ด้านในร้านสิ่งที่ดึงดูดเห็ดน้อยมากที่สุดเลย ก็คงจะเป็พวกโหลใส่ของหลากหลายขนาดที่มีฝาปิดอย่างดีเสียด้วย
“พ่อคะ พาเห็ดน้อยไปทางด้านที่ใส่โหลแก้วชั้นนู้นหน่อยค่ะ”เห็ดน้อย
“โหลแก้วแบบไหนเหรอลูก”พ่อ ถามเพราะไม่แน่ใจนักว่ารูปร่างแบบไหนที่เรียกว่าเ้าโหลแก้วที่ลูกสาวคนเล็กบอก
“ทางด้านนี้เลยค่ะพ่อ”เห็ดน้อย ชี้นำทางให้พ่อของเธอไปอย่างรวดเร็ว พ่อของเธอแข็งแรงมากๆั้แ่เดินเข้ามาทางตลาดท่าเรือใหญ่แห่งนี้ยังอุ้มเธอกับพี่พริกหวานอยู่ตลอดเวลาเลย
“นี่คือโหลแก้วที่น้องเห็ดน้อยบอกเหรอ มันดูดีจังเลยแต่ว่ามันเอาไปทำอะไรบ้างล่ะน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน เองก็มองเ้าโหลแก้วที่น้องเห็ดน้อยเรียกนี้อย่างสนใจเช่นกัน
“โหลแก้วพวกนี้สามารถใส่พวกขนม เครื่องปรุง สมุนไพร ต่างๆเหมือนที่เราใส่ในไหน่ะพี่พริกหวาน เพียงแต่ว่าเ้าโหลแก้วพวกนี้สามารถให้เราได้มองเห็นของด้านในเลยทันทีเวลาจะหยิบจับใช้สอยอะไร”เห็ดน้อย
“แบบนี้ดีจังเลย พี่พริกหวานก็อยากได้ไปใส่ขนมนะ”พี่พริกหวาน ตาเป็ประกายแวววับเลยที่นึกว่าจะได้เห็นขนมแสนอร่อยที่ตัวเองชื่นชอบได้ตลอดเวลาถึงแม้ว่าจะไม่ได้กินก็ตาม แต่ก็มองเห็นมันชัดๆโดยที่ไม่ต้องแอบแม่เปิดดู และดมกลิ่น
“ใช่พี่พริกหวาน ถ้าเรามีเ้าโหลแก้วพวกนี้เราก็สามารถรู้เลยว่าโหลใบไหนใส่ขนมน่ะ แม่จะแอบขนมพวกเราไม่ได้อีกต่อไปเลยนะ”เห็ดน้อย ส่งเสียงกระซิบกระซาบพูดคุยกับพี่สาวโดยที่ไม่รู้เลยว่าทุกๆคนก็ได้ยินกันหมดแล้ว
พวกพี่ชายก็ได้ยินเช่นกัน เลยรีบมาดูโหลแก้วที่ว่านี้ด้วยเหมือนกัน และมันก็เป็ที่น่าสนใจมากจริงๆ
“ดูสิคะขนาดพามาซื้อของยังพากันแสบได้เลย”แม่
“เื่กินก็เป็หลักสำคัญตลอดในการที่จะเลือกซื้อของไปด้วยนะคะ ฉลาดจริงๆเลย”น้าสะใภ้
“ฉลาดแบบน่าหยิกแก้ม น่าขย้ำพุงน้อยๆมากเลยค่ะพี่สะใภ้”อาสะใภ้
แม่เองก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ลูกสาวตัวน้อยทั้งสองช่างเป็เ้าตัวแสบประจำบ้านจริงๆเลย
“มิสเตอร์อีธาน โหลแก้วพวกนี้ขายราคาอย่างไรบ้าง”เห็ดน้อย
“โหลแก้วพวกเรามีทั้งหมด 3 ขนาด โหลเล็กราคาใบละ 10 หยวน โหลขนาดกลางราคาใบละ 30 หยวน โหลขนาดใหญ่ใบละ 40 หยวนจ้ะหนูเห็ดน้อย”มิสเตอร์อีธาน
