ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเธอจนถึงวันนี้ ถ้าเขาสงสัยหรือใส่ใจว่าภรรยาตามกฎหมายของเขาชื่อแซ่อะไรวันนี้เขาก็ได้เห็นแล้ว ซึ่งความจริงแล้ววันนี้ทางทนายสามารถให้เขาเป็ฝ่ายเซ็นต์ก่อนได้ แต่เพราะคุณพ่ออำพลอยากจะสังเกตุพฤติกรรมของเขา เพราะเธอบอกคุณพ่ออำพลว่าเธอรู้สึกเป็กังวลแปลกๆ จากเหตุการณ์เข้าถ้ำเสือในวันนั้น ท่านเลยเสนอให้ดำเนินการแบบนี้เปิดเผยชื่อนามสกุลไปก่อน และท่านจะสังเกตุท่าทีของเขาให้เอง ซึ่งเธอรอฟังการแจ้งข่าวอยู่
“คุณท่านเชิญค่ะ” เสียงพี่จินเชิญแขกคนสำคัญที่น้ำขิงกำลังคำนึงถึงอยู่พอดิบพอดี
“สวัสดีค่ะคุณพ่ออำพล” เธอทำความเคารพและหลังจากนั้นก็หันไปสั่งให้พี่จินเตรียมตั้งโต๊ะ และเธอก็นั่งลงรอข้อสรุป
“เรโนลต์มันเหลี่ยมจัดและฉลาดเป็กรด แม้เราจะปกปิดการสืบค้นมาได้ระยะหนึ่งนั่นก็เพราะเขาไม่รู้อะไรเลย แต่วันนี้เรามีการเปิดเผยชื่อของหนูออกไปแล้วท่าทางสงบมาก...มากเกินปกติ พ่อว่าเื่สืบหาข้อมูลเกี่ยวกับตัวหนูเ้านั่นต้องสืบแน่ แต่เพราะเราใช้หนามยอกเอาหนามบ่งมันอาจจะไม่เชื่อข้อมูลที่ได้มาทั้งหมดแม้จะเป็ความจริงก็ตาม เพราะมันก็ต้องคิดว่าเราตลบหลังอยู่” พี่จินที่อยู่ไม่ไกลตั้งโต๊ะมื้อกลางวันไปฟังไป จนเธอเริ่มมึนไปกับซ่อนกลซ้อนแผนกันไปมาของสองพ่อลูกเสียแล้ว
“แล้วถ้าเขาสืบไปถึงคุณแม่ได้จริงๆ ละคะ”
“ไม่ง่ายนักเพราะสูจิบัตรเท่านั้นที่ระบุไว้ แม่บุญธรรมของหนูเป็ผู้ปกครองของหนูมาโดยตลอด ซึ่งไม่มีความแค้นใดๆ กับเ้าเรโนลต์” น้ำขิงยิ้มแม้จะไม่เต็มที่นักแต่เหตุผลของคุณพ่ออำพลก็สมเหตุสมผล
“ขอบคุณคุณพ่อมากนะคะ”
“อย่าเกรงใจกันเลย น้ำขิงก็คือลูกสาวพ่อคนหนึ่ง พ่อเองก็มีส่วนทำร้ายแม่ของหนูเช่นกัน” น้ำขิงไม่รู้จะเอ่ยคำใดได้ เื่ของพวกท่านทั้งสองเกินกว่าที่เธอจะล้วงล้ำเข้าไปทำความเข้าใจ แม่ของเธอเป็แม่ที่ดีและใจดีมากแม้ท่านจะไม่มีเวลาให้กับเธอนักก็ตาม แต่เธอก็เข้าใจได้ก็แม่ต้องทำงานเพียงลำพังั้แ่ที่พ่อเธอเสียไปหลังจากที่เธอเกิดได้ไม่นาน การเป็คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ง่ายเลยแต่เธอก็ยังดีที่หลังจากนั้นไม่นานเธอก็มีแม่บุญธรรม ท่านดูแลเธอเป็อย่างดีไม่ต่างกับแม่แท้ๆ ที่ให้กำเนิดเธอมาเลย
“ขออนุญาตครับ” เรโนลต์ละสายตาจากหน้าคอมพิวเตอร์ เมื่อคนที่เขารอมาสองวันก็มาจนได้ ชฎายุยิ้มแฉ่งและแถตัวเองทรุดนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะ “มีสองเื่ครับ เอาเื่ไหนก่อนดีครับ”
เรโนลต์รู้ทันทีว่าเ้านี้ต้องได้อะไรมาไม่น้อยแน่ๆ หน้าตามันถึงได้บานขนาดนี้ ว่าไปมันคงอึดอัดไม่น้อยกับเื่ของภรรยาตามกฎหมายคนนี้ของเขาที่มาจำกัดขีดความสามารถของชฎายุได้
“เ้านายไม่ตอบ งั้นผมขอถือวิสาสะเองนะครับ ตอนนี้ช่างวัดตัวชุดแต่งงานมารอรับใช้แล้วครับ ใช้การ์ดแทรกคิวของนายท่าน เลยไม่ต้องนัดล่วงหน้าครับ”
