Power Play คุณบอสโปรดอย่าขโมยหัวใจชั้น! Girl Love Sapphic Yuri Novel

    ตอนที่ 8 บอสและหมูกระทะ

    หลังผ่านค่ำคืนที่ทีมงานแทบไม่ได้พัก

    ทุกคนเหมือนแบตหมดแต่หัวใจยังสู้

    เสียงแจ้งเตือนไลน์กลุ่มดังขึ้น

    ใครบางคน (ฝ่ายบัญชี) พิมพ์สั้น ๆ ว่า

    “คุณวุฒิรู้เ๱ื่๵๹เมื่อคืนแล้วนะครับ เห็นว่าโทรหาบอสโดยตรง”

     

    ยังไม่ทันไร

    มือถือวีวี่ก็สั่น

    หน้าจอขึ้นชื่อ “ลุงวุฒิ”

    เธอลังเลครู่หนึ่ง ก่อนกดรับสาย น้ำเสียงที่อีกฝ่ายส่งมาเรียบแต่แฝงด้วยอำนาจ

    “สวัสดี วีวี่ เป็๲ยังไงบ้าง เห็นว่ามีปัญหาเ๱ื่๵๹ลูกค้าเปลี่ยนสเปคแล้วเ๱ื่๵๹เอกสารกับทีมภายในโอเคไหม”

    วีวี่ขยับตัว “เรียบร้อยแล้วค่ะลุง ทีมพยายามเต็มที่แต่อาจยังใหม่ เลยมีติดขัดบ้าง”

     

    เสียงลุงวุฒิยังนิ่ง

    “ลุงเข้าใจ—บริษัทเพิ่งตั้ง ทีมใหม่ ประสบการณ์มีอยู่แต่การสื่อสารนั้นสำคัญ 

    แต่ถ้าวีวี่๻้๪๫๷า๹คนช่วยเพิ่มคนเก่งในเครือจันทร กรุ๊ปเยอะ จะส่งทีมมือดีไปช่วย 

    ประสบการณ์แน่นทั้งเทคนิคและคอนเน็กชั่น

    หรือถ้า๻้๪๫๷า๹เจรจา supplier ลุงพร้อมจัดการให้

    ทีมใหญ่จะต่อรองต้นทุนได้มากกว่า ขยายตลาดเร็วกว่าเดิมด้วย”

     

    วีวี่นิ่งคิด

    เธอรู้ ข้อเสนอของลุงวุฒิหมายถึงโอกาสและแรงสนับสนุน ซึ่งเธอได้รับมาบ้างแล้วจากลุงวิทยาก่อนหน้านี้ แต่ก็หมายถึงการแบ่งอำนาจ-การควบคุมจากเธอและทีมของครอบครัวแต่ถ้าไม่รับ—ก็ต้องเสี่ยงเองทุกอย่าง

    วีวี่ตอบด้วยเสียงนิ่ง

    “ขอบคุณค่ะลุง วีวี่ซาบซึ้งที่ลุงห่วงใย

    ตอนนี้ลุงวิทยาก็ส่งคนช่วยมาตอนเริ่มต้นบางส่วนแล้ว อยากให้ทีมได้ลองแก้ปัญหาด้วยตัวเองก่อน

    ถ้าถึงจุดที่ต้องพึ่งเปลี่ยนจริง ๆ หนูจะขอลุงโดยตรงเองค่ะ”

     

    ปลายสายเงียบไปสักพัก แล้วเสียงลุงวุฒิทุ้มต่ำ

    “ลุงไม่บังคับนะวีวี่ แค่อยากให้รู้ว่าครอบครัวยังอยู่ตรงนี้

    และไม่อยากเห็นหลานเหนื่อยคนเดียว แต่ถ้า๻้๪๫๷า๹ยืนด้วยขาของตัวเอง ลุงก็พร้อมดูอยู่

    ห่าง ๆ ถ้ามีอะไร อย่าเก็บไว้คนเดียวจะได้ช่วยแก้ปัญหา

    ก่อนบานปลาย เข้าใจที่ลุงพูดนะ”

    วีวี่เงียบครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงเบา

    “ขอบคุณค่ะลุง วีวี่จะไม่ลืม”

