สุริยันยืนมองอลิซสาที่ขับรถมอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดที่หน้ารีสอร์ตสุดหรูของเขาอย่างนิ่งค้าง เธอจะไปเป็บอดี้การ์ดหรือจะไปทำสวน?! ถึงจะไม่คลุมหน้าเหมือนทุกวัน แต่ชุดที่เธอสวมใส่ก็คือชุดไปไร่เหมือนทุกวันของเธอนั่นเอง
" ทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้! " เขายกมือขึ้นกุมขมับอย่างไม่รู้จะพูดอะไรออกมา
" ทำไม? ฉันแต่งตัวไม่สวยเลยดูไม่ดีหรือยังไง หากผู้ชายคนนั้นไม่ชอบใจที่ฉันแต่งตัวแบบนี้ และมองฉันที่ภายนอก นั่นก็แสดงว่าเขามองคนแค่เพียงรูปลักษณ์ หากเขาจะไม่เลือกฉันนั้นก็เื่ของเขา แล้วนายก็ไม่ผิดอะไรด้วย ในเมื่อหามาให้แล้วแต่ไม่ยอมเลือกเอง " เธอยักไหล่ให้สุริยันอย่างไม่แยแสก่อนจะเดินนำเขาเข้าไปในรีสอร์ต แล้วมาหยุดยืนอยู่หน้าล็อบบี้
" ไปทางไหน นำทางด้วย " สุริยันส่ายหัวให้เธออย่างเหนื่อยหน่าย สั่งได้สั่งดี สั่งทั้งปีทั้งชาติ นี่เขาเป็เบ้เธอหรือยังไง เห็นหน้าตาจิ้มลิ้มตาโตๆ เหมือนกับตุ๊กตาอย่าได้หลงกลเธอเชียว ไม่งั้นได้ตายอย่างไม่รู้ตัวแน่
" ทางนี้ " สุริยันเดินนำเธอไปจนถึงบ้านพักหลังใหญ่ที่อยู่ห่างไกลจากรีสอร์ตที่รอบด้านถูกตกแต่งอย่างสวยงาม
อลิซสาขมวดคิ้วมองบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ทั่วทุกมุมของบ้านพักอย่างสงสัย... บอดี้การ์ดก็ออกเยอะแยะ แล้วเขาจะยัง้าบอดี้การ์ดเพิ่มอีกทำไม หากกลัวตายนักก็น่าจะเลิกเป็มาเฟียเสียสิ!
" ผมมาพบคุณเคเดน " สุริยันบอกความ้ากับบอดี้การ์ดที่ยืนทำหน้าเข้มอยู่หน้าประตู
" ท่านรอคุณอยู่ เชิญครับ " บอดี้การ์ดคนนั้นหันมามองอลิซสาก่อนจะเดินนำพวกเขาเข้าไป
" นายครับคุณสุริยันมาแล้วครับ " บอดี้การ์ดบอกนายตัวเองที่ตอนนี้กำลังว่ายน้ำไปมาในสระ และเพียงไม่นานเขาก็ะโขึ้นจากสระ หยิบผ้าเช็ดตัวที่บอดี้การ์ดยื่นให้มาเช็ดหน้าเช็ดตัว แล้วหยิบเสื้อคลุมจากบอดี้การ์ดมาสวม ใบหน้าหล่อเหลาคมเข็มตามแบบฉบับคนเอเชีย แต่รูปร่างกลับสูงใหญ่อย่างชาวตะวันตก
" สวัสดีครับ ผมสุริยันครับเป็ลูกชายเ้าของรีสอร์ตแห่งนี้ ส่วนนี่คืออลิซครับ เธอจะมาเป็บอดี้การ์ดให้คุณ " สุริยันแนะนำตัวกับลูกค้าที่ต้องเรียกว่าวีวีไอพีของเขา
" สวัสดีครับคุณสุริยัน ยินดีที่ได้รู้จัก " เคเดนยื่นมือไปจับทักทายกับสุริยัน ก่อนจะหันไปมองผู้หญิงตัวเล็กที่มีใบหน้ายังกับตุ๊กตาอย่างพินิจพิจารณา การแต่งตัวก็เหมือนกับคนจะไปไร่นาแล้วอย่างงี้เธอจะมาทำหน้าที่คุ้มครองเขาได้ยังไง.. ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ ว่าสุริยันจะพาเด็กอย่างเธอมาเป็บอดี้การ์ดให้เขา หากพามาเป็คู่นอนก็ยังจะว่าไปอย่าง เพราะดูแล้วเธอน่าจะเหมาะกับคู่นอนของเขามากกว่า