“เห็ดน้อยถามราคาโหลดพวกนี้แล้วนะคะ มิสเตอร์อีธานบอกว่าโหลเล็กราคาใบละ 10 หยวน โหลขนาดกลางราคาใบละ 30 หยวน โหลขนาดใหญ่ใบละ 40 หยวน”เห็ดน้อย
“ราคาแพงจริงๆโหลใสๆพวกนี้”พ่อ
“มันก็สมราคานั่นแหละค่ะพี่ ของพวกนี้มาไกลมากและทำจากกระจกใสแบบนี้”แม่
“แต่ว่ามันใช้งานได้คุ้มค่าแน่นอนค่ะ พวกเราซื้อทุกขนาดเลยได้ไหมคะแม่”เห็ดน้อย ส่งสายตาอ้อนมาทางแม่เต็มที่เลยเพราะถ้าเธอผ่านคนนี้ได้ ย่อมไม่มีปัญหา
“ได้จ้ะ”แม่
“เย้…เย้….”พวกเด็กๆ
พวกพี่ชาย น้องสาวต่างคำนวณและช่วยกันคิดว่าจะนำโหลแก้วแต่ละขนาดไปใช้งาน และใส่อะไรกันบ้างอย่างสนุกสนาน และหันกลับมาถาม ย่า ยาย และแม่ๆของพวกเขาด้วย
มิสเตอร์อีธานยิ้มแก้มปลิตลอดเวลาเลย เพราะครอบครัวของเห็ดน้อยซื้อของง่ายไม่เื่มากและซื้อของจำนวนมากในคราเดียวกัน แต่ไม่สำคัญเท่ากับว่าครอบครัวนี้มีคนพูดภาษาเดียวกับเขาได้ โดยที่ไม่ต้องเสียค่าจ้างสำหรับการแปลในแต่ละครั้งที่ขายของอีกด้วยยิ่งทำให้มิสเตอร์อีธานอารมณ์ดีมากกับการขายของให้กับครอบครัวของน้องเห็ดน้อยของเรา
พ่อค้าอีธานก็รีบเสนอขายสินค้าแต่ละอย่างให้กับเห็ดน้อยอย่างเต็มที่ เรียกได้ว่าที่ร้านมีอะไรขนขึ้นเรือมาขายก็นำมาแนะนำให้กับเห็ดน้อยให้หมดเลย เพราะเห็ดน้อยในใจของมิสเตอร์อีธานเป็ลูกค้าพิเศษระดับวีไอพีเรียบร้อยแล้ว
“มิสเตอร์อีธานคะ เห็ดน้อยอยากได้โหลใหญ่ทรงนั้นด้วยเอาละอย่างละหนึ่งโหลเหมือนเดิมเลย”เห็ดน้อย
“ได้เลย ได้เลย แม่หนูเห็ดน้อย”มิสเตอร์อีธาน ยุ่งหยิบของขายมือเป็ระวิงไปเลย
พ่อ พี่ชาย ปู่ ตา อาเล็ก น้าเล็ก ได้แต่มองสาวน้อย สาวใหญ่ของบ้านต่างยืนชี้นิ้ว ชี้นิ้ว สั่งของในร้านแห่งนี้มากมายหลายต่อหลายชิ้น เผลอๆน่าจะเป็ทุกชิ้นเสียแล้วล่ะที่พวกเธอซื้อกลับกันน่ะ
“แม่คะ ขนาดนี้รูปแบบนี้ก็น่าสนใจนะคะ”เห็ดน้อย
“อือ…เอาไปเพิ่มเลยค่ะลูกสาว สั่งเลยลูก บอกมิสเตอร์ถ่านเลย”แม่
“ได้ค่ะ ย่าคะ ยายคะ อาสะใภ้คะ น้าสะใภ้คะ พี่พริกหวานมีอะไรจะเพิ่มอีกไหมเห็ดน้อยจะสั่งตัวนี้กับมิสเตอร์อีธานค่ะ”เห็ดน้อย
“อันนี้” “อันนั้น ทางด้านโน้น” “แบบนี้เลยจ้ะ เอาเพิ่มทุกขนาดด้วย” เสียงนั่งของตามติดกันมาอย่างไม่มีใครยอดใครเลยสำหรับสาวๆของที่บ้าน ส่วนหนุ่มๆน่ะเหรอได้แต่ยืนมอง
“.......!!!”เหล่าบรรดาพ่อๆ ต่างมองซ้ายที ขวาที จนงุนงงไปหมดไม่รู้ว่าจะขนของกลับไปหมดหรือไม่กัน
“มิสเตอร์อีธาน ทำไมคุณถึงไม่ติดราคาสินค้าไว้ล่ะถึงแม้จะพูดคุยกับผู้คนที่นี่ไม่ได้แต่เมื่อเขาเห็นว่าราคาของแต่ละชิ้นราคาเท่าไหร่อาจจะทำให้คุณขายของได้ง่ายขึ้น เพียงแค่พวกเราชี้และทำท่าทำมือบอกจำนวนแบบนี้”เห็ดน้อย ช่วยแนะนำการขายของให้กับมิสเตอร์อีธาน เพราะข้าวของจากร้านนี้ทำดีมากๆและราคาถือว่าสมเหตุสมผล ไม่โก่งราคาแพงจนเกินไปนัก
“OMG !!ผมไม่เคยนึกถึงเื่แบบนี้มาก่อนเลยนี่มันเป็ความคิดที่ยอดเยี่ยมมากๆเลยแม่หนูเห็ดน้อย ขอบคุณมาก ขอบคุณมากจริงๆ วันนี้ผมจะลดราคาให้เป็พิเศษเลยด้วยตอบแทนน้ำใจที่แม่หนูน้อยมีให้”มิสเตอร์อีธาน ตื่นเต้นดีใจกับคำแนะนำขายของจากแม่หนูน้อยคนนี้มากๆ
“ขอบคุณมากค่ะสำหรับส่วนลด ส่วนร้านค้ามิสเตอร์อีธานหลังติดราคาเอาไว้ก็จะสะดวกขึ้นเยอะกับการขายของที่นี่แน่นอนค่ะ ถ้ายังไงแล้วเดี๋ยวเห็ดน้อยจะได้พวกพี่ชายช่วยเขียนป้ายราคาเป็ภาษาของเมืองเราให้ไว้ก็ได้นะคะ ถ้ามิสเตอร์อีธานไม่รังเกียจ”เห็ดน้อย
“โอ้…ไม่เลย ไม่เลย นี่มันดีมากเลย ขอบคุณมากสาวน้อย ขอบคุณ ขอบคุณ”มิสเตอร์อีธาน รีบขอตัวเข้าไปหยิบกระดาษปากกาด้านในมาให้เห็ดน้อยอย่างรวดเร็ว
“พี่ชาย รบกวนช่วยเขียนราคาสินค้าให้มิสเตอร์อีธานแกหน่อยนะคะ คุณเขาลดราคาให้เราเยอะด้วยถือว่ามีคู่ค้าที่น่าคบหาเพิ่ม เผื่อวันข้างหน้าเรา้าอะไรจะได้ติดต่อมิสเตอร์อีธานได้โดยตรงเลย”เห็ดน้อย คิดถึงการค้าขายภายภาคหน้าเอาไว้ด้วย และมิสเตอร์ถ่านของทุกๆคนก็ดูน่าคบหาไม่น้อยเลยดูจริงใจมากด้วย
“ได้สิน้องเห็ดน้อย ไม่มีปัญหาอะไรเลยเื่แค่นี้เอง พวกพี่เต็มใจทำให้”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“ใช่ๆ พวกพี่เต็มใจช่วย”พี่หนานกวา
ไม่นานมิสเตอร์ถ่านของพวกพี่ชายก็นำกระดาษและปากกามาให้ พร้อมกับมีเห็ดน้อยคอยบอกแปลอีกรอบหนึ่งว่าแต่ละแผ่นเขียนราคาอะไรไว้บ้าง และควรจะเขียนตัวขนาดไหนเพื่อให้ลูกค้าได้เห็นราคาได้อย่างชัดเจนมากขึ้น
“นี่ค่ะมิสเตอร์อีธาน ตัวหนังสือตัวนี้คือคำว่าหยวน และนี่คือคำว่าเหมา ค่าเงินที่นี่ และคำนี้ก็คือจำนวนชิ้นเขียนแบบนี้”เห็ดน้อย บอกมิสเตอร์อีธานว่าภาษาที่เขียนนอกเหนือตัวเลขนั้นมีความหมายว่าอย่างไร ทางด้านมิสเตอร์อีธานก็จดเอาไว้เป็ภาษาของเขาอีกทีหนึ่ง เผื่อว่ารอบหน้ามีสินค้าตัวใหม่เขาจะได้ลอกแบบเขียนเองได้
“แล้วบางจุดก็ทำป้ายแขวนเลยก็ได้นะคะจะได้เห็นชัดเจนขึ้น หรือทำเป็แผงเขียนติดเอาไว้ให้คนได้อ่านดูเลยก็ได้ค่ะ แยกให้ชัดเจนว่าสินค้าชิ้นไหนราคาเท่าไหร่บ้างแบบนี้”เห็ดน้อย
ไม่ใช่แค่มิสเตอร์อีธานเท่านั้นที่สนใจการแนะนำจากเห็ดน้อย คนในครอบครัวของเธอก็เช่นเดียวกันต่างตั้งใจฟังคำอธิบายของเห็ดน้อยกันทั้งหมด
เพียงไม่นานกระดาษที่พวกพี่ชายช่วยเขียนให้มิสเตอร์อีธาน ก็มีการติดตามชั้นคู่กับของที่ขายแตกต่างกันในแต่ละแบบ และการจัดเรียงให้ไม่ใกล้กันจนเกินไปเพื่อทำให้เกิดการงุนงงกับราคาได้
และมันก็ได้ผลจริงๆให้เห็นกับตาผู้คนในเมืองโจวชางที่เดินมาดูของที่ท่าเรือต่างก็ชี้นิ้วบอกความ้า และบอกจำนวนด้วยการชูนิ้ว ทำให้มิสเตอร์อีธานขายของดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเจนเลย จนทำให้เขาต้องเรียกแฟนของเขาออกมาช่วยกันด้านนอก
เห็ดน้อยกับบรรดาแม่ๆเองก็ยังคงเดินดูของต่อไปเรื่อยๆจนแน่ใจว่ามิสเตอร์อีธานมีของอะไรมาขายทั้งหมดบ้าง
เพื่อนๆที่อยู่ร้านตรงข้ามและร้านติดกัน หรือร้านละแวกใกล้เคียงต่างก็มามองดูร้านของมิสเตอร์อีธานด้วยความแปลกใจที่ลูกค้าเยอะแยะไปหมด แถมยังไม่มีคนแปลอยู่ช่วยพูดด้วยแต่ทำไมมิสเตอร์อีธานถึงไม่ได้มีปัญหาแต่กลับขายของได้อย่างรวดเร็วและราบรื่นในระยะสั้นๆอีกด้วย
มิสเตอร์อีธานเองก็ไม่ได้หวงความคิดแต่อย่างใด เพราะวิธีการขายของแบบนี้ก็ได้รับคำแนะนำจากแม่หนูเห็ดน้อยมาอีกทีหนึ่ง และพวกพ่อค้าแม่ค้าเหล่านี้ก็เป็รู้จักกันมาเนิ่นนานและขายของคนละอย่างกันด้วย มีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกันยิ่งมาขายของจากแดนไกลกันถึงขนาดนี้ต้องเกาะกลุ่มกันเหนียวแน่น