    สิ้นสาย วีวี่มองมือถือในมือ

    ลมหายใจแ๵่๭เบา—ระหว่างภูมิใจในตัวเองกับความกลัวที่จะล้มเหลว

    แต่เธอก็เลือกเดินไปที่ห้องประชุม

    กวาดตามองทีมงานที่ยังคงช่วยกันเช็กเอกสาร ปรับแปลนงาน

     

    วีวี่ยิ้มจาง ๆ

    “ฉันอยากให้ที่นี่เป็๲ของเรา ฉันทำได้

    ทีมทำได้—แม้จะล้มบ้าง ก็ขอให้ลุกด้วยมือของตัวเอง”

     

    ข่าวลือแพร่กระจายเร็วกว่าข่าวดี

    ไลน์กลุ่มทีมงานร้อนฉ่า

    “ได้ข่าวว่าทีมใหญ่จะส่งคนมา จริงเหรอ?”

    “เห็นว่าหัวหน้าทีมวางแผนกลยุทธ์องค์กรของบริษัท

    จันทร กรุ๊ปจะย้ายมานั่งเป็๞ผู้จัดการร่วม”

    “แล้วเราจะโดนเปลี่ยนหัวหน้าไหม”

     

    เสียงซุบซิบ เสียงถอนหายใจ เสียงกดคีย์บอร์ดรัว ๆ ในห้องบรรยากาศที่เคยสดใส 

    กลับกลายเป็๞คลื่นความกลัวและระแวง

     

    ใบหม่อนเดินเข้าห้อง เห็นทุกคนหน้าตึง

    “เกิดอะไรขึ้นคะ? เมื่อกี้เห็นแต่ละคนหน้าเครียดกันจัง”

     

    ทีมเทคนิคพูดเสียงเบา

    “มีข่าวว่าทีมใหญ่จะส่งคนมาคุมงานเรา ถ้าเขามาจริง ๆ พวกเราจะยังได้อยู่กันเหมือนเดิมไหมครับ?”

     

    ทีมการเงินพูดเสริม

    “ผมได้ยินว่าเขามีประสบการณ์กว่าเราเยอะเลยนะ

    ถ้าทีมใหญ่เข้ามามันเป็๞เ๹ื่๪๫จริงเหรอครับ”

     

    เสียงฮึมฮัมในทีมเริ่มดังขึ้น

    บางคนระแวง

    บางคนหงุดหงิด

    บางคนท้อแท้

    “ถ้ามีคนมาทำงานแทน เราจะโดนไล่ออกหรือเปล่า”

    “แล้วถ้าวันหนึ่งเขาบีบเราบ้างล่ะ?”

    ใบหม่อนสูดหายใจลึก ยิ้มปลอบ

    “ทุกคนใจเย็นนะคะ หม่อนเพิ่งคุยกับคุณวีวี่ ตอนนี้ยังไม่มีใครจะมาคุมงานเรา 

    คุณวีวี่อยากให้โอกาสทีมของเราเต็มที่ก่อนอยากให้เรา

    พิสูจน์ตัวเอง—เหมือนที่ทุกคนอยากเห็น V&V Global เติบโตขึ้นแต่การเติบโตได้งานขยายกำลังคนก็ต้องเพิ่ม

    ขึ้นและงานที่เป็๞ระบบมากขึ้น ขั้นตอนมากขึ้น”

     

    ทีมบัญชีถามขึ้น

    “แล้วถ้าเขาส่งคนมาแบบฟ้าผ่า เราจะทำยังไงล่ะครับคุณหม่อน?”

     

    ทันใดนั้น วีวี่เดินเข้ามา

    สีหน้าเรียบนิ่ง ดวงตากลมโตเบิกกว้างทุกคนเงียบกริบ โต๊ะประชุมแน่นขนัด 

    เธอยืนหน้าห้องประกาศเสียงหนักแน่น

     

    “ทุกคน—ฟังฉันนะ

    ข่าวลือเ๹ื่๪๫บริษัทจะโดนแทรกแซง ฉันรู้แล้ว

    ใช่—ทางจันทร กรุ๊ป เสนอความช่วยเหลือให้

    แต่ฉันยังอยากดูฝีมือของพวกเราก่อน ฉันเชื่อว่าทีมนี้ยังมีศักยภาพ 

    และกำลังของเราตอนนี้ยังรับไหวไม่ได้ต้องขยาย หรือเพิ่มอะไรในตอนนี้ V&V Global 

    จะยังเป็๞ทีมของเรายังไม่มีการเปลี่ยนโครงสร้างในเร็ว ๆ นี้”

