่เช้า เที่ยง เย็น
ริสาจะมานั่งตรงระเบียงคอยยิ้มให้เทวาริสาไม่ได้คิดไปเองแน่นอน เทวาก็ยิ้มตอบให้เธอ
แต่ละวันเจอกันเพียงเท่านี้ไม่มีอะไรคืบหน้าเลยจริงๆวันนี้เป็วันหยุดไม่ได้ไปโรงเรียน ริสาได้เวลาทบทวนแผนการของตัวเองกับเทวาใหม่
จากการสืบเื่ครอบครัวเทวาคร่าวๆครอบครัวเทวามีฐานะไม่น้อยเลย สิ่งที่จำเป็ตอนนี้คงไม่ใช่ตามจีบเทวาเสียแล้วเพื่อให้ทุกอย่างราบรื่นเราต้องเร่งฐานะเพื่อให้ชีวิตคู่ในชาตินี้ให้เธอกับเทวาเป็คู่ที่เหมาะสมทั้งฐานะ การศึกษา ทัศนคติที่ตรงกัน ในข่าวที่สืบได้ในชาตินี้เทวา้าเป็หมอเหมือนเดิม ริสาก็ตั้งใจจะเป็หมอเหมือนกันแต่ด้วยฐานะตอนนี้แม่น่าจะลำบากมากถ้าตัวเองเรียนหมอ ตอนนี้เราอายุเพียง 7 ขวบ พึ่งจะเรียนแค่ ป.1 คงต้องหาทางชี้หนทางธุรกิจให้กับแม่เท่านั้น
จากที่เคยอ่านนิยายมาหลายคนจะย้อนอดีตกลับไปเพื่อแก้ไขเื่ราวเดิม แต่ของริสาเธอระลึกชาติได้ ถึงแม้ไม่ได้มีภารกิจแก้ไขเื่ราวอะไรในอดีตแต่เธอก็ได้เปรียบหลายคน เธอก็ไม่จำเป็ต้องตั้งใจเรียนให้มาก ขอแค่เนียนๆ ไปเธอมีความรู้เดิมจากชาติที่แล้ว เธอจำได้ว่าเมื่อชาติที่แล้วอาชีพที่สร้างรายได้ได้โดยไม่ต้องมีพื้นฐานของครอบครัวเป็ทุน น่าจะเป็การทำธุรกิจกับเป็ดาราเป็ดาราเอาไว้ก่อนดีกว่าแต่การทำธุรกิจขอแค่เห็นช่องทางการทำธุรกิจก็สามารถเติบโตได้รวดเร็วได้ข้อได้เปรียบของเธอคือตรงนี้
เธอเห็นช่องทางแล้ว แม่ที่ทำอาชีพขายเสื้อผ้า
“ขายออนไลน์ นี้เลยคำตอบ"ตอนนี้ที่บ้านมีคอมพิวเตอร์แต่ไม่มีอินเตอร์เน็ตใช้ จะต้องหาวิธีให้ที่บ้านมีอินเตอร์เน็ตเสียก่อน
“ริสา….ลูกมาช่วยคุณแม่ทำอาหารหน่อยค่ะ”
เสียงแม่เรียกริสาจากห้องครัวแม้จะเลี้ยงตามใจแค่ไหน แต่เื่งานบ้านหรือทักษะชีวิตการช่วยเหลือตัวเองเบื้องต้นคุณแม่ก็จะพยายามให้ริสาได้ฝึกตัวเองตามพัฒนาการให้สมวัย
“ค่ะ คุณแม่ ริสากำลังลงไปค่ะ”
“มาค่ะ ริสาช่วยคุณแม่ปลอกไข่ต้มนะคะ คุณแม่จะนึงผัก"
ริสามองดูอาหารคลีนของคุณแม่เพราะอาหารแบบนี้ทำให้แม่ดูมีสุขภาพที่ดีมากๆผิวพรรณผ่องใส หลายคนจะทักผิดเข้าใจผิดตลอดว่าริสากับคุณแม่เป็เพียงพี่สาวกับน้องสาว คุณแม่มีคนเข้าหาพอสมควร แต่คุณแม่ค่อนข้างปิดกั้นตัวเองไม่ยอมรับใครเข้ามาเลย
“คุณแม่ค่ะ ริสาจะเปิดคอมดูวีดีโอ แต่มันเปิดไม่ได้ค่ะตอนอยู่ที่โรงเรียนคุณครูเปิดให้ริสาดูช้าง ริสาอยากดูอีกคุณแม่เปิดให้ริสาได้ไหมคะ”
