ทำไมเหรอ... ่นี้คือพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกเหรอ?
ท่านพี่รองเพิ่งจะออกไปลิลลี่ ฌอน คิโด้ก็เข้ามาแทน นี่ไม่ได้อยู่อย่างสงบๆเลย ออมเล็ตมองชายหนุ่มร่างสูงโปร่งของคุณพ่อบ้านประจำตัวคนใหม่ลิลลี่กำลังคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าด้วยสีหน้าละลายแก่ใจคล้ายกับว่าอีกฝ่ายทำอะไรที่ผิดต่อเขามา... บอกแล้วไงว่าไม่อยากพูดมากไง ้าคีพลุค!
ออมเล็ตมักคิดว่าใน่นี้รู้สึกว่าคนบ้านนี้กำลังคิดทำาประสาทกับเขา ทุกคนกำลังบีบให้เขาพูด ทุกคนกำลังบีบให้เขายกเลิกโหมดคีพลุคคุณชายสามอังศุมาลิน!
หึ! แต่ดีจริงๆที่พี่ไข่เจียวคนนี้น่ะคือยอดนักเขียนผู้มีจินตนาการล้ำเลิศและดูละครมาเยอะแยะมากมายเพราะฉะนั้นคิดว่าพี่จะโป๊ะแตกเหร๊อ ฝันไปเถ๊อะ!
ออมเล็ตมองส่งสายตาเ็าไร้อารมณ์ทว่ามีกระแสความกดดันให้ลิลลี่... พี่ไข่เจียวน่ะคีพลุคอยู่แล้วถึงจะอยากรู้แต่ไม่พูดหรอกนะ แค่ส่งสายตาแค่นี้ก็ต้องเข้าใจแล้วป่ะลิลลี่ อย่ากวนรีบพูดสิ!
“คุณชายคือ...”
ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้... ภายในห้องครัวนั้นทุกคนล้วนมุ่งความสนใจไปที่คุณชายสามอังศุมาลินกับท่านจอมพลลีโอนาร์ทรวมถึงดอกเตอร์ไทเกอร์กันหมดจึงไม่ค่อยได้สนใจคนรอบข้าง
อันว่าคุณชายสามอังศุมาลินขณะเข้าครัวทำอาหารเองนั้นมีท่าทีแตกต่างจากท่าทางไร้พลังชีวิตในเวลาปกติมาก พวกเขาดีใจที่คุณชายสามดูมีชีวิตชีวามากขึ้นซึ่งแลกมากับความทรมานของกระเพาะอาหารตนเองอย่างที่สุด
อาหารที่คุณชายสามอังศุมาลินประกอบขึ้นให้ความรู้สึกที่แตกต่างและไม่เหมือนใคร... โอ้ พระเ้า! ว้าวมาก! น่ากินมาก! หิวมาก! ไม่รู้ว่าคำอุทานเช่นนี้ดังขึ้นในใจของพวกเขาไปแล้วกี่ครั้ง สำหรับพวกเขาเหล่าพ่อบ้าน(เฉพาะกิจ)เป็เื่ยากมากที่จะต้องอดทนต่อความรู้สึกหิวโหยหนักหน่วงถึงเพียงนี้
ดังนั้น...
เมื่อเหล่าเ้าคุณนายคุณทั้งหลายรับประทานเรียบร้อย คุณพ่อบ้านใหญ่ราเชนจึงได้เรียกพวกเขาเข้าไปที่ห้องครัวซึ่งมีอาหารที่คุณชายสามประกอบขึ้นเหลือไว้อีกชุดหนึ่ง เขียนโน้ตแตะไว้ด้านหน้าว่า ‘พ่อบ้าน’
นี่อาหารมีส่วนของพวกเขาด้วยเหรอ... ฌอนหลุดกิริยาสุภาพ คิโด้ที่เคร่งขรึมยังยกยิ้มกว้าง ลิลลี่ยิ้มปริ่มน้ำตาจริงๆแล้วนะจะได้ลิ้มรสอาหารจากฝีมือของคุณชายสาม และมีกรรมวิธีแตกต่างไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนทั้งรสชาติสีสันพร้อมกลิ่นหอมชวนทรมานใจทรมานกระเพาะชายหนุ่มเหลือเกิน เราจะได้กินแล้ว!
“โอ้พระเ้า นี่มันอร่อยมาก ข้าวหอมอร่อยมาก ไข่เจียวนุ่มสีทานอร่อยมากๆ นี่มันคือรสชาติที่ฉันไม่เคยได้กินที่ไหน!”