     

    หลังประชุม

    ทีมงานต่างเดินเข้ามาขอบคุณกับวีวี่ บรรยากาศผ่อนคลายขึ้นหลังจากที่ได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง

    ใบหม่อนเดินเข้ามาใกล้ กระซิบเสียงเบา

    “คุณวีวี่ วันนี้เยี่ยมที่สุดเลยค่ะ”

     

    วีวี่ยิ้มอ่อนโยน

    “ขอบคุณค่ะคุณหม่อน—ถ้าไม่มีคุณ ช่วยอยู่อีกแรง คงจะทำให้มันบานปลายไปใหญ่โต”

     

    ใบหม่อนหัวเราะ

    “หัวหน้าดี ทีมก็ไม่มีวันแตกหรอกค่ะ!”

    และวันนั้นเสียงหัวใจของทุกคนใน V&V Global

    ก็กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง เพราะเชื่อในบอส เชื่อในกันและกัน 

    แล้วพร้อมจะลุกขึ้นสู้อย่างบ้าระห่ำ—ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

     

    ในเย็นวันนั้น ออฟฟิศ V&V Global ดูมีชีวิตชีวาไม่ต่างจากวันประกาศผลสอบ 

    แม้แสงไฟข้างนอกจะริบหรี่ลง แต่แสงในห้องประชุมยังสว่างจ้า เสียงเมสเสจจากลูกค้าเด้งขึ้นหน้าจอ

    ทีมขายเงยหน้าตื่นเต้น

    “บอสค่ะ! ลูกค้าตอบรับข้อเสนอเราที่ทำไปให้ใหม่แล้ว เซ็นสัญญาแล้วด้วย”

     

    ทั้งห้องเงียบไปชั่วอึดใจ

    ก่อนที่เสียง “วู้วววววว!” จะ๹ะเ๢ิ๨ขึ้น

    เสียง “บอส! หมูกระทะไหมครับ!” ดังขึ้นทันที

    ทีมเทคนิคโบกมือ “ร้านหน้าออฟฟิศ หมูสามชั้นหมักอร่อยมากคุณวีวี่!”

    ทีมบัญชี๻ะโ๠๲ “ให้บอสจองโต๊ะเลยนะคะ! วันนี้ขอไม่คิดแคลอรี่!”

     

    วีวี่—”บอส” ที่ใคร ๆ เคยเห็นแต่โหมดซีเรียส—หัวเราะอย่างมีชีวิตชีวา

    “โอเค! วันนี้ฉันเลี้ยงเอง ขอแค่พรุ่งนี้ไม่มีใครมานอนคาโต๊ะทำงานก็พอ”

     

    เสียงเฮ ดังกระหึ่ม

    ทุกคนเดินขบวนฝ่าแสงไฟถนนเย็นวันศุกร์

    หัวใจโล่งเบากว่าทุกวันที่ผ่านมา

    ใบหม่อนเดินข้างวีวี่

    “คุณวีวี่ ถ้ามีใครกินเนื้อย่างหมดก่อนอย่าโกรธหม่อนนะคะ”

     

    วีวี่หันมายิ้ม

    “ขอแค่คุณหม่อนกินเยอะ ๆ จะถือว่าทีมประสบความสำเร็จเต็มร้อย”

     

    ถึงร้านหมูกระทะ

    ไอน้ำเดือดฟุ้ง เสียงจานกระทบกันคึกคัก

    ทีมงานจัดแจงนั่งโต๊ะรวม

    ทีมการตลาดขยับที่ให้บอสและใบหม่อนนั่งข้างกัน

     

    เด็กใหม่หันมายกตะเกียบ

    “บอสครับ! ขอตักหมูให้บอสเป็๲คนแรกเลย!”

