วันนี้ เผอิญมนัสวีมีธุระด่วนต้องไปติดต่อร้านค้าที่ขายอุปกรณ์ทำขนม หล่อนพาลูกไปด้วยไม่ได้เพราะต้องไปติดต่อหลายที่ เป็วันเดียวกันกับที่ธราธรต้องมาพบภูดิศ เขาจึงอาสา พาหนูน้อยเติมเต็มติดสอยหามตามมาที่โรงพยาบาลด้วย ซึ่งมนัสวีแม้จะไม่สบายใจนัก แต่ก็จำใจให้ลูกมากับธราธร โดยเธอย้ำนักย้ำหนาให้ธราธรดูแลเติมเต็มให้อยู่ใกล้ๆ ตัว อย่าให้เติมเติมคลาดสายตา เพราะเธอกลัวว่าลูกจะไปเจอภูดิศเข้า
++++++++++
ณห้องทำงานประธานบริหาร
บรรยากาศภายในห้องทำงานสุดหรูของภูดิศเต็มไปด้วยความตึงเครียด แผนการเรียกพบ ‘ธราธร’ ในฐานะคู่สัญญาเช่าร้าน ‘มนัสขนมไทย’ ในโรงพยาบาลแฝงไปด้วยจุดประสงค์ซ่อนเร้นที่ทิวเองก็คาดไม่ถึง
"เชิญนั่งครับคุณธราธร" ภูดิศเอ่ยเสียงเรียบ หากแต่สายตาคมกริบกลับจับจ้องใบหน้าของอีกฝ่ายราวกับจะมองให้ทะลุเข้าไปถึงข้างใน
"ขอบคุณครับคุณภูดิศ" ธราธรนั่งลงอย่างสำรวมแต่ในใจเริ่มรู้สึกแปลก ๆ
"ไม่ทราบว่าสัญญาเช่าพื้นที่มีปัญหาอะไรตรงไหนหรือเปล่าครับทางเราพร้อมที่จะปรับปรุงแก้ไขตามนโยบายของโรงพยาบาลทันที" ภูดิศเอนหลังพิงเก้าอี้ประสานมือไว้ที่หน้าตัก
"เื่สัญญาไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ...แต่ที่ผมเรียกพบวันนี้ เพราะอยากทำความรู้จักกับ ‘พาร์ทเนอร์’ ของโรงพยาบาลเราให้มากขึ้น โดยเฉพาะ...เื่ส่วนตัวและครอบครัวของคุณ" ธราธรขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความฉงน
"เื่ส่วนตัวของผม?ผมไม่คิดว่ามันจะเกี่ยวข้องกับการบริหารร้านนะครับ"
"เกี่ยวสิครับ"ภูดิศรุกไล่ทันที น้ำเสียงเริ่มกดต่ำ
"เพราะโรงพยาบาลของเราให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์และภูมิหลังของผู้ร่วมธุรกิจ..ไม่ทราบว่าคุณสองคน ผมหมายถึง คุณกับมน เอ้ย...คุณมนัสวี” ภูดิศเว้นจังหวะ กลืนน้ำลายลงตั้งสติก่อนซักไซร์ต่อว่า
“คุณสองคน...แต่งงานกันนานหรือยัง? มีลูกด้วยกันแล้วใช่ไหม?"