“คุณชายหุงข้าวด้วยกรรมวิธีที่แตกต่างทั้งรสชาติของข้าวก็ยังแตกต่างด้วย ว้าววว ข้าวนี่มันอะไรนุ่มละมุนลิ้น กลิ่นหอมจรุงกับไข่เจียวนุ่มๆเติมรสซอสมะเขือเทศไม่ไหว น่ากินมาก”
“อร่อยมาก ยังไม่เคยกินข้าวกับไข่เจียวที่อร่อยขนาดนี้ที่ไหนเลย นี่มีการหุงข้าวแบบนี้ด้วยเหรอ สุดยอดมาก คุณชายสามสุดยอดมาก!”
“นี่พวกนายทานเงียบๆไม่เป็หรือยังไง?”
“แต่คุณพ่อบ้านใหญ่ซาบซึ้งน้ำตาไหลแล้วนะครับ”
“อร่อยมาก! นี่มันอร่อยจริงๆนะ อร่อยจริงๆ”
นี่ต่างหากคือรีแอคชั่นที่ออมเล็ต้าเห็นทว่าน่าเสียดายที่เขาไม่ได้เห็น...
ภายในใจของพวกเขาเหล่าพ่อบ้านต่างขอบคุณสรรเสริญคุณชายสามอังศุมาลินพร้อมปฏิญาณตนจะเป็สุดยอดพ่อบ้านที่ยอดเยี่ยมให้คุณชายสามให้ได้... ลืมไปแล้วว่านี่คือภารกิจ หากภารกิจจบก็ต้องกลับคืนไม่ใช่เหรอ? อ้อ ลืมไปแล้ว
ฮึกฮือ! คุณชายสามอังศุมาลินดีขนาดนี้ยังต้องรักษาอะไรอีกครับท่านจอมพล?!
“กระเพาะของชายหนุ่ม้าสิ่งนี้ มากกว่าคำว่าถูกใจสิ่งนี้ก็คือหลงรักสิ่งนี้... ครับ”
หลังจากนี้คือต้นเหตุที่ลิลลี่ต้องมาคุกเข่าขออภัยอยู่เบื้องหน้าคุณชายสามอังศุมาลิน
ปัจจุบันในเครือข่ายดวงดาวมีแพลตฟอร์มหนึ่ง ‘เฟซสตาร์แกรม(FacestarGram)’ หมายความตรงตัวคือ หน้าดวงดาว+สิ่งที่วาดหรือเขียนซึ่งเป็แพลตฟอร์มโซเชียลเน็ตเวิร์กหรือโซเชียลมีเดียที่ใหญ่ที่สุด มีจำนวนบัญชีผู้เข้าใช้นับไม่ถ้วนระดับสากลจักรวาล(Universe)
ในเฟซสตาร์แกรมมีฟิลเตอร์ลูกเล่นหนึ่งที่เรียกว่า เอฟจีสตอรี่(FG Story) แชร์ Story ให้ทั่วดวงดาวรู้ เป็การถ่ายภาพหรือถ่ายวิดีโอเลือกเป็สตอรี่ที่ดีที่สุดของคุณในวันนี้ โดยสตอรี่มีระยะเวลาเริ่มนับั้แ่อัปโหลดจนครบหนึ่งวันก่อนจะรีเซ็ตเริ่มใหม่หรือสามารถกดตั้งค่าระยะเวลาได้เช่นกัน เมื่ออัปโหลดดังกล่าวลงสตอรี่แล้วสามารถกดเลือกได้ว่าบุคคลที่สามารถดูสตอรี่ของเรามีใครบ้าง เป็ฟิลเตอร์ลูกเล่นประจำเอกลักษณ์ของเฟซสตาร์แกรมที่นิยมกันมาก
[FG Story : Lilly Lasves]
#ข้าวหอมอร่อยไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศ#
กระเพาะของชายหนุ่ม้าสิ่งนี้
มากกว่าคำว่าถูกใจสิ่งนี้ก็คือหลงรักสิ่งนี้... ครับ
ลิลลี่ ลาสเวส… อัปโหลดภาพเอฟจีสตอรี่ห้าช็อต
ในปัจจุบันมีการวิวัฒนาการพัฒนาไปอย่างก้าวไกลแม้กระทั่งภาพหรือวิดีโอที่อัปโหลดลงในระบบของเครือข่ายดวงดาวยังเสมือนจริงเป็ระบบโฮโลแกรมเรียลไลฟ์ประหนึ่งว่าตัวเราได้อยู่ ณ เบื้องหน้าหรือได้จับต้องััของจริงด้วยตนเอง...