เมื่อรับรู้วิธีการขายติดราคาของ และวิธีเขียนไปแล้วแต่ละคนก็ทำตามร้านของมิสเตอร์อีธานและจากนั้นไม่นานแต่ละร้านก็เริ่มคึกคักเหมือนกันไปหมด สีหน้าพ่อค้าแม่ค้าต่างชาติดูมีความสุขกันมาก เพราะการซื้อขายเป็ไปอย่างรวดเร็วและง่ายขึ้นมากเลยทีเดียว
มีแต่การทำสัญญาจากร้านค้าใหญ่ๆเพียงเท่านั้นที่จะต้องอาศัยคนแปลที่คอยฟังและเขียนให้ แต่การขายเล็กๆน้อยๆในตอนนี้ก็ขจัดปัญหาต่างๆไปแล้วทำให้การค้าขายที่ตลาดท่าเรือใหญ่แห่งนี้ยิ่งครึกครื้นเข้าไปอีก
ร้านค้าต่างๆที่อยู่ด้านในเริ่มรับรู้ข่าวในการขายสินค้าแบบใหม่นี้ ต่างก็ช่วยกันเขียนป้ายราคาและติดราคาคู่กับสินค้าที่ขายกันอย่างรวดเร็ว แต่ละร้านก็รับรู้ว่าเป็การช่วยเหลือจากครอบครัวหนึ่งที่อยู่ในเมืองที่พวกเขาขนของขึ้นเรือมาขายที่นี่ และมีสินน้ำใจมอบของเล็กๆน้อยๆฝากผ่านมาจากมิสเตอร์อีธานอีกด้วย
ยิ่งทำให้เห็ดน้อยของเราถึงไม่ช้อปด้วยตนเองก็มีของจากทุกๆร้านที่ท่าเรือเต็มไปหมดเลย
เห็ดน้อยอารมณ์ดีมากที่ได้ของฟรีมามากมายถึงเพียงนี้ ข้าวของ อาหาร ขนมแต่ละอย่างก็เป็ที่ถูกใจมากสำหรับเห็ดน้อย บางอย่างก็เป็ขนมที่ไม่ได้กินเลยั้แ่ฟื้นมาอยู่ในโลกนี้ก็ได้กินแล้ว
ข้าวของบางอย่างที่แปลกตาไม่เคยเห็นก็ได้เห็นในวันนี้มากมายเหลือเกิน มันคุ้มค่ามากจริงๆกับการมาเที่ยวในเมืองโจวชางวันนี้ ประสบการณ์เก็บเกี่ยวมากมายเลย
“ข้าวของเยอะแยะไปหมดเลยน้องเห็ดน้อย ดูสิมีแต่ของแปลกตาทั้งนั้นเลย”พี่พริกหวานเองก็มองข้าวของตรงหน้าตาโต
“เดี๋ยวของชิ้นไหนน่าสนใจเราก็ตามไปซื้ออุดหนุนพวกเขาเพิ่มเนอะ พี่พริกหวาน”เห็ดน้อย
“พี่พริกหวาน เห็นด้วยเลย”พี่พริกหวาน
“ดีใจที่แม่หนูเห็ดน้อยชอบข้าวของพวกนี้นะ ทุกๆคนเต็มใจที่จะมอบให้เพื่อเป็ของขวัญตอบแทนสำหรับการแนะนำติดป้ายราคาขายในร้าน”มิสเตอร์อีธาน
“ชอบมากค่ะมิสเตอร์อีธาน ขอบคุณเช่นกันค่ะสำหรับของพวกนี้”เห็ดน้อย
เห็ดน้อยไม่คิดเลยว่าเพียงแค่จะรักษาความสัมพันธ์และมีเพื่อนใหม่เพิ่มเพียงคนเดียว แต่ดูตอนนี้สิกลับกลายเป็ว่าได้มิตรสหายเพิ่มขึ้นมาแบบไม่รู้ตัวเลย