…เรโนลต์ เงียบทันทีแม้ไม่พอใจอยู่บ้างแต่เขาก็ต้องเก็บไว้ในใจ เพราะไม่บ่อยที่่พ่อของเขาจะใช้อำนาจกับเขาต่อหน้าลูกน้องคนสนิท เรโนลต์จึงพยักหน้าเป็การอนุญาต ก่อนที่เื่ราวของภรรยาตามกฎหมายจะกระจ่างเขาต้องวัดตัวเตรียมชุดพิธีวิวาห์ที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว
คนงานของทางร้านมาพร้อมกับอัลบั้มรูปแบบชุดแต่งงานให้เขาตัดสินใจเลือก “เ้าสาวผมเลือกอันไหน”
“ยังไม่ได้เลือกค่ะ คุณอำพลให้พวกเรามาพบคุณก่อนค่ะ” อีกสามอาทิตย์ก็ถึงวันแต่งงานแล้ว เ้าสาวของเขาช่างใจเย็นจริงๆ หรือเธอคิดว่านี้จะไม่ใช่การแต่งงานครั้งแรกและครั้งสุดท้ายกัน อย่างไรเขาก็เชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเธอต้องได้เห็นรูปลักษณ์ของเขาแล้ว เธอจะไม่เคลิ้มหรือคิดว่าตัวเองโชคดีมากแค่ไหนบ้างเหรอ เธอต้องคิดและแอบยินดีอยู่เช่นกันละว้า
เรโนลต์หลังจากให้วัดตัวแล้ว ก็ค่อยๆ เริ่มเปิดดูอัลบั้มแบบชุดงานแต่งงานอย่างช้าๆ เขาพิจารณาอย่างไม่รีบไม่ร้อน เซตไหนที่เข้าตาเขาก็จะใช้โพสอิสติดไว้ แล้วค่อยมาตัดสินใจครั้งสุดท้ายอีกที
“ว่าที่เ้าบ่าวใส่ใจจังเลยนะคะ” พนักงานร้านที่รอนานลอบสังเกตุพฤติกรรมของเรโนลต์ และอดเอ่ยกระซิบชื่นชมกับชฎายุไม่ได้
ชฎายุยิ้มรับ “คงต้องใช้เวลาสักพัก ผมพาพวกคุณไปทานอาหารว่างและกาแฟรอดีกว่าครับ เพราะเวลาแบบนี้ท่านชอบความเงียบครับ” ว่าแล้วเขาก็พาพวกเธอออกไปขบวนสาวๆ ที่มาจากพรีเวดดิ้งเดินหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ต่างก็อยู่ภายใต้สายตาของพนักงานมากมายรวมถึงไก่วัดหลายๆ ตัว ที่ทำได้แต่น้ำตาคลอเบ้าและบางคนถึงกับซบหน้าลงกับโต๊ะเมื่อปกปิดน้ำตาไว้ไม่ได้ ข่าวลือเป็ความจริง!
งามตาที่มีศักดิ์และศรีเหนือกว่าใครก็แทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอต้องอดทนมองบ้านหลังนั้นที่ค่อยๆ ก่อร่างสร้างขึ้นจนมันเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว เธอต้องใช้ความอดทนไม่น้อยในการกักเก็บความน้อยเนื้อต่ำใจ เธอต้องพยายามรักษาท่าทีทำเป็เจียมเนื้อเจียมตัวให้เขาได้เห็น ทั้งๆที่ในตอนแรกเธอหวาดหวั่นเหลือเกินว่าเรโนลต์จะบอกว่าหาที่อยู่ใหม่ให้เธอ แต่ผ่านมาหลายเดือนแล้วเขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะให้เธอออกจากบ้านของเขาไป เธอจึงเริ่มรู้สึกดีขึ้น และตั้งใจปรนนิบัติเขาอย่างเต็มที่โดยเฉพาะเื่อย่างว่าบนเตียง เขามีความสุขกับมันมากเธอรู้ดีและยิ่ง่หลังๆ เขาก็มาหาและเรียกเธอมากขึ้น แต่วันนี้เขากำลังเตรียมชุดแต่งงานแล้วซึ่งเ้าบ่าวคือเขาแต่เ้าสาวกลับไม่ใช่เธอ เ็ปจนแทบจะยืนไม่อยู่
เฮ้ยยยย นี่ถ้างามตารู้ว่าชายที่เธอเฝ้าคาดหวังอยู่เงียบๆ ว่าเขาจะยกเธอขึ้นเป็ภรรยาตามกฎหมายได้จดทะเบียนตีตราตัวเองว่ามีเ้าของแล้วไปเมื่อหลายวันก่อน เธอจะยังรักษาภาพความสงบน่ารักมากมารยาทในยามปกติได้อีกเหรอและเธอจะยังทุ่มเทร่างกายให้ความสุขความเป็ชายกับว่าที่เ้าบ่าวของคนอื่นอยู่อีกมั้ย...น่าคิดจริงๆ