ตอนที่ 25: ศึกปะทะเงามืด
เงาแห่งความตาย
สายฟ้าสีทองแล่นผ่านท้องฟ้า เสียงอัสนีคำรามดังไปทั่วหุบเขา หลี่เฉินยืนอย่างมั่นคง ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยพลังที่ตื่นขึ้นมาใหม่
"เ้าจะไม่ออมมือสินะ?" หลี่เฉินกล่าวพลางจับกระบี่แน่น
มู่เทียนหัวเราะเบา ๆ รอยยิ้มหลังหน้ากากปีศาจของเขาเต็มไปด้วยความโเี้ "เ้าคิดว่าข้าจำเป็ต้องออมมือหรือ? คนอย่างเ้ามันก็แค่เหยื่อของข้าเท่านั้น"
ขณะที่พูด เงามืดรอบตัวของมู่เทียนค่อย ๆ แผ่ขยายออกไป มันไม่ใช่เพียงแค่เงาธรรมดา แต่เป็พลังที่สามารถดูดกลืนแสงรอบตัว ทำให้ทุกสิ่งที่อยู่ภายในนั้นหายไปจากการมองเห็น
"วิชานี้คือ..." ไป๋เทียนอู่ขมวดคิ้ว "เคลื่อนเงาพิฆาต"
ทันใดนั้น—
วูบ!
ร่างของมู่เทียนหายไปจากสายตาของทุกคน!
———
นักฆ่าที่ไร้ร่องรอย
"หายไปงั้นรึ!?"
หลี่เฉินกระชับกระบี่ในมือ พร้อมกับปล่อยกระแสสายฟ้าออกมาเพื่อจับการเคลื่อนไหวของศัตรู แต่กลับไม่มีวี่แววของมู่เทียนเลยแม้แต่น้อย
"พลังของเขาไม่ใช่แค่พรางตัว แต่มันคือการรวมเป็หนึ่งเดียวกับเงามืด" ไป๋เทียนอู่กล่าว "ถ้าเ้าไม่สามารถมองเห็นเงาได้ เ้าก็ไม่มีวันจับตัวเขาได้"
"เช่นนั้นก็ให้ข้าลองดูหน่อย"
หลี่เฉินหลับตาลง และเริ่มปล่อยสายฟ้าออกมารอบตัว พยายามจับคลื่นพลังที่ผิดปกติ
ทันใดนั้น—
ฟึ่บ!
คมมีดพุ่งเข้ามาจากด้านหลังของเขาด้วยความเร็วสูง!
เคร้งงงง!!!
หลี่เฉินเบี่ยงตัวไปด้านข้าง พร้อมกับยกกระบี่ขึ้นรับ แต่แรงปะทะกลับหนักหน่วงจนทำให้เขากระเด็นไปด้านข้าง
"เร็วเกินไป!"
มู่เทียนยังคงหายตัวไปในเงามืด และโจมตีเขาจากทุกทิศทาง หลี่เฉินเริ่มเสียเปรียบ เพราะไม่สามารถมองเห็นศัตรูได้เลย
———
สายตาแห่งอัสนีเทพพิโรธ
หลี่เฉินรู้ว่าหากยังเป็เช่นนี้ต่อไป เขาจะไม่มีโอกาสโต้กลับได้เลย
"ข้าต้องมองให้เห็น..."
เขาหลับตาลงอีกครั้ง และเริ่มใช้พลังของอัสนีเทพพิโรธ กระแสไฟฟ้าบางเบาวิ่งผ่านเส้นประสาทของเขา
"ข้าต้องมองเห็นด้วยัั ไม่ใช่เพียงแค่สายตา"
———
เปรี้ยงงงง!!!
ดวงตาของหลี่เฉินเปิดออก พร้อมกับเปล่งแสงสีทองออกมา
ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เขาเห็นเส้นแสงสีดำบาง ๆ เคลื่อนไหวอยู่ในความมืด
"ข้าเห็นเ้าแล้ว!"
หลี่เฉินกระชับกระบี่ พร้อมกับฟาดมันไปยังจุดที่เงามืดกำลังเคลื่อนไหว!
ฉัวะ!!!
เสียงเนื้อถูกเฉือนดังขึ้น เงามืดกระเด็นออกมา และร่างของมู่เทียนปรากฏขึ้นอีกครั้ง
"อึก...!"
