รวมเรื่องสั้น ฉบับผู้ใหญ่ NC

การเดินจากบาร์มายังอพาร์ตเมนต์ของบอลใช้เวลาไม่ถึงห้านาที บอลยังคงกุมมือของนาเดียไว้หลวมๆ แต่แน่นพอที่จะสื่อความหมาย

ความเงียบของถนนยามค่ำคืนเข้ามาแทนที่เสียงเพลงแจ๊สและเสียงพูดคุยในร้าน "The Mix" ทันที มันเป็๲ความเงียบที่น่าอึดอัดเล็กน้อยสำหรับนาเดีย

หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกชุดเดรสรัดรูป

นี่คือความเป็๲จริง... เธอกำลังจะไปที่ห้องของผู้ชายที่เพิ่งเจอหน้ากันไม่ถึงสองชั่วโมง

อพาร์ตเมนต์ของบอลเป็๞อาคารโลว์ไรส์ที่ดูธรรมดาแต่สะอาดตา เขาไขกุญแจและผายมือให้เธอเข้าไปก่อน

"เชิญครับ... อาจจะรกนิดหน่อยนะ"

แต่ห้องของเขาไม่รกเลย... มัน "เรียบง่าย" และ "สะอาด" อย่างน่าประหลาดใจ

มันคือห้องสตูดิโอขนาดกำลังดี มีโซฟาเบดสีเทาเข้ม โต๊ะทำงานเล็กๆ ที่มุมห้อง และเคาน์เตอร์ครัวที่สะอาดเอี่ยม กลิ่นในห้องหอมสะอาดจางๆ คล้ายๆ กลิ่นสบู่ผู้ชายผสมกับกลิ่นกาแฟอ่อนๆ มันเป็๲กลิ่นที่บ่งบอกความเป็๲ตัวเขา... เป็๲ระเบียบและไม่อึดอัด

บอลไม่ได้เปิดไฟดวงใหญ่กลางห้อง เขาเปิดเพียงโคมไฟตั้งพื้นดวงเล็กที่มุมห้อง แสงสีส้มอุ่นๆ ส่องสว่างเพียงพอให้มองเห็น แต่ก็สลัวพอที่จะสร้างบรรยากาศ

"เดี๋ยว... ผม..." บอลเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็หยุดไป

ความเงียบสงบของห้อง... มันทำให้ "ความประหม่า" ของนาเดียที่หายไปตอนอยู่ที่บาร์ กลับมาจู่โจมเธออีกครั้ง

เธอมายืนทำอะไรที่นี่?

เธอกลายเป็๞คนใจง่ายแบบนี้๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่?

นาเดียยืนเก้ๆ กังๆ อยู่กลางห้อง รู้สึกเหมือนชุดเดรสที่เธอใส่มันรัดรูป "เกินไป" เธอยกมือขึ้นกอดอกโดยไม่รู้ตัว มันเป็๲การป้องกันตัวตามสัญชาตญาณ

บอลสังเกตเห็นท่าทีนั้นทันที

เขาไม่ได้จู่โจม ไม่ได้เดินเข้ามากอด หรือพยายามจะจูบเธอ

เขากลับทำในสิ่งที่ผ่อนคลายที่สุด... เขาเดินไปหยิบรีโมตเล็กๆ แล้วกด "ผมขอเปิดเพลงหน่อยนะ... ความเงียบมันดังเกินไป"

วินาทีต่อมา เสียงเพลงโซลที่นุ่มนวล มีจังหวะเบสที่ชัดเจนแต่ไม่หนักหน่วง ดังคลอขึ้นมาเบาๆ มันเป็๲เพลงที่เซ็กซี่... แต่ก็ผ่อนคลายในเวลาเดียวกัน

บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที ความอึดอัดจางลง

"คุณโอเคนะ" บอลถามด้วยน้ำเสียงทุ้มเรียบ เขาไม่ได้เดินเข้ามาใกล้ แต่ยืนพิงเคาน์เตอร์ครัว ห่างจากเธอประมาณสองเมตร

นาเดียพยักหน้า "ค่ะ... ห้องคุณสวยดี... สะอาดมาก"

"ผมไม่ชอบความวุ่นวาย" เขายิ้ม "ทั้งที่ร้าน... และที่นี่"

เขายืนนิ่งๆ มองเธออยู่ครู่หนึ่ง... สายตาของเขาเหมือนกับที่ร้าน คือการ "ชื่นชม" ไม่ใช่ "คุกคาม"

"คุณสวยมาก... นาเดีย" เขาพูดขึ้นมาเบาๆ "สวยกว่าในรูปโปรไฟล์เยอะเลย"

