หลังจากได้ยินเสียงอนุญาตจากด้านในถังเทาเทียก็เปิดประตูห้องเดินนำเข้าห้องไป
เสิ่นอันลั่วที่เดิมตามสบตาเข้ากับคนที่นั่งด้านใน เขานั่งหันหน้ามาทางนางพอดี
‘บอกได้คำเดียวหล่อมาก’
ดูไปอายุน่าตะไม่เกินยี่สิบสองปี สูงร้อยแปดสิบกว่าแน่ๆ คนอะไรหล่อได้ขนาดนี้
สาวโสดยุคสองพันหัวใจ้ต้นแรงขึ้นมาทันใด แต่ก็ต้องทำเป็นิ่งไว้ก่อน
“ท่านอ๋องนี่แม่นางเสิ่นอันลั่วขอรับ”
ห๊า…อ๋องหรือพ่อหนุ่มคนนี้เป็อ๋องน่ะ หล่อจังเจ๊เอฟจ้า
“อันลั่ว ท่านผู้นี้คือชินอ๋องแคว้นฉี มู่ไปเซวียน"
ถังเทาเทียแนะนำชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าให้นางได้รู้จัก
“ข้าน้อยเสิ่นอันลั่วคาราวะท่านอ๋องเพคะ”
“อืมไม่ต้องมากพิธี”
มู่ไป๋เซวียนพยักหน้าพร้อมกับพูด
“ขอบพระทัยเพคะ”
“แล้วนั้นพี่ชายข้า ถังฮ่าวหร่าน"
“ คาราวะคุณชายถังฮ่าวหร่านเ้าคะ”
จากนั้นนางก็หันมาทักทายพี่ชายของถังเทาเทีย
พี่ขายเทาเทียหรือนี่มันดาราจีนชัดๆ ขาว หล่อ สูงร้อยแปดสิบกว่าแน่ๆ
ผู้ชายสามคนในห้องนี้มีแต่คนหล่อๆทั้งนั้น
นี่นางหลงเข้าใฝมาในโลกที่มีแต่ผู้ชายหล่อหรือยังไง แต่ก็ดีจะได้มีอาหารตา
“ แม่นางเสิ่น”
ถังฮ่าวหร่านเรียกเสิ่นอันลั่วเพราะเห็นนางเอาแต่จ้องเขาแล้วยิ้มเล็็กยิ้มน้อย
แม่นางคนนี้ทั้งสวยแถมยังทำอาหารเก่ง
อืมน้องสะใภ้ในอนาคตเป็แน่ เ้าเทาเทียนี่ตาถึงจริงๆ
“อันลั่วท่านอ๋องสนใจเครื่องปรุงรสของเ้า"
พอได้ยินที่ถังเทาเทียบอก เสิ่นอันลั่วก็หันมาสบตากับท่านอ๋องอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนที่นางจะเป็ฝ่ายที่หลบสายตาไปก่อน
เจ๊สู้สายตาคนหล่อไม่ไหว เจ๊ยอมแพ้
“ ข้าอยากให้เ้าทำผงปรุงรสส่งค่ายทหารทุกเดือน”
“ ท่านอ๋อง้าจำนวนเท่าใดต่อเดือนเพคะ หม่อมฉันขายไหล่ะสิบตำลึงทองเพคะ "
“ข้า้าเดือนล่ะหนึ่งร้อยไห”
“ หม่อมฉันจะให้เขียนวิธีการปรุงอาหารเมนูผักต่างให้รสชาติดีขึ้นไม่คิดเงินเพคะ"
เสิ่นอันลั่วนางแค่อยากให้เหล่าทหารกล้าได้กินอาหารที่อร่อยขึ้น พวกเขาจะได้มีแรงทำงานและฝึกซ้อม
“ขอบใจเ้ามากถึงวันเราจะให้คนไปรับผงปรุงรสที่บ้านของเ้า”
“ด้วยความยินดีเพคะ”
นางกล่าวพร้อมกับนิ้มน้อยๆที่คิดว่าน่ารักที่สุดให้มู่ไป๋เซวียน
จีบหรือเปล่า เจ๊อ่อยแล้วนะ
หลังจากทำสัญญาซื้อขายและจ่ายมัดจำแล้ว เสิ่นอันลั่วก็ขอตัวลาพาน้องชายไปสมัครสอบเข้าเรียน
ถังเทาเทียนพาสามพี่น้องนั่งรถม้าไป พอถึงสถานศึกษา เสิ่นอันลั่วก็พาเสิ่นอันหยวนไปซื้อใบสมัครสอบ
อีกสิบวันถึงจะเป็วันสอบคัดเลือกนักเรียน เสิ่นอันรั่วเดินมาบอกถังเทาเทีย ว่านางจะไปร้านขายเครื่องหอม
“เ้าจะไปซื้อเครื่องหอมหรือข้าแนะนำร้านได้นะ”
“เปล่าเ้าค่ะ ข้าจะเอาสบู่ไปฝากขายเ้าค่ะ”
“เ้าทำสบู่เป็ด้วยหรือ”
"พอมีความรู้บ้างเ้าค่ะ นี่ข้าให้ท่านไปลองใช้ดู มีกลิ่นดอกโม่ลี่กับกลิ่นดอกเหมยกุยใช้ดีแล้วค่อยมาอุดหนุนข้า"
“ขอบใจเ้ามาก”
หลังจากนั้นถังเทาเทียก็พานางไปร้านเครื่องหอมตระกูลถัง
นางไม่รู้จะขายราคาเท่าไหร่ก็เลยให้ถังเทาเทียช่วยกำหนดราคาให้หน่อย
วันนี้ถังเทาเทียให้คนขับรถม้าไปส่งนางกับน้องชายที่หมู่บ้าน
ก่อนกลับบ้านเสิ่นอันลั่วก็ไปสั่งซื้อหมูจำนวนมากกลับไปทำก่อน
อีกสามวันค่อยเข้ามาซื้อใหม่ ได้รับยอดสั่งซื้อมาเดือนล่ะร้อยไห
เสิ่นอันลั่วคิดอยากจะซื้อทาส แต่ดูบ้านนางตอนนี้สิ แม้แต่อยู่เองก็ยังลำบาก
รอสร้างบ้านเสร็จค่อยซื้อทาสก็แล้วกัน
………
วันต่อมาเสิ่นอันลั่วและน้องชายทั้งสองพากันไปบ้านหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อขอซื้อที่ดินเพิ่มอีกห้าสิบหมู่
และจะสร้างบ้านใหม่
หัวหน้าหมู่บ้านบอกว่าที่ดินหมู่ล่ะสิบตำลึงเงิน ห้าสิบหมู่ก็ห้าร้อยตำลึงเงิน
เสิ่นอันลั่วล้วงเงินห้าตำลึงทองจากถุงมาจ่ายหัวหน้าหมู่บ้านพร้อมให้ค่าน้ำชาไปอีกสิบตำลึงเงิน
หัวหน้าหมู่บ้านยิ้มพอใจ นับว่าเป็เด็กรู้ความ
วันต่อมาสามพี่น้องก็เข้าไปในอำเภอพร้อมหัวหน้าหมู่บ้าน
หลังจากได้โฉนดที่ดินมาเรียบร้อย เสิ่นอันลั่วกับน้องๆก็ไปร้านช่างรับสร้างบ้าน
นาง้าสร้างบ้านอิฐหลังคามุงกระเบื้อง ้าสามห้องนอนสามห้องน้ำ
หนึ่งห้องครัวใหญ่ และหนึ่งห้องโถงใหญ่
พร้อมกับเรือนคนใช้สองหลัง แยกชายหญิง และให้สร้างโรงงานให้นางด้วยสองหลัง
ไหนๆจะสร้างแล้วก็สร้างซะให้หมด
นางจ่ายค่าสร้างทุกอย่างไปหนึ่งพันห้าร้อยตำลึงทอง ทุกอย่างนางเลือกวัสดุก่อสร้างอย่างดี
จะได้ทนแดดทนฝนและหิมะ
ระหว่างรอบ้านเสร็จนางและน้องๆก็ช่วยกันหั่นหมูตากแดดทำผงปรุงรสไว้เพิ่มไปก่อน
ทำทุกวันทำไปเรื่อยๆจากน้อยก็เป็มากขึ้น จนไม่มีที่จะวางไหแล้ว
***แก้ไขเนื้อหา***
1K
