แก้วกานต์ตื่นมาเกือบเก้าโมงรู้สึกเหมือนขบไปทั้งตัวเธอนอนพลิกตัวไปมาไม่อยากตื่นหญิงสาวชันตัวขึ้นนั่งเอามือกุมศีรษะเธอรู้สึกมึนๆ แหง่ละเมื่อคืนที่งานเลี้ยงเธอดื่มไปพอสมควร ‘หึ’ พลางนึกถึงเื่เมื่อคืน"ไอ้แก้วเอ้ย จนได้นะ" เธอสบถกับตัวเอง เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาอีกแล้วใช่อย่างที่เขาพูดเธอกับเขาเป็สามีภรรยากันตามกฎหมายเื่นี้ก็มีแต่คนในครอบครัวและคนใกล้ชิดที่รู้ เื่นี้เกิดขึ้นเมื่อ 3 ปีที่แล้ว
'3ปีก่อนหน้านี้'
"ค่ะแม่ หนูถึงคอนโดของคุณคิรินแล้ว"แก้วกานต์โทรบอกแม่ของเธอเมื่อถึงที่หมาย เธอเข้ามารายงานตัวเพื่อเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัยคุณแพรพลอยผู้เป็ภรรยาเ้านายของพ่อกับแม่เธอเห็นว่าคอนโดของลูกชายใกล้กับมหาวิทยาลัยก็เลยให้เธอมาพักที่คอนโดลูกชายของเธอก่อนเพราะคอนโดแห่งนี้ลูกชายเธอซื้อไว้ไม่ค่อยได้เข้ามาอยู่บวกกับ่นี้ลูกชายไม่อยู่ที่กรุงเทพฯ แพรพลอยเลยให้แก้วกานต์เข้ามาพักได้จะได้ไม่ต้องไปเช่าโรงแรมนอน
‘อย่าไปรื้อของอะไรของคุณคิรินนะลูก ก่อนกลับก็ดูให้เรียบร้อย’
"จ้าแม่ เออแม่แค่นี้ก่อนนะ หนูจะออกไปกินข้าวกับมะปรางก่อนก่อน"แก้วกานต์บอกตัดสายแม่ เธอนัดกับปรียากรเพื่อนสนิทที่สอบติดคณะเดียวกับเธอไว้จะออกไปหาอะไรกินกัน
‘จ้าๆ ไปดีดีนะ ดูแลตัวเองด้วยละ แล้วพรุ่งนี้ก็อย่ากลับเย็นละ’
“ค่ะแม่ รักนะคะ บายค่ะ” หลังจากวางสายกับแม่ของเธอแล้วแก้วกานต์ก็ทำธุระส่วนตัวแล้วลงมาหาปรียากรที่รออยู่ข้างล่างทั้งสองพากันออกไปหาของกินที่อยู่แถวๆ มหาวิทยาลัย เมื่อกินข้าวกันเรียบร้อยแล้วแก้วกานต์กับปรียากรก็พากันกลับที่พักในส่วนของปรียากรพักอยู่กับพี่สาวที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัย
เมื่อกลับเข้ามาถึงคอนโดเธอก็ตรงไปอาบน้ำทันทีเผอิญตอนกินข้าวที่ร้านมีคนทำเบียร์หกใส่เธอแต่ในระหว่างที่เธออาบน้ำอยู่ก็ได้ยินเสียง 'กุกกักๆ' ที่ประตูแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร‘คงจะเป็เสียงข้างห้องแหละไม่มีไรหรอกไอ้แก้ว’แก้วกานต์พลางคิดในใจแล้วอาบน้ำต่อไป แต่เธอไม่รู้เลยว่าระหว่างที่อาบน้ำอยู่ตอนนี้ชายหนุ่มเ้าของห้องได้กลับเข้ามาที่คอนโด