ออมเล็ตไม่เล่นเอฟสตาร์แกรมและเพิ่งรู้จักเอฟสตาร์แกรมยังรู้เลยว่าบรรลัยขนาดไหน?!
เขามองว่าเอฟสตาร์แกรมคล้ายคลึงกับแอปพลิเคชันโซเชียลต่างๆในยุคศตวรรษที่ 21 อยู่หลายอย่างเพียงแต่ในโลกอนาคตนั้นมีความล้ำเลิศมากกว่า
ลิลลี่เผลออัปโหลดเพราะอยากแชร์ว่าเขาได้ทานของอร่อยเลิศล้ำขนาดไหน แต่เขาลืมไปว่าตัวเองไม่ใช่พ่อบ้านธรรมดา เขาคือ ลิลลี่ ลาสเวส แพทย์อัจฉริยะนะมีคนติดตามมากพอสมควร เขาไม่คิดว่ามันเกิดการแชร์มากกลายเป็กระแสไวรัลขึ้นมาอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงประหนึ่งน้ำป่าไหลหลากประหนึ่งดาวหางพุ่งหลาวขนาดนี้ ถึงจะลบเอฟจีสตอรี่นั่นไปแล้วก็ยังมีคนรีอัปโหลดภาพขึ้นมาอีกแพร่หลายไปทั่วดวงดาว
อีกอย่างงานนี้ลิลลี่บังเอิญโป๊ะแตกเผยตัวตนแล้วรวมถึงตัวตนของฌอน คิโด้ด้วย เมื่อกลับมามองที่คุณชายสามอังศุมาลิน... สีหน้าเช่นนี้ยังไงก็อ่านไม่ออก
“คุณชายผมรู้เท่าไม่ถึงการณ์จริงๆครับ... โปรดลงโทษด้วย”
“มีเหตุผลอะไรที่ดีกว่านี้ไหม”
‘รู้เท่าไม่ถึงการณ์’ เหตุผลแก้ตัวนี้น่ะออมเล็ตได้ยินจนชินละั้แ่ยุคศตวรรษที่ 21 นู้นจนปัจจุบันนี้เลย... แต่ว่าเอฟสตาร์แกรมก็น่าสนใจเหมือนกัน
[FacestarGram]- New Upload
ไม่ทราบว่านี่คืออะไร?! #ข้าวหอมอร่อยไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศ#
ข้าวหอมอร่อยคืออะไร?!ไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศคืออะไร?! แม่เ้า! ทำได้ยังไง หุงข้าวแบบนี้ได้ยังไง หาข้าวหอมอร่อยแบบนี้กินได้ที่ไหน ไข่เจียวนุ่มฟูนี่อีก! โอ้พระเ้า! เพียงแค่ฉันได้คลิกเข้าไปดูััผ่านระบบกระเพาะท้องไส้ของฉันก็ปั่นป่วนหิวโหยแล้ว ครัวที่ไหน ที่ไหนมี ซื้อ ซื้อ ซื้อ... มันแบบว่า้ามาก @#$%^&*()_+@#$%^&*()_+=@
คุณลิลลี่ ลาสเวส แพทย์อัจฉริยะแห่งสถาบันการแพทยศาสตร์เป็คนอัปโหลดแต่ตอนนี้ลบไปแล้วหมายความว่ายังไง?!
-----------------------------
[FG Story : Lilly Lasves]
#ข้าวหอมอร่อยไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศ#
กระเพาะของชายหนุ่ม้าสิ่งนี้
มากกว่าคำว่าถูกใจสิ่งนี้ก็คือหลงรักสิ่งนี้... ครับ
Tepple : คุณรวดเร็วมากตอนแรกเราแค่แชร์มาไม่ได้กดบันทึกไม่คิดเลยว่าคุณลิลลี่จะลบ ฮรึกกกกก มีนดีย์นะ... @#$%^&*()_+@#$%^&*()_+=@
One1O : ไม่ใช่แค่กระเพาะของชายหนุ่มหรอกนะที้าสิ่งนี้ ฉันก็้าสิ่งนี้เช่นกันนนน บอกพิกัดมาเดี๋ยวนี้ ที่ไหน ที่ไหน หากินได้ที่ไหนฉันจะไปเยือน!