แขนของมู่เทียนมีรอยบาดจากกระบี่ของหลี่เฉิน เืสีดำไหลออกมา
ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความใ "เป็ไปได้อย่างไร!? เ้ามองเห็นข้าได้อย่างไร!?"
หลี่เฉินยกกระบี่ขึ้น "ข้าไม่จำเป็ต้องใช้ตา ข้าใช้พลังสายฟ้าจับการเคลื่อนไหวของเ้าแทน"
มู่เทียนกัดฟันแน่น "หึหึ... น่าสนใจนัก เช่นนั้นข้าจะไม่ออมมืออีกต่อไปแล้ว!"
———
พลังที่แท้จริงของมู่เทียน
เงามืดรอบตัวของมู่เทียนเริ่มเปลี่ยนแปลง มันไม่ใช่เพียงแค่เงาปกติอีกต่อไป แต่กลายเป็เงาที่ไหลเวียนเหมือนของเหลว
"เงามืดแท้จริง... กรงขังนิรันดร์"
ทันใดนั้น เงามืดก็แผ่ขยายออกไปทั่วบริเวณ ร่างของหลี่เฉินถูกกลืนเข้าไปโดยสิ้นเชิง
ทุกอย่างรอบตัวเขากลายเป็สีดำ ไม่มีแสง ไม่มีเสียง ราวกับถูกดูดกลืนเข้าไปในมิติแห่งเงามืด
———
การต่อสู้ในความมืด
หลี่เฉินพยายามขยับตัว แต่รู้สึกเหมือนร่างกายถูกพันธนาการไว้
เสียงหัวเราะของมู่เทียนดังขึ้นจากทุกทิศทาง "ที่นี่คือโลกของข้า... ไม่มีใครสามารถหลบหนีจากมันได้"
"เช่นนั้นรึ? ข้าขอทดสอบดูหน่อย"
หลี่เฉินหลับตาลงอีกครั้ง ปล่อยพลังของอัสนีเทพพิโรธให้ไหลเวียนไปทั่วร่าง
จากนั้น—
เปรี้ยงงงง!!!
สายฟ้าสีทองปะทุออกจากร่างของเขา แสงสีทองส่องประกายออกไปทั่วบริเวณ!
"อ๊ากกกก!!!"
เสียงร้องของมู่เทียนดังขึ้น เงามืดเริ่มสั่นะเืและแตกกระจายออกเป็ชิ้น ๆ
———
ชัยชนะของหลี่เฉิน
เงามืดทั้งหมดหายไป หลี่เฉินกลับมายืนอยู่ที่เดิม มู่เทียนทรุดลงไปกับพื้น เืไหลออกจากปากของเขา
"ข้าแพ้แล้วงั้นรึ...?"
หลี่เฉินยกกระบี่ขึ้นและกล่าวเสียงเรียบ "ข้าจะไม่ฆ่าเ้าในวันนี้ แต่จงจำไว้... หากเ้าคิดจะมาเป็ศัตรูกับข้าอีกครั้ง ข้าจะไม่ปรานี"
มู่เทียนหัวเราะเบา ๆ "หึ... น่าสนใจนัก ข้าจะรอดูว่าเ้าจะไปได้ไกลแค่ไหน"
จากนั้นร่างของเขาก็จมหายไปในเงามืด ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของการต่อสู้
ไป๋เทียนอู่เดินเข้ามาพร้อมกับพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "เ้าทำได้ดีมาก"
"แต่ศึกของเ้ายังไม่จบ"
หลี่เฉินพยักหน้า เขารู้ดีว่าศัตรูที่แท้จริงยังอยู่ข้างหน้า... และนี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางของเขาเท่านั้น
———
บทสรุปของตอนที่ 25:
หลี่เฉินสามารถเอาชนะมู่เทียนได้
เขาค้นพบวิธีใช้พลังสายฟ้าเพื่อมองเห็นผ่านเงามืด
วิหารเงามืดยังคงเฝ้าดูเขาอยู่ และศึกที่แท้จริงกำลังรออยู่ข้างหน้า
———
ตอนต่อไป:
หลี่เฉินเตรียมตัวเดินทางไปยังแดนลับแห่งหนึ่ง
ศัตรูใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเดิมกำลังรออยู่
เงื่อนงำเกี่ยวกับพลังที่แท้จริงของอัสนีเทพพิโรธกำลังจะถูกเปิดเผย!
7K