เมื่อคิรินเข้ามาในห้องแล้วชายหนุ่มรีบหมายจะเข้าไปในห้องน้ำเพื่อลดอาการรุ่มร้อนที่เพื่อนเขาวางยาเพื่อหมายให้เขาได้ปลดปล่อยเื่ราวในอดีตลงแต่แทนที่เขาจะปลดปล่อยที่หญิงสาวที่เพื่อนหามาให้คิรินตัดสินใจรีบตรงมาที่คอนโดที่ใกล้ที่สุดจากตรงที่ชายหนุ่มอยู่
แต่เมื่อคิรินได้เข้าไปในห้องน้ำไป ก็ได้เห็นแก้วกานต์กำลังอาบน้ำอยู่สติความอดกลั่นที่เขาทำมาตลอดทางก็ได้หมดลงเมื่อภาพตรงหน้าชายหนุ่มคือผู้หญิงที่เปลือยเปล่าเมื่อความอดทนหมดลงชายหนุ่มก็รีบตรงเข้าไปสวมกอดแล้วจูบหญิงสาวที่อยู่ในห้องน้ำทันที
"อุ้ย!! คุณ คะคุณ นี่คุณจะทำไรอะ นี่คุณ อือออ อ๊ะ!!"ชายหนุ่มไม่รอให้หญิงสาวอธิบายอะไรทั้งนั้น รีบตรงไปจู่โจมทั้งทีแก้วกานต์ทั้งร้องทั้งห้าม ผลักเขาออกก็ไม่เป็ผล คิรินไม่ได้สนใจคำประท้วงใดๆของแก้วกานต์บวกกับฤทธิ์ยาที่มีอยู่ในร่างกายทำให้ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นเขาใช้ประสบการณ์อันโชกโชนชักนำพาหญิงสาวให้เคลิ้มไปกับเขา ให้เขานำพาเธอไปพบกับประสบการณ์ใหม่ๆ
แสงแดดตอนเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาปลุกคนที่ยังหลับอยู่แม้เวลานี้เกือบเที่ยงแล้วแต่คนที่กำลังนอนอยู่ยังไม่รู้สึกอิ่มกับการนอนเลยหญิงสาวบิดตัวไปมาแล้วเด้งตัวขึ้นมาจากที่นอนทันทีเมื่อนึกถึงเื่เมื่อคืนเธอรีบก้าวขาลงที่นอนลืมความบอบช้ำ จากบทรักเมื่อคืนขาที่ไม่มีแรงได้พับล้มลงที่พื้นห้อง 'ตุบ' หญิงสาวเอามือค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นนึกถึงเื่เมื่อคืนเธอก็ได้แต่พ่นลมหายใจออกมาร้องไห้เสียใจกับเื่ที่เกิดขึ้น พลางนึกถึงหน้าพ่อแม่ที่เธอทำให้ท่านเสียใจ
เสียงน้ำในห้องน้ำหยุดลงชายหนุ่มก้าวออกมาเห็นผู้หญิงที่เขาสอนบทรักเมื่อคืนนั่งเข่าอ่อนหมดแรงที่ข้างเตียง เขาไม่รู้เลยจะเอ่ยคำไหนกับหญิงสาวเป็อันดับแรกถ้าเป็ผู้หญิงทั่วไปเขาคงไม่คิดหนักขนาดนี้แต่เด็กคนนี้คือลูกสาวหัวหน้าคนงานในไรของพ่อแม่เขา และเด็กนี่เพิ่งจะ 18 แล้วเธอมาอยู่ในห้องของเขาได้ยังไงในขนาดที่เขายืนมองการกระทำของหญิงสาวตรงหน้า 'ติ้งหน่องๆ'เสียงกดออดหน้าห้องก็ดังขึ้นทำลายความเงียบเขาและเธอลง
'กุกกักๆ'
"เธออยู่ในนี้ก่อน เดี๋ยวฉันมา" ชายหนุ่มหันมาสั่งเธอแล้วเดินออกไปดูว่าใครมากดออด แต่ยังไม่ทันได้ออกไป เขาก็ต้องใเมื่อคนที่มาคือแพรพลอยแม่ของเขา