" คุณแน่ใจนะว่าเธอเป็บอดี้การ์ด " น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่กลับแฝงไปด้วยความเย้ยหยัน อลิซสามองผู้ชายตรงหน้าที่ตอนนี้เดาะลิ้นในปากพร้อมกับลูบคางตัวเองไปมาอย่างนึกเคือง เขามันก็แค่คนคนหนึ่งที่มองคนที่ภายนอกสินะ
" ใช่แล้วครับ เห็นเธอตัวเล็กแบบนี้แต่เธอเก่งมากเลยนะครับ " สุริยันตอบเคเดนอย่างมั่นอกมั่นใจ เขาเชื่อมั่นในฝีมือของอลิซสาว่าไม่เป็สองรองใคร
" ดูเหมือนคุณจะเชื่อมั่นในตัวเธอจริงๆ นะครับ...เจค็อบ.. ทดสอบเธอ " สิ้นเสียงสั่งของเคเดน บอดี้การ์ดตัวใหญ่ั์ก็เดินบิดนิ้วไปมาพร้อมกับเดินตรงมาที่เธอ อลิซสายืนนิ่งไม่โต้ตอบหรือสู้กลับเธอทำเพียงปัดป้องไม่ให้ตัวเองาเ็พร้อมกับแกล้งร้องโอดโอยเหมือนเจ็บหนัก เธอปล่อยให้ผู้ชายตัวโตจับเธอทุ่มแล้วเหวี่ยงเธอลงสระ จนสุริยันได้แต่ยืนนิ่งค้างอย่างไม่เข้าใจกับการกระทำของเธอ ผู้ชายตัวโตกว่านี้เป็สิบเธอก็สู้มาแล้วโดยไร้รอยขีดข่วน นี่เธอกำลังจะทำอะไร?
" ฮึ! นี่น่ะหรือคนที่คุณบอกว่าเก่งนักหนา " เคเดนหัวเราะเย้ยหยันอยู่ในลำคอ จนสุริยันได้แต่ยืนขบปากตัวเองแน่น มองอลิซสาที่เดินขึ้นจากสระน้ำ
" ดิฉันคงไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็บอดี้การ์ดให้คุณ..ขอตัวก่อนนะคะ " เคเดนยืนมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างพิจารณาอีกครั้ง เธอโดนเจค็อบบอดี้การ์ดฝีมือดีของเขาทุ่มลงน้ำเต็มแรงแบบนั้นแต่ยังสามารถว่ายขึ้นฝั่งได้อย่างไม่สะทกสะท้าน หากเป็ผู้หญิงทั่วไปคงได้สลบเหมือดไปนานแล้ว แล้วไหนจะดวงตาสีน้ำตาลที่มองเขาแน่นิ่งไม่ไหวติงนั่นอีก เธอคงไม่ธรรมดาสินะ สุริยันถึงได้มั่นอกมั่นใจนัก
" ไป..ไปได้แล้ว " อลิซสาดึงตัวสุริยันที่ยืนแข็งค้างมองเธอให้เดินตาม แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงทรงพลังสั่งเธอให้หยุด
" อย่าเพิ่งไป! " อลิซสาหันไปมองสบตาเขานิ่ง เพียงครู่อึดใจเดียวเคเดนก็ดึงปืนจากเอวเจค็อบขึ้นมาจ่อที่สุริยัน อลิซสาใกลัวเขาจะยิงสุริยัน เธอะโเข้าเตะปืนออกจากมือของเคเดนอย่างเร็วไว แล้วเบี่ยงตัวเข้าประชิดล็อกคอเขาไว้
" คุณรู้อะไรไหม? ฉันไม่เคยปรานีคนที่คิดจะทำร้ายคนที่สำคัญกับฉัน" เธอพูดกับเขาเสียงเยียบเย็นจนทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับขนลุก แต่เคเดนกลับหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างชอบใจ
" ผมถูกใจคุณจริงๆ ...ฝากตัวด้วยนะครับคนสวย " อลิซสายืนนิ่งงัน เมื่อกี้เขาทดสอบเธออย่างงั้นหรือ? ให้ตายสิ! นี่เธอหลงกลเขาไปได้ยังไง!