คำถามตรงไปตรงมาทำเอาธราธรชะงักไปครู่หนึ่งเขาแปลกใจที่ภูดิศรู้จักมนัสวี หนำซ้ำยังรู้ด้วยว่าเธอมีลูกแต่ทำไมไม่รู้ว่าเขากับมนไม่ใช่สามีภรรยากัน
รู้จักกันตอนไหนอย่างไร นึกเท่าไหร่ ธราธรก็นึกไม่ออก ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท
"ผมยังโสดครับ...และผมกับมน เรายังไม่ได้แต่งงานกัน"
คำว่า"โสด" และ "ยังไม่ได้แต่งงาน" เหมือนค้อนปอนด์ที่ทุบลงกลางใจของภูดิศ ดูเหมือนว่าความรู้สึกแรกที่แล่นริ้วขึ้นมากลับไม่ใช่ความโล่งใจแต่เป็ ความโกรธ ที่ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง
"โสดเหรอ?หมายความว่าแกไม่ได้จริงใจกับมนงั้นสิ! แกอยู่กับเธออยู่กับลูกของฉัน แต่แกกลับไม่ยอมแต่งงาน ไม่ยอมรับเป็พ่อของเด็กไม่รักผู้หญิงคนนั้นกับลูกเลยใช่ไหม!" ภูดิศคิดในใจด้วยความเดือดดาลถลึงตาใส่ด้วยความผิดหวังโกรธขึงในตัวชายตรงหน้า
"โสดเหรอครับ?หวังว่าคงไม่ใช่เป็การปัดความรับผิดชอบหรอกนะ คุณธราธร"ภูดิศประชดประชันเสียงเข้ม ธราธรเริ่มรู้สึกไม่พอใจกับการล้ำเส้นของภูดิศ
"คุณภูดิศครับผมคิดว่าคุณกำลังถามเื่ที่ไกลเกินกว่าขอบเขตของประธานบริหารไปมากความสัมพันธ์ของผมกับมนจะเป็อย่างไร มันเป็เื่ของเราสองคน ไม่เกี่ยวกับโรงพยาบาล ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวนะครับ" ธราธรขอตัวลาและเดินออกจากห้องทำงานมาทันทีด้วยความสงสัยเต็มอก
‘ทำไมเ้าของโรงพยาบาลถึงมาเค้นถามเื่แต่งงานเื่ลูกกับเรา? ไม่เห็นพูดเื่ร้านสักคำ... แถมพอเราบอกว่าโสด เขากลับดูโกรธเป็ฟืนเป็ไฟ...หรือว่า...?’
ภาพของเด็กชายเติมเต็มที่ธราธรเพิ่งสังเกตอย่างละเอียดลอยเข้ามาในหัว
‘หน้าตาของเติมเต็ม... ถอดพิมพ์เดียวมาจากภูดิศไม่มีผิด! เขารู้จักมน แล้วมนรู้จักเขาด้วยหรือเปล่า แต่...คุณภูดิศเขาเพิ่งมาที่โรงพยาบาลนี้เมื่อไม่นานมานี้นี่นา ...เื่นี้มันมีอะไรแปลกๆ มนกับคุณดิศ สองคนนั้นต้องมีอะไรปิดบัง หรือมีความลับอะไรบางอย่างซ่อนอยู่แน่ ๆ’
ธราธรหมายมั่นในใจว่าจะต้องหาโอกาสสอบเค้นความจริงจากปากของมนัสวีให้ได้!!
หลังจากคุยกับภูดิศเสร็จ จนตอนนี้เลยเวลาเที่ยงวันมาแล้ว ธราธร้าแวะไปที่โซนร้านค้าเพื่อดูว่าช่างตกแต่งร้านขนมไปถึงไหน แต่ก็ห่วงหลานกลัวจะหิว เขาจึงมารับหลานชายที่ก่อนหน้านั้นเขาฝากร้านข้างๆ ที่ไว้ใจได้ไว้
เขาพาเติมเต็มเดินออกมาให้ไกลจากเขตก่อสร้างร้านค้าที่กำลังตกแต่งเพื่อความปลอดภัย บอกให้หลานชายตัวน้อยรออยู่ที่ร้านอาหารอีกร้านหนึ่งใกล้ๆสั่งอาหารให้ทานแล้วฝากกับเ้าของร้านไว้
++++++++++
ทว่ากามเทพตัวน้อยวัยสี่ขวบเศษในชุดชุดเอี๊ยมยีนส์ขาสั้นทับเสื้อยืดสีส้มอิฐสกรีนลายการ์ตูนไดโนเสาร์ตัวจิ๋วเกิดอาการเบื่อหน่าย ขณะที่เ้าของร้านอาหารกำลังยุ่งไม่ทันสังเกต หนูน้อยนึกสนุกแอบก้าวเท้าเดินเลาะออกมาเดินเล่นนอกร้าน หนูน้อยเดินสำรวจโถงทางเดินโรงพยาบาลเพียงลำพังซึ่งไม่ไกลจากร้านอาหารมากนัก หากลุงทิวเดินกลับมาก็จะเห็นแล้ววิ่งเข้าไปในร้านได้ทัน นั่นคือความคิดของเด็กน้อย และด้วยความซุ่มซ่ามตามประสาเด็ก ร่างกลมป้อมก็สะดุ้งสุดตัวเพราะสะดุดเท้าตัวเอง แล้วล้มลงคว่ำหน้ากระแทกพื้นปูนเสียงดัง
"ฮึก...โอ๊ย......" เด็กน้อยเบ้หน้า น้ำตาค่อย ๆ ไหลปริ่มทีละนิดแต่ยังไม่เสียงเล็ดลอดออกมา แก้มยุ้ยอมชมพูเริ่มขึ้นสีแดง หัวเข่ามีรอยถลอกเืซิบ