"ถ้าหมออยากให้ผมช่วยถนอมอีแววหมอก็ต้องสอนผมก่อนสิจ๊ะ หมอช่วยสาธิตให้ผมเห็นเป็ขวัญตาหน่อยได้ไหมว่าการใช้มือที่ถูกต้อง หรือการใช้ปากที่หมอว่าเนี่ย มันต้องทำแบบไหนผมจะได้จำเอาไปบอกเมียถูก ถ้าไม่ยังงั้น เมียผมมันคงไม่ยอมทำให้ผมหร๊อก นะ หมอ นะ!"
คนไข้ชายร่างกำยำตีหน้าซื่อแต่คำขอของมันทำเอาหมอแพรวใจสั่นสะท้าน เธอจ้องมองความแข็งขึงที่ขยายตัวจนปูดโปนชี้โด่ขึ้นมาใต้ผ้าขาวม้าผืนบางนั้น
อีกทั้งยังนึกถึงน้ำเสียงของนางแววตาตอนที่มาขอร้องให้เธอช่วยด้วยความลำบากใจ
‘ถ้าฉันไม่สอนให้มันรู้เื่นาย่มันก็คงไปขย่มนังแวว จนได้ตายคาเตียงคลอดลูกเข้าสักวันหนึ่งเป็แน่!’
หมอแพรวคิดหาข้ออ้างให้ตัวเองในใจขณะที่ความร้อนรุ่มเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วเรือนร่างอวบอิ่มวัยยี่สิบเศษ
"ก็ได้ค่ะพี่่เพื่อเห็นแก่สุขภาพและความปลอดภัยของแววตา หมอจะสาธิตเทคนิคพิเศษนี้ให้พี่ดู
แต่บอกไว้ก่อนนะว่าหมอจะสอนให้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น แล้วก็ห้ามไปเล่าให้ใครฟังด้วย!"
“จ้ะๆ ได้เลยจ้ะ หมอจ๋า พี่รับปากว่าจะไม่ปากโป้งไปบอกใครเด็ดขาดเลย!”
หมอแพรวขยับลุกขึ้นจากเก้าอี้ท่วงท่าการเดินที่สะโพกอวบโตงส่ายไหวทำเอาไอ้่มองตามจนตาแทบถลนออกมานอกเบ้า
เธอเดินมาหยุดตรงหน้าชายหนุ่มก่อนจะค่อย ๆ คุกเข่าลงบนพื้นไม้กระดานจนหน้าอกมหึมาของเธอเกือบจะวางพาดลงบนหน้าตักของไอ้่
"ดูให้ดีนะคะมือที่ใช้ชักตรงนั้น เอ่อ ชักท่อนลำน่ะ มันต้องเริ่มจากกำให้แน่นแบบพอดี ๆ แบบนี้"
มือเรียวสวยของคุณหมอสาวค่อยๆ เอื้อมไปปลดปมผ้าขาวม้าของไอ้่ออก
ทันทีที่ผ้าซึ่งห่อหุ้มท่อนล่างของไอ้่หลุดลุ่ยออกจากร่างกำยำท่อนซุงั์ขนาดมหึมาก็ดีดผึงออกมาปะทะสายตา มันทั้งยาว ทั้งใหญ่และร้อนผ่าวเมื่อมือของแพทย์หญิงแพรวพิลาสเพียงแตะไปโดน
หมอแพรวใช้มือที่ทาเล็บสีแดงสดรวบจับความแข็งขึงนั้นไว้แน่นความอุ่นร้อนที่ส่งผ่านฝ่ามือทำเอาเธอต้องลอบกลืนน้ำลาย
"โอ๊ย หมอจ๋า มือนิ่มเหลือเกิน"
ไอ้่ครางกระเส่าพลางเอนหลังพิงฝาบ้านสายตาจ้องมองศีรษะของคุณหมอสาวที่กำลังก้มลงมาหาเป้าหมาย
"โอ้โหใหญ่โตสมราคาคุยจริง ๆ ค่ะพี่่ ว่าแต่ว่า น้ำของพี่มันจะเยอะ จะข้นขนาดไหนกันนะ?
ถ้ายังงั้นพี่่คงจะไม่ว่าอะไรนะ...ถ้าหมอจะขออนุญาตตรวจปริมาณน้ำด้วยเทคนิคพิเศษของหมอนะคะ"
ความอุ่นร้อนและใหญ่โตในอุ้งมือทำเอาเธอรู้สึกซาบซ่านไปทั่วสรรพางค์กายเธอเริ่มขยับรูดรั้งเริ่มต้นจากช้า แล้วสลับให้เร็วและถี่ขึ้นแข่งกับจังหวะชีพจรของชายหนุ่ม ก่อนจะค่อย ๆก้มศีรษะที่ปกคลุมด้วยผมลอนสวยลงไปหาเป้าหมาย
"ส่วนเื่การใช้ปาก"
หมอแพรวช้อนสายตาขึ้นมองไอ้่ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป
จู่ๆ ความอ่อนหวานของเธอก็หายไปจนสิ้น เหลือไว้เพียงสายตาปรือปรอยหรี่ตามองตะบองแข็งปั๋งของมัน
"พี่ต้องบอกแววตาว่าให้ละเลียดชิมเหมือนชิมขนมหวานแบบนี้ค่ะ"
"อู้ยเลียตรงหัวให้ผมด้วยเหรอจ๊ะ หมอจ๋า อ้า ซี้ดดด"
เสียงครางอย่างสุขสมของหนุ่มบ้านป่าดังระงมไปทั่วเรือนไม้เมื่อลิ้นเรียวของคุณหมอสาวตวัดเลียทำความสะอาดและกระตุ้นน้ำเชื้อด้วยเทคนิคระดับมืออาชีพที่เธอไม่เคยบอกใครมาก่อน
ริมฝีปากอิ่มสีนู้ดฉ่ำวาวค่อยๆ ส่วนปลายที่หยาดเยิ้มของท่อนซุงั์ เสียง ซ้วบดังชัดเจนในห้องที่เงียบสงัดหมอแพรวใช้ลิ้นเรียวตวัดเลียวนรอบหัวัแดงก่ำอย่างรู้งาน ก่อนจะค่อย ๆกดศีรษะลงไปจนลึกสุดคอ
บ๊วบบ๊วบ!
หน้าอกมหึมาของเธอเด้งสู้แรงขยับเขยื้อนของร่างกายขณะที่เธอก้มหน้าลงโขกเสากระโดงเรือของไอ้่เข้าไปในคอหอยเพื่อบำเรอสวาทให้มันสะโพกกลมโตของเธอก็ส่ายวนอย่างเย้ายวน
ไอ้่ถึงกับเบิกตากว้างมือหนาขยำลงบนผมยาวสลวยของคุณหมอด้วยความเสียวