งานศพผ่านพ้นไปด้วยดีตลอดสี่ห้าวันมานี้ฉันแทบไม่ได้คุยอะไรกับพ่อ เพราะท่านยุ่งจากการเสนอตัวเป็เ้าภาพและดำเนินเื่ต่างๆ ด้วยตัวเองทั้งหมด ด้วยเหตุผลที่ว่านี่คือสิ่งสุดท้ายที่เขาจะทำให้กับแม่ได้
เช้าวันนี้เราทำบุญตักบาตรให้กับดวงิญญาของแม่และนำเถ้ากระดูกที่เหลือจากการฌาปนกิจ ขึ้นเรือไปลอยอังคารในแม่น้ำสายหนึ่งใกล้ๆวัด
สายตาพ่อที่ทอดมองผงกระดูกสีขาวขุ่นละลายไปกับสายน้ำดูเศร้าสร้อยและสำนึกผิดกว่าทุกวันที่ผ่านมา มีทั้งความเ็ปและเศร้าเสียใจคงมีอะไรมากมายที่อยากเอ่ยกับแม่ แต่ตอนนี้โอกาสนั้นมันไม่มีอีกต่อไปแล้ว
ฉันอยากจะถามอะไรมากมายหลายอย่าง ทั้งๆที่ตอนนี้มีโอกาสเพราะเรากำลังอยู่กันตามลำพัง ทว่าฉันกลับเลือกที่จะไม่พูดอะไรปล่อยให้ท่านได้ใช้เวลา่สุดท้ายกับแม่อย่างเต็มที่
่เวลาซึ่งเต็มไปด้วยความเงียบสงบทว่าชวนให้รู้สึกถึงความอึดอัดผ่านไปได้สักพักใหญ่ๆ เมื่อการลอยอังคารสิ้นสุดลงเรือรับจ้างจึงพาเราสองคนมาส่งที่ฝั่ง
เมื่อเดินขึ้นบันไดมาจากท่าน้ำมีรถเก๋งปริศนาสีดำคันหรูจอดอยู่ตรงฟุตบาทด้านหน้า พร้อมชายอายุราวๆสามสิบลงจากรถมาเปิดประตูให้ คล้ายเขากำลังรอพวกเราอยู่แต่แรก
ด้วยความสงสัยเพราะไม่เคยเห็นรถและคนคนนี้มาก่อนฉันจึงหันไปมองหน้าพ่อเชิงตั้งคำถาม ท่านพูดเพียงประโยคสั้นๆแต่นั่นก็ทำให้ฉันเข้าใจทุกอย่าง
“กลับบ้านเรากัน”
‘บ้าน’ ในความหมายที่พ่อกำลังสื่อคงไม่ได้หมายถึงบ้านของเ้านายเศรษฐีที่ฉันและแม่เคยอาศัยซุกหัวนอน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ้านที่พ่อจะพากลับไปนั้นอยู่ที่ไหนแต่ก็พยักหน้ารับและเดินขึ้นไปนั่งบนรถอย่างว่าง่าย ในความสับสนและสงสัยฉันมีความรู้สึกตื่นเต้นแฝงอยู่ด้วย
ดูจากยี่ห้อรถที่พวกเรากำลังนั่งและผู้ชายซึ่งประจำตำแหน่งอยู่หลังพวงมาลัย ทำให้คิดจินตนาการไปได้ไกลว่าพ่อฉันคงไม่ใช่แค่รวยเฉยๆ
ถึงจะเกิดมาในครอบครัวยากจน ทว่าฉันเติบโตขึ้นในสภาพแวดล้อมที่ถูกรายล้อมไปด้วยคนมีฐานะเ้านายของแม่หรือคุณหญิงผกา เป็ภรรยาของท่านสุรศักดิ์ซึ่งเป็ถึงนักการเมืองชื่อดังและครองเก้าอี้สำคัญในกระทรวงแห่งหนึ่ง
คนร่ำรวยและมีอำนาจมักแวะเวียนมาเยือนบ้านของพวกเขาอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ฉันพอมีความรู้เกี่ยวกับข้าวของเครื่องใช้และยานพาหนะที่เศรษฐีเขาใช้โดยสารกัน
รถของพ่อคันนี้เป็ยี่ห้อที่ไม่ได้นิยมเสียเท่าไหร่เพราะราคามันสูงเกินกว่าจะนำออกมาใช้บนท้องถนนที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายในบ้านเมืองเรา
ส่วนคนขับรถโดยทั่วไปมักใส่ยูนิฟอร์มสีดำธรรมดาทว่าพลขับด้านหน้ากลับใส่สูทผูกไท แต่งตัวเนี้ยบยิ่งกว่านักธุรกิจอีกทั้งรูปร่างหน้าตาดีเกินกว่าจะมาเป็คนขับรถ