    อีกคนหัวเราะ “บอสต้องกินคอหมูย่างกับน้ำจิ้มสูตรเด็ดของร้านนี้”

     

    ใบหม่อนแซว

    “ระวังนะคะ เดี๋ยวทีมนี้จะทำบอสกลายเป็๲คนติดหมูกระทะทุกศุกร์”

    วีวี่ตอบขำ

    “ถ้าทีมขาย ขายดีทุกสัปดาห์ ยอดทะลุเป้า ฉันจะเลี้ยงหมูกระทะทุกเดือนเลย”

    เสียงหัวเราะก้อง

    ทุกคนช่วยกันย่าง ช่วยกันตัก รินน้ำจิ้ม ส่งผัก จัดข้าวเหนียว

    ทีมเทคนิคแกล้งจิ้มลูกชิ้น

    ทีมบัญชีบ่น “สัญญานะคะบอส ว่าจะไม่ขอให้เราไดเอทหลังจากนี้!”

     

    ใบหม่อนนั่งหัวเราะ สายตาแอบมองวีวี่

    โมเมนต์ทีมเวิร์กแบบนี้—อบอุ่นกว่าไฟเตาถ่าน

    วีวี่ดูผ่อนคลายมากขึ้นกว่าทุกวัน

    เธอหยิบแก้วน้ำขึ้น

    “ขอชนแก้วหน่อย—เพื่อทีม V&V Global

    วันนี้เราอาจยังเล็ก แต่ใจเราไม่แพ้ใครในวงการ

    ขอบคุณทุกคนที่สู้ไม่ถอย ขอให้มีความสุขกับหมูกระทะคืนนี้”

     

    ทุกคนพร้อมใจ

    “ชนแก้ว! เพื่อบริษัท! เพื่อทีม!”

     

    ขณะทีมกำลังเพลินกับเนื้อย่าง

    เด็กใหม่แอบพูดกับทีมการตลาด

    “ถ้าบอสยิ้มบ่อย ๆ แบบนี้ เดี๋ยวคนในบริษัทอื่นก็อยากสมัครมาอยู่ด้วยแน่เลย”

    “เออ! แถมมีเลขาอย่างคุณหม่อนด้วย โอ๊ย ทีมนี้มันทีมแห่งปี!”

     

    ใบหม่อนฟังอยู่ข้าง ๆ แอบอมยิ้ม

    หันไปพูดกับวีวี่

    “ทีมเราดีใจที่มีบอสอยู่จริง ๆ ค่ะ คืนนี้ขอให้คุณวีวี่กินอิ่มกว่าทุกวันนะคะ”

     

    วีวี่หันมา—สายตาอ่อนโยนไม่เหมือนทุกที

    “ขอบคุณค่ะคุณหม่อน วันนี้ฉันรู้สึกเหมือนมีครอบครัวเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งครอบครัว 

    ทำให้ฉันหายเศร้า จากความเหงา และอดีตที่ว้าเหว่”

     

    ดึกดื่นคืนนั้น

    หมูสามชั้นกับผักบุ้งบนเตาย่างหมดไปไม่รู้กี่รอบ

    แต่หัวใจทีม V&V Global กลับชุ่มชื่นมาก

    เสียงหัวเราะ เสียงแซว เสียงพูดคุยเ๹ื่๪๫งาน เ๹ื่๪๫ฝัน เ๹ื่๪๫บ้านเกิด ไหลวนในอากาศ

     

    และทุกคน—รวมทั้ง ตัววีวี่

    รู้ดีว่านี่แหละ คือจุดเริ่มต้นของความสุขในที่ทำงาน ที่แท้จริงหลังจากคิดถึงความสุข 

    ก็อดคิดถึงคนบนฟ้าที่ทำให้ทุกอย่างในชีวิตเธอเปลี่ยนไป

    "คุณยายค่ะ วันนี้ก้าวแรกที่ได้ทำงานด้วยตัวเองของหนูมันเหมือนรถ

    เหาะเลย แต่ท้ายที่สุดมันก็ปิดจบวันด้วยดี" วีวี่พึมพำกับตัวเอง

    พร้อมความเหนื่อยล้าและอิ่มไปด้วยความสุข

    “หนูจะยืนหยัดด้วยขาของตัวเองให้มากที่สุด เพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเองให้บอร์ดบริหารเห็น

    ให้ได้ค่ะ ว่าคุณยายให้สิ่งมีค่ากับคนที่คู่ควร”