เช้าวันรุ่งขึ้นพ่อกับแม่มะปรางยังคงทำตัวตามปกติเหมือนทุกวันที่ผ่านมาทั้ง 2 คนช่วยกันยกลังใส่ขนมที่ทำเสร็จแล้วขึ้นรถกระบะที่จอดอยู่หน้าบ้านแต่วันนี้แตกต่างจากวันอื่นๆ จนทำให้มีอาการประหม่า คนในละแวกใกล้เคียงเดินเข้ามาทักทายเต็มไปหมด
“คุณพ่อคุณแม่มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?...ผมไปช่วยยกถังแก๊สดีกว่าครับ”เด็กวัยรุ่นคนหนึ่งเอ่ยปาก
“ถ้างั้นพวกผมช่วยยกพวกโต๊ะกับเก้าอี้ละกัน”
พ่อกับแม่มะปรางยิ้มตอบรับพลางก็ช่วยยกของขึ้นรถ“ขอบคุณมากที่มาช่วยนะคะ”
ใน่เวลาเดียวกันบัวกำลังเช็คกระเป๋า, อุปกรณ์ต่างๆ รวมไปถึงกระเป๋าพยาบาลวิทย์กำลังนั่งดูเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานส่วนโอ๋กับต้อมกำลังเก็บกวาดทำความสะอาดห้อง “พี่วิทย์เมื่อเช้านี้มะปรางขออนุญาตไปดูรายการหญิงเดี่ยวนะคะ”
คำพูดของบัวทำให้ทุกคนในห้องแปลกใจมาก“รายการหญิงเดี่ยวมีอะไรน่าสนใจเหรอพี่บัว??!?”
“พี่ก็ไม่รู้อ่ะโอ๋อยู่ๆ ก็บอกว่าอยากดู แต่พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร...เห็นซ้อมหนักมา 3 วันเต็มๆน่าจะอยากเปลี่ยนบรรยากาศหน่อยละมั๊ง!”
“อืมๆดีแล้วล่ะ พี่ว่าไม่มีอะไรหรอก ่เวลาที่ผ่านมาพี่ว่ามะปรางคงกดดันไม่น้อยที่มีคนสนใจเยอะมาก”
“จริงค่ะพี่วิทย์เป็หนูต้องตายแน่ๆ…มีคนสนใจทั้งประเทศขนาดนี้!!!”
“ของเราแข่งรอบบ่ายสัก่สายๆ ก็มาวอร์มร่างกายเบาๆกันหน่อยละกัน...ว่าแต่ตอนนี้ที่สนามแข่งเป็งัยบ้าง?”
“สนามหลักคนใกล้จะเต็มแล้วค่ะพี่วิทย์ส่วนสนามเล็กมีคนนิดเดียวเองพี่”
“รายการเดี่ยวปีนี้เงียบจริงๆเห็นบอกกันว่า ปีนี้มีแต่นักกีฬาดาวรุ่งหน้าใหม่ทั้งชายและหญิง”
“โอ๋ว่าให้มะปรางไปเจอคนเยอะๆข้างนอกบ้างก็ดี จะได้ลดความเครียดลดความกดดันลงหน่อยก็ดี”
ในบริเวณสนามแข่งและพื้นที่โดยรอบตอนนี้เต็มไปด้วยผู้ชมและนักกีฬาต่างทะยอยเดินเข้ามายังสนามแข่งขันทั้ง3 สนาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่สนามหลักใช้แข่งขันรายการแบบทีมโอเพ่นบนอัฒจันทร์เต็มไปด้วยคนดูทุกด้าน ส่วนสนามเล็กอีก 2 สนามมีคนดูค่อนข้างบางตา
“สวัสดีค่ะท่านผู้ชมดิฉันกับอาจารย์วินัยมาพบกันแล้วนะคะ วันนี้เป็วันแรกของการแข่งขันที่ทุกคนรอคอยค่ะ...อาจารย์คะวันนี้ได้เห็นบรรยากาศในสนามแข่งเป็อย่างไรบ้างคะ?ตอนนี้ที่สนามเสียงดังมากค่ะ บรรยากาศคึกคักสุดๆ”
“ตอนนี้ผมทราบว่ามาสนามหลักความจุบนอัฒจันทร์2 หมื่นคนเต็มแล้วครับ ส่วนที่สนามรองอาจจะมีคนบางตาสักเล็กน้อยครับแต่เราจะติดตามผลการแข่งขันทุกสนามในเวลาเดียวกันแน่นอนครับ”
“ตอนนี้เรายังมีเวลาคุยกันสักประมาณ10-15 นาทีก่อนคู่แรกทีมเดอะวันจะแข่งกับทีมปากช่องอาจารย์มองทีมในกลุ่มสายลมยังงัยบ้างคะ?”
“จากที่ผมวิเคราะห์ั้แ่วันแรกแล้วครับว่าทีมเดอะวันปีนี้มาครบครับ คุณเก่ง คุณบอย คุณโรจน์ขุมกำลังแน่นมากครับก็ต้องเรียนตามตรง ลุ้นเพียงแค่ว่าทีมเดอะวันจะพลาดท่าเสียนักกีฬาไปกี่คนในนัดแรกแต่คาดว่าน่าจะคว้าชัยชนะได้ไม่ยากเท่าไรครับ”
“แล้วคู่ที่2 ล่ะคะ เป็การพบกันระหว่างทีมองุ่นเปรี้ยวกับทีมแสงจันทร์”
“คู่นี้ผมคิดว่าทีมองุ่นเปรี้ยวน่าจะคว้าชัยได้ครับลองจับตาน้องยูของทีมองุ่นเปรี้ยวดูครับ ยังเด็กอยู่เลยครับแต่ว่าหมัดหนักเหมือนกันครับ”
“แสดงว่าในกลุ่มสายลม...ทีมที่อาจารย์คาดว่าจะผ่านเข้ารอบต่อไปก็คือทีมเดอะวันกับทีมองุ่นเปรี้ยว ใช่ไหมคะ?”
“ใช่ครับที่ต้องดูเพิ่มเติมคือ แต่ละทีมเหลือนักกีฬากี่คนด้วยครับยิ่งเหลือนักกีฬาเยอะยิ่งได้เปรียบครับ เพราะว่ารอบรองกับรอบชิงแข่งต่อเนื่องกันตรงนี้ต้องมีทั้งฝีมือและพละกำลังอย่างเดียวไม่พอต้องมีเพื่อนรวมทีมเสริมอีกทางหนึ่งด้วยครับ”
“รู้สึกว่าการแข่งขันคู่แรกกำลังจะเริ่มแล้วนะคะทีมงานคะตัดภาพไปที่สนามแข่งได้เลยค่ะ นักกีฬาเดินมาแล้วค่ะท่านผู้ชมดิฉันขอตัดภาพไปที่สนามนะคะ เสียงเฮ เสียงเชียร์ดังลั่นจริงๆขณะนี้คุณบอยของทีมเดอะวันกำลังเดินขึ้นเวทีแข่งขันเป็คนแรกแล้วนะคะส่วนนักกีฬาทีมปากช่อง กำลังเดินออกมาจากอุโมงค์ของนักกีฬาค่ะ...”
มะปรางกำลังเดินกวาดสายตาไป-มาในพื้นที่ส่วนกลางของรายการหญิงเดี่ยว“พี่คะ ไม่ทราบว่ามิว A2 ต้องเตรียมตัวตรงไหนเหรอคะ?”
“อ้าว!!! หนูมะปรางมาทำอะไรที่นี่?”เ้าหน้าที่สนามเห็นจึงเอ่ยปากทักทาย “ตอนนี้A1 กับ A2 กำลังจะเริ่มแข่งแล้วนะคะ เดี๋ยวคงเดินออกมาจากห้องคณะกรรมการ”
“ขอบคุณมากค่ะพี่”
“พี่ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหม?”
มะปรางพยักหน้าตอบรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มนักกีฬาและเ้าหน้าที่พอรู้ว่าเป็มะปราง ต่างก็เดินเข้ามารุมล้อมขอถ่ายรูปกันหลายคน “มะปราง!!!ผมเป็แฟนคลับพี่ครับเดี๋ยวรอบบ่ายผมข้ามฝั่งไปเชียร์”
ไม่นานนักมิวกับคู่แข่งขันออกมาจากห้องคณะกรรมการเดินผ่านกลุ่มคนที่มุงดูมะปรางกันอยู่มิวไม่ทันสังเกตเพราะว่ากำลังมีสมาธิกับการแข่งขันจึงเดินผ่านไป นักกีฬาทั้ง 2คนกำลังจะเดินออกจากอาคารไปยังบริเวณสนามแข่ง
“มิวๆๆนี่มะปรางเอง สู้ๆ นะ ปรางมาเชียร์ๆๆๆๆๆ”มะปรางรีบะโไล่หลังไปจนทำให้มิวหันหลังกลับมามอง
“อ้าว!!!...ฮุ่ยหนิงเองเหรอนึกว่าใคร” มิวหันไปมองมะปรางที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนจำนวนมากห้อมล้อมอยู่พร้อมๆ กับส่งยิ้มโบกไม้โบกมือให้ “ไปแข่งก่อนเดี๋ยวค่อยมาคุยกันต่อ...”