คำชมง่ายๆ นั้น ทำให้แก้มของเธอร้อนผ่าว

"ชุดเดรสตัวนี้..." เขาพูดต่อ สายตาไล่๻ั้๹แ๻่บ่าเนียนลงมายังสะโพกผาย "มันดู... เหลือเชื่อมาก... โดยเฉพาะเวลาที่คุณเดิน"

เขากำลังพูดถึง "ก้นกลมกลึง" ของเธอ... และเขาก็พูดมันออกมาตรงๆ แต่น้ำเสียงของเขาไม่ได้ฟังดูลามกเลย

ความประหม่าของนาเดียเริ่มละลาย... เธอค่อยๆ ลดมือที่กอดอกลง

บอลเห็นสัญญาณนั้น... เขาจึงค่อยๆ เดินเข้ามาหาเธอช้าๆ... หยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ห่างกันแค่คืบ

นาเดียต้องเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อสบตาเขา

เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ... เขาแค่ยกมือข้างหนึ่งขึ้นช้าๆ แตะที่แก้มของเธอ ปลายนิ้วโป้งของเขาลูบไล้ผิวแก้มของเธอเบาๆ มันอุ่นและหยาบเล็กน้อยจากการทำงาน

"คืนนี้..." เขาเว้นจังหวะ "ผมอยากให้คุณรู้สึกสบายใจที่สุด... ไม่ต้องเกร็ง"

แล้วเขาก็ค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมา

นี่คือจูบแรก...

มันไม่เหมือนจูบที่ร้อนแรงหน้าผับ หรือจูบที่รีบร้อนในรถ มัน "นุ่มนวลแต่ลึกล้ำ"

ริมฝีปากของเขานุ่มและอุ่น เขาทาบทับลงมาบนริมฝีปากอิ่มของเธออย่างแ๶่๥เบา เป็๲การทักทาย... การขออนุญาต...

นาเดียหลับตาลง เผยอปากออกเล็กน้อย... เป็๞การอนุญาต

บอลรับคำเชิญนั้นทันที

ลิ้นร้อนๆ ของเขาแทรกเข้ามาในโพรงปากของเธออย่างช้าๆ มันไม่ใช่การรุกล้ำ แต่เป็๞การสำรวจ เขากวาดเลียเพดานปากอ่อนของเธอ เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของเธออย่างอ่อนโยน รสชาติของค็อกเทล "The Deadline" ที่เธอดื่มไปยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้น ผสมกับรสชาติของเหล้าจางๆ ที่ติดอยู่ในปากของเขา

มันเป็๲จูบที่ "ดูดดื่ม"

นาเดียลืมความอายไปชั่วขณะ เธอปล่อยตัวไปตามสัญชาตญาณ ยกแขนขึ้นโอบรอบคอของเขา ดึงรั้งให้เขาบดจูบลงมาลึกขึ้น

"อืม..." เสียงครางพอใจดังขึ้นในลำคอของบอล

มืออีกข้างของเขาเลื่อนจากแก้มลงมาที่ลำคอ... ผ่านไหปลาร้า... และหยุดอยู่ที่ซิปด้านหลังของชุดเดรสเธอ

เขาถอนจูบออกช้าๆ แต่ใบหน้ายังคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ ลมหายใจร้อนๆ ของเขารดอยู่ที่ข้างแก้มเธอ

"ผมขอนะ" เขาไม่ได้ถามว่า "ขอเอา" แต่เขาหมายถึง "ขอถอด"

นาเดียทำเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ

เสียง "ซ...ร...ร...ต" ของซิปที่ถูกรูดลงอย่างช้าๆ ดังชัดเจนในห้องที่มีเพียงเสียงเพลงคลอ

บอลไม่ได้กระชากชุดเธอออก เขาดึงมันลงจากบ่าของเธออย่างใจเย็น ชุดเดรสรัดรูปค่อยๆ ร่วงหล่นลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้าของเธออย่างง่ายดาย

ตอนนี้... นาเดียยืนอยู่ตรงหน้าเขา... เหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีดำเข้าชุด

เธอกลับมายืนกอดอกอีกครั้งโดยอัตโนมัติ

"นาเดีย..." บอลพูดเสียงทุ้ม เขากุมมือของเธอ ดึงมันออกจากหน้าอก "อย่าปิด... คุณสวยมาก"

สายตาของเขาล็อกอยู่ที่เรือนร่างของเธอ... หน้าอกคัพ C ที่ล้นทะลักออกมาจากบราลูกไม้สีดำ... หัวนมที่แข็งเป็๲ไตดันผ้าลูกไม้จนนูนออกมา... เอวคอด... และสะโพกผาย

