ดวงฤทัยวายุ (NC20+พระเอกหื่นหน้ามึน)

“ปล่อยฟ้านะคะ”

“อย่าดื้อสิครับคนดี ไม่รู้หรือไงว่าผมอยากรักคุณแค่ไหนน่ะฮืมห์”

เสียงอัษฎายุธเริ่มฟังดูแหบปร่า

เขาถอนริมฝีปากออกจากเรียวปากบางอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะใช้มือสากรวบข้อมือเล็กๆ ขึ้นไปไว้บนศีรษะของหญิงสาว ดวงตาคมจ้องมองเนินเนื้ออวบหยุ่นที่ดันขึ้นมาจากชุดนอนเกะกะตาอย่างหวานฉ่ำหลงใหลระคนกับอารมณ์พิศวาสเร่าร้อนที่แฝงอยู่ในดวงตาของเขา และมันกำลังเผาไหม้โลมเลียหญิงสาวไปด้วยไม่ต่างกัน ยอดอกของหญิงสาวเคร่งคัดเป็นไตราวกับว่าเธอกำลังถูกเล้าโลมอย่างช่ำชองด้วยดวงตาของเขาเพียงแค่เธอถูกจ้องมองเท่านั้น ปลายเท้าของเธอเหยียดเกร็งหลับตาพริ้มด้วยความกระดากอายขณะที่ดอกไม้ดอกงามกลางกายสาวเริ่มชุ่มฉ่ำเรียกร้องตามสัญชาติญาณที่หลับลึก

“ยะ… อย่าคะ”

ชายหนุ่มก้มจูบฟอนเฟ้นลงบนแก้มเนียนไล่เลาะไปตามลำคอระหงเก็บเกี่ยวความอ่อนนุ่มหอมหวานไปทั่วอาณาบริเวณทุกผิวเนื้อทุกส่วน ที่ปลายจมูกและเรียวลิ้นของเขาเคลื่อนผ่าน เธอทำให้เขาเร่าร้อนหื่นกระหายในการเสพสมร่างของเธอ เขาเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเองเอาซะเลยยามอยู่ใกล้และแนบชิดสนิทเนื้อกับเธอแบบนี้ ปลายลิ้นของเขาโลมไล้ปลายหูของเธออย่างหยอกเอิ้น และได้ยินเสียงครวญครางเล็กๆ ดังมาเขาหู อัษฎายุธล่วงรู้ดีว่าหญิงสาวกำลังหลงเข้ามาในบ่วงพิศวาสของเขาอีกครั้งแล้ว มือหนาที่รัดกุมข้อมือของเธออยู่ในคราแรกปล่อยให้เธอเป็นอิสระพร้อมทั้งเลื่อนมาสอดเข้าไปในเสื้อนอนกอบกุมความนุ่มหยุ่นของปทุมถัน เขาบีบคลึงมันเล่นอย่างอ่อนโยนหวงแหน

“อ้า อื้ออ”

นิยายเรื่องนี้ลงจบแล้ว ตอนนี้เป็นเพียงตอนโปรโมตเชิญเข้าไปอ่านความแซ่บซี้ดได้ในเนื้อเรื่องเลยจ้า