“ท่านผู้ชมครับขณะนี้นักกีฬาทั้ง2 คนเดินออกมาที่บริเวณเวทีการแข่งขันแล้วครับ...ขอเสียงตบมือต้อนรับน้องปุ้ม A1 กับน้องมิวA2 ด้วยครับ”เสียงโฆษกสนามประกาศรายชื่อนักกีฬา “น้องปุ้มลงแข่งขันครั้งนี้ด้วยศิลปะการต่อสู้ประเภทเทควันโดส่วนน้องมิวใช้ศิลปะประเภทคิกบ๊อกซิ่งครับ”
สนามแข่งขันเป็พื้นยาง 8เหลี่ยมขนาดประมาณ 5 คูณ 5 เมตร ไม่มีเชือกกั้นเวทีแข่งขันมีการเว้นระยะระหว่างพื้นสนามกับคนดูแถวแรก 7 เมตร โต๊ะของคณะกรรมการ 5คนนั่งล้อมสนามการแข่งขัน แต่ละคนมีจอมอนิเตอร์ 2 จอส่วนบริเวณกำแพงด้านหนึ่งของสนามแข่งขัน มีจอขนาดใหญ่ถ่ายเวทีการแข่งขันควบคู่ไปด้วยการแข่งขันประเภทเดี่ยวมีคนสนใจค่อนข้างน้อยผู้ชมนั่งอยู่บนอัฒจันทร์ค่อนข้างบางตา
มะปรางเดินออกมาจากอาคารมายืนบริเวณทางเดินเข้าสนามแข่งขันเธอเห็นโค้ชบียืนกอดอกอีกฝั่งหนึ่งของสนามแต่ไกลไม่นานนักโค้ชบีก็หันมาเห็นมะปรางเช่นกัน ทำให้มะปรางรีบยกมือไหว้ทักทายทันที
“ท่านผู้ชมครับตอนนี้น้องปุ้มตั้งท่าเดินหาจังหวะเข้าทำแล้วครับ ส่วนน้องมิวตั้งการ์ดแปลกมากครับไม่ค่อยเหมือนคิกบ๊อกซิ่งเท่าไรนัก”มิวตั้งการ์ดคล้ายมวยไทยปนๆ มวย MMAด้วยครับ
มิวยกมือทั้ง 2 ข้างเป็เครื่องหมายกากบาทขึ้นมาบังบริเวณแถว่คอ-หน้าอก โดยหันสันมือทั้ง 2 ข้างออกยื่นขาขวานำ เธอหมุนตัวอย่างช้าๆ ตามจังหวะการเดินของปุ้ม
ปุ้มทักทายด้วยการเตะนำซ้าย-ขวามิวยกขาขึ้นบัง ได้จังหวะพุ่งเข้ามาพร้อมกับเตะขวาเข้ามาที่ใบหน้า แต่มิวก้มหลบได้ทันตามด้วยเตะขวาตามอีก 2 จังหวะเข้ามาที่่ท้องของมิวทันที ทำให้มิวกระเด็นออกไปด้วยแรงเตะพอสมควร
ปุ้มไม่รอช้าเตะซ้าย 2 ครั้งติดต่อกันตามด้วยเตะขวาอีก 3 ครั้งไปที่ส่วนหัวของมิวทันที จนทำให้มิวต้องยกมือขึ้นมาบังปุ้มเห็น่ท้องเปิดช่องว่าง รีบะโหมุนตัวเตะกลับหลังไปที่่ท้องมิวทันที
มิวได้จังหวะใช้มือจับขาขวาของปุ้มแล้วดึงตัวเข้ามาพร้อมกับปล่อยมือออกปุ้มพยายามเตะซ้ายกันเอาไว้มิวได้จังหวะเตะขวาเข้าที่ช่องท้องของปุ้มอย่างเต็มแรงจนทำให้ปุ้มต้องจับ่ท้องมิวทำท่าจะเตะขวาซ้ำไปที่ท้อง ทำให้ปุ้มเอามือลงมาบัง แต่เป็จังหวะหลอกของมิว เธอสลับมาเตะซ้ายไปที่บริเวณส่วนหัว2 ครั้งติดต่อกันจนทำให้ปุ้มต้องยกมือทั้ง 2 ข้างขึ้นมาปิด
