะๆ วันนี้อากาศดีเนอะไคล์ ” ทำใจดีสู้เสือหันมาเผชิญหน้ากับคนทางด้านหลัง
ร่างนั้นเป็เด็กหนุ่มคนหนึ่งไม่ว่าจะสรีระหรือหน้าตาก็ฉายชัดถึงความอ่อนวัย ผิวกายขาวผ่องจนชวนมองบวกกับใบหน้าคมคายที่กระชากใจสาว ใบหน้าอาจประดับไปด้วยรอยยิ้มน่าประหลาดที่มันชวนให้คนมองรู้สึกเย็นเยียบแปลกๆ
“ วันนี้ฟ้าครึ้มพยากรณ์อากาศก็บอกว่าฝนกำลังจะตก ถ้านายบอกว่าอากาศดีก็เท่ากับเป็การแช่งให้ร้านนี้ขายไม่ได้อยู่นะ ”
“ มะ ไม่ใช่แบบนั้นเอ่อ คือ... ”
“ ยังไงก็ตามช่วยอธิบายมาหน่อยได้ไหม? อะไรถึงทำให้นายทำตัวไม่คิดหน้าคิดหลังและเสี่ยงทำให้เกิดาระหว่างแก๊งค์แบบนั้น อย่างละเอียดเลยด้วย ” ไม่อะไรให้มากความเ้าตัวเลือกจะเดินเข้าไปยังห้องทางด้านหลัง ตัวของชายหนุ่มก็ได้แต่คอตกก่อนเดินตามเข้าไปท่ามกลางการสวดภาวนาจากคนในร้าน
ร่างนั้นก้าวเข้ามานั่งบนโซฟาในขณะที่ชายหนุ่มเลือกจะนั่งในด้านตรงข้าม สีหน้าที่เคยยิ้มแย้มเริ่มฉายแววของความจริงจังเพราะรู้วาคนตรงหน้า้าสิ่งใด
“ นายก็น่าจะเข้าใจนาไคล์ฉันไม่ชอบและไม่เคยชอบอะไรแบบนี้ แล้วทางเพลิงมารเองก็ไม่ได้สนใจจะเอาเื่หรือพูดถึงเื่นี้สักเท่าไหร่ก็ไม่น่าจะเสียหายอะไรนี่ ”
“ ไม่พูดไม่ได้หมายความว่าไม่รู้สึกตรงข้ามมันน่ากลัวยิ่งกว่าซะอีก ถ้าพวกมันผูกใจเจ็บเตรียมหาช่องทางเล่นงานเราในอนาคตจะลำบากขนาดไหน ก็น่าจะรู้ว่าการที่พวกเรามีศัตรูมากกว่าขึ้นมันจะส่งผลกระทบขนาดไหน ”
“ ฉันว่ามันไม่ทันมาตั้งนานแล้วมั้งกับเพลิงมาร ตอนที่พวกเรารวมตัวและทวงพื้นที่แถบนี้คืนหนึ่งในคนที่พวกเราฆ่าไปก็เป็คนของมันแถมยังเป็ระดับหัวหน้าสาขา พวกยากูซ่าที่ตอนนี้ไปรวมกับพวกนั้นเองก็ยังผูกใจเจ็บในสิ่งที่พวกเราทำ ไม่ว่าจะมีเหตุการณ์นี้หรือไม่พวกมันก็มองเราเป็ศัตรูอยู่ดีล่ะน่า ” ใช่ว่าเขาจะไม่คิดอะไรก่อนลงมือเขาคำนวณสถานการณ์เอาไว้แต่ต้นแล้วต่างหาก
สามปีก่อนหัวหน้าแก๊งค์คนเก่าสิ้นชีพคนจำนวนมากล้มตายเกิดจากการระดมโจมตีจากภายนอก จริงอยู่ที่เขากับไคล์สามารถกอบกู้สถานการณ์และตอกพวกมันกลับเสียหน้าหงาย แต่ความรุนแรงและเด็ดขาดในการตอบโต้ย่อมเลี่ยงไม่ได้ว่าจะมีพวกผูกใจเจ็บ
ที่แน่ๆคงเป็ไอริชที่ระยะหลังทำได้เพียงรับส่งธุรกิจขนาดเล็กไม่กล้าดำเนินการใหญ่โต อีกพวกคงเป็ยากูซ่าที่ถูกรุกไล่เสียไม่เป็กระบวนจนสุดท้ายก็ต้องยอมกล้ำกลืนศักดิ์ศรีรักษาชีวิต พวกนั้นคงไม่มีวันเลิกจองเวรพวกเขาโดยง่ายแค่ยังไม่มีโอกาส
“ โดยรวมศัตรูของเราเองก็ไม่ได้เปลี่ยนไป อาจไม่ได้อะไรเป็รูปธรรมมากมายแต่ก็ไม่เสีย ฉันว่ามันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ ”
“ ไอ้ที่ไม่ได้อะไรนั่นแหละปัญหาแล้วที่สำคัญ ไม่ได้อะไรจริงๆงั้นเหรอ? ” ส่วนตัวเขาไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าไม่ได้อะไรมา คนโดนจ้องเองก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆมากไปกว่าการยิ้มระรื่น ภาพที่ชวนให้คนเด็กกว่าได้แต่ถอนใจ
“ รู้ใช่ไหมเกรย์ฮาร์ทฉันให้อำนาจและอิสระนายมากขนาดไหน นายแทบจะเป็หัวหน้าร่วมกับฉันเลยด้วยซ้ำ ”
“ งั้นก็หัดขึ้นเงินเดือนให้หน่อยสิฟะ เงินเดือนในฐานะบาร์เทนเดอร์ตูโดนดอง... ”
“ เพราะงั้นอย่าให้ฉันต้องริบสิ่งที่ฉันเคยให้นายคืนมาเลยนะ ” ความจริงจังในสายตาทำให้คนติดเล่นเงียบกริบ ความเคร่งเครียดที่คล้ายจะบ่งบอกว่าเ้าตัวกำลังหนักใจในการกระทำของเขาจริงๆ
การช่วยเด็กก็ส่วนหนึ่งเื่นี้ไคล์เองก็ใช่จะไม่เห็นด้วยแต่การกำจัดพวกเสือไฟไม่ใช่ คนอื่นอาจมองว่าเป็การกำจัดต้นตอของปัญหาไปอย่างถาวรแต่เขารู้เพื่อนของตนไม่ได้ทำไปเพราะมีจุดประสงค์สวยงามขนาดนั้น ยังไม่ต้องพูดถึงเกิดเพลิงมารบ้าจี้โต้ตอบขึ้นมาพวกเขาจะเสียหายเพียงไหน
“ รู้น่าว่ามันเสียสายการบังคับบัญชา ขอโทษ ” อย่างว่าต่อให้ผลลัพธ์ออกมาดีเลิศไม่ต้องมาลำบากคนอื่นแต่อย่างไรหมอนี่ก็เป็หัวหน้า การที่เขาทำอะไรนอกเหนือคำสั่งไม่ใช่ตัวอย่างที่ดีต่อคนอื่นเสียเท่าไหร่
“ เอาเป็ว่าฉันจะไม่เคลื่อนไหวอะไรโดยพลการอีก ถ้าไม่ใช่เื่ปัจจุบันทันด่วนฉันจะส่งให้นายตัดสินใจ แล้วก็จะไม่บุกโจมตีพวกยากูซ่าตราบเท่าที่ยังไม่มีคำสั่งจากนาย โอเคไหม? ”
“ ได้ยินแบบนั้นก็เบาใจ เอาเป็ว่าครั้งนี้ฉันจะไม่ตัดเงินเดือนของนายก็แล้วกัน ”
“ เดี๋ยวๆ ไอ้เมื่อกี้มุกนะเฮ้ย นี่ตกลงแกจะตัดเงินเดือนของฉันจริงๆเหรอวะ? ”
“ แต่ไม่ได้หมายความว่าเื่การลงโทษของนายจะหมดไปหรอกนะ ” รอยยิ้มลี้ลับผุดขึ้นมาบนใบหน้าสิ่งที่อาจทำให้สาวๆใจละลาย แต่สำหรับคนในแก๊งค์มันคือเครื่องหมายความฉิบหายของใครสักคน
“ เอ่อ ถือซะว่าหายกับเนื้อลูกวัวนั่นไม่ได้เหรอ? ”
“ เชื่อเถอะถ้าไม่มีเนื้อลูกวัวนั่นนายจะโดนหนักกว่านี้ เยอะ ” ฟังแล้วชวนให้น้ำตาไหลขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
ไคล์ คาดิวัลหลายคนอาจมองว่าเป็เด็กหนุ่มมัธยมปลายธรรมดาในความจริงกลับตรงข้าม อาจไม่มีพลังและความแข็งแกร่งอย่างริกเนสหากสิ่งที่เ้าตัวมีคือมันสมอง ไม่ว่าจะเป็กลยุทธ์หรือการบริหารต่างๆในแก๊งค์ล้วนผ่านมือของเ้าตัว ความมั่นคงทางการเงินและด้านอื่นๆที่ไม่ใช่ต่อสู้ล้วนเป็ความดีความชอบของเด็กหนุ่ม
และถ้าจะถามว่าใครที่สามารถคุมบังเหียนนักเลงหัวไม้ผู้ไม่เกรงกลัวสิ่งใดอย่างริกเนส สิ่งแรกที่ทุกคนจะคิดถึงคือตัวตนของเด็กหนุ่มคนนี้
“ เอาเป็ว่าเื่โทษฉันจะอุบไว้ก่อน เอาไว้นายกลับไปบ้านเมื่อไหร่รับรองมีเซอร์ไพร์สแน่นอน รับประกันเลย ” บอกตามตรงไม่อยากรู้ไม่ว่าเ้าเพื่อนของเขาจะเตรียมอะไรเอาไว้ให้คงไม่ใช่สิ่งที่สร้างความสะดวกสบายให้ตนแน่
น่าเสียดายที่สายตาของไคล์ในยามนี้ไม่เปิดโอกาสหรือช่องทางให้เขาปฏิเสธแต่อย่างใด
2K
