ผมไม่คิดเลยว่าหลังจากวันนั้น ผมจะได้เจอเธออีกครั้งที่บริษัทของผม แถมเธอยังเป็ผู้ช่วยคนใหม่ของผมอีกต่างหาก
หึ..ดูสายตาและทางท่าที่มองมาทางผมสิมันช่าง…เห็นแล้วก็ทำให้ผมนึกถึงคืนนั้นขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวที่ไร้เดียงสาที่ลีลากลับไม่ไร้เดียงสาตาม ลีลาที่เร้าร้อนและเสียงร้องครางอันน่าฟังที่ปลุกเร้าอารมณ์ในกาย แค่คิดก็แทบจะทนไม่ไหว เฮ้ยสงสัยผมคงจะหลงเสน่ห์ของเธอเข้าแล้ว เพราะขนาดเธอใส่เสื้อผ้าและแว่นตาหนาเตอะที่ทำให้เธอเหมือนป้าคนนึงแต่แค่ผมมองไปทางเธอก็ทำให้ร่างกายของผมมีปฏิกิริยาขึ้นมาทันที
“คุณโจเซฟคิดว่าพอจะเป็ไปได้ไหมครับ กับข้อเสนอที่ทางเราได้เสนอไปให้ทางของคุณ ”เสียงของคุณเสรีลูกค้ารายใหญ่ทำให้โจเซฟหลุดออกจากภวังค์ความคิดทันที และละสายตาออกจากหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆเมรียา
“อ่อ…จากที่ทางคุณเสรีเสนอมา ทางเราได้อ่านและทำความเข้าใจเรียบร้อยแล้ว ทางเรายินดีที่จะทำตามที่คุณเสนอมา”
“งั้นเรามาเซ็นสัญญากันเลยไหมครับ”
“ตามที่คุณว่าเลยครับ”หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จคุณเสรีก็เดินทางกับทันที และทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ของตัวเอง แต่กับมีคนหนึ่งที่ไม่ยอมลุกขึ้นสักที ซึ่งถ้าเขาไม่ลุกฉันกับพี่เมก็คงจะลุกออกไปไหนไม่ได้เพราะเขาดันเป็บอสของฉันสะหนิ
“บอสค่ะ คนนี้ชื่อมีเดียค่ะ จะมาทำหน้าที่แทนเมในระยะ3เดือนก่อน”พี่เมแนะนำฉันให้บอสได้รู้จักแต่หลังจากพี่เมพูดจบ คนตรงหน้าดันเงียบ…ไม่พูดอะไรออกมาเลยเอาแต่จ้องหน้าฉันอยู่นั้นแหละที่รู้ว่าเขาจ้องหน้าฉันนั้นเพราะว่ามันคือเซนส์ยังไงละ ฉันรู้สึกกดดันมากที่เงยหน้าขึ้นก็เจอเข้ากับสายตาที่มองมาทางฉันโดยไม่พูดอะไรสักคำ เขาคงไม่ใช่ว่าจำฉันได้หรอกนะ คงไม่หรอกวันนั้นฉันแต่งตัวแต่งหน้าจัดเต็มขนาดนั้น แต่วันนี้ฉันใส่ชุดสูทกางเกงที่สำคัญฉันใส่แว่นที่หนาขนาดนี้เป็ไปไม่ได้ที่จะจำฉันได้
“ตารางงานของผมพรุ่งนี้มีอะไรบ้าง”หลังจากเงียบไปนานเขาก็พูดออกมาสักที เฮ้ย..เห็นไหมเขาจำไม่ได้หรอก
“พรุ่งนี้บอสไม่มีอะไรสำคัญค่ะ แต่คุณนายนัดทานข้าวกับคุณคิตตี้ให้บอสแล้วค่ะและอีก2วันเราต้องไปดูงานที่ญี่ปุ่นค่ะ ดิฉันได้จองเฟิร์สคลาสให้แล้วค่ะสองที่นั่ง….”
“คุณไม่ต้องไปกับผมหรอก”
“คะ? บอสจะไปคนเดียวหรอคะแต่…”พี่เมยังพูดไม่ทันจบก็มีเสียงแทรงขึ้นมาก่อน
“ท้องคุณก็ไม่ใช่เล็กๆแล้วเดินทางไกลมันไม่ดีต่อเด็กและไม่ใช่ว่าคุณหาผู้ช่วยให้ผมแล้วหรอให้เธอไปกับผมถือเป็การทดสอบแล้วกันเพราะตอนที่คุณลาคลอดผมยังต้องไปฝรั่งเศสอีก ตกลงตามนี้ละกัน อ๋อคุณเมช่วยไปซื้อขนมร้านโปรดของคุณแม่ผมไปส่งที่บ้านให้ท่านหน่อยแล้วกัน และคุณก็กลับบ้านได้เลยไม่ต้องเข้าบริษัทแล้วส่วนคุณ…ชื่อมีเดียใช่ไหม ผมจะกลับไปทำงาน คุณเอากาแฟไปส่งที่ห้องให้ผมด้วย…”สั่งเสร็จบอสก็เปิดประตูออกไปทันที
ปล.สารจากผู้เขียน
ใครจะไปจำได้ใช่ไหมมีเดียวันนั้นกับวันนี้ออกจะแตกต่างกันขนาดนั้น อิอิ
ฝากเป็กำลังใจให้ด้วยนร๊าาคร๊าาา
1K
