กบของผมกลัวว่าผมจะตายจึงเดินทางทะลุมิติ

“พี่สาว ผมว่าคุณควรจะกลับไปหาลูกสาววันนี้นะ ชิงฟ่างคงจะดีใจมากแน่ๆ เมื่อเห็นคุณ” เนี่ยฝานบอกกับชิงเฟยที่เพิ่งตื่นขึ้นมาข้างๆ

เมื่อคืนนี้ขอสาบานเลยว่าเขาไม่ได้ทำอะไรกับเธอ

ผู้หญิงคนนี้มีร่างกายที่สมบูรณ์แบบก็จริง ผ่านการเขียนเจตจำนงใหม่ เนี่ยฝานสามารถมีเซ็กส์กับเธอได้ง่ายๆ แต่เนี่ยฝานไม่ใช่คนไร้ศิลธรรมขนาดนั้น ที่เขาต้องการคือพลังแห่งกฎของชิงเฟยเท่านั้น

“วันนี้เหรอ นั่นสินะ ฉันควรจะกลับไปหาลูกสาว” ชิงเฟยแปลกใจกับตัวเอง ทำไมกันนะเมื่อกำลังจะแยกจากเนี่ยฝาน เธอถึงได้รู้สึกแย่เหมือนว่าใจมันจะหวิวๆ

หลังจากสั่งอาหารขึ้นมากินจนอิ่ม เนี่ยฝานจึงพาชิงเฟยไปที่บ้านประมูล เป็นเรื่องปรกติที่จะไม่กลับไปบ้าน เพราะส่วนใหญ่ชิงฟ่านมักจะอยู่ที่ทำงานมากกว่าบ้าน

ก่อนมาเนี่ยฝานได้แจ้งพบชิงฟ่านผ่านข้อความทางโทรศัพท์แล้ว

เนื่องจากไม่ได้ติดต่อกันมานาน จะพบหน้ากันเฉพาะเวลางานหรือแสดงประมูลหยกเท่านั้น ความสัมพันธ์จึงค่อนข้างห่างเหิน มิฉะนั้นหากเนี่ยฝานอยากจะสร้างรังรักกับชิงฟ่าน ด้วยความช่วยเหลือหรืออะไรทุกอย่างที่เคยทำให้เธอในอดีต คงชนะใจได้ไม่ยาก แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ทำ

เมื่อเห็นใบหน้าของคนที่อยู่ข้างๆ เนี่ยฝาน ชิงฟ่านถึงกับควบคุมร่างกายของตัวเองไม่ได้ เธอปรี่เข้ามาหาแม่แล้วจับเนื้อตัว ดูว่าใช่อย่างที่คิดจริงๆ หรือเปล่า

“นี่แม่หรือเปล่า” ชิงฟ่านถาม ภาวนาให้คำตอบออกมาเป็นบวก เธอไม่อยากจะผิดหวัง มิฉะนั้นหากเป็นคนที่เนี่ยฝานเอามาแกล้งเธอ ชิงฟ่านคงไม่สามารถยกโทษให้เขาได้

“แม่เอง แม่เองจ้ะลูก” ชิงเฟยกอดลูกสาวพร้อมกับหลั่งน้ำตา

เนี่ยฝานไม่อยากกินอาหารสุนัข เขาจึงออกจากห้องปล่อยให้พวกเธอปรับความรู้สึก

หน้าห้องประธานเป็นโต๊ะของเลขา หลินตงนั่งอยู่ที่นั่น พระเอกหนุ่มที่ไม่มีความสามารถพิเศษ นอกจากจะเป็นตัวถ่วงของนางเอก สมกับเป็นการตั้งค่าตัวละครแนวรักโรแมนติก

เนี่ยฝานไม่อยากเข้าไปยุ่งกับคนคนนี้ หลังแยกจากชิงเฟยเขาจึงกลับไปที่บ้านทันที ไม่มีใครอยู่นอกจากเหวินจิงและยายภรรยาติดซีรีย์