มะม่วงหวาน : ขอส่งหนังสือให้คุณลิลลี่ออกมาชี้แจงครับ!
มินะมีนานะ : ฮืออออ ‘ข้าวหอมอร่อย’ กินได้ที่หนายยยยยย Y_Y
โยโย่วสินี : ข้าวหอมอร่อย! ข้าวหอมอร่อย! ข้าวหอมอร่อย!
คุณไก่แจ้พ่อครัวหัวป่า : ผมเป็พ่อครัว ลองหุงข้าวดูหุงยังไงก็ไม่ได้แบบข้าวหอมอร่อยเลย ทอดไข่เจียวก็ไม่เห็นจะนุ่มฟูแบบนี้ มันทำยังไงครับ! มันทำยังไงครับ! มันทำยังไงครับ!
คุณไก่แจ้พ่อครัวหัวป่า : ขอส่งหนังสือให้คุณลิลลี่ออกมาชี้แจงครับ!
ปลาป๋องน้องรัก : ฉันก็ไปลองทำแล้วปรากฏว่าล้มเหลวสิ้นดี ขอส่งหนังสือให้คุณลิลลี่ออกมาชี้แจง!
KEY001 : ข้าวหอมอร่อย อยากกินข้าวหอมอาย่อยยยยยย
12345 : ข้าวหอมอาย่อยยยยยย
PinkWinkwink : ข้าวหอมอาย่อยยยยยยยย
บลาบลา บลา... (อีกเยอะแยะมากมาย)
“พ่อบ้านเป็แพทย์เหรอ” ออมเล็ตวางไลท์เบรนในมือลง ใบหน้าหวานล้ำตายด้านไร้อารมณ์ ท่าทีอันนิ่งสงบสยบทุกการเคลื่อนไหวเช่นนี้กลับยิ่งทำให้ผู้คนกลั้นหายใจรู้สึกหวั่นเกรงหนักกว่าเดิมอีก
ส่วนภายในใจของออมเล็ตนั้น... ฮ่าๆฮ่าๆ คุณพ่อบ้านแม่งพวกเอ็งโป๊ะแตกเร็วเกิ๊น กลั้นขำไม่ไหวหน้านี่สั่นเหมือนโมโหเลย ขำอ่ะ!
“คะ—คะคุณชาย อย่าไล่ผมออกเลยนะครับ”
“คุณชายอย่าไล่พวกเราออกเลยนะครับ”
ั้แ่วันนี้ติดต่อเนื่องอีกหลายวันอันดับการค้นหาบนเครือข่ายดวงในวันนี้ #ข้าวหอมอร่อย# และ #ข้าวหอมอร่อยไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศ#
การหุงข้าวยังไงให้ได้แบบข้าวหอมอร่อย และการทอดไข่เจียวนุ่มฟูยังไงให้ได้เช่นนี้กลายเป็สิ่งที่ทุกคนกำลังทอล์กพูดคุยถึงและมีการออกมาทดลองทำอาหารประกอบเองตามมากขึ้น ข้าวหอมอร่อยและไข่เจียวนุ่มฟูสีเหลืองสวยน่ารับประทานที่แม้กระทั่งพ่อครัวมืออาชีพยังไม่สามารถประกอบขึ้นมาได้
ใคร เป็ใคร เป็ใครที่ทำมันออกมาเรียกน้ำย่อยกระเพาะของพวกเขาแล้วยังงุบงิบเงียบกริบไปอีกนะ?!
ไวรัลข้าวหอมอร่อยระบาดทั่วดวงดาวอย่างรวดเร็ว...
โรงเรียนสเตฟฟามีเลีย… เป็โรงเรียนเตรียมวัยเด็กหนึ่งในห้าอันดับแรกของดาวโลกและติดอันดับหนึ่งในหมื่นในเครือข่ายดวงดาวซึ่งมีผู้เข้าศึกษาโรงเรียนเตรียมวัยเด็กแห่งนี้จำนวนมากทั้งมนุษย์โลกและจากมนุษย์ต่างดาวก็มีเข้ามาศึกษาที่นี่เช่นกัน
หากเอ่ยถามว่า ‘โรงเรียนเตรียมวัยเด็ก’นั้นคืออะไร... ตอบอย่างง่ายๆเลยเป็โรงเรียนของเด็กๆทุกคนใน่อายุวัยเด็กซึ่งรับั้แ่อายุ 7-20 ปีโดยแบ่งการศึกษาเนื้อหาและระดับชั้นตามอายุตามความสามารถของแต่ละคนซึ่งที่นี่สามารถรองรับได้จำนวนมาก มีสวัสดิการอำนวยความสะดวกในการศึกษาหลายอย่างอย่างมีมาตรฐาน
เด็กๆลูกท่านหลานเธอของคนใหญ่คนโตหลายคนต่างก็ร่ำเรียน ณ ที่โรงเรียนนี้เช่นกัน… รวมถึงคุณชายสี่ฟินิกซ์ อัครเดช และคุณชายเล็กโลเวล อัครชัย แห่งตระกูลพิชิตไชยศรีด้วย พวกเขาและกลุ่มเพื่อนที่มีคบหากันฉันสหายสนิทไม่กี่คนกำลังนั่งเล่นอยู่ที่สนามบาสเกตบอล
หนึ่งในนั้นก็มีโจโจ้ จิงโจ้ คุณชายจริณภัทรแห่งตระกูลศรีไพบูลย์ตระกูลสหายพี่น้องเก่าแก่กัน เขากำลังนั่งเล่นเอฟสตาร์แกรมเป็ประจำแต่วันนี้มันกลับไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว มองภาพๆหนึ่งอย่างเหม่อลอย
“นี่โจ้ไปเล่นบาสกัน... นี่ๆ นี่เ้าจิงโจ้เหม่ออะไร!” โลเวลเดินมาตามเพื่อนไปเล่นบาสแต่เห็นเ้าเพื่อนแต่เด็กแต่น้อยมองในไลท์เบรนทำหน้าเพ้อๆเหม่อๆก็เข้าไปะโใส่ข้างหูอีกฝ่าย ฟินิกซ์เดินตามหลังมานั่งลงเงียบๆ
“โลเวลใหมด!”
“นายเหม่ออะไร”
เด็กหนุ่มทั้งสองคนใบหน้าฉายแววความหล่อเหลาตามฉบับคมเข้ม รูปร่างสูงโปร่งกำลังอยู่ใน่กำลังเจริญวัย แฝดแห่งบ้านพิชิตไชยศรีที่มีใบหน้าเหมือนกันราวกับพิมพ์วางเกินไปชวนให้คนนอกสับสนยิ่งนัก
ทว่าหากได้รู้จักแล้วจะพบว่าฟินิกซ์ผู้เป็แฝดพี่นั้นจะมีความเรียบนิ่งดุดันมากกว่าโลเวลผู้เป็แฝดน้องที่ดูสดใสร่าเริงขึ้นมาหน่อย... นิดหน่อยนั่นแหละ ต้องเข้าใจถึง DNA ของคนบ้านนี้คนเขาทราบกล่าวขานเลื่องลือไปทั่วทั้งดวงดาว
“ฟินิกซ์ โลเวล... ดู” จิงโจ้กดไลท์เบรนเปิดเฟซสตาร์แกรมที่ดูค้างอยู่ให้ทั้งสองคนดูด้วยกัน ความคิดในหัวพลันแวบขึ้นมาต้องหาเพื่อนร่วมชะตากรรมให้เยอะๆ ยิ่งเป็เ้าแฝดบ้านนี้ยิ่งดีเพราะครอบครัวค่อนข้างมีอิทธิพลมาก
.....
นิ่ง เงียบกริบ นิ่งเงียบไปแล้วครับท่าน... อะไรคือการดูอาหารที่ล้ำเลิศขนาดนี้ด้วยสีหน้าเฉยๆแล้วถึงนิ่งเงียบไปเลย ไม่หือไม่อือ ไม่มีรีแอคชั่นอะไรเลยนอกจากบรรยากาศรอบข้างที่ค่อนข้างเปลี่ยนแปลง ลำคอกลืนน้ำลายช้าๆไม่กี่ครั้งอย่างนิ่งสงบ
คุณชายจริณภัทรจะพยายามเข้าใจคนบ้านนี้จริงๆนะ...
“ลิลลี่ แพทย์อัจฉริยะเป็คนอัปโหลดภาพแต่ลบไปแล้วเลยไม่รู้ที่มาที่ไปเลย ท่านพ่อกับท่านพี่ของนายมีอิทธิพลมากช่วยสืบให้หน่อยสิ”
“จะลองถามดู” ฟินิกซ์เป็คนตอบ ใบหน้าของฝาแฝดคมคร้ามสืบทอดจากผู้เป็บิดาฉายแววความรู้สึกมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า... เอ๋ แต่ว่าแพทย์อัจฉริยะที่ชื่อ ลิลลี่ นี่คุ้นๆนะเหมือนเคยได้ยินที่ไหนนะ?