"คิริน ทำไมมาอยู่ในห้องนี้" แพรพลอยถามไถ่ลูกชายอย่างใปกติลูกชายเธอไม่ได้มานอนที่คอนโดแห่งนี้ วันนี้เธอกะจะมารับเด็กสาวกลับไร่พร้อมๆกันไหนๆ เธอก็เข้ามาทำธุระ แต่เมื่อคิดถึงเด็กสาวที่เธอแนะนำให้มานอนที่คอนโดนี้แล้วแก้วกานต์ละ 'ตายๆๆ ตายแน่แพรพลอย' แพรพลอยคิดในใจ พลางรีบเดินตรงไปยังห้องนอน
"คุณแม่หาไรครับ"
"แก้ว!!" คุณนายเรียกชื่อของหญิงสาวอย่างใเมื่อเห็นสภาพของเธอ"คิริน มีอะไรจะบอกแม่ไหม"
หลังจากวันที่เกิดเหตุแพรพลอยคุณนายของไร่ก็จัดแจงหมดทุกอย่าง โดยไม่ฟังคำประท้วงของแก้วกานต์และคิรินเลย
'กลับมาที่ปัจจุบัน'
เมื่อแก้วกานต์สลัดความหลังเก่าๆออกไปแล้วก็รีบอาบน้ำแต่งตัวเมื่อลงไปร้านขายยาทันที เธอจะไม่พลาดเด็ดขาดกับอนาคตของลูกเธอเมื่อได้ของแล้วเธอก็รีบตรงกลับไปยังห้อง เธอก็จัดการกินทันทีหนึ่งเม็ดแล้วตั้งนาฬิกาปลุกไว้กินอีกเม็ด
"อุ้ย"แก้วกานต์ใเมื่อหันกลับเจอเ้าของห้องแอบมายื่นข้างหลังอย่างเงียบๆ
"ทำไร" ชายหนุ่มถามเห็นหญิงสาวทำท่าแปลกๆ
"..."แต่หญิงสาวไม่ตอบ แล้วเดินเลี่ยงหนีไปนั่งที่โซฟา กดเปิดทีวีและกินข้าวกล่องกินโดยไม่สนใจเ้าของห้อง
"แก้วกานต์"
"...."หญิงสาวก็ทำเป็นิ่งเฉย แถมยังเพิ่มเสียงทีวีให้ดังขึ้น
"โอเค ฉันขอโทษ พอใจยัง"
"..."
"นี่เธอจะเอาไง ห๊ะ" คิรินก็เริ่มหมดความอดทนกับหญิงสาว ที่ทำทีเฉยชาเขาก็ขอโทษกับเื่เมื่อคืนแล้วไง หึ "เธอจะโกรธฉันฝ่ายเดียวไม่ได้ก็เธอมายั่วฉันเอง" ก็จริงนิ แค่เห็นชุดที่แก้วกานต์ใส่เมื่อคืน แถมยังกอดหอม กับไอ้เพื่อนสนิทเท่านั้นอีก จะให้เขาไม่เืขึ้นหน้าได้ไงเธอยังได้ชื่อว่าเมียของฉันอยู่นะ มันก็ต้องมีโมโหบ้างสิ
"หึ คุณจะไม่โทษตัวเองเลยสินะ โอเค" หญิงสาวก็ไม่อยากจะต่อความยาวหญิงสาวเตรียมลุกหนีชายหนุ่มแต่เจอขว้างทำให้ล้มไปนั่งอยู่ที่เดิม"อุ้ย"
"จะไปไหน ฉันยังคุยกับเธอไม่รู้เื่เลย"
"คุยไปทำไมไม่เห็นมีอะไรต้องคุย หลบฉันจะเก็บของกลับบ้าน!! หลบ"ยิ่งหญิงสาวทำท่าจะหลบหนีเท่าไร ชายหนุ่มก็ยิ่งแกล้งมากยิ่งขึ้นคิรินยื่นหน้าเข้ามาใกล้แก้วกานต์เรื่อย ๆ "จิ!!..คุณคิริน อย่าแกล้ง"
"หึ หึ หึ อะไปเตรียมตัว เดี๋ยวฉันไปส่งที่ไร่"เมื่อคิรินเปิดทางให้แล้ว แก้วกานต์รีบวิ่งเข้าห้องของตัวเองทันทีในเมื่อหญิงสาวไม่อยากคุยเขาก็จะไม่บังคับ ให้ใจเย็นลงก่อนค่อยคุยกันทีหลัง