" ขอบคุณ คุณสุริยันมากนะครับที่หาบอดี้การ์ดคนเก่งมาให้ผม " เคเดนพูดกับสุริยันที่ตอนนี้ส่งยิ้มที่ไม่ค่อยจะมั่นใจนักมาให้เขา แล้วหันไปพูดกับบอดี้การ์ดสาวที่ตอนนี้ยังล็อคคอเขาไว้อยู่
" ส่วนคุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วคุยกับผม " พูดจบเขาก็จับมือเธอออกจากคอเขาแล้วจับจูงมือเธอให้เดินตาม อลิซสาหันไปมองสุริยันที่ตอนนี้ยืนโบกมือให้เธออย่างหมั่นไส้ น่าจะปล่อยให้ถูกยิงให้ตาย! เธออุตส่าห์วางแผนมาอย่างดิบดี แต่ต้องมาตกม้าตายเพราะไอ้เพื่อนอย่างมัน!
" ั้แ่วันนี้คุณพักห้องนั้น.. อาบน้ำเสร็จแล้วออกมาเจอผมที่ห้องทำงาน.. อ้อ ในห้องนั้นมีชุดที่ผมเตรียมไว้ให้คุณแล้ว " เขาชี้ไปที่ห้องที่อยู่เยื้องจากห้องเขา พอเขาสั่งเสร็จก็เดินหายเข้าไปในห้อง ปล่อยให้เธอได้แต่ยืนมองตามหลังเขานิ่งงัน ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเดินเข้าไปในห้องของตัวเอง แต่พออาบน้ำเสร็จเธอก็ต้องสบถอย่างหัวเสีย เมื่อชุดบอดี้การ์ดที่เขาเตรียมไว้ให้เ่าั้มันช่างวับๆ แวมๆ จนเธอชักไม่มั่นใจแล้วสิว่างานบอดี้การ์ดที่เขาว่ามันคืองานอะไร เธอรีบสวมเสื้อผ้าพวกนั้น ก่อนจะสวมเสื้อคลุมอาบน้ำทับอีกที แล้วเดินออกมาพบเขาที่ห้องทำงาน
" ชุดบอดี้การ์ดบ้าบออะไร นี่คุณจะให้ดิฉันมาเป็บอดี้การ์ดหรืออะไรกันแน่?! " เธอถามเขาเสียงเขียวอย่างไม่ชอบใจ จนเคเดนที่นั่งทำงานอยู่ยืดตัวนั่งตรงมองเธอ
" มารยาทแรกที่คุณต้องเรียนรู้คือพูดเพราะๆ กับผม..ผมไม่ชอบให้ใครมาออกคำสั่งหรือตั้งคำถาม" เขาพูดกับเธอน้ำเสียงเรียบนิ่ง จนเธออยากจะสตั้นหน้าหล่อๆ ของเขาเข้าให้สักที
" และเพื่อตอบคำถามของคุณ ผมจะให้คุณเล่นบทผู้หญิงของผม แล้วคอยคุ้มกันผมอยู่ใกล้ๆ เพราะบางที่บางแห่งบอดี้การ์ดชายของผมก็เข้าไปไม่ได้... เพราะฉะนั้นคุณต้องเริ่มทำตัวให้ชิน แล้วอีกอย่างผมชอบความเป็ส่วนตัว หากผมไม่เรียกใช้คุณก็ไม่จำเป็ที่จะต้องคอยติดตามผม " อลิซสามองเขาแน่นิ่ง ใบหน้าเธอเรียบนิ่งมากจนเขาไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เคยแต่ถูกผู้หญิงมองเขาอย่างเคลิบเคลิ้ม ไม่เคยสักครั้งที่จะถูกมองแบบนี้
" ดิฉันว่าคุณควรจะหาคนมาแทนดิฉันดีกว่าค่ะ ดิฉันไม่เหมาะกับงานนี้ " เคเดนยกยิ้มมุมปากมองเธอ
