ฉันชื่อพรีสเรียนอยู่มอ.6 ที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง่วัยมัธยมไม่มีใครไม่ผ่านเื่พวกแอบชอบรุ่นพี่ แอบชอบประธานนักเรียนหรือบางทีก็แอบชอบอาจารย์ฝึกสอนที่หล่อเว่อ ซึ่งฉันก็เป็....
ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่5 คน มีฉัน เหมียว ไลน์ จินแล้วก็ซูมสนิทแบบว่าไปไหนไปด้วยกันตลอดไม่ว่าจะทำงานกลุ่มหรือไปเที่ยวพวกเราก็จะไปด้วยกันเสมอแล้วมันจะพ้นเื่แอบชอบเพื่อนสนิทได้ยังไง
ฉันแอบชอบเพื่อนคนหนึ่งมาั้แ่มอ.4ชื่อจิน เราสองคนสนิทกันมากกว่าคนอื่น ไปไหนไปกัน กอดคอ ควงแขนกันมันทำให้ฉันคิดมากและเข้าข้างตัวเองอย่างที่สุดก็เพื่อนที่ไหนจะโทรหากันทุกวันเวลาถึงบ้านแล้วเพื่อนที่ไหนจะจับมือกันตอนไปกินข้าว เพื่อนที่ไหนคอยเอาจดหมายรุ่นน้องมาให้อ่านแล้วบอกว่า ฝากทิ้งด้วย เพื่อนที่ไหนหอมแก้มกันเวลาเผลอ ไม่มีหรอก...มั้งอย่างเช่นตอนนี้
จินเดินมาหาฉันที่แสตนทั้งที่มีรุ่นน้องมากมายยื่นขวดน้ำให้เขา แต่เขาเลือกจะมาหยิบขวดน้ำที่ฉันเพิ่งดื่มไป...
แล้วจะไม่ให้คิดมากได้ไงวะ
"รอแป๊บ เดี๋ยวกูไปส่ง" เขาพูดจบก็กระดกขวดน้ำดื่มลงไปน้ำที่ไม่เข้าปากไหลผ่านริมฝีปากมาลำคอ ลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลง มันแบบเซ็กซี่มากภาพนี้เอาเืกำเดาเกือบพุ่ง...
ปกติฉันมานั่งดูเขาเล่นบาสแบบนี้ทุกวันหลังเลิกเรียนบางครั้งเพื่อนคนอื่นก็มา แต่ตอนนี้เหลือแค่ฉันคนเดียว ไม่ใช่สิ ยังเหลือซูมอีกคนซูมโยนลูกบาสลงพื้นก่อนจะเดินมานั่งหอบหายใจอยู่ข้างฉัน
"น้ำกูอ่ะ"
"ไม่มี"
"แล้วทำไมไม่มี"
"ไม่มีก็คือไม่มี จะแดกน้ำลายกูแทนไหมล่ะ"
"ได้เหรอ"
"กวนตีน!!" ซูมหัวเราะเบาๆก่อนจะแย่งขวดน้ำในมือจินไปดื่ม...ไม่ๆๆๆๆ ฉันจะดื่ม ไอ้บ้าเอ๊ย ไม่ทันล่ะ
“จะเล่นอีกเปล่า” เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งะโขึ้นมา
"พอล่ะ เหนื่อย" จินหยิบผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อไปด้วยพูดคุยกับซูมไปด้วย
"ไอ้โดมแม่งวิ่งช้า แพ้เลย"
"วันจริงคงไม่ได้ลงแข่งใช่ปะ"
"คงงั้น" ลืมไปเลยว่ามีแข่งกีฬาสีของโรงเรียน
"แข่งวันไหน" ฉันถาม
"ต้นเดือนหน้า" ซูมตอบ
"เอาให้ชนะนะ กูไม่ชอบคนชื่อไฟ แม่งขี้เก๊ก"
"มันมาจีบมึงหรือไง?"
