“คุณพอบอกได้ไหมคะว่าน้องชายคุณอยู่ที่ไหน”
คนเป็แฝดพี่ยิ้มยอมลามือ ลุกขึ้นเต็มความสูง มองอีกฝ่ายสายตานิ่งอย่างพิจารณา
“คุณแน่ใจได้ยังไงว่าน้องผมเป็พ่อของเด็กคนนี้”
จอมขวัญก้มมองหลาน แล้วเงยหน้าตอบด้วยความมั่นใจ เธอจะไม่ยอมให้คำพูดมาทำลายความเชื่อมั่นตัวเองทั้งที่ความจริงเธอคิดเื่นี้มาโดยตลอด
“ฉันมั่นใจค่ะ แต่ถ้าเขาไม่ใช่พ่อของข้าวต้มมัด ฉันยินดีกลับเมืองไทย ที่มานี่เพราะเป็คำสั่งเสียของพี่สาวฉัน”
มาร์ซิโอ้ยิ้ม เขาผ่านมารยาทหญิงร้อยแปด แต่เห็นความจริงใจจากหญิงสาวตรงหน้า บางที์อาจอยากแกล้งน้องชายเขา ปากกระตุกเล็กน้อยเพราะเขาจะได้อำนวยเปิดทางสมดั่งใจพระผู้เป็เ้า
“แม่ของเด็ก”
“พี่สาวฉันเสียแล้วค่ะ เธออยากให้ฉันตามหาพ่อของข้าวต้มมัด ฉันก็เลยทำตามคำขอสุดท้ายของเธอ” จอมขวัญบอก แม้ความจริงเธอไม่อยากทำอยากรับเลี้ยงเป็บุตรซึ่งเธอลองปรึกษาผู้รู้แล้ว ย้ำเป็เสียงเดียวกันให้หาพ่อของเด็ก และเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดตามมาภายหลังเธอจำเป็ต้องมาขอสิทธิ์เลี้ยงดูถึงที่นี่
“เื่พ่อของลูกผมตอบแทนน้องชายไม่ได้ แต่ผมรู้ที่อยู่ของเขา เดี๋ยวจะให้คนขับรถไปส่งพวกคุณ แต่คุณแน่ใจหรือ น้องชายผมร้ายนะ”
“เอ่อ ฉันแค่ไปขอรับสิทธิ์เลี้ยงดูหลาน เขาคงไม่ฆ่าฉันหรอกมั้งคะ”
“เปาโลนายไปส่งคุณผู้หญิงท่านนี้กับหลานที่เหมืองที” ชายหนุ่มสั่งลูกน้อง
“ครับเ้านาย”
“ขอบคุณมากค่ะ” จอมขวัญระบายยิ้มดีใจที่ทุกอย่างกำลังจะจบ
“น้าขวัญ ข้าวต้มมัดจะได้เจอคุณพ่อแล้วเหรอคะ”
แรงกระตุกกระโปรงเบา ๆ พร้อมเสียงเล็กถาม
“เรายังไม่แน่ใจว่าเขาเป็พ่อข้าวต้มมัด แต่น้าจะพิสูจน์ให้ได้จ้ะ” จอมขวัญย่อตัวลงนั่งลูบผมหลานสาวบอกด้วยความไม่มั่นใจ
“เชิญครับคุณผู้หญิง”
เปาโลเผยมือไปทางรถตู้สีดำ เธอมองกล้า ๆ กลัว ๆ แต่ก็ยอมขึ้น เชื่อว่าพวกเขาคงไม่ทำอะไร ตลอดเส้นทางไปเหมืองของตระกูลลอมบาร์ดี จอมขวัญเต้นตื่นอย่างน่าประหลาดนั่งเล่นกับหลานสาว วันนี้เธอต้องจบเื่ให้ได้ และรับแพรวาเป็ลูกบุญธรรมแล้วกลับเมืองไทยทันที
ด้านมาร์ซิโอ้ทิ้งกายนั่งเก้าอี้ทำงาน ระบายยิ้มชอบใจกับเื่สนุกที่คิดในหัว กดส่งข้อความหาแฝดน้อง
“ฉันส่งของขวัญไป นายต้องชอบแน่”
ภายในห้องนั่งเล่นมีหญิงสาวกำลังคุกเข่าเบื้องหน้าชายหนุ่มรูปงามสองมือโอบความร้อนผ่าว ใช้ปลายลิ้นปาดเลียส่วนปลายชุ่มไปด้วยน้ำลายตน พร้อมส่งสายตาเชิญชวน เสียงแจ้งเตือนมือถือดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มที่กำลังเคลิ้มกับััอ่อนนุ่มลืมตาขึ้น ั์ตาสีเข้มดุดันมองข้อความของมาร์ซิโอ้ เสื้อผ้าบนกายยังครับทุกชิ้นแต่มีเพียงหญิงสาวตรงหน้าที่เหลือเพื่อชั้นในสามเหลี่ยมเบื้องล่างติดตัว เ้าหล่อนกำลังช่วยผ่อนคลายอารมณ์บุรุษเพศ