" ไม่มีใครคู่ควรเท่ากับคุณแล้วล่ะ " ไม่ว่าจะกี่คนต่อกี่คนที่ลูกน้องเขาหามาให้ ก็ไม่ถูกใจเขาเท่าเธอ เพราะทุกคนที่เข้ามาเป็บอดี้การ์ดหญิงให้เขานั้นส่วนใหญ่ก็มองเขาด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มจ้องจะจับเขากินทั้งนั้น ซึ่งเื่นั้นเขาไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่หลังจากร่วมเตียงกับเขา พวกเธอก็ถูกเขาเขี่ยทิ้งทันที
" แต่ดิฉันไม่เต็มใจที่จะทำงานให้คุณ " เธอบอกเขาไปตามตรง
" เต็มใจหรือไม่เต็มใจคุณก็เซ็นสัญญาว่าจ้างกับผมไปแล้ว "
" ดิฉันยังไม่เคยเซ็นอะไรกับคุณ " เคเดนยื่นกระดาษให้เธอ
" คุณไม่เซ็นแต่เ้านายคุณเซ็น ลองอ่านดู " อลิซสายืนอ่านกระดาษแผ่นนั้นนิ่ง ในใจอยากจะกระทืบสุริยันให้ตายคาพื้น เขาทำอย่างงี้กับเธอได้ยังไง!
เคเดนนั่งมองเธอที่ตอนนี้ยืนอ่านสัญญานั้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง หน้าตานิ่งเฉยไร้สีหน้านั้นหากไม่สังเกตดีๆ คงไม่เห็นแววตาที่โกรธเคืองที่วิ่งผ่านดวงตาสวยนั่น แค่แป๊บเดียวจริงๆ ที่มันวิ่งผ่าน นี่เธอทำได้ยังไง แล้วเธอเป็ใคร?
" หกเดือน? ไม่ใช่แค่ตอนที่คุณอยู่ที่นี่รึ? " บัดซบเอ๊ย! นี่สุริยันเอาเธอมายุ่งเกี่ยวกับอะไรกันเนี่ย?!
" ใช่..ผมจะอยู่ที่นี่แค่ไม่กี่อาทิตย์ หลังจากนั้นคุณต้องเดินทางกลับฮ่องกงกับผม พอทำงานเสร็จผมมีรางวัลก้อนงามให้คุณด้วย " อลิซสายืนหลับตานิ่งอย่าง้าระงับอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่น
" ดิฉันไม่ได้มีปัญหาเื่เงิน ก็อย่างที่บอกไป ดิฉันไม่เต็มใจที่จะรับงานนี้ แต่ในเมื่อปฏิเสธไม่ได้ ดิฉันก็คงต้องทำ... หากตอนนี้ยังไม่มีงานให้ดิฉันทำ งั้นดิฉันขอกลับไปเก็บส้มต่อนะคะ มีงานเมื่อไหร่ก็เรียกแล้วกัน " เธอโยนกระดาษแผ่นนั้นลงตรงหน้าเขาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปโดยไม่ฟังเสียงเรียกของเขาแม้แต่นิด
" เจค็อบ! จับตัวเธอไว้! " เขาสั่งเจค็อบเสียงเข้มอย่างหงุดหงิด ั้แ่เกิดมาไม่เคยมีใครขัดคำสั่งเขาแบบนี้! แต่แล้วเขาก็ต้องใ เมื่อผู้ชายตัวโตอย่างเจค็อบถูกเธอจับเหวี่ยงลงพื้น แล้วเตะเต็มแรงจนเจค็อบไถลมานอนหมอบอยู่แทบเท้าเขา
" อ้อ..อีกอย่าง.. ดิฉันเองก็ไม่ชอบให้ใครมาออกคำสั่ง หากไม่ชอบใจ.. ดิฉันจะยินดีมากหากคุณฉีกสัญญาฉบับนั้นทิ้ง" เธอพูดกับเขาเสียงเยียบเย็นด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่สายตากลับดุดันแล้วเดินออกไปอย่างไม่สนใจอะไร เคเดนยืนมองตามหลังเธออย่างไม่รู้จะพูดอะไรออกมา ั้แ่เกิดมาเขาก็เพิ่งจะเคยเจอผู้หญิงแบบนี้!
6K