"เปล่า มันชอบเก๊กเหมือนแบบโคตรหล่อ"
"เออ กูก็เห็นแม่งชอบม่อรุ่นน้อง" จินพูดแทรกขึ้นมา
"แล้วกลับไง ให้กูไปส่งปะ" ซูมหันมาถามฉันเหงื่อเต็มหน้าไปหมดจนฉันต้องเอื้อมมือไปปาดเหงื่อที่กำลังจะเข้าตาให้
"เดี๋ยวกูไปส่งมันเอง"จินพูดขึ้นทั้งที่สายตายังมองเพื่อนคนอื่นเล่นบาสอยู่
"กลับดีๆ อย่าไปฉุดใครเขา"
"เอ้า ต้องห่วงกูสิ...โอ๊ย!!"ซูมเอื้อมมือมาบีบแก้มฉันดึงไปมาจนเจ็บก่อนจะรีบวิ่งไปไม่ให้ฉันตามทัน และโบกมือลา"เล่นแรงว่ะ"
"จะกลับยัง" จินถาม
"อื้อ"
"เดี๋ยวไปเอารถก่อน"
"เค" สักพักจินก็ขับรถช๊อปเปอร์มารับฉันข้างสนามเหมือนอย่างที่เคยทำฉันใส่หมวกกันน็อกและขึ้นไปนั่งข้างหลัง โดยจับชายเสื้อเขาแน่น
"นั่งดีๆ ถ้าปลิวไม่เก็บนะ"ฉันตีไหล่มันไปทีหนึ่งก่อนจะพยายามนั่งแบบไม่เกรง...อยู่กับมันก็เกรงตลอดนั่นแหละ เพราะฉันดันคิดไม่ซื่อไงบางทีเกรงจนตะคริวกินขาก็มีคิดดูแล้วกัน
เขาขับรถเข้ามาในหมู่บ้านแต่ไม่ไปส่งที่บ้านดันมาจอดที่สนามเด็กเล่นแทนเขาถอดหมวกออกแต่ยังคงนั่งหันหลังให้ฉัน ส่วนฉันก็นั่งอยู่ที่เดิม ท่าเดิมเลยไม่เห็นว่าสีหน้าอีกคนเป็ยังไง
"มีไรเหรอ"
"กูมีเื่จะคุยกับมึง" เวลาขึ้นต้นประโยคแบบนี้มันชวนให้ใจเต้นเร็วไม่เป็จังหวะเลยอ่ะ
"อะ...อะไร" จินสูดหายใจเข้าและถอนหายใจออกเหมือนตัดสินใจอะไรบางอย่างได้
"กูแอบชอบเพื่อนคนหนึ่ง เราสนิทกัน ตอนแรกคิดว่าคงแค่ประทับใจแต่กูมารู้ตัวว่าชอบมันตอนที่มีคนมาจีบ มึงว่ากูควรจะบอกยังไง"
ตึก ตึก ตึก ตึก
ชอบเพื่อนเหรอ? ฉันหรือเปล่า เราก็สนิทกันนะ วันก่อนก็เพิ่งมีรุ่นพี่มาบอกชอบฉันไปเหมือนกัน...หรือจะเป็ฉัน
"ละ...แล้วมึงคิดว่ามันชอบมึงหรือเปล่า"
"น่าจะมั้ง เวลาโทรไปก็ชอบเงียบใส่ กูว่ามันน่ารักดี" เวลาจินโทรหาฉันพูดน้อยหรือพูดเยอะวะ แต่คุยทีก็สามชั่วโมง บางทีก็ค้างสายด้วยนะ เอาไงดี
"ก็ลองบอกมันดิ"
"ไม่รู้จะบอกยังไง"
"ก็โทรหามัน แล้วบอกว่า 'เฮ้ย ฉันชอบแกว่ะ' ไรแบบนี้ไง"
"มันจะเวิร์คใช่ไหมวะ ถ้ามันไม่ได้ชอบกูล่ะ"
"อย่าคิดมากดิ มึงชอบเขาคือเื่ของมึงส่วนเขาจะชอบมึงหรือไม่ก็คือเื่ของเขา ถ้าอยากบอกก็บอกไปเลยบอกความรู้สึกมึงไป" จินเงียบไปไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ เขินเหรอ หรือว่า...
