การโจมตีของโกเลมนักบวชนั้นถึงจะเชื่องช้าไปหน่อย แต่เหม่านั้นไม่มีแรงพอที่จะคอยป้องกันไหว กำไลที่ข้ามือเขาสั่นพลังลมปราณก็ห่อหุ่มร่างกายของเขาไว้
เปรี้ยง!!
เพร้ง!!
ลมปราณที่ป้องกันร่างกายของเหม่านั้นแตกกระจายเป็เสี่ยงๆ การโจมตีของโกเลมนักบวชส่งเหม่ากระเด็นไปไกลกว่าห้าสิบเมตร เหม่ากระอักเืออกมาคำโตเขามองไปที่โกเลด้วยสายตาดุดัน
จากนั้นก็ได้มีคลื่นเถาวัลย์ผลุดออกมาจากพื้นดินหลายร้อยเส้น เส้นเถาวัลย์ทั้งหนึ่งร้อยเส้นรวมกัน และกลายเป็หอกที่แหลมคมและดูทรงพลัง จากนั้นแสงศักดิ์สิทธิ์ก็ห่อหุ้มปลายหอกเอาไว้ทำให้พลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
เหม่าที่าเ็สะบักสะบอมเขาลุกยืนขึ้นมาพร้อมที่จะประจันหน้ากับหอกแหลมคมที่อยู่ต่อหน้าของเขา จากนั้นพลังสายหนึ่งก็เอ่อล้นออกมา [ท่านเปิดประตูบานที่สี่สำเร็จ] ออร่าลมปราณทะลักเข้าสู่ร่างกายของเหม่าและทำการรักษาอาการาเ็บางส่วนลงไป
เมื่อเขาได้พลังกลับมาส่วนหนึ่ง เขาจึงทำการเปิดประตูทั้งสามอีกครั้งและหลอมรวมประตูที่หนึ่งและสามอีกครั้ง กระดาษอัจฉริยะได้ถือกำเนิดอีกครั้ง ในครั้งนี้เหม่านั้นวาดชุดเกาะสวมใส่ที่สามารถคุมได้ทั้งร่างกายของเขา
“เข้ามาเลยเ้าก้อนดินบัดซบ” เหม่าซกหมัดด้วยพลังเฮือกสุดท้ายย่างสุดกำลังเข้าประทะกับของเถาวัลย์ของโกเลมนักบวช เมื่อการโจมตีของทั้งคู่เข้าประทะกัน ทำให้เกิดการะเิและพื้นที่รอบห้าเมตรเกิดหลุมลึกโดยมีพวกเขาทั้งสองเป็ศูนย์กลาง
“รุ่นแรงอะไรเช่นนี้”หวังอีฮังอุทาน แต่เขาก็ไม่รอช้าและใช้แสงไร้ทางต้านสร้างพลั่วขึ้นมา จากนั้นเขาก็รีบขุดบางอย่าง
การประทะของหมัดและหอกทำให้เหม่านั้นกระเด็นถอยหลังไปอีกห้าสิบเมตรเขากระอักเืออกมา และนอนสลบแน่นิ่งไป ชุดเกราะที่เขาสร้างขึ้นก็หายไปด้วย ในตอนนี้นั้นไม่อาจจะทำไรได้ เป็ได้แค่เป่านิ่งที่คอยถูกสังหารได้ทุกเมื่อ
ทางด้านโกเลมนักบวชนั้นเถาวัลย์ที่กลายเป็หอกนั้นแหลกกระจุยจากการโจมตีเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าพลังโจมตีของเหม่านั้นแข็งแกร่งเพียงใดถึงแม้ว่าเขาจะาเ็อยู่ก็ตาม
โกเลมนักบวชร้องคำรามเป็ครั้งแรกก่อนที่จะสร้างหอกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง มันจ้องไปที่เหม่าอย่างดุร้ายราวกับว่าจะกินเืกินเนื้อเหม่าให้ได้ โกเลมตั้งท่าโจมตีครั้งสุดท้ายมันชาทพลังอย่างเต็มเปลี่ยมไปด้วยพลังลมปราณ พลังนี้แม้แต่ตัวตนระดับเปิดประตูบานที่ห้ายังหวันเกรง
แต่หลังจากที่มันดำลังโจมตีมันก็หยุดไป จากนั้นมันก็กลายเป็แสงสว่างสีเหลืองทองย้อนกลับเข้าไปในประตูของพืชไร้ระดับ “พืชไร้ระดับอันตรายจริง ครั้งหน้าข้าคงต้องระวังพวกไร้ระดับไว้ ไม่คิดว่าพลังเมื่อครู่นี้จะถูกสำแดงเดชเป็เพียงพลังของตัวตนที่เปิดประตูบานที่สามเท่านั้น”
ในตอนนี้หวังอีฮังนั้นได้ถือพืชต้นหนึ่งไว้ในมือของเขา เขานั้นไปพยุงตัวเหม่าที่าเ็และพาเขาออกจากป่า เมื่อหวังอีฮังพาเหม่าออกมาจากป่า เขาก็ได้ให้ศิษย์ในสำนักช่วยพาเหม่านั้นไปรักษาอาการาเ็
ส่วนหวังอีฮังนั้นกลับไปที่ห้องของเขาพร้อมกับพืชหนึ่งต้น “ไหนลองดูซิว่าข้าจะดูดซับพลังของเ้าได้มากเพียงใด หวังอีฮังเอาพืชไร้ระดับใส่ไว้ในหระถางจากนั้นเขาก็เอามาวางไว้ต่หน้าของเขา
หวังอีฮังหนั่งอยู่หน้ากระถางพืชไร้ระดับจากนั้นเขาก็โคจรพลังและเปิดประตูขึ้นทั้งสองบาน แสงไร้ทางต้านมาเสริมพลังให้กับเขา เขาเริมทำการดูดซับพลังจากพืชไร้ระดับทันที
พลังลมปราณอันแกร่งกล้าของพืชไร้ระดับไหลเข้าประตูทั้งสองบานของยี่เฉามันเป็ลมปราณธรรมชาติที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่ง ในตอนนี้หวังอีฮังเขามั่นใจว่าเขานั้นสามารถต่อกรกับตัวตนที่เปิดประตูบบานที่สาได้อย่างสูสีเรียบร้อยแล้ว
ทางด้านผู้าุโที่รู้เื่เกี่ยวกับหวังอีฮังและเหม่าเข้าไปในที่ห้ามเข้า เขาก็รู้สึกโกรธขึ้นมาแต่เขาก็สงบใจลงเมื่อรู้ว่าเหม่านั้นได้เลื่อนระดับกลายเป็ำตัวตนระดับเปิดประตูบานที่สี่ได้สำเร็จถือได้ว่าในตอนนี้เหมานั้นได้กลายเป็อัจฉริยะเรัยบร้อยแล้ว
การที่สามารถเปิดประตูบานที่สี่ก่อนอายุถึงยี่สิบปีถือได้ว่าบุคคลนั้นคืออัจฉริยะ ดังนั้นเมื่อเหม่ากลายเป็อัจฉริยะผู้าุโจึงจะยังไม่เอาเื่กับหวังอีฮัง และปล่อยเื่นี้ไว้และห้ามให้ใครแพร่งพรายออกไป
[ท่านหลอมรวมจิติญญาสำเร็จ จิติญญาโกเลมนักบวช สามารถเพิ่มระดับได้] เมื่อหวังอีฮังดูดซับพลังจากพืชไร้ระดับสำเร็จเขาก็ได้รับจิติญญามาด้วย ซึ่งทำให้หวังอีฮังรู้สึกพใจอย่างมาก จากนั้นเขาก็ทำการผนึกจิติญญาโกเลมนักบวชเข้ากับประตูบานที่สองของเขา
จิติญญาจากเหล่ามอนสเตอร์ไร้ระดับนั้นสามารถหลอมเข้ากับประตูระดับใดก็ได้เพราะมันเป็จิติญญาที่พิเศษ ซึ่งเหล่าผู้ฝึกยุทธ์แท้จริงนั้นก็แสวงหามอนสเตอร์ไร้ระดับเพื่อทำให้รากฐานของตนมั่นคงมากที่สุด และมอนสเตอร์ไร้ระดับนั้นเมื่อดูดซับผลึกของพวกมันก็จะได้รับจิติญญาอย่างแน่นอน
หวังอีฮังในตอนนี้ประตูบานที่สองของเขานั้นได้ผนึกกับจิติญญาของโกเลนักบวชเรียบร้อยแล้ว แต่เขาก็ยังไม่อาจที่จะทะลวงระดับพลังได้สำเร็จ
“การใช้จิติญญาไร้ระดับจะทำให้คนนั้นเลื่อนระดับอยากกว่าใครแต่พอไก้เลื่อนระดับพลังของคนนั้นจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ในตอนนี้ข้ายังขาดทรัพยากรในการบ่มเพราะพลังอย่างมากเพื่อเลื่อนระดับเป็ตัวตนระดับเปิดประตูบานที่สาม”หวังอีฮังถอนหายใจและเหงิยหน้ามองบนท้องฟ้า