จิงโจ้ละความสนใจจากอาหารอันล้ำเลิศนั้นก่อนเพราะไม่งั้นมีหวังเขาได้หิวตายแน่ๆ... ความรู้สึก้าอยากกินแต่ไม่ได้กินแม่งโคตรทรมานสุดไปเลย!
“จริงสิพี่สามของนายน่ะเรียนจบที่นี่เมื่อปีที่แล้วใช่ไหม ฉันไม่เคยเห็นพี่สามของนายเลยนะ”
คุณชายจริณภัทรแห่งตระกูลศรีไพบูลย์เป็เพื่อนกับเด็กบ้านนี้มาตั้งนานก็ยังไม่เคยได้ยินอะไรเกี่ยวกับคุณชายสามของบ้านนี้เลยทั้งๆที่เพิ่งเรียนจบโรงเรียนเตรียมวัยเด็กสเตฟฟามีเลียแท้ๆแต่กลับไม่มีข่าวคราวอะไรเลย จำได้ว่าแค่เ้าฝาแฝดเพื่อนเขาเข้าโรงเรียนนี้ข่าวก็ออกตั้งอึกทึกครึกโครมกัน
กับลูกชายคนที่สามกลับเงียบกริบไปหมด โคตรความลับเลย!
“นี่เงียบทำไม” จิงโจ้ถามอีกเพราะทั้งฟินิกซ์ทั้งโลเวลเงียบกริบกันทั้งคู่เลย เนิ่นนานจนเป็โลเวลที่เชิดหน้าขึ้นทำเบะปากทำบึนปากแบบเด็กๆกับเื่พี่คนนี้เื่เดียว ทว่าคำตอบของเ้าหมาป่าคนน้องกลับทำให้แฝดพี่ถึงกับถลึงดวงตาคมกริบเอ่ยเรียกชื่อเสียงดุเข้ม
“ไม่มีอะไร พี่สามเหรอ... ไม่ได้กลับบ้านนานแล้วป่านนี้ตายแล้วมั้ง”
“โลเวล!”
โลเวลหน้าเจื่อนลงเล็กน้อยพลางเม้มริมฝีปากแน่น กะพริบตามองแฝดพี่ไม่ชอบกับน้ำเสียงแบบนี้ไม่ชอบให้เรียกดุๆแบบนี้ ความไม่ชอบใจในคนต้นเหตุจึงเพิ่มมากขึ้น
แม้พวกเขาจะได้รับสืบทอดพันธุกรรมความหน้าตายด้านความรู้สึกเ็าไร้อารมณ์อย่างไรแต่พวกเขาก็ยังอยู่ในวัยเด็ก... ‘ดื้อเงียบ’ คือตัวแทนนิสัยน้องคนเล็กของบ้าน
“ถ้านายพูดแบบนี้อีกพี่จะฟ้องแด๊ดดี้... วันนี้พี่จะกลับบ้าน” ฟินิกซ์ขมวดคิ้วหน้าดุดันพูดเสียงเข้มกับแฝดน้อง เขาไม่อยากดุน้องจึงพูดเื่อื่นพักที่บ้านพักของโรงเรียนมาหลายวันนี้เขาจะกลับบ้านดีกว่า
ไม่คิดว่าปฏิกิริยาตอบกลับของน้องเล็กจะเป็เช่นนี้และเื่จะกลายเป็แบบนี้...
“ทุกคนก็สนใจแต่พี่สาม!”
“พี่สามไม่เห็นจะมีอะไรดีตรงไหนเลย ไม่เห็นเหมือนคนในตระกูลเราสักนิด!... หน้าก็เล็ก ตัวก็เล็กบอบบาง เตี้ยเท่ามด พูดก็ไม่เป็ไม่รู้เป็ใบ้หรือเปล่า แถมพลังอะไรก็ไม่มี ไร้ประโยชน์ที่สุดในบ้านแล้ว!”
ทันทีที่โลเวลพูดจบฟินิกซ์ก็ทนไม่ไหวะเิทันที พลังจิตกระจายแผ่รอบข้างสิ่งเปราะบางแตกกระจาย...
เพล้ง!
“โลเวล!”
“ฟินิกซ์!”