มิวไม่รอช้าเตะขวาเข้าที่ช่องท้อง 2ครั้งติดต่อกันอย่างแรงจนทำให้ปุ้มตัวงอ มิวเตะซ้ายยันตามเข้ามาจนปุ้มกระเด็นออกมามิวเข้าเตะซ้าย-ขวาเข้าไปที่ช่องท้องจนปุ้มใช้มือปัดป้องแทบไม่ทันมิวได้จังหวะทำท่าเตะซ้ายหลอก่ท้อง ปุ้มหลงกลเสียท่าเอามือลงมาบัง ทำให้พื้นที่ส่วนบนเปิดกว้างมิวะโพุ่งเข้ามาเตะขวาตรงที่บริเวณหัวจนทำให้ปุ้มล้มลงทันที
“1…2…3…4…5…6…7…8...9...” ปุ้มพยายามลุกขึ้นมาแต่ไม่ไหวแล้วเธอล้มฟุบอีกครั้งจนกรรมการต้องรีบเอามือเข้ามารองลำตัวไว้พร้อมกับโบกมือยุติการแข่งขันทันที
“กรรมการโบกมือยุติการแข่งขันแล้วนะครับน้องมิวใช้เวลาเพียง 2 นาที 35 วินาทีของยกแรก เอาชนะน๊อคน้องปุ้มได้แล้วครับ”แม้ว่าภายในสนามจะมีคนไม่มาก แต่ก็มีเสียงเฮกับเสียงตบมือดังขึ้นมาเป็ระยะๆ
“ขอแสดงความยินดีกับน้องมิวด้วยครับ...สุดยอดจริงๆครับ น้องมิวออกอาวุธต่อเนื่องชุดเดียวจบเลยครับ!!!!!”
หลังจากที่กรรมการเดินเข้ามาชูมือให้มิวแล้วเธอรีบเข้าไปประคองปุ้มที่เพิ่งได้สติกลับมา พร้อมกับประคองขึ้นมา “ไม่เป็ไรนะ”ปุ้มได้แต่พยักหน้าตอบรับผู้ชมเห็นการแสดงออกของมิวที่มีต่อปุ้มต่างชอบใจเป็อย่างมากแต่ละคนต่างตบมือพร้อมกับส่งเสียงเชียร์ให้กับนักกีฬาทั้ง 2 คน
มิวเดินออกจากสนามแข่งขันตรงเข้ามาหามะปรางในขณะที่โค้ชบีอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เดินอ้อมตามทางตรงมาเช่นกันมะปรางเดินเข้าไปโอบกอดมิวทันที จนคนดูเริ่มสังเกตเห็นว่าน้องมะปรางรู้จักกับมิว
“เฮ้ยดูสิ!!!น้องมิวรู้จักกับมะปรางด้วย”
“เพื่อนๆมะปรางเก่งทุกคนเลยไหมเนีย!!??!!!!”
“ไม่ได้เจอมิวตั้งนานยังเก่งเหมือนเดิมเลยนะ เป็งัยบ้าง?”
“เหมือนเดิมแหละ เป็งัยบ้างฮุ่ยหนิง ไม่ได้เจอกันนานเลยกี่ปีแล้วเนีย...ตอนนี้ย้ายมาอยู่ไทยแล้วนะ”
“อ้าวเหรอ!!! เรียนจบแล้วเหรอ?”
“ตอนนี้เรียนอยู่ที่เชียงใหม่ปี1 แล้ว”
“แล้วพ่อนั่งอยู่ตรงไหน?”