ริสาพูดเสียงใสแจ๋ว
“อ้างถึงโรงเรียนเพื่อให้คุณแม่เข้าใจว่าเป็ส่วนจำเป็ในการเรียนของริสาแต่มันก็จำเป็จริงๆน่า อินเตอร์เน็ตกับการเรียนรู้ในอนาคต เพียงแต่ตอนนี้เอามาเพื่อสร้างรายได้ก่อนริสาไม่ได้โกหกคุณแม่น่า”
ริสาคิดในใจแก้ตัวให้ตัวเอง
“คอมพิวเตอร์บ้านเราไม่มีอินเตอร์เน็ตค่ะลูกคุณแม่ขอเวลาไปติดต่อบริษัทก่อนนะคะ ่นี้ริสาอ่านหนังสือดูรูปก่อนได้ไหมเอ่ย”
พรกมลปลอบใจลูกน้อยรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ตัวเองไม่รอบคอบทำให้ลูกรู้สึกถึงความไม่พร้อม
“ค่ะคุณแม่ ขอบคุณคุณแม่ค่ะ ริสาจะตั้งใจเรียนนะคะ”
ริสารู้ว่าแม่ต้องโทษตนเองอยู่แน่นอนริสาเองก็รู้สึกผิดที่ต้องหลอกคุณแม่ในครั้งนี้ แต่มันจำเป็จริงๆ นะคะแม่
สองแม่ลูกทานข้าวด้วยกันอย่างมีความสุข ริสาเล่าเื่ที่โรงเรียน ให้คุณแม่ฟังพรกมลก็จะเล่าเื่ที่ร้านให้ริสาฟังเช่นกันพรกมลเข้าใจว่าริสาจะไม่รู้เื่อะไรเท่าไรนัก จึงเล่าเื่ราวเกือบจะทุกอย่างไปทำให้ริสาพอรู้คร่าวๆ ว่าตอนนี้ที่ร้านรายได้เริ่มลดลงแล้วหนทางการสร้างรายได้จากขายของออนไลน์น่าจะใช้ไม่ทันงั้นแผน 2 ต้องมาก่อนถ้ามีโอกาสได้เป็ดาราเด็กริสาค่อนข้างมั่นใจถึงแม้ตัวเองจะไม่เคยมีพื้นฐานทางด้านการแสดงแต่ด้วยความฉลาดเกินวัยของ ริสาจะต้องสู้เด็กวัยเดียวกันได้แน่นอน บวกกับหน้าตาริสาก็น่ารักสดใส โดดเด่น แต่ปัญหาอยู่ที่เราจะไปเป็ดาราได้อย่างไร ขอแม่พรกมลพาไปแคสต์งานน่าจะเป็ไปได้อย่างยาก คงต้องเสี่ยงดวงไปเดินเล่นที่สยามบ่อยๆ จะดีกว่าจำได้ว่าชาติที่แล้ว ดาราหลายคนเกิดเพราะแมวมองติดต่อมาจากได้เจอที่สยามนี้ล่ะ
บ้านเราก็ไม่ห่างจากห้างให้คุณแม่พาไปเดินเล่นบ่อยๆได้ เริ่มเย็นนี้เลยล่ะกัน ริสารีบอย่างยิ่ง
“คุณแม่ขา ริสาอยากไปเดินเล่นที่สยาม เพื่อนเล่าๆให้ฟังว่าที่นั้นสวยมากมีอะไรให้ดูเยอะแยะ”
ริสารู้ดีว่าอะไรที่จะจี้ใจคุณแม่ได้แม้จะรู้สึกผิดอยู่นิดๆ แต่เพื่อเป้าหมายที่สำคัญกว่าริสาจำเป็ต้องทำริสาก็ได้แต่ขอโทษคุณแม่อยู่ในใจ ถึงอย่างไรเื่พวกนี้ก็เป็เื่จริงริสาเคยไม่ถือสาสิ่งเหล่านี้ แต่วันนี้ได้หยิบมาใช้ให้เกิดประโยชน์
“ได้ค่ะ งั้นวันนี้หลังปิดร้านเราก็ออกไปติดต่อเื่อินเตอร์เน็ตที่สยามและไปเดินเล่นสยามด้วยเลยดีไหมคะ”