หลายวันที่ฉันได้มีโอกาสใช้ชีวิตร่วมกับพ่อในวัดเขาดูเป็ผู้ชายธรรมดาที่ไม่ได้มีอะไรหวือหวา หรือเก็บซ่อนความลับเอาไว้สักนิด นอนมุ้งเฝ้าศพแม่อาบน้ำ กินอยู่ในวัดตั้งหลายวัน เสื้อผ้าที่สวมใส่วันถัดๆ มา ก็ล้วนได้มาจากการช่วยเหลือของคุณหญิงผกาจนฉันเริ่มรู้สึกว่าภาพลักษณ์แรกที่เห็นเป็เพียงสิ่งที่พ่อสร้างขึ้นเพื่อให้ฉันประทับใจ
ฉันเริ่มคิดว่าความรวยของพ่อเป็เื่จอมปลอมแอบรู้สึกผิดหวังอยู่ในใจ แต่คิดไปคิดมาอย่างน้อยก็คงดีกว่าเผชิญหน้ากับเื่มากมายหลังจากนี้ลำพัง
ไหนจะหนี้ที่แม่ไปกู้นอกระบบไหนจะเื่การเรียนที่ยังครึ่งๆ กลางๆ ฉันยังเรียนไม่จบและจำเป็ต้องใช้เงินอีกมากมายผู้ชายคนนี้ต้องรับหน้าที่ดูแลเลี้ยงดูฉันต่อจากแม่
แต่แล้วความคิดนั้นกลับต้องเปลี่ยนไปอีกครั้งเมื่อได้เห็นรถที่มารอรับเรา
ฉันเก็บอาการอยากรู้อยากเห็นและความสงสัยเอาไว้แม้ปากจะคันยุบยิบอยากถามเต็มที่ พยายามเก็บข้อมูลอยู่เงียบๆและรอเวลาให้พ่อเป็คนเอ่ยออกมาเอง และเหมือนว่าฉันจะไม่ต้องรอเวลานั้นนานนัก เมื่อบรรยากาศภายในห้องโดยสารที่เงียบสงัดถูกทำลายด้วยบทสนทนาที่พ่อเป็ฝ่ายเริ่มต้น
“ตอนนี้พ่อพร้อมตอบทุกอย่างแล้ว หนูถามมาได้เลยนะ”
ฉันลากสายตาจากวิวนอกหน้าต่างรถหันมองเสี้ยวหน้าของคนด้านข้างเงียบอยู่ชั่วหนึ่งอึดใจ จนใบหน้าที่มองตรงไปทางกระจกด้านหน้ารถ หันมาสบตาฉันคล้ายกำลังสงสัย
“พ่อรวยแค่ไหนเหรอคะ?”
แล้วความสงสัยนั้นก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อฉันถามคำถามที่เขาคงไม่คิดว่าจะได้ยินออกไป พ่อนิ่งอึ้งไปราวๆ ห้าวินาทีก่อนปรับสีหน้าให้เป็ปกติและตอบในสิ่งที่ฉันอยากรู้
“ครอบครัวเราทำธุรกิจสายการบินน่ะ”
พ่อเกริ่นขึ้นมาสั้นๆและเริ่มอธิบายรายละเอียดเพิ่ม หลังฉันขยับกายหันไปฟังอย่างตั้งใจ
ศัพท์ที่พ่อใช้ดูทางการเกินไปบางคำเป็ภาษาอังกฤษที่ฉันไม่รู้จัก แต่เท่าที่จับใจความได้คือพ่อเป็เ้าของสายการบินมากกว่าสามบริษัท ให้บริการทั้งในและนอกประเทศลงจอดทุกที่ที่มีสนามบินรองรับ
ทรัพย์สินของพ่อมีมากกว่าหนึ่งพันล้านมีลูกน้องในการดูแลหลายหมื่นชีวิต และบ้านที่เรากำลังเดินทางไปตั้งอยู่ในจังหวัดหนึ่งทางภาคใต้บนที่ดินส่วนตัวเกือบหนึ่งพันไร่ ซึ่งด้านหนึ่งติดทะเลส่วนอีกด้านติดูเา
มีโรงงานผลิตไวน์ ซึ่งสร้างขึ้นมารองรับสวนองุ่นร่วมร้อยไร่บริเวณหน้าบ้านอีกทั้งยังมีสนามหญ้า และคอกม้าพันธุ์หายากนับร้อยตัวรวมอยู่ในพื้นที่นั้นด้วย
กิจกรรมยามว่างอีกอย่างของพ่อคือเก็บสะสมโบราณวัตถุและของหายากทุกชนิด ทุ่มประมูลมาโดยไม่สนว่าเงินที่จ่ายไปมันจะเกินราคาจริงของสินค้าหรือเปล่า