"กู...เอาไงดีวะ รู้สึกประหม่า"ใครกันนะทำให้เพื่อนสนิทของฉันออกอาการขนาดนี้
"แล้วตกลง...มึงชอบใคร ใช่เพื่อนในกลุ่มปะ" บอกสิว่าใช่กูหรือเปล่า
"อืม"
ตึก ตึก ตึก ตึก
"มึง...มึงสนิทด้วยปะ"
"ก็...นิดนึง" ถ้าเป็ฉันจะทำไงดีวะ จะบอกว่า 'กูก็ชอบมึงเหมือนกัน'ดีไหม หรือจะชิงบอกก่อนดีถ้าเพื่อนในกลุ่มคนที่มันสนิทด้วยก็คือฉันนะ แล้วจะไม่ให้คิดเข้าข้างตัวเองได้ไง
"จิน...กูมีอะไรจะบอก" ถ้ามันไม่กล้าบอก ฉันจะบอกก่อนเลยแล้วกันฉันมั่นใจว่ามันหมายถึงฉันแน่นอน
"หื้มม"
"กู ก็แอบชอบเพื่อนคนหนึ่งเหมือนกัน"
"จริงดิ"
"อืม สนิทด้วยนะ"
"ใคร? เพื่อนในกลุ่มเหรอ"
"มะ...ไม่บอก" ถ้าบอกก็รู้ดิ เพื่อนผู้ชายในกลุ่มมีแค่สองคนเอง
"แล้วทำไมไม่บอกมันอ่ะ"
"กูรอมันบอกก่อน"
"แสดงว่าคนนั้นก็ชอบมึงเหมือนกัน"
"ก็อาจจะ...แล้วตกลงคนที่มึงชอบคือใคร"
"..."
"บอกหน่อย...อยากรู้" ฉันแอบยิ้มอยู่ข้างหลัง ไม่รู้จะยิ้มอะไรแล้วเอาอะไรมามั่นใจนักหนาว่าคนที่เขาจะบอกว่าชอบคือตัวเอง
"กูชอบ...ชอบไลน์"
นั่นไงหน้าแหกเลยไง
ไลน์คือเพื่อนสนิทในกลุ่มของเราเป็ดาวโรงเรียนมีคนชอบเยอะแยะเต็มไปหมด ก็ไม่แปลกที่จินจะชอบไลน์
"ฮ่าๆๆๆๆงั้นบอกไปเหอะ ไลน์มันไม่ว่าไรหรอก"
"จะดีเหรอ" อืม ดีเหลือเกิน รู้สึกร้อนที่ตา เหมือนมีน้ำมูกที่จมูก
"อืม ลองบอกไปเถอะ เป็กำลังใจให้ ว่าไงก็มาเล่าด้วยแล้วกัน"ฉันถอดหมวกกันน็อกส่งคืนเ้าของก่อนลงจากรถ "อีกนิดก็ถึงบ้านล่ะเดี๋ยวกูเดินกลับเองแล้วกัน" ฉันกลับหันหลังอย่างไวก่อนที่น้ำตาจะร่วงลงมา
"พรีส"
"อืม...ว่า"
"ขอบใจนะ"
"เออ ไม่เป็ไร โชคดีมึง"
เนี่ยแหละเก่งแต่ให้คำปรึกษาคนอื่น แต่กลับไม่เคยเอามาใช้กับตัวเองสักครั้ง มันก็เลยจะเศร้าๆหน่วงๆแบบนี้...