ทุกอย่างที่เกิดขึ้นอยู่ในสายตาของคนตัวสูงที่หลบตรงมุมมืดของผับชื่อดัง มือหนากำแน่นด้วยความรู้สึกเจ็บใจอย่างบอกไม่ถูก ภาพบาดตาบาดใจเบื้องหน้าทำให้หัวใจปวดหนึบขึ้นมา
“ยัยตัวร้าย”
ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันดังกรอด ในดวงตาคู่คมฉายแววเศร้าหมองเล็กน้อยระคนกับความเจ็บใจ
เศร้าเพราะเห็นหญิงสาวควงชายหนุ่มคนอื่นที่ไม่ใช่เขา เจ็บใจเพราะเธอโอบกอดคนอื่นให้เขาเห็น อีกทั้งเธอยังกล้ายั่วยวนผู้ชายอื่น ทำไมถึงไม่ยั่วเขาแบบนั้นบ้าง
หากเปลี่ยนเป็นเขา รับรองหญิงสาวไม่มีโอกาสยิ้มร่าอย่างนั้นแน่ เขาจะขยี้เรือนร่างที่สวมชุดเซ็กซี่นั่นให้แหลกคามือเลย
ไม่เข้าใจว่าทำไมนิธิศสามารถอดทนในสถานการณ์เช่นนั้นได้ เห็นอีกฝ่ายใจเย็นผิดจากปกป้อง ทำให้ชายหนุ่มเริ่มคิดได้ขึ้นมานิดหนึ่ง
ที่แท้เจนเนตรชอบคนให้เกียรติ ไม่ฉวยโอกาสทั้งที่สถานการณ์เป็นใจให้สามารถลวนลามหญิงสาวได้
สาเหตุที่เจนเนตรเมินปกป้องมาตลอด เพราะถูกเขารุกหนักเสมอมาสินะ เธอคงเกลียดเขาเข้าแล้วถึงได้หลบเลี่ยงไม่ยอมพบเจอ โทรหาก็ไม่ค่อยรับสาย พอรับสายก็คุยแค่สองสามคำ ครั้นจะชวนคุยเรื่องอื่นก็ถูกตัดสายเสียดื้อๆ
หากอยากชนะใจหญิงสาว ปกป้องคงต้องเอาเยี่ยงอย่างจากนิธิศ อดทนใจเย็น รอให้หญิงสาวยินยอมก่อนค่อยรุกเข้าหา หากเธอไม่เล่นด้วย ทำได้แค่คอยตามจีบ คอยเทกแคร์ บางครั้งก็เว้นระยะห่างเพื่อที่ว่าไม่กดดันเธอจนเกินไป
ใครมันจะไปทำได้วะ!
ปกป้องสบถในใจอย่างหัวเสีย เขาไม่ใช่คนใจเย็น ทนรออะไรนานๆ ไม่ได้ หากชอบก็จะรุกเข้าหาทันที รวบรัดตัดตอนคว้าเธอมาเป็นแฟนโดยไม่ต้องเกี้ยวพาราสีให้เสียเวลา
บางครั้งแค่คุยกับหญิงสาวที่สะดุดตาวันเดียว ถ้าถูกใจก็จบลงบนเตียงทันที หลังจากนั้นก็จะคบไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเบื่อค่อยเลิกรา
เจนเนตรเองก็คล้ายกับหญิงสาวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขา เธอเก่งกว่าคือเจนจัดเรื่องผู้ชายเท่านั้น
อ้อ อีกเรื่องคือเธอถนัดปั่นประสาทผู้ชายเป็นพิเศษ ทำให้คนพวกนั้นอยู่ไม่สุข กระวนกระวาย แทบขาดใจให้เธอ
และดูเหมือนว่าปกป้องเองก็ต้องมนต์ขลังของเจนเนตรเข้าแล้ว เวลานี้เขามีอาการอย่างที่กล่าวมาทั้งหมด แทบทนยืนมองดูไม่ไหว อยากเข้าไปกระชากหญิงสาวออกจากนิธิศทันใด
คิดได้ดังนั้น สองขาแกร่งก็ก้าวเท้าฉับๆ เดินตรงดิ่งไปถึงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ เห็นอาทิตย์ออกมาจากหลังร้าน ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสนใจเพื่อนสนิท เขาอยากจัดการคนตัวเล็กตรงหน้ามากกว่า
ดูเหมือนอาทิตย์กำลังส่งสายตาเข้มดุมาทางนี้ว่า อย่าใช้ความรุนแรงในผับของเขา ปกป้องจึงพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองลงอย่างยากเย็น ก่อนจะหย่อนกายลงนั่งข้างๆ นิธิศอย่างไม่สบอารมณ์นัก
“คุณ!”
“ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น ผมไม่ใช่ผีซะหน่อย”
ปกป้องชำเลืองมองสีหน้าของนิธิศที่กำลังซีดเผือดเหมือนไข่ต้มสุก อีกทั้งยังอุทานออกมาราวกับเขาเป็นตัวน่ารังเกียจอย่างไรอย่างนั้น
“ผมว่าคุณน่ากลัวกว่าผีซะอีก จู่ๆ ก็โผล่มาได้ไง หรือว่า…” นิธิศครุ่นคิดก่อนเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ “คุณให้คนแอบติดตามเจนเหรอ ถึงรู้ว่าพวกเรามาเที่ยวผับที่นี่”
“จะบ้าเรอะ ผมไม่ใช่โรคจิต จะทำอย่างนั้นทำไม”
“ถ้างั้น คุณมาได้ไง อธิบายมาสิ”
“ผมมีมือมีเท้าจะไปไหนมาไหนก็ได้ ทำไม…ผมจะมาเที่ยวบ้างไม่ได้รึไง”
ปกป้องเอ่ยด้วยสีหน้าเข้มขรึม พลางหันไปสั่งเครื่องดื่มเพื่อย้อมใจ ครั้งนี้อาทิตย์อาสานำมาให้เขาเองกับมือ ก่อนจะเอ่ยขึ้น
“วันนี้ร้านผมมีห้องวีไอพีฟรีสำหรับลูกค้าคนพิเศษด้วยนะครับ”
ประโยคนั้นทำให้ปกป้องคิ้วมุ่นด้วยความแปลกใจ ก่อนหน้านี้อาทิตย์โทรไปบอกว่าเจเนตรมาเที่ยวที่ผับ แต่ไม่ได้บอกว่าจะมีอะไรพิเศษให้
ปกติเพื่อนคนนี้ค่อนข้างขี้งก ไม่เข้าใจว่าทำไมจึงยอมยกห้องวีไอพีเพื่อเขาด้วย
“ลูกค้าคนพิเศษคือใครครับ”
คนตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ ปกป้องพลันเอ่ยขึ้น ดูจากลักษณะแล้วนิธิศคงดื่มไม่เก่งสักเท่าไร เพราะไม่เห็นดื่มอะไรนอกจากนั่งเฝ้าเจนเนตรกับหญิงสาวอีกคนเท่านั้น
ปกป้องคิดอะไรดีๆ ออกจึงแสยะยิ้มร้ายขึ้นมา…
“แขกคนพิเศษคือพวกคุณสี่คนไงครับ”
อาทิตย์พลางผายมือเชื้อเชิญกลุ่มลูกค้าพิเศษให้ขึ้นไปยังชั้นบน เขายอมเปิดห้องเพื่อให้ปกป้องมีโอกาสเข้าใกล้เจนเนตร เห็นก่อนหน้านี้ปกป้องบ่นว่าถูกหญิงสาวเมินเฉยใส่ตลอด งานนี้อาทิตย์จึงอาสาช่วยเพื่อนให้สมหวังในรัก ปกป้องจะได้เลิกบ่นให้เขาฟังเสียที
“ดีจังค่ะ ฉันอยากดื่มที่ห้องวีไอพี”
น้ำเสียงคล้ายคนเมาของคนตัวเล็กดังขึ้น ปกป้องจึงลุกขึ้นยืนหมายจะช่วยประคองเธอขึ้นไปชั้นบนของผับ ทว่านิธิศไวกว่าแย่งประคองร่างเล็กเดินนำไปก่อน เขาจึงได้แต่เดินตามไปอย่างไม่สบอารมณ์กับอีกฝ่ายสักเท่าไร
“พยายามเข้า กูเชียร์อยู่”
สายตาไหวระริกคล้ายกำลังขบขันของอาทิตย์ทำให้ปกป้องนึกหมั่นไส้อย่างบอกไม่ถูก เพื่อนคงคิดว่าเสืออย่างเขาก็มีวันกลายร่างเป็นหมาสิท่า น่าเจ็บใจจริงๆ
“มึงก็ลงทุนกับกูดีเหลือเกิน แบบนี้หวังอะไรตอบแทนรึเปล่าวะ”
“เฮ้ย! มึงเห็นกูเป็นคนยังไงวะ นี่กูอุตส่าห์กัดฟันยอมขาดทุนเพราะอยากให้มึงสมหวังนะเว้ย ไม่คิดเรื่องค่าตอบแทนจริงๆ แต่ถ้ามึงเห็นใจกูจะจ่ายก็ได้ กูรับทิปด้วยนะ บอกก่อน”
นั่นอย่างไร ไอ้เพื่อนของเขาคนนี้มีหรือจะยอมเสียรายได้ฟรีๆ ปากก็บอกว่าช่วย ทว่าสุดท้ายก็ลงเอยด้วยการนี้ทุกครั้งไป ปกป้องจึงหยิบบัตรเครดิตให้เพื่อนนำไปจ่ายค่าห้องวีไอพี
“ได้ทิปแล้วเรียกเด็กเสิร์ฟมาบริการให้ดีด้วยล่ะ”
“ครับคุณลูกค้า”
ปกป้องส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าห้องวีไอพีเป็นคนท้ายสุด ทันทีที่เยื้องย่างเท้าเข้าไปในห้องรู้สึกถึงสายตาของใครบางคนกำลังจ้องมาทางชายหนุ่ม พลางเหลือบไปมองพบว่าหญิงสาวที่มากับเจนเนตรกำลังส่งสายตามาทางเขาอย่างไม่เป็นมิตรสักเท่าไร
เธอคงเป็นเพื่อนของเจนเนตรกระมัง แต่ไม่รู้ว่าที่เธอมองเขาเช่นนี้เกิดจากสาเหตุอะไรกันแน่ ทำได้เพียงส่งยิ้มให้หญิงสาว เพราะไม่อยากเป็นศัตรูกับอีกฝ่าย
คนตัวสูงหวังจะเข้าไปนั่งประกบข้างซ้ายของเจนเนตรที่กำลังยกแก้วแอลกอฮอล์เข้าปาก ทว่าหญิงสาวที่นั่งอยู่อีกฝั่งกลับเปลี่ยนที่นั่งมานั่งข้างเจนเนตรแทนเสียอย่างนั้น ส่วนข้างขวามีนิธิศนั่งอยู่
ปกป้องรู้สึกว่ากำลังถูกกีดกันให้ออกห่างจากเจนเนตรอย่างไรอย่างนั้น ไม่เพียงแค่นิธิศที่ปฏิบัติกับเขาแบบนั้น ทว่าหญิงสาวคนที่มาด้วยก็ทำเช่นเดียวกัน
ทำไมอุปสรรคเยอะจังวะ!