“มีอะไรหรือคะ สนใจรีเบคกาหน่อยสิคะ”
“อ่า ฉันจ้างให้เธอมาจัดการมัน ไม่ใช่เรียกร้องความสนใจ”
มาร์ติโน่ทิ้งมือถือลงข้างกายอย่างไม่ไยดีกับข้อความข้างในนั้น มองผู้หญิงที่เขาจ้างมาช่วยระบายอารมณ์ในกายกลืนกินตัวตนเต็มปากเต็มคอรูดคลึงฝ่ามือขยับตามจังหวะริมฝีปาก
เสียงสูดปากดังเบา ๆ เงยหน้าขึ้นหลับตากุมศีรษะหล่อนคุมจังหวะตามใจ ใบหน้าคมคายเงยขึ้นคำรามเมื่อยามปลายลิ้นชื้นหวัดเลียปลายหัว ความเสียวกระสันแล่นทั่วร่างเร่งให้ขยับมากขึ้นก่อนปลดปล่อยออกจนอีกฝ่ายสำลัก วางมือบนหน้าขาลูบไล้ยั่วยวนก้มเบียดเต้าอวบคู่นั่นแนบกับความร้อนแรงที่ตอนนี้อ่อนตัวลง
สองมือดันตัก เธอถูกจ้างให้มาปลดปล่อยอารมณ์เขา แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่จะได้สอดใส่สักครั้ง จนอดคิดไม่ได้ว่าตัวเองเป็เซ็กทอยของเขาหรือไร หล่อนให้เต้าทั้งสองกระตุ้นอารมณ์ให้เตลิดอาศัย่จังหวะนั้นขยับลุกขึ้นนั่งคร่อมตักตั้งท่าจะสวมทับกายใหญ่โตแต่ถูกเขาดันออก
สายตาคมดุดันใบหน้านิ่งเฉยมองตรงจนหล่อนเสียวสันหลัง ขยับลงนั่งพื้นแต่โดยดี ร่างกายสั่นกลัวเพียงแค่ถูกั์ตาคู่นั้นมองดุ
“รีเบคกาสัญญาจะไม่ทำผิดข้อตกลงอีกแล้วค่ะ” หล่อนรีบแก้ตัวก่อนเสียโอกาสงาม
“ออกไปซะ” เสียงห้วนสั่งขณะรูดซิบกางเกง ยืนหันหลังให้ด้วยความหงุดหงิด พร้อมเสียงรถจอดด้านหน้าบ้านพักทำให้ชายหนุ่มเดินออกจากห้องนั่งเล่น
ประตูรถตู้ถูกเปิดออกปรากฏบ้านพักทันสมัยสองชั้นถูกตกแต่งทั้งน้ำพุ ต้นไม้นา ๆ ร่มรื่นเหมืองที่เธอคิดว่ามีแต่ดินทราย แต่สิ่งที่เห็นต่างกันมาก ห่างไปไม่ไกลมีบ้านพักแยกไว้เป็หลัง ๆ เดาว่าคงเป็ของคนงาน แต่เธอไม่มีเวลาสนใจอย่างอื่นต่อเพราะคงอยู่ที่นี่ไม่นาน
“ที่นี่ครับ ส่วนนี้เป็บ้านพักของคุณมาร์ติโน่ ผมสอบถามแล้วตอนนี้พักอยู่ข้างในบ้าน” เปาโลรายงานเพิ่ม
“ขอบคุณมากค่ะ” หญิงสาวขอบคุณพร้อมหัวใจเต้นแรง “ข้าวต้มมัดถึงแล้วจ้ะ” แล้วหมุนกายปลุกหลานสาวพาออกจากรถ
“ว้าว บ้านโต๊โตข้างในนั้นจะมีพี่หมีไหมคะ” เด็กน้อยยกมือปิดปากร้องตื่นเต้น ั์ตาโตลุกวาวถามเสียงสดใส
“ป้า คนเอเชียมา” เสียงหนึ่งดังพอทำให้ผู้มาใหม่หันไปสนใจ เห็นผู้หญิงสองคนมองมาทางเธอ
“มาหาใครคะ” โอลิเวียเดินเข้ามาทักทายตามด้วยหลานสาวที่มองอย่างไม่ไวใจ ถึงแม้คนของมาร์ซิโอ้มาส่งก็ตาม
“คุณมาร์ติโน่อยู่ไหมคะ” หญิงสาวถามภาษาอังกฤษพยายามไม่ใช้ภาษาอิตาลีที่เธอเองก็ถนัดไม่แพ้ภาษาไทย แต่อีกฝ่ายยังไม่ทันจะตอบเสียงร้องจากหลานสาวดังให้เธอหันกลับไปมอง
1K
