Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบเจ็ด Young Master on Young Master violence

ความรุนแรงของนายน้อยต่อนายน้อย หากอยู่ในสภาพที่ไม่มีพระเอกปราณยุทธมาเป็นเป้าหมายพวกเขาก็จะกระทืบกันเอง

ด้วยเหตุผลบางประการ พวกเขาเชื่อว่าหากตนเองเก่งกาจกว่าใครและกระทืบทุกคนที่ขวางหน้าได้

ผู้หญิงก็จะหลงรักพวกเขา

..สารภาพตามตรงผมก็คิอว่าพวกเขาคิดถูก

แต่การคิดถูกไม่ได้หมายความว่าเราสามารถหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกิดขึ้นได้

“วันนี้ข้าม่อฟงต้องกระทืบเจ้าให้ได้เจ้าจะได้ยอมรับว่าเจ้าไม่คู่ควรกับน้องน่าหลันเมิ่ง”

นายน้อย A กล่าว

“ข้าหยุนเซียวต่างหากที่จะเป็นฝ่ายทำให้เจ้าสำนึกว่าเจ้าต่างหากที่ไม่คู่ควรกับน้องน่าหลันเมิ่ง”

นายน้อย B กล่าว

โดยทั้งสองไม่ถามความสมัครใจจากน่าหลันเมิ่งที่ทำหน้าปวดหัวอยู่ด้านข้างเลยแม้แต่น้อย

ผมเลยส่งยิ้มแสดงกำลังใจไปให้น่าหลันเมิ่ง

ตามหลักการของอิงกั๋วเอ๊ยอังกฤษว่าเวลาเห็นชาวบ้านเกิดปัญหาเราจะทำทุกอย่างที่ทำได้ยกเว้นการช่วยเหลือจริงๆ

Everything in our power short of help.

แต่ในสายตาของน่าหลันเมิ่งมองการยิ้มของอ้าวป้าหม่าเป็นการ”ยิ้มเยาะเย้ยของตัวร้าย”ไป

อ้าวป้าหม่าพยายามเดินผ่านๆไอ้พวกนายน้อยที่กำลังทะเลาะกันนี้เป็นการมองไม่เห็นไป

น่าหลันเมิ่งจึงใช้กลยุทธหญิงงามเดินมากอดแขนของอ้าวป้าหม่า

“แหมท่านอ้าวป้าหม่าคะ มาตามที่นัดไว้เลยหรือคะ“

ท่ามกลางสายตาตกใจของบรรดาจงหยวนมุงรอบข้าง

“บะบ้าน่า น่าหลันเมิ่งมีนัยน์ตาสูงอยู่เหนือศีรษะไม่สนใจคุณชายม่อกับคุณชายหยุนที่ร่ำรวยและเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์แต่พูดจากับคนคนนั้นอย่างสนิทสนมผู้ชายคนนี้คือใครกันแน่?”

บรรดาคนธรรมดาในหอประมูลที่สัญชาตญาณความเป็นsimp ได้แฝงเข้าในเส้นเลือดและพันธุกรรม

จนแค่การพูดคุยกันอย่างปรกติมนุษยชนกลายเป็นเหตุการณ์แปลกพิเศษหายากวิจารณ์ขึ้นมา

นี่คือปัญหาของการเป็น simp ที่แฝงรากลึกอยู่ในสังคมยากที่จะขจัดไปได้

ทั้งสองนายน้อยมองผมอย่างโกรธแค้น

แทนที่จะพูดจาคุยปรับความเข้าใจกันดีดีอย่างที่มนุษย์ปรกติควรจะทำ

พวกนั้นกลับพุ่งเข้ามาหาผม!!!

ผมว่าผมเข้าใจสาเหตุของความขัดแย้งทั้งปวงแล้วว่าต่อให้เราอยากอยู่อย่างสงบ

น่าหลันเมิ่งก็ไม่ยอมให้เหล่านายน้อยอยู่อย่างสงบอยู่ดี

...

True Wallet 089-5296248

สนับสนุนผู้เขียนได้ทางช่องทางนี้นะครับ

ท่านที่สนับสนุนอยากได้ตอนพิเศษแบบไหนสามารถบอกได้ครับ