เด็กฮอร์โมนกำลังพลุ่งพล่านเหรอ?... ฝาแฝดยืนจังก้าจ้องหน้ากัน คุณชายจริณภัทรรีบถอยกรูดทันทีไม่เคยเห็นทั้งสองคนทะเลาะกันจนเผลอปลดปล่อยพลังจิตแรงแบบนี้เลย
เื่คุณชายสามต้องมีเื่แน่ๆ เย็นนี้จิงโจ้จะกลับบ้านเหมือนกัน จะกลับไปถามปะป๋า!
“พี่สามไร้ความสามารถใครๆก็รู้!” โลเวลพูดแล้วเดินปึงปังออกไป... ฟินิกซ์เงียบขรึมก่อนจะหันมองรอบข้างที่ยังมีคนอยู่รังสีความดุดันไม่อาจเทียบเท่าพี่ชายคนโตและพี่ชายคนรองเลยแต่ในรุ่นเดียวก็น่ากลัว
“ทำใจฟินิกซ์ น้องนายแค่ตามประสานิสัยของน้องชายคนเล็กของบ้านน่ะ”
.....
สถาบันวิทยาศาสตร์... ณ ที่แห่งนี้ไม่อาจแนะนำอะไรได้มากเพราะที่นี่มีแต่ความลับ!
“ดอกเตอร์ไทเกอร์ครับ” ฮันเนสผู้ช่วยของดอกเตอร์ไทเกอร์เดินถือกระปุกอาหารสังเคราะห์สำหรับมื้อนี้เข้ามาจะเห็นว่าจำนวนอาหารสังเคราะห์ที่เขาถือมานั้นมีจำนวนมากกว่าปกติเพราะเขาหิวมาก!
ส่วนมืออีกข้างถือไลท์เบรนทรงไข่วงรีเปิดค้างไว้ที่หน้าของภาพๆหนึ่ง…
“วันนี้มีข่าวอะไรบ้าง”
“มีครับๆๆ มีสิ่งน่าสนใจครับ” ฮันเนสนั่งลงเหยียดหลังตรงกระตือรือร้นทันทีเมื่อดอกเตอร์ไทเกอร์เอ่ยถามเช่นนี้จึงรีบตอบกลับไป... นี่แหละคือสิ่งที่เขา้า เพราะคำว่า ‘สิ่งน่าสนใจ’ มักจะเรียกความสนใจจากดอกเตอร์ไทเกอร์ได้เสมอและผลดีก็จะตามมาทีหลังเสมอ
“มีอะไรว่ามา”
“ข้าวหอมอร่อย!”
“ข้าวหอมอร่อย?”
ดอกเตอร์ไทเกอร์เปิด ‘ข้าวกล่อง’ กลิ่นหอมน่าอร่อยลอยฟุ้งทั่วสถานที่พักผ่อนในห้องวิจัยของเขาเรียกสายตาจากสมาชิกร่วมทีมวิจัยที่ยังอยู่มาเป็จุดเดียว... ดวงตาเปล่งประกายน้ำลายสอเสียงร้องท้องโครกครากนี่คือ ?
…..
หน่วยบัญชาการทหารสังกัดหน่วยไลอ้อนคอมมานโด... ณ ที่แห่งนี้ก็ไม่อาจแนะนำอะไรได้มากเพราะที่นี่มีแต่ความลับ!
ท่านจอมพลลีโอนาร์ทที่อยู่ในหน่วยบัญชาการทหารสูงสุดเหตุใดมาโผล่ที่หน่วยไลอ้อนคอมมานโดได้ล่ะทำเอาเหล่าทหารในหน่วยถึงกับเกร็งและตึงเครียดกันมากไปตามๆกัน...
“ท่านจอมพล” พันโทเลโอเนลโล่ลุกขึ้นทำความเคารพผู้เป็บิดาถูกต้องตามกฎระเบียบทหารไม่ขาดตกบกพร่องทั้งเอ่ยเรียกแยกแยะส่วนตัวส่วนทำงานอย่างเคร่งครัด ใบหน้าที่ถอดแบบท่านจอมพลลีโอนาร์ทราวกับพิมพ์วางทุกกระเบียดนิ้วคล้ายสะท้อนกระจกทำให้คนมองรู้สึกกดดันเกินบรรยาย
ต่อมาพันโทเลโอเนลโล่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อผู้เป็บิดาไม่เอ่ยอันใดกลับยื่นกล่องสี่เหลี่ยมมาตรงหน้าแทน “นี่คือ?”
“น้องฝากมาให้”
“น้อง?” เขาทวนคำไม่เคยได้รับของฝากจากใครเขาจึงไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ เมื่อนึกถึงน้องชายก็... “เสือ”
“อังศ์”
พ่อลูกเงียบกริบไป... บรรยากาศการพูดคุยระหว่างพ่อลูกแปลกๆเช่นนี้เหล่าทหารที่แอบเมียงมองอยู่ก็พลันคิดว่านี่คือเื่ปกติเหรอ? ไม่เข้าใจเท่าไหร่เลย?
พันโทเลโอเนลโล่มองเงียบๆในความรู้สึกมีระลอกคลื่นวิ่งวนมากมาย ขณะที่ท่านจอมพลลีโอนาร์ทกำลังจะพูดต่อนั้นไลท์เบรนของเขาก็มีเสียงเรียกเข้าพอดี มองหมายเลขการติดต่อเป็จิตแพทย์พ่อบ้านคนใหม่ของลูกชายตัวเล็กคนนั้นเขาจึงกดรับก่อนทันทีเพราะเกรงว่าจะมีเื่อะไรเกิดขึ้น...
“สวัสดีครับนายแพทย์ลิลลี่ ลาสเวส ขออนุญาตเรียนสายท่านจอมพลลีโอนาร์ทครับ”
“อังศ์มีอะไร” ท่านจอมพลลีโอนาร์ทถามกลับเข้าประเด็นของเื่ทันที... คิดจะติดต่อหมายเลขหาเขาได้ก็ต้องมีเื่เดียวเท่านั้นแหละ กำลังรอฟังอย่างใจจดใจจ่อพอได้ฟังรายงานดังกล่าวแล้วเขาก็มิอาจใจนิ่งสงบอยู่ได้เลย
“เรียนท่านจอมพล คุณชายสามรู้เื่นั้นแล้วครับ เป็ความผิดของพวกผมเองท่านจอมพลโปรดลงโทษด้วยครับ”
ฟังจบความเงียบอึดอัดเข้าคืบคลานทางกายภาพและภายในใจทั่วบริเวณคล้ายถูกแช่แข็งด้วยรัศมีกดดันที่มองไม่เห็นของท่านจอมพล... จนกระทั่งได้ยินน้ำเสียงอ่อนหวานล้ำหนึ่งดังขึ้นที่ทำให้ท่านจอมพลลีโอนาร์ทถึงกับเหม่อลอยเกิดระลอกคลื่นความรู้สึกรุนแรงเผลอแช่แข็งบริเวณจนเหล่าทหารเดือดร้อนกันถ้วน
“แด๊ดดี้รีบกลับบ้านนะ”
---------------------------
ข้าวกล่องของแด๊ดดี้กับท่านพี่ เอาภาพเดียวพอไรท์ก็หิวเหมือนกันกินข้าวไข่เจียวมาหลายมื้อละ เดี๋ยวเปลี่ยนเมนูมื้อหน้าละจ้า

Talk
น้องทำเมนูใหม่รอที่บ้านแล้วนะพ่อ... กลับบ้าน กลับบ้านดิ กลับตอนนี้เลยได้มั้ยยยยยยย (ไรท์//ไม่ได้ พ่อยังไม่ถึงเวลาเลิกงานเลยนะ)
พ่อบ้านโป๊ะแตก... ข้าวหอมอร่อยระบาดไปทั่วดวงดาวแล้ว บูมๆๆ บูม!
ฮรึกกกก ละก็คือน้องห่อข้าวกล่องให้ท่านพ่อกับท่านพี่เหรอ เนี่ย น่ารักกกกก
ตอนนี้ขอซีนให้พี่ๆ น้องๆ กันหน่อย ตอนหน้าจัดอาหารสักมื้อเพิ่มเติมพี่เลโอเนลโล่กับน้องฟินิกซ์ด้วยคน ส่วนน้องหมาป่าเด็กดื้อเอ๊ยนอนหอต่อไปเถอะ
ละเพื่อนจิงโจ้คือน่าเอ็นดูอ่า ครอบครัวเขาเป็เพื่อนกันแบบลูกพี่ลูกน้องอ่ะ ทีมแอนนิมอล ฮือออ น้อนลู้กกก
งานของยัยน้องไรท์บอกแต่แรกแล้วว่าน้องเป็นักเขียนกับยูทูปเบอร์อาหารซึ่งในอนาคตข้างหน้าเดี๋ยวน้องจะกลับคืนสู่อาชีพเดิมจ้ะ
