Gashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ

“โธ่! คุณคายะก็แกล้งผมได้นะ ผมน่ะเป็นกามเทพฝึกหัดผู้น่าสงสารที่ถูกรุ่นพี่ไร้ความรับผิดชอบถีบส่งแท้ๆ” กรตอบกลับพร้อมตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ“ไม่หรอกค่ะ คุณกรจะน่าสงสารจริงๆ ถ้าไม่ฟังสิ่งที่ฉันจะบอกให้จบต่างหาก” คายะตัดบทของกรทันทีเพื่อเข้าเรื่องประเด็นสำคัญ“ยังมีเรื่องอื่นอีกเหรอครับ?”“แน่นอนค่ะ สำหรับคุณกรเลยก็ต้องเริ่มจากการเรียกธนูออกมาโดยไม่ต้องกดปุ่มบนบัตรประจำตัว ซึ่งต้องเลือกเมนูถึงสองสามชั้นกว่าธนูจะปรากฏ เพราะฉะนั้นก็ง่ายๆเลยค่ะเพียงคุณนึกถึงธนูประจำตัวของคุณพร้อมกับพูดเพื่อใช้คำสั่งเสียง ‘จงออกมาธนูแห่งความรัก’ เท่านี้ธนูก็จะวาร์ปเข้ามาในมือของคุณทันทีเลยค่ะ” เทพสาวอธิบายขั้นตอนอย่างละเอียดให้กรเข้าใจง่ายๆ“จงออกมาธนูแห่งความรัก เฮ้ย! โผล่มาจริงๆด้วย” กรลองทำตามที่อีกฝ่ายบอก และเมื่อคันธนูสีขาวเรียบหรูดูแพงปรากฏขึ้นมาในมือก็ทำให้กามเทพฝึกหัดดีใจเป็นอย่างมากนี่เป็นเหตุการณ์ในไม่กี่อย่างตั้งแต่ได้เป็นเทพมาที่กรรู้สึกว่าเขานั้นมีพลังวิเศษดั่งเทพในตำนานจริงๆ ส่วนคายะที่เห็นกรกำลังตื่นเต้นดีใจที่ธนูโผล่ออกมาก็ไม่ได้รอช้า เธอกล่าวอธิบายเรื่องต่อไปทันทีเพื่อจะได้ไม่เป็นการเสียเวลา“ส่วนการที่จะยิงศรแห่งรักออกไปนั้น แม้ว่าจะยิงเมื่อไรก็ได้ตามที่เราเห็นสมควร แต่จะให้ดีที่สุดก็คือควรยิงเมื่อกามเทพเห็นเลิฟเกจแสดงขึ้นมาเหนือศีรษะของเป้าหมายค่ะ” เทพธิดาผู้น่ารักจ้องไปที่กามเทพฝึกหัดเพื่อเน้นย้ำให้เขาตั้งใจฟังเธอพูดให้ดี“เลิฟเกจ? หมายถึงแถบค่าพลังความรักเหรอครับ?” กรพยายามนึกภาพสิ่งที่อีกฝ่ายบอกมา“ใช่แล้วค่ะ มีเพียงกามเทพเท่านั้นที่สามารถเห็นได้ มันเป็นช่องสีเหลี่ยมยาวสีชมพู มันจะปรากฏก็ต่อเมื่อค่าความรักเต็ม 100% พร้อมกับหัวใจสีแดงดวงใหญ่เรืองแสงสว่างอยู่เหนือหัวของเป้าหมาย เรียกได้ว่ามองเห็นตั้งแต่ระยะไกลได้เลยทีเดียวค่ะ แต่มันจะคงสภาพ100%ได้ 5- 10 วินาทีเท่านั้น” คายะอธิบายปรากฏการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นอย่างละเอียดให้ชายหนุ่มได้เห็นภาพชัดเจน“ถ้าเรายิงลูกศรไม่ทันเวลานั้นจะเป็นยังไงเหรอครับ?”“เปอร์เซ็นต์ความสำเร็จก็จะลดลงค่ะ ซึ่งเราก็จะเห็นได้จากแถบสีชมพูของเลิฟเกจที่จะลดลงไปเรื่อยๆ” กรก็นึกภาพตามสิ่งที่เทพสาวบอกอย่างตั้งใจการสนทนาของสองเทพหนุ่มสาวนั้นเป็นภาพความทรงจำของกรที่นึกย้อนกลับไปเมื่อเช้า ในขณะที่ปัจจุบันมือของเขากำธนูแห่งความรักไว้แน่น พร้อมกับที่สายตาจดจ้องไปยังเลิฟเกจสีชมพูสดใส และหัวใจสีแดงเรืองแสงที่มีตัวเลขนับถอยหลังเหลือ 8 วินาที ที่ลอยอยู่เหนือหัวของชายหนุ่มซึ่งนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย สายตาของวุฒิไกรกำลังสบตาวิภาดาซึ่งนั่งอยู่ข้างๆเตียงของตน