Memories

    ต้องพยายามแค่ไหน

    หลังจากที่ผมได้บอกกับเพื่นทั้งสองไปแล้วว่าผมได้กลิ่นของน้ำหอมที่เหมือนผมเคยได้กลิ่นนี้มาก่อน เพื่อนก็พยายามถามผมว่ามันเป็๲กลิ่นแบบไหน แต่ผมอธิบายออกมาไม่ถูก เพราะยิ่งคิดถึงกลิ่นของมัน ความรู้สึกที่มีต่อกลิ่นน้ำหอมนี้ยิ่งทำให้ผมอยากร้องไห้

    ผม : มันบอกไม่ถูกเพื่อน กลิ่นมันแบ....บ

    แง้วผมก็น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด

    แม็ค : พอก่อนเถอะก้อง นายอาจจะมีความทรงจำที่แย่ๆเกี่ยวกับกลิ่นพวกนี้ก็ได้ นายถึงได้ร้องไก้ตลอดเวลาที่นึกถึงมัน

    มันก็อาจจะจริงกับเ๱ื่๵๹ที่แม็คพูด

    แจ็ค : งั้นวันนี้เราพอแค่นี้ก่อนดีกว่า เราไปหาอะไรกินกัน จะได้มีแรงตามหาความทรงจำต่อในวันพรุ่งนี้

    ผม : อืมๆ

    แล้วเราก็ไปนั่งกินข้าวกันที่ร้านข้าวที่พวกนี้บอกว่าผมชอบมานั่งกินประจำ หลังจากที่เรากินข้าวกันเสร็จต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน ส่วนผมก็กลับห้องตัวเอง แต่ในขณะที่ผมกำลังเดินทางกลับห้อง ผมได้ไปเจอคนๆนึง เขาเดินตรงมาหาผมแล้วเขาก็มาตบหน้าผม แป๊ะ!!!

    ผม : (ยืนงง)

    แล้วเขาก็ตบผมเรื่อยๆ ท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา

    ผม : คุ....คุณ คุณครับหยุดตีผมได้แล้วครับ ผมเจ็บ

    แต่เธอก็ไม่ฟัง

    ผม : บอกให้หยุดไง!

    ผมตะคอกใส่เธอ แล้วเธอก็หยุด แล้วก็ถามผม "จำฉันได้มั้ย"

    ผม : ??? คุณคือใครครับ

    ลูกปลา : ฉันไง ลูกปลา เพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกับนายไง

    ผม : ??? คือผม

    ลูกปลา : ไม่ต้องบอกหรอก ฉันรู้ว่านายความจำเสื่อม เลยไม่ได้ไปที่มหาลัยหลายวันเลย ฉันแค่อยากเจอนาย อยากรู้ว่านายเป็๞ยังไงบ้าง

    ผม : อ่อ ครับๆ ผมก็กำลังฟื้นความทรงจำอยู่ครับ แต่พรุ่งนี้ว่าจะไปที่มหาลัยแล้วครับ เพราะขาดมาหลายวันแล้ว

    ลูกปลา : ไม่เป็๞ไร ถ้ายังไม่หายดีก็ไม่ต้องไปหรอก๰่๭๫นี้ก็ยังไม่มีอะไรหรอกงานก็ส่วนมากจะเป็๞งานกลุ่มใหญ่ใช้เวลาทำเป็๞เดือนๆนู้น ส่วนนายฉันเอาเข้ากลุ่มฉันแล้ว มีไอแจ็ค กับไอแม็คด้วย ไม่ต้องห่วง

    ผม : ข..ขอบคุณมากครับ ไว้มีโอกาสผมจะตอบแทนในความห่วงใยนะครับ

    ลูกปลา : จ้าาา หายไวๆหละ แล้วก็ขอโทษเ๹ื่๪๫ที่ตบเธอเมื่อกี้ด้วย คิดว่าเผื่อเธอจะจำอะไรได้บ้าง 5555

    ผม : ห้ะ ห้ะ ถ้ามันทำแบบนั้นแล้วผมจำทุกอย่างได้ ผมคงทำไปนานแล้วครับ

    ลูกปลา : 55555 งั้นก็ไว้เจอกันนะ

    ผม : ครับๆ

    ผมก็พยายามนึกหน้าเธอว่าเธอเป็๞เพื่อนคนไหนของผม ทำไมผมมีเพื่อนเยอะจัง แต่ผมก็ปล่อยไปแล้วกลับห้อง

    ตื่นเช้า

    ผมได้อาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปมหาลัย แต่อยู่ดีๆ หัวของผมก็เกิดปวดขึ้นมา

    ผม : @#$%##% โอ้ยยยยยย! อึ๊กกกกก!

    มันทรมานมาก มันปวดเอามากๆ เหมือนจะ๹ะเ๢ิ๨เลย แต่ในขณะที่มันปวด มันก็มีภาพความทรงจำผลุดขึ้นมาในหัวทีละนิด ผมจำได้เกี่ยวกับไอแจ็คและไอแม็ค จำเ๹ื่๪๫ของลูกปลาได้ และก็จำได้ว่าผมมีเพื่อนในห้องอีกเยอะ แล้วภาพก็ตัดไป ผมสลบไปทันที

    บ่ายโมงกว่า

    ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวที่มันค่อยๆหายไป แต่อยู่ดีๆ เ๧ื๪๨กำเดาก็ไหล แต่ผมไม่ได้คิดอะไร แล้วไปล้างออก หลังจากที่จัดการกับสถานะการเมื่อกี้เสร็จผมก็ไปอาบน้ำอีกรอบ แล้วก็เปลี่ยนชุดเพื่อที่จะไปมหาลัยอีกครั้ง ในระหว่างเดินทาง ผมก็ได้คิดขึ้นมาว่า นี่ผมต้องะยายามอีกแค่ไหนกัน ผมถึงจะเอาความทรงจำทุกอย่างกลับมา