ไม่ใช่ว่าพรกมลไม่เคยปฏิเสธริสาเลยแต่เพราะเื่นี้ริสาน่าจะได้ยินเพื่อนคุยกันมาั้แ่ต้นเทอมแล้วการเล่าเื่ราวพูดคุยกันเป็เื่ปกติของสังคมโรงเรียน ไม่ใช่การโอ้อวดอะไรแต่ลูกก็พึ่งมาขอร้องตัวเอง คงอดใจกับความอยากรู้มาพอสมควรพรกมลก็ได้แต่ถอนหายใจเบาๆกับความคิดง่ายของตัวเองที่เข้าใจว่ามีแค่เงินค่าเทอมก็พอแล้วตอนนี้คงต้องพยายามหารายได้เพิ่มโชคดีที่ตัวเองเป็คนประหยัดเงินเก็บที่มีก็เพียงพอสำหรับการใช้จ่ายได้อีกเป็ปี
ในขณะที่พรกมลคิดเื่อื่นไปไกลริสาก็กำลังเตรียมกล้องถ่ายรูปไว้ไปถ่ายรูป ไปถ่ายเสื้อผ้าที่ร้านของคุณแม่เตรียมให้เรียบร้อย พรุ่งนี้หลังได้อินเตอร์เน็ตจะได้เปิดร้านออนไลน์เลย
หลังปิดร้าน สองสาวก็ไปสยามกันทันที
ริสาไปสยามคราวนี้ก็ได้สังเกตและมองหาจุดที่คิดว่าแมวมองจะมาหาเด็กในสังกัดใหม่ๆทำให้พรกมลเข้าใจว่าริสาดูตื่นเต้นมากและรู้สึกดีใจที่วันนี้ตัดสินใจพามา
“สนุกไหมคะ คนสวยของคุณแม่”
“สนุกค่ะคุณแม่ ขอบคุณคุณแม่ค่ะ"
และริสาก็หันไปดูรูปโปสเตอร์โฆษณาเสื้อผ้าเด็กเป็รูปเด็กผู้หญิงน่ารักๆ น้องคนนี้ชื่อ ญาญ่า เหมือนดาราดังชาติที่แล้วเลยหน้าตาก็คล้ายๆ กัน แล้วชาตินี้เราจะเป็ดาราได้ไหมน้อ
“หนูสนใจอะไรคะ” พรกมลถามริสาเพราะเห็นหนูน้อยจ้องรูปอยู่นาน
“ริสา อยากถ่ายรูปแบบนั้นบ้างค่ะ”
ริสาพูดและชี้ให้แม่ดูรูปโปสเตอร์ญาญ่า ใส่ชุดเด็กหน้าร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์ ZAZAแบรนด์ดังในยุคนี้
“เอ้ะ!! "
พรกมลใสิ่งที่ริสาคิดนี้ไม่เหมือนริสาเด็กน้อยคนเก่าเลย ริสาคนเก่าค่อยข้างเก็บตัวไม่ค่อยคุยกับคนแปลกหน้า การทำตัวเด่นให้เป็จุดสนใจปกติริสาไม่ค่อยทำการไปโรงเรียนทำให้เด็กน้อยเติบโตขึ้นมากจริงๆ
“ริสาอยากได้ชุดนั้นหรือคะ” พรกมลลองถามดูเผื่อริสาจะสื่อสารผิดพลาด
“ไม่ใช่ค่ะคุณแม่ริสาอยากมีรูปแบบนั้น ติดหน้าเสื้อผ้าของเราค่ะ”ริสาตอบคุณแม่แบบเลี่ยงดูแล้วคงบอกจริงๆ ไปไม่ได้ว่าอยากเป็ดาราคุณแม่จะใมากเกินไป
“ได้ค่ะ คุณแม่มีแผนปรับปรุงร้านอยู่เอาไว้แผนเรียบร้อยคุณแม่จะให้หนูช่วยนะคะ”
หลังจากติดต่อบริษัทต่อสัญญาณอินเตอร์เน็ตเรียบร้อยแล้วพรุ่งนี้ก็น่าจะเรียบร้อย ภารกิจเสร็จไปหนึ่งอย่าง แต่ว่าเดินและวิ่งจนขาลากริสาก็ไม่เจอแมวมอง สงสารคุณแม่เลยต้องหยุดวิ่ง หยุดเดินเสียก่อนและแล้วก็ได้กลับบ้านด้วยความผิดหวังเล็กน้อย
เราเดินกลับบ้านซึ่งไม่ไกลมากประมาณ 500 เมตรหลังจากอาบน้ำแต่งตัวริสาก็รีบเข้านอนวันนี้เธอเหนื่อยมากจริง
295