แต่ละคนก็เข้ามาแวะทักทายเธอด้วยตนเอง บางคนมาเพียงแค่แว๊บเดียวก็วิ่งไปวิ่งกลับ เพราะบางร้านไม่มีคนช่วยจึงละทิ้งหน้าร้านมาไม่ได้ข้าวของที่วางขายอาจจะหายได้เพราะผู้คนที่เดินมากหน้าหลายตามากในแต่ละวัน
“พี่ชาย พวกพี่เขียนตัวอย่างเพิ่มเติมให้ละเอียดด้วยนะว่าของขายแต่ละประเภทใช้คำแบบไหน เห็ดน้อยจะบอกมิสเตอร์อีธานเขียนภาษาของพวกเขากำกับเอาไว้เพื่อทบทวนเองอีกรอบหนึ่ง”เห็ดน้อย
“ได้น้องเห็ดน้อย”พวกพี่ชาย
ป้ายเขียนติดก็มีบอกเช่นน้ำหนักที่เป็ขีด เป็กิโล หรือขายแบบยกกระสอบ ไหนจะผ้าเป็พับหรือเป็ชิ้นๆอีก ว่าคนของเมืองเราอ่านเขียนว่าอย่างไรกันบ้าง เพื่อให้ง่ายต่อการสื่อสารเบื้องต้นนั่นเอง
มิสเตอร์อีธานก็ตั้งใจจดคำอ่านควบคู่ไปกับภาษาบ้านเกิดของตนเองไปด้วย ไม่ใช่เพียงแค่ของตนเองเท่านั้น เขาเรียนรู้ทุกคนเพื่อเป็ประโยชน์สำหรับตนเองถึงแม้ว่าคำบางคำจะไม่เกี่ยกับการขายของในร้านของตนเองก็ตาม แต่ว่ามิสเตอร์อีธานก็สนุกกับการเรียนรู้คำพวกนี้เป็อย่างมากเช่นเดียวกัน
พวกเพื่อนๆมิสเตอร์อีธานคนไหนมีคนช่วยดูหน้าร้านต่างก็มาร่วมฟังคำอธิบายจากเห็ดน้อยเสียด้วยเลย หรือไม่ก็มาเรียนรู้กับมิสเตอร์อีธานภายหลังได้ ดูแล้วพวกเขาต่างก็ช่วยเหลือกันเป็อย่างดีเลย
การเดินทางมาค้าขายต่างทวีป ต่างเมือง แบบนี้มีเพื่อนร่วมอาชีพ มีเพื่อนร่วมทางที่ดีย่อมเป็ผลดีเสมอ
เห็ดน้อย พี่พริกหวาน และทุกๆคนต่างมองดูของขวัญแต่ละชิ้นที่เห็ดน้อยได้รับอย่างสนใจเช่นเดียวกัน และก็ยังคงเป็หน้าที่หลักของเห็ดน้อยที่อธิบายให้คนในครอบครัวได้ฟัง และเข้าใจถึงการใช้งานกับข้าวของเหล่านี้ด้วย
“ฟืด….ฟืด…..ฟืด……”
“เอ๋…..เ้าถุงพวกนี้กลิ่นมันคุ้นๆแหะ”เห็ดน้อย ที่กำลังได้กลิ่นบางอย่างออกมาจากถุงกระสอบกลุ่มหนึ่งที่เป็หนึ่งในของขวัญที่ทางพ่อค้าแม่ค้าจากดินแดนไกลเต็มใจยกให้เพื่อเป็น้ำใจตอบแทน
************
เห็ดน้อยมีเพื่อนร่วมการค้าจากคนดินแดนไกลมากมายแล้วด้วย แต่ว่าเห็ดน้อยคิดจะทำมาค้าขายอะไรบ้างนั้นต้องติดตามกันต่อค่ะ แล้วเห็ดน้อยได้กลิ่นอะไรกันนะ??
แต่ที่แน่ๆตอนนี้น้องเห็ดน้อยได้รับของฟรีจากพ่อค้าแม่ค้าดินแดนอันไกลโพ้นเยอะแยะเลยด้วย