มิวชี้นิ้วไปทิศทางที่พ่อนั่งดูอยู่บนอัฒจันทร์ทำให้พ่อมิวโบกมือทักทาย
“อ้าว!!มะปรางรู้จับกับมิวด้วยเหรอ?” โค้ชบีเดินเข้ามาเห็นมิวกับมะปรางอย่างสนิทสนม
“ค่ะโค้ชบีหนูกับมิวเราเจอกันั้แ่อยู่ที่จีนแล้วค่ะ ั้แ่หนูอายุ 14-15 ปีโน่นแหละค่ะ หนูเพิ่งรู้ว่ามิวมาแข่งรายการนี้ด้วยไม่ได้เจอกันนานมากแล้วค่ะ”
“อ่อ...มิน่าดีเลยทำความรู้จักกันไว้”
“มิวนี่โค้ชบีนะ ตอนนี้เป็โค้ชทีมชาติไทย”
“ทั้ง2 สาวไปหาอะไรกินกัน...มาทำความรู้จักกันหน่อย”จบคำพูดของโค้ชบี ทั้ง 3 คนก็เดินหายเข้าไปในอาคาร
พ่อกับแม่มะปรางยังคงจัดเตรียมของอยู่ที่แผงในตลาดท่ามกลางคนยืนมุงดูเต็มไปหมดบางคนอาสาเข้ามาช่วยจัดแผงขายขนมส่วนด้านนอกมีทีมงานของสื่อบางส่วนเริ่มเตรียมอุปกรณ์ถ่ายทอดสดส่วนจอโปรเจคเตอร์ของทางตลาดกำลังทดสอบระบบกันอย่างขะมักเขม้น
ในขณะที่ครูหนึ่งกับครูเพ็ญศรีกำลังเดินตรวจความเรียบร้อยในพื้นที่บริเวณจัดงานส่วนเด็กๆ จากชมรมดนตรีเริ่มเช็คระบบเสียง มีเ้าหน้าที่ตำรวจ 5คนกำลังยืนคุยอยู่กับครูใหญ่โดยมีสื่อมวลชนจำนวนมากกำลังจัดเตรียมอุปกรณ์ถ่ายทอดสดเช่นกัน
โค้ชบี,มะปรางและมิวเดินเข้าไปที่โรงอาหารของฝั่งรายการหญิงเดี่ยวมีนักกีฬาหลายคนต่างเข้ามารุมล้อมถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน
“เท่าที่ฟังเมื่อกี้มิวจะอยู่ที่ไทยยาวเลยใช่ไหม?” โค้ชบีเอ่ยปากถามทันที
“ตอนนี้มาเรียนที่เชียงใหม่แล้วค่ะเห็นพ่อบอกว่าที่ทำงานให้อยู่ไทยยาวแล้วค่ะ จริงๆ หนูอยากอยู่ที่ไทยมากกว่าหนูไม่อยากย้ายไปไหนแล้วค่ะ”
“แล้วมิวไปฝึกฝีมือมาจากที่ไหนเหรอ?”โค้ชบีเอ่ยปากถามด้วยความสงสัยอย่างมาก “ปกติกีฬาประเภทนี้คนไทยไม่ค่อยเล่นกันเท่าไร”
“หนูเรียนอยู่ที่ญี่ปุ่นค่ะที่นั่นมีอาจารย์คิกบ๊อกซิ่งเก่งๆ หลายคนค่ะ”
“มิวฝึกมานานยัง?”
“นานแล้วค่ะั้แ่หนูอายุ 7-8 ขวบ หนูชอบคิกบ๊อกซิ่งมาั้แ่เด็กๆ แล้วค่ะพอดีหนูได้อาจารย์ที่ญี่ปุ่นสอน หนูก็เลยเรียนยาวเลยค่ะ”
“มิน่าวันนี้โชว์ฟอร์มดีเลยนะ เข้าทำไม่กี่จังหวะเอง ปิดเกมได้ไม่ยาก”
“พอดีได้จังหวะด้วยแหละค่ะ”
“มาแข่งรายการนี้กะเอาแชมป์เลยดีไหม?” โค้ชบีพูดแซวมิวอย่างอารมณ์ดี
“โห!!!หนูไม่ได้คิดไกลขนาดนั้นหรอกค่ะ พอดีหนูเห็นมะปรางลง หนูก็เลยลงด้วยหนูอยากมาเจอมะปรางด้วยค่ะ ั้แ่จากกันที่จีนตอนโน้นหนูเพิ่งรู้ว่ามะปรางมาอยู่ที่ไทยก็ตอนเห็นคลิปปราบโจรนั่นแหละค่ะ”
“ถ้างั้นก็ทำให้เต็มที่ก็แล้วกัน”
“ขอบคุณค่ะโค้ชบีหนูเต็มที่ทุกนัดแน่นอนค่ะ”
พ่อของมิวเดินเข้ามาห้องอาหารตรงมาที่โต๊ะทันทีมิวแนะนำพ่อให้กับโค้ชบีรู้จัก ต่างคนต่างทักทายกันด้วยท่าทีถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน “เป็งัยบ้างฮุ่ยหนิงไม่ได้เจอกันมาหลายปี โตเป็สาวแล้ว”
“ค่ะคุณพ่อ...แหะๆ ๆ”
“พ่อกับแม่อยู่ที่ขอนแก่นใช่ไหม?”