ฟังพ่อพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ หูฉันดับไปกลางอากาศมีแต่เสียงอื้ออึงอยู่ในรูหูทั้งสองข้าง ไม่ใช่แค่อึ้ง แต่ตอนนี้ิญญาฉันราวกับหลุดออกจากร่างไปแล้ว
ใครจะไปคิดไปฝันมันเกินกว่าจะจินตนาการเสียด้วยซ้ำ ลูกแม่บ้านจนๆที่ไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อโทรศัพท์ตกรุ่นให้ลูกใช้ เพียงชั่วข้ามคืนหลังแม่ตายจะกลายเป็ลูกสาวไฮโซพันล้านที่ใช้เงินราวกับเศษกระดาษ
ชื่อนิธาดาหรือ ‘นิทาน’ที่แม่ตั้งให้ควรเป็นิยายเสียมากกว่า ขนาดตัวฉันเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสิ่งที่เป็อยู่ในตอนนี้คือเื่จริงสิ่งที่ได้รู้จากปากพ่อมันเกินกว่าที่ฉันจะรับเื่อะไรเพิ่มเข้าไปได้อีกสมองมันเบลอไปหมด ฉันจึงเลือกที่จะนั่งเงียบๆ ไม่ถามอะไรอีกไปตลอดทาง
จนกระทั่งรถที่เรากำลังโดยสารอยู่เริ่มเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตแนวต้นสนสูงชะลูดมองเลยเข้าไปอีกนิดเป็ไร่องุ่นที่ออกลูกเต็มต้นพร้อมเก็บผลผลิต คนงานมากมายกำลังทำหน้าที่กันอย่างขะมักเขม้นท่ามกลางแสงแดดอันร้อนระอุ
เป็เวลาอีกพักใหญ่ รถเริ่มชะลอความเร็วและเลี้ยวเข้าประตูรั้วเหล็กบานมหึมาซึ่งค่อยๆ เปิดอ้าออกโดยอัตโนมัติ เพราะฉันไม่เห็นใครสักคนเดินมาเปิดมันให้
ทางฝั่งขวาของตัวรถมีรั้วสีขาววางยาวจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดภายในนั้นมีฝูงม้าจำนวนหนึ่งทะยานวิ่งกันอย่างอิสรเสรี วิวทะเลลิบๆเป็ภาพประกอบฉากอยู่เื้ั นี่ถ้าฉันไม่รู้อะไรมาก่อน ฉันคงคิดว่าเรากำลังเดินทางเข้าไปเที่ยวชมปราสาทในเทพนิยาย
นี่สินะคืออาณาจักรของพ่อที่ท่านกล่าวถึงตอนฟังว่าอึ้งแล้วได้มาเห็นของจริงฉันช็อกหนักกว่าเดิมอีก ทว่าที่เห็นมาทั้งหมด ก็ยังสู้ความอลังการของสิ่งซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าไม่ได้
สิ่งก่อสร้างสไตล์ยุโรปให้กลิ่นอายปราสาทโบราณของราชวงศ์ตั้งเด่นเป็สง่าบนเนินดินในระยะสายตาที่มองเห็น ด้านหน้ามีน้ำพุขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลางลานกว้างขณะที่ด้านข้างมีสนามหญ้าสีเขียวสดพร้อมพุ่มไม้ดอกไม้ประดับ ที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูรู้ว่าเป็พันธุ์หายากและน่าจะมีราคาโคตรแพง
บ้าน... ไม่สิ ใหญ่ขนาดนี้ฉันควรจะเรียกมันว่าคฤหาสน์ถึงจะถูกอยากรู้เสียจริงว่าในสิ่งก่อสร้างหลังนี้มีผู้อยู่อาศัยสักกี่คนพ่อฉันคงไม่ได้ซ่อนกองทัพคอมมิวนิสต์ หรือซุกแก๊งมาเฟียเอาไว้หรอกใช่ไหม
80
![[จบ] เด็กหญิงผู้เป็นที่รักของเหล่าวายร้าย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1698663281_87365223.webp)