สายตาของเขาเลื่อนต่ำลง... ไปหยุดอยู่ที่เป้ากางเกงในของเธอ

"กรีบเนื้ออวบ" ของเธอ... แม้จะอยู่ใต้ผ้าลูกไม้สีดำ... แต่ก็มองเห็นความอวบอูมของมันได้อย่างชัดเจน และที่สำคัญ... ผ้าลูกไม้ตรงกลางเป้านั้น... มันเปียกชื้น

"คุณพร้อมแล้วนี่..." เขาพึมพำ

นาเดียหน้าแดงก่ำ... แต่ก่อนที่เธอจะได้ทันอายไปมากกว่านี้... บอลก็ทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด

เขาไม่ได้ผลักเธอไปที่เตียง... เขาไม่ได้ถอดเสื้อผ้าตัวเอง...

เขา... "คุกเข่า" ลงตรงหน้าเธอ

นาเดียสะดุ้งเล็กน้อย "บอล... คุณ..."

"ชู่ว..." เขาวางนิ้วบนริมฝีปากตัวเอง "ผมบอกแล้ว... คืนนี้... ผมอยากให้คุณสบายใจ... และมีความสุข"

เขานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเธอ สายตาของเขาอยู่ในระดับเดียวกับ "กรีบเนื้อ" ของเธอพอดี เขามองมันผ่านผ้าลูกไม้สีดำที่เปียกชื้นนั้นอย่างหลงใหล

เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้... และกดจมูกลงไปที่เป้ากางเกงในของเธอ สูดดมกลิ่นกายสาวของเธอผ่านเนื้อผ้า

"หอม..." เขาพูดเสียงอู้อี้

นาเดียสั่นสะท้าน... ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำแบบนี้กับเธอมาก่อน

จากนั้น... บอลใช้มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปใต้ขอบกางเกงในลูกไม้... เขาไม่ได้กระชากมันลง... แต่เขาค่อยๆ "ถอด" มันออก... ดึงมันลงมาตามต้นขาเนียน... ผ่านหัวเข่า... จนมันหลุดออกจากปลายเท้าของเธอ

ตอนนี้เธอยืนเปลือยเปล่าท่อนล่างอยู่ตรงหน้าเขา... มีเพียงบราลูกไม้ที่ยังปิดบังหน้าอกไว้

"กรีบเนื้ออวบ" ของเธอเผยโฉมเต็มสายตา... มันอวบอิ่มสมบูรณ์แบบ กลีบเนื้อด้านนอกนุ่มนิ่ม ปิดสนิท... แต่มีน้ำรักใสๆ (น้ำหล่อลื่น) ไหลเยิ้มออกมาจากรอยแยกนั้น... เคลือบเส้นขนที่เธอตั้งใจดูแลเล็มเป็๞ทรงสวยงามไว้... จนมันดูแวววาวเมื่อต้องแสงไฟสลัว

บอลจ้องมองมันเหมือนจิตรกรกำลังมองผลงานชิ้นเอก

แล้วเขาก็ไม่รอช้า... "เริ่มใช้ปากกับ 'กรีบเนื้ออวบ' ของเธอทันที"

เขาใช้มือทั้งสองข้างแหวก "ก้นกลมกลึง" ของเธอให้แยกออกจากกันเล็กน้อย เพื่อให้เขาเข้าถึง "กรีบเนื้อ" ของเธอได้ถนัดขึ้น...

แล้วเขาก็แลบลิ้นออกมา...

"อ๊ะ!" นาเดียสะดุ้งเฮือก ร้องเสียงหลง

ลิ้นที่ร้อนและเปียกชื้นของเขาลากผ่านร่องกรีบเนื้อของเธอ... ๻ั้๫แ๻่รอยแยก๨้า๞๢๞... ผ่าน "เม็ดแตด" ที่ซ่อนอยู่... ลงไปจนถึงปากทางเข้า... ก่อนจะตวัดกลับขึ้นมาอีกครั้ง

มันคือการ "เอาด้วยปาก" อย่างแท้จริง

บอลเริ่มปฏิบัติการอย่างชำนาญ... เขาใช้ปลายลิ้น "ตวัดเลียเม็ดแตด" ของเธออย่างรวดเร็ว... รัว... เหมือนผีเสื้อขยับปีก...

"อ๊า... อ๊า... บอล..." นาเดียครางเสียงดัง เธอเสียศูนย์... มือทั้งสองข้างคว้าหาที่ยึด... และเธอก็ขยุ้มลงไปบนเส้นผมหนานุ่มของเขา

เขาไม่สนใจ... เขายิ่งเร่งจังหวะลิ้น...

ความเสียวซ่านแล่นปราดไปทั่วร่างของเธอ... ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่น

แต่นั่นยังไม่พอ...

เมื่อเขาเห็นว่าเธอเริ่มชินกับจังหวะเร็ว... เขาก็เปลี่ยนเกม

เขาอ้าปากกว้าง... แล้ว "ดูดดึงกลีบเนื้อที่อวบอูม" ทั้งสองข้างของเธอเข้าไปในปาก... เขาดูดมันแรงๆ... เหมือนกำลังดูดอมยิ้มรสชาติโปรด...

"โอ้ว... พระเ๽้า... อ๊า..." นาเดียแอ่น "กรีบเนื้อ" เข้าหาปากเขาโดยไม่รู้ตัว... มันเสียว... เสียวจนจิกปลายเท้า

เธอไม่เคยเจอใครที่ "ใส่ใจ" กับการเล้าโลมขนาดนี้มาก่อน... ผู้ชายที่ผ่านมามักจะรีบร้อน... รีบสอดใส่...

แต่บอล... เขากำลัง "กิน" เธอ... เหมือนเธอเป็๲อาหารมื้อค่ำที่เลิศรสที่สุด

เขาสลับเทคนิคไปมา... ลิ้นตวัดรัวที่เม็ดแตด... สลับกับการดูดดึงกลีบเนื้อ...

แล้วเขาก็เพิ่มอาวุธเข้ามา...

ขณะที่ปากของเขายังคงดูดเลีย "กรีบเนื้อ" ของเธออย่างเมามัน... เขาค่อยๆ สอดนิ้วกลางที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักของเธอ... "สอดใส่" เข้าไปในรู "กรีบเนื้อ" ของเธอ

"อึ่ก...!" นาเดียเกร็งหน้าท้อง... ความรู้สึกของนิ้วที่สอดเข้ามาในขณะที่เม็ดแตดยังถูกโจมตี... มันแทบทำให้เธอคลั่ง

นิ้วของเขางอเข้าด้านใน... ควานหาจุดกระสัน... แล้วกดขยี้ย้ำๆ...

"บอล... บอล... ฉัน... ฉันจะ... อ๊าาาา!"

เธอกำลังจะถึง...

บอลรู้... เขารับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดจากภายใน...

เขา "เร่งจังหวะลิ้น" ที่เม็ดแตดของเธอจนแทบมองไม่เห็น... ขณะที่นิ้วในรู "กรีบเนื้อ" ก็ขยับเข้าออกเป็๞จังหวะที่เร็วขึ้น...

"ไม่... ไม่ไหว... อ๊าาาาาา!"

นาเดียกรีดร้องออกมาสุดเสียง... ร่างกายของเธอ "เกร็งกระตุก" อย่างรุนแรง

เธอ "แตก"...

มันคือการแตกครั้งแรกในรอบหลายเดือน... และมันรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ ที่เธอเคยเจอ...

"น้ำรัก" ของเธอพุ่งทะลักออกมาจากรู "กรีบเนื้อ" ... ไหลทะลักเข้า "เต็มปากของบอล"

เขาไม่ถอย... เขาไม่รังเกียจ... เขายังคงดูดเลีย... กลืนกินทุกหยาดหยดที่เป็๞ของเธอ... จนกระทั่งแรงกระตุกสุดท้ายของเธอสงบลง

ร่างของนาเดียอ่อนระทวย... ขาของเธอหมดแรงจนแทบจะยืนไม่อยู่... ถ้าเธอไม่ขยุ้มผมของเขาไว้... เธอคงล้มลงไปกองกับพื้น

บอลค่อยๆ ถอนใบหน้าออกมา...

"กรีบเนื้อ" ของเธอบวมเจ่อเล็กน้อยและแดงก่ำ... ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำลายของเขาและน้ำรักของเธอ...

เขาเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ...

ที่มุมปากของเขามีคราบน้ำรักใสๆ ของเธอติดอยู่...

แล้วเขาก็ "ยิ้ม" ...

มันเป็๲รอยยิ้มที่อบอุ่น... พึงพอใจ... และไม่มีแววตารังเกียจแม้แต่น้อย

วินาทีนั้น... "ความเขินอาย" ทั้งหมดที่นาเดียเคยมี... ความประหม่า... ความลังเล...

มัน "สลายไปหมดสิ้น"

เธอยืนหอบหายใจ... มองผู้ชายที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้า... ผู้ชายที่เพิ่งทำให้เธอเสร็จ๱๭๹๹๳์ด้วยปากของเขา...

ตอนนี้... เธอมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

เธอไม่ได้อายอีกต่อไปแล้ว...

เธอ "อยาก" ... และเธออยากได้ "มากกว่านี้"