“หนูชวนมาเชียร์ที่นี่ด้วยแต่พ่อกับแม่บอกว่าอยากขายของที่ตลาดค่ะ”
“แข่งคู่แรกรอบบ่ายใช่ไหม?...เดี๋ยวพ่อกับมิวจะไปเชียร์ที่สนาม พ่อซื้อตั๋วเผื่อทั้ง 2 สนามไว้แล้ว”
“หนูจะทำให้เต็มที่เหมือนกับมิวค่ะ”
“ผ่านไปหลายปีเดี๋ยวนี้คงเก่งขึ้นมาสมัยก่อนแล้วล่ะ”
“ไม่เลยค่ะพ่อั้แ่หนูมาอยู่ที่นี่ หนูไม่ได้ลงแข่งมา 2 ปีแล้วค่ะ แม่ไม่ให้หนูสู้แล้ว...ให้หนูเรียนอย่างเดียวค่ะ”
พ่อมิวได้แต่พยักหน้าตอบรับ “โชว์ฝีมือให้เต็มที่พ่อเชื่อว่าทำได้แน่นอน”
“การแข่งขันในรอบแรกของกลุ่มสายลมจบแล้วนะคะทีมเดอะวันแชมป์เก่าโชว์ฟอร์มยอดเยี่ยมมากค่ะ สามารถเอาชนะทีมปากช่องโดยที่คุณบอยพลาดไปคนเดียวค่ะ เท่ากับว่าทีมเดอะวันเหลือ 2 คนแข่งในรอบถัดไป คือคุณเก่งกับคุณโรจน์ค่ะ...ส่วนอีกคู่หนึ่งที่จบไปเมื่อสักครู่นี้ ทีมองุ่นเปรี้ยวเอาชนะทีมแสงจันทร์ได้เช่นกันนะคะแต่ว่าทีมแสงจันทร์เหลือน้องยูเพียงคนเดียวค่ะ พรุ่งนี้ต้องเจอกับคุณเก่งจากทีมทีมเดอะวันค่ะ...อาจารย์คะผลของกลุ่มสายลมออกมาแบบนี้ เป็ยังงัยบ้างคะ?”
“พรุ่งนี้น้องยูต้องเจอกับคุณเก่งผมยังให้ 80/20 ครับ ผมคิดว่าคุณเก่งมีโอกาสมากกว่าแต่ว่าวันนี้น้องยูโชว์ฟอร์มให้พวกเราเห็นแล้วครับว่าหมัดน้องยูหนักไม่ใช่เล่นเหมือนกันครับ”
“ก็จบกันไปแล้วครับสำหรับรอบแรกของกลุ่มสายลมมันมากครับท่านผู้ชม แต่ละคนขึ้นมาต่อสู้กันเต็มที่ ทุ่มเทกันสุดกำลังจริงๆ ครับ”
“วันนี้รอบบ่ายคู่แรกดิฉันเชื่อว่าเป็คู่ที่ทุกคนรอคอยและถือเป็คู่เอกของรอบแรกด้วยค่ะเป็การต่อสู้กันระหว่างทีมเกินปุยมุ้ยของน้องน้ำ เจอกับทีม New Hope ของน้องมะปรางค่ะส่วนอีกคู่หนึ่งคือทีมบลูริงเจอกับทีมซีโร่ของคุณมนต์ชัยรองแชมป์เก่าค่ะ...เราจะเข้ารายการ่บ่ายก่อนการแข่งขัน 10 นาทีนะคะสำหรับตอนนี้ดิฉันกับอาจารย์วินัยขอลาไปแต่เพียงเท่านี้ สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ”
*****************************