หลังจาก หลงเซียน ต่อสู้กับคิงส์ บีแล้ว เขาก็เดินทางกลับไปที่โรงพยาบาล โดยหารู้ไม่ว่า รดาพร แอบตามมา
หลงเซียน ค่อยๆหย่อนก้นลงไปนั่งบนเตียง และเปิดดูโทรทัศน์ ที่นั่นกำลังมีรายงานข่าวใหญ่ของมนุษยชาติ
เนื้อความในข่าว
พบรังแมลงสาปขนาดยักษ์ที่มีจำนวนหลายร้อยตัว ซึ่งพวกมันมีขนาด 2 ถึง 3เมตรเดินได้คล้าย คน ในจังหวัดเชียงใหม่ โดยพวกมันทำรังกันอยู่ที่ ภูเขาฮาตาบอง ทั้งนี้ทางการเกรงว่า วันหนึ่งที่พวกมันพร้อมพวกมันจะออกจากรังมาเข่นฆ่ามนุษย์ ดังนั้นรัฐบาลจึงลงมติให้ทำลายรังของพวกมันในทันที เพื่อความสงบสุขของโลก ใครที่สนใจสามารถสมัครเข้าไปทหารเพื่อทำภารกิจครั้งนี้ได้ โดยรัฐบาลจะจ่ายเงินให้คนละ3หมื่นบาท เป็นค่าเหนื่อย
" โกหกทั้งเพ " เสียงของ รดาพร ดังแหวกอากาศมา
" คุณเป็นใคร " หลงเซียน หันหลังกลับไปถาม
" ชั้นชื่อรดาพร มาเพื่อ ทาบทามคุณไปกับหน่วยกู้ภัย ที่จะไปในภารกิจปราบแมลงสาปนี้ " รดาพรกล่าว
" พวกมันอยู่ดีๆ ไม่ได้ทำร้ายมนุษย์ ทำไมมนุษย์ถึงต้องไปทำร้ายพวกมัน " หลงเซียนกล่าวอย่างเศร้าๆ รดาพร จึงให้เหตุผลที่แท้จริง ของโฉมหน้าการปฎิบัติการครั้งนี้
" จริงๆแล้วรัฐบาลมีแผนลับ พวกเขาไม่ได้ต้องการจัดการพวกแมลงสาปเพื่อสันติภาพของโลกหรอก พวกเขาแค่หาสถานที่ทดลอง ระเบิดฮาตรอน หรือที่ศัพท์ทางการทหารเรียกว่า ซีโร่โฟว์ " รดาพรกล่าว เพราะเธอคือหนึ่งในฮันเตอร์ ที่จะไปในภารกิจนี้ด้วย
" ระเบิดฮาตรอน!!!" หลงเซียนอุทาน เพราะเขาเพิ่งแต่งนิยายเกี่ยวกับระเบิดชนิดนี้ แต่ไม่ได้รุ้เลยว่า มันมีอยู่จริง และรัฐบาลพยายามปกปิดมันไว้
" จะไป หรือไม่ไป " รดาพรยื่นคำขาด
" ผมไม่ไป " หลงเซียนกล่าวโดยไม่ต้องคิด การที่เขาต้องเข้าไป วางระเบิดในรังแมลงสาป ไม่ใช่สไตค์การทำงานของเขา และเขาก็ไม่ได้รับคำร้อง เพียงแค่ว่า ผุ้หญิงที่มาขอร้องเป็นผู้หญิงสวย
รดาพร พ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า เธอไม่คิดว่า หลงเซียนจะดื้อแบบนี้ ที่เธอชวนหลงเซียน ไปทำลายรังแมลงสาป เพราะ เธอได้เห็นฉากการต่อสู้ของหลงเซียน กับ คิงส์ บีทำให้เธอประทับใจ
ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน มิสึรุฮะ ก็เดินเข้ามา อย่างเศร้าๆ เพราะเธอได้รับเลือกจากรัฐบาลในฐานะฮันเตอร์ชั้นสูงให้ไปทำภารกิจวางระเบิดรังแมลงสาป
" มิสึรุฮะ เธอเป็นอะไรถึงทำหน้าตาเศร้าๆ " หลงเซียนกล่าวถามเมื่อเห็นมิสึรุฮะ เดินเข้ามา
" ชั้นมาลาเธอ ภารกิจครั้งนี้ ชั้นอาจจะไม่ได้กลับมาแล้ว " มิสึรุฮะกล่าว
" ภารกิจอะไร " หลงเซียน ถาม
" วางระเบิดรังแมลงสาปยักษ์ " มิสึรุฮะกล่าวตอบ
" งั้นผมจะไปด้วย " หลงเซียน กุมมือมิสึรุฮะ แล้วหันหน้าไปหา รดาพร ซึ่งเธอเองก็มีสีหน้าดีใจที่ได้หลงเซียนไปด้วย
.
.
3 วันถัดมา ภารกิจระเบิดรังของแมลสาปยักษ์ก็ได้เริ่มต้นขึ้น รัฐบาลไทยได้ส่งทหารจำนวน 5000 นายไปกับภารกิจครั้งนี้
ภารกิจก็ง่ายๆ เอาระเบิดฮาตรอนไปวางในรังแมลงสาป และหนีออกมาภายใน 1ชั่วโมง
เหล่าฮันเตอร์ คลาสS ทั้งหลายมีสีหน้าเคร่งเครียดกันไม่น้อย เมื่อใกล้จะถึงจุดหมายปลายทาง แม้ว่าพวกเขาจะนั่งเครื่องบินมา
หลงเซียน ที่อยู่ทีมกู้ภัย นั่งข้างๆ รดาพร กับมิสึรุฮะ และกำลังนั่งนับเลขอยู่
" ได้เวลากระโดดแล้ว " หัวหน้าฮันเตอร์ คิมเซียง สั่งการก่อนที่ทุกคนจะกระโดดลงไป
หลงเซียนค่อยๆกระโดดตามหลังทุกคน เขาลงจากเครื่องบินเป็นคนสุดท้าย ซึ่งภารกิจครั้งนี้ใช้ฮันเตอร์ระดับสุดยอด 20 คน และทีมกู้ภัย 2คน
เมื่อดิ่งลงมาถึงพื้น เหล่าฮันเตอร์ ทั้งหมดก็ต้องตกใจกับจำนวนของพวกแมลงสาป พวกมันไม่ได้มีจำนวนหลายร้อยตัวตามข่าว แต่จำนวนที่แท้จริงของพวกมัน มีจำนวนถึงหลายหมื่นตัว
" บ้าชิบ " คิมเซียง สบถ ก่อนให้เหล่าฮันเตอร์ แบ่งออกเป็นสองทีม ทีมหนึ่งไปวางระเบิด ส่วนอีกทีมอยู่สุ้กับพวกแมลงสาป
และหลงเซียน ก็ได้ไป กับทีมวางระเบิด
******************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
88