เนี่ยฝานเล่นกับลูกๆ แล้วเข้าไปที่โลกวิกฤตทางชีวเคมี สิ่งที่เขาสนใจตอนนี้คือการเติบโตของแอปเปิลสีดำ เจ้าสิ่งนี้ทำให้เนี่ยฝานมั่นใจขึ้น โดยไม่ต้องพึ่งพาลูกกบอีกต่อไป

“นายน้อยเนี่ย ทุกอย่างเป็นปรกติดี ซอมบี้จำนวนมากถูกกวาดล้าง ด้วยทหารโคลนของเราขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้นที่ทุกอย่างจะเรียบร้อย” เรดควีนแสดงข้อมูลให้เขารับรู้

“เร่งกระบวนการ ผมต้องการเห็นผลแอปเปิลทั้งสี่สุกพร้อมรับประทาน”

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เมื่อเนี่ยฝานอยู่ในโลกแห่งปาฏิหารย์แล้วเห็นเย่ซวนได้อาวุธแห่งกฎ ความรู้สึกแปลกๆ ก็เกิดขึ้น

ไม่ใช่ว่าเขากลัวเย่ซวน แต่ความรู้สึกนั้นราวกับว่า ดาบแห่งดาโมคลีสจะหล่นใส่ศีรษะ แม้ว่าจะป้องกันตัวเองมากแค่ไหนก็ตาม

“ไม่มีปัญหาค่ะ แต่ทางฝั่งของอลิซเหมือนว่าต้องหยุดปฏิบัติหน้าที่ ด้วยท้องของเธอ คาดว่าเดือนหน้าเด็กก็จะเกิด” เรดควีนรายงานข้อมูลอีกชิ้นที่สำคัญ เนี่ยฝานพยักหน้าเล็กน้อย

เรื่องอื่นๆ สามารถวางลงได้เมื่อพูดถึงเรื่องลูก หลังจากจัดการแอปเปิล คุยกับสาวๆ อีกไม่กี่วันข้างหน้า เนี่ยฝานจึงกลับไปยังโลกหลัก

.....

“บ้าเอ้ย ไอ้พวกนินจาบ้านั่นมันมาไม่หยุดซักที!” เย่ซวนบ่น หลายวันที่ผ่านมาเขาต้องต่อสู้กับนินจาจากเงามืด ตอนแรกคิดว่ามาจากกลุ่มของเนี่ยฝาน แต่เมื่อนึกถึงเรื่องวันนั้นในกลุ่มคนขุดสุสาน เหมือนว่าจะเป็นนินจาเสวียนอู่

“การจะปกป้องซูหยวนและแม่เป็นไปได้ยาก จำเป็นต้องหาที่ปลอดภัยเพื่อสนับสนุนและพักผ่อนชั่วคราว” เย่ซวนกำลังนั่งอยู่บนรถมอเตอร์ไซค์ริมทางยามกลางคืน เหมือนว่ารัศมีตัวเอกจะทำงาน รถที่กำลังจะขับผ่านอยู่ๆ ก็จอดข้างทาง แล้วมีคนลงมาจากรถ

เย่ซวนตื่นตัวตลอดเวลา เพราะเขาคิดว่าอาจเป็นกลุ่มนินจาเสวียนอู่ จึงตั้งใจจะใช้พลังแห่งกฎเพื่อแช่แข็งศัตรู ทว่าเมื่อเห็นใบหน้าของคนที่ลงจากรถสองคน เขาจึงจำได้ว่าคือใคร

เฒ่าหลี่ ตาเฒ่าที่เคยสนับสนุนในบ้านประมูลหยก และข้างๆ เขาคือฉางเออร์ คู่หมั้นสาวของกู่ฉางชิง

“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน หายไปไหนมาครับ ผมคิดถึงแทบแย่” เฒ่าหลี่อยากเข้าไปกอด แต่ต้องรั้งตัวไว้ มิฉะนั้นหลานสาวคงได้มองเขาแปลกๆ

“ฉันสูญเสียความทรงจำ เลยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร นี่ความทรงจำก็เพิ่งจะกลับมาเมื่อไม่กี่วันก่อน” เย่ซวนบอกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ตนเองหายไป ในขณะเดียวกันก็คิดอุบายใช้อีกฝ่าย

“อะไรนะครับ! สูญเสียความทรงจำเหรอ นั่นคงเป็นอะไรที่แย่มาก แล้วนี่คุณเย่ไม่เป็นไรใช่ไหม”

“ไม่เป็นไร แต่ที่บ้านและคนรู้จักเหมือนว่าจะโดนเล่นงาน ฉันรู้สึกไม่สบายใจและเป็นห่วงพวกเขา แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี”

“ช่างเป็นคนที่จิตใจดีเหลือเกิน เอาอย่างนี้นะครับ ผมให้ไปพักที่สกุลหลี่ก่อนได้ ยังไงซะซะที่นั่นก็มีการคุ้มกันแน่นหนา พวกคนร้ายไม่สามารถเข้าไปทำอันตรายได้อยู่แล้ว” เฒ่าหลี่รีบชวน ราวกับนางเอกตกหลุมรักพระเอกจนยอมทำทุกอย่าง

“เดี๋ยวสิคุณปู่ เรายังไม่รู้เลยว่าใครกำลังมีปัญหากับเย่ซวน หากเราสุ่มสี่สุ่มห้านำตัวเขาเข้าไปในบ้าน จะไม่ซวยแย่เหรอคะ” ฉางเออร์บ่น ในสายตาของเธอเย่ซวนเป็นคนขี้อิจฉา ยังจำภาพวันนั้นที่เขาตั้งใจจะฆ่านายน้อยเนี่ยได้ เพราะงั้นต่อให้เธอจะเป็นนางเอก ทว่าก็ไม่ได้หลงเสน่ห์เขา แต่ทว่าเพราะนี่คือโลกแห่งปาฏิหาริย์ เพียงแค่เห็นเย่ซวนรอดชีวิตไม่เป็นไร หัวใจของฉางเออร์ถึงกับเต้นโครมคราม

“ฉางเออร์ นี่คือคำสั่งของปู่ หลานห้ามเข้ามายุ่งเด็ดขาด!” เฒ่าหลี่ตะคอก

ฉางเออร์คอตก แต่ยังสวนกลับอย่างแข็งกร้าว “เดี๋ยวสิคะคุณปู่ จะเอาแต่ใจเกินไปแล้วนะคะ ฮึ่ม!” ว่าเสร็จจึงเดินกลับขึ้นไปบนรถ

“เอาล่ะเดี๋ยวผมจะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เอง ไม่ต้องกังวลนะคุณเย่” เฒ่าหลี่ปลอบโยนเย่ซวน จากนั้นด้วยการดำเนินงานภายใต้คำสั่งของเฒ่าหลี่ แม่ของเย่ซวนและพี่สาว รวมถึงซูหยวนและซูหมิงจูต่างก็เข้าไปพักอาศัยอยู่ในบ้านสกุลหลี่โดยไม่มีใครพูดอะไร

นี่ต้องบอกว่าเป็นเพราะรัศมีตัวเอก

....

คฤหาสน์สกุลกู่

กู่หวังชิงนั่งอยู่ในห้องทำงานหลัก ก่อนที่ประตูจะถูกเคาะจากภายนอก เขารู้ว่ามันต้องเป็นเรื่องสำคัญ มิฉะนั้นด้วยคำสั่งห้ามรบกวนนอกจากมีเรื่องเร่งด่วน เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีใครเข้ามาติดต่อ

“เข้ามา” กู่หวังชิงวางแมลงไว้บนแก้ว ก่อนจะมองกู่เจี้ยนผิงที่นำข้อมูลชิ้นใหม่มาบอก

“นายท่านหวัง เย่ซวนได้หลบหนีไปที่สกุลหลี่แล้วค่ะ”

“สกุลหลี่...?”

“ก็สกุลที่กู่ฉางชิงไปหมั้นหมายกับเด็กฉางเออร์นั่นแหละค่ะ ด้วยการคุ้มกันแน่นหนา เป็นเรื่องยากที่นินจาของเราจะเข้าไปได้ จะทำยังไงดีคะ”

“มันเป็นแค่สกุลเล็กๆ ไม่ใช่หรอ ไม่เห็นจะต้องใส่ใจเลย อีกอย่างหนึ่งในเมื่อเย่ซวนรู้ว่าตัวเองสู้ไม่ได้แล้วหันไปพึ่งพาคนอื่น นั่นแสดงให้เห็นว่าสกุลหลี่พร้อมเผชิญหน้ากับเรา ดังนั้นเราทำได้เพียงส่งกลุ่มขั้นสูงอย่างหน่วยเบญจดาราไปล่าเย่ซวน”

“หน่วยเบญจดารา นั่นคือหน่วยสังหารชั้นยอดที่มีสิบคน ฟังว่าพวกเขาแทบจะไม่ใช่มนุษย์ งานนี้สกุลหลี่เหมือนว่าจะจบสิ้นแล้ว” กู่เจี้ยนผิงถอนหายใจ ในขณะเดียวกันเธอก็อยากจะติดต่อหาเนี่ยฝานเพื่อขอมนุษย์หมาป่าสักคนสองคนไว้เป็นบอดี้การ์ดข้างกาย

ตอนนี้มองภายนอกเหมือนว่ากู่หวังชิงยังควบคุมตัวเองได้ แต่ในฐานะคนที่มีกู่ของเขาอยู่ในร่างกาย กู่เจี้ยนผิงรู้สึกว่าอีกไม่นาน หากไม่มีสิ่งใดมาระงับอารมณ์ของกู่หวังชิง เขาอาจจะต้องกลืนกินกู่ในครอบครัว เพื่อหลอมรวมจิตสำนึกใหม่ และหากเป็นอย่างที่คิด เธอก็อาจจะตกเป็นเหยื่อของเขา

.....

เวลาเดียวกัน ที่ท่าเรือแห่งหนึ่ง เสียงดังเอี๊ยดอ๊าดพร้อมกับเสียงร้องครางดังไม่หยุด หากบอกว่าเย่ซวนเป็นพระเอกที่ยากจน คงต้องบอกว่าหวังเทียนซือเป็นพระเอกที่รันทดสุดๆ พลังพิเศษสร้างขี้ และที่แย่คือถูกน้องตุ้มข่มขืน แถมยังถูกถ่ายคลิปวิดีโอเพื่อแบล็กเมล์

เหมือนกับตอนนี้ที่กำลังถ่ายอยู่

เพื่อเอาคลิปไปขายลงในเว็บไซต์ผิดกฎหมาย แต่ถึงอย่างนั้นต้องตุ้มไม่ใจร้ายนัก ยังให้หวังเทียนซือมีหน้ากากเพื่อปิดบังใบหน้า

“อูยย เสร็จแล้ว วันนี้ก็คับแน่นเหมือนเดิมเลยนะเมียจ๋า” น้องตุ้มชมหวังเทียนซือที่กำลังนอนเปลือยกายก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำ ล้างคราบสกปรกออกจากร่างกาย

หวังเทียนซือตื่นขึ้นมากลางดึก เขาแทบจะจำไม่ได้ว่าถูกทำอะไรไปบ้าง เนื่องจากยาที่ถูกใส่ไว้ในน้ำและอาหาร ทำให้เขามีอารมณ์ระหว่างกิจกรรม คนอื่นๆ กลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงแค่หวังเทียนซือคนเดียวบนเรือ

ในขณะที่เดินออกจากเรือกำลังจะกลับไปขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ หวังเทียนซือพบกับมงกุฎสีทองที่โผล่ขึ้นมาพ้นน้ำ เขารู้สึกเหมือนว่ามันกำลังเรียกขาน และหากเขาพลาดวัตถุชิ้นนี้ไป ก็คงจะต้องเสียใจตลอดชีวิต

ทันใดนั้นหวังเทียนซือตัดสินใจกระโดดลงน้ำเพื่อไปเอามงกุฎ