ทั้งสองต่างก็มีแววตาที่ห่วงหาอาทรอย่างถึงที่สุด เสียงหัวใจสองดวงที่พองโตเต้นดังออกมาเป็นจังหวะเดียวกัน ดุจดั่งชีวิตของทั้งคู่นั้นเชื่อมโยงเป็นหนึ่งเดียวไม่อาจแยกจาก ใบหน้าที่แดงระเรื่อของพวกเขานั้นแสดงให้เห็นถึงเลือดลมที่สูบฉีดอย่างแรงกล้า ความปรารถนาในรักที่อดีตคนรักทั้งสองได้หวนกลับมาพบกันอีกครั้งนั้นชัดเจนกว่าครั้งใดๆ หลังจากถูกอุปสรรคร้อยแปดพันประการขวางกั้นมาอย่างยาวนาน ในตอนนี้พวกเขาพร้อมแล้วที่จะก้าวข้ามกำแพงแห่งจิตใจที่คั่นกลางระหว่างพวกเขาเอาไว้ให้ดวงใจประสานกลายเป็นหนึ่งเดียว“จงมา ศรแห่งรัก” แม้ความคิดของกร และคำบรรยายพรรณนาจะยืดยาวเพียงใด แต่เวลาก็ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาทีหลังจากที่กามเทพฝึกหัดเรียกขานศาสตราคู่ใจออกมาก่อนหน้า ณ บัดนี้ พาดลูกศรที่ปลายเป็นรูปหัวใจสีแดงสดเข้ากับคันธนูสีขาวบริสุทธิ์ และเตรียมพร้อมที่จะยิงออกไปได้ทุกเมื่อ สายตาของกรยังคงจับจ้องตัวเลขที่ลดลงทุกวินาทีอย่างใจจดใจจ่อ เหลือเพียง 4 วินาทีเท่านั้นสำหรับโอกาสที่จะทำให้เควสที่กามเทพฝึกหัดตั้งใจก่อร่างขึ้นมาร่วมเดือนสำเร็จลงอย่างงดงาม 100% และในเสี้ยววินาทีนั้นกามเทพฝึกหัดก็ปล่อยสายธนูที่ง้างไว้เพื่อยิงลูกศรแห่งรักออกไปยังเป้าหมายทันที“ปัง!” เสียงประตูห้องเปิดออกอย่างแรงจนไปกระแทกข้างฝา นั่นทำให้สมาธิของกรเสียจังหวะพอดีเช่นกัน ลูกศรที่แทบจะจ่อไปที่ตัวของคนป่วยที่ถูกล็อคอยู่กับเตียงด้วยเหล็กดามกระดูกกลับพลาดเป้าไปอย่างน่าเสียดาย และยิ่งไปกว่านั้นมันไม่แม้แต่จะเฉียดร่างของวุฒิไกรแม้แต่น้อย ลูกศรพุ่งผ่านไปกระแทกพื้นอีกฝั่งของเตียงอย่างหน้าตาเฉย มันกระแทกแล้วสะท้อนขึ้นมากลางอากาศเล็กน้อยจากนั้นก็สลายหายไปกลายเป็นความว่างเปล่า กรที่ยิ้มอย่างมั่นใจว่างานของเขาสำเร็จแน่ กลับกลายเป็นช็อก แล้วยิ้มค้างในท่าปล่อยสายธนูอยู่อย่างนั้น โดยที่ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างแม้แต่น้อย“เควสล้มเหลว!” เสียงหญิงสาวแบบดิจิตอลดังออกมาจากบัตรประจำในกระเป๋าเสื้อของกามเทพหนุ่ม ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่หญิงสาวผู้โกรธเกรี้ยวเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยเข้ามา เธอเดินจ้ำเข้ามายังข้างเตียงของวุฒิไกรอย่างไม่เกรงใจว่าที่นี่คือโรงพยาบาลแม้แต่น้อย“พี่ไกร! พี่โกหกจินนี่ พี่โกหกทุกคน ก็เพื่อให้แม่นี่กลับมาหาพี่สินะ!” จินนี่ตะโกนต่อว่าคนป่วยที่กำลังสับสนกับเรื่องที่เกิด เพราะเมื่อครู่เขากับวิภาดากำลังจ้องตากันอยู่ในภวังค์แห่งรักอยู่ดีๆมารก็เข้ามาขวางอย่างกะทันหัน“โกหก? เรื่องอะไร?” ไกรในตอนนี้งงเป็นอย่างมาก แม้ว่าก่อนหน้านี้เขา และเพื่อนร่วมมือกันโกหกคนรอบตัวว่าไกรอาจจะพิการกลับมาไม่เหมือนเดิม แต่เมื่อหมอที่ทำการรักษาเข้ามารายงานผลพร้อมกับชี้แจงผลการรักษาซึ่งก็บังเอิญเป็นไปตามนั้นจริงๆ ไกรก็เสียใจจนแทบช็อกไปเหมือนกัน แต่เรื่องราวมันกลับทำให้วิภาดาที่ทราบข่าวร้ายนี้ตามมาดูแลเขาทุกวัน นั่นทำให้สภาพจิตใจของวุฒิไกรดีขึ้น และทั้งสองคนก็แก้ไขความเข้าใจผิดในอดีตรวมทั้งกลับมามีความรู้สึกดีให้กันดังเดิม ชายหนุ่มย่อมไม่เข้าใจว่าสิ่งที่จินนี่พูดมันคืออะไร เพราะร่างกายของเขาไม่อาจกลับมาแข็งแรงดังเดิมได้แล้วตามคำวินิจฉัย“พี่ไม่ได้พิการ พอพี่หายป่วยตัวพี่ก็จะกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม แล้วพี่ก็จะได้เสพสุขกับมันทั้งที่จินนี่ก็ทำทุกอย่างเพื่อพี่มาตลอด จินนี่รักพี่ แต่พี่กลับทำแบบนี้ พี่เห็นจินเป็นอะไร เห็นจินโง่มากหรือไงถึงจะทำยังไงกับจินก็ได้!” หญิงสาวเริ่มน้ำตาไหลร้องไห้ฟูมฟายออกมา ในขณะที่ชายหนุ่มยังคงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆวุฒิไกรก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีผู้หญิงอีกคนอยู่ในห้อง จึงรีบหันไปมองดูสีหน้าของหญิงสาวที่ตนไม่อาจหมดรัก และสิ่งที่ชายหนุ่มได้เห็นก็คือวิภาดายืนกำหมัดแน่น พร้อมกับจ้องมองไปที่จินนี่ด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว ตอนนี้ตัวของเธอสั่นไปหมดแล้ว เหมือนกับว่าอีกเพียงนิดเดียวโทสะของเธอก็ใกล้จะระเบิดออกมา เหตุการณ์รถไฟชนกันกำลังเดือดปะทุภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษแห่งนี้ แต่สำหรับกามเทพหนุ่มแล้วเขาไม่ได้แคร์เลยว่าเหล่ามนุษย์ตรงหน้าจะตบตีด่าทอแย่งผัวเมียกันอย่างไร จิตใจของกรในตอนนี้ตกต่ำฮวบลงสุดขีดตามขีดเลิฟเกจสีชมพูของวุฒิไกรที่ตอนนี้ลดต่ำเหลือ0% และกลายเป็นสีดำไปแล้ว“นี่มัน....นี่มันเรื่องเชี่ยอะไรกัน!” กรตะโกนออกมาดังลั่นเพื่อระบายความผิดหวัง แต่ความซวยครั้งใหม่ของกามเทพหนุ่มก็เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น“เนื่องจากทำเควสล้มเหลว แต้มของท่าน -100 รวมทั้งหมดเหลือ -100 แต้ม” เสียงหญิงสาวดิจิตอลเตือนขึ้นมาจากบัตรประจำตัวเทพ“อิหยังวะ! What the Fuc…” กรสบถขึ้นมาด้วยความโมโห เพราะตั้งแต่จุติเป็นเทพมาเขาไม่เคยมีแต้มสักแต้ม มาจนถึงตอนนี้เมื่อภารกิจล้มเหลวเขาต้องรับบทลงโทษติดลบ 100 แต้มอีกด้วย แน่นอนว่าแค่นี้มันยังไม่พอสำหรับพระเอกของเรื่องนี้ เมื่อมีเสียงแทรกขึ้นมาก่อนที่เขาจะสบถต่อไป“ติ๊ดๆๆ!” เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้ามาในบัตรประจำตัวของกร“มีเรื่องอะไรอีกวะ!” กามเทพหนุ่มกล่าวอย่างหัวเสียแต่เขาก็ยังคงกดปุ่มเข้าไปเพื่ออ่านข้อความ เพราะบัตรประจำตัวอยู่ในมือของเขาพอดี ‘อีก 5 วัน จะครบกำหนดชำระค่าเช่าวิมานจำนวน 100 แต้ม กรุณาชำระภายในวันที่....’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 23

นิยายแนะนำ

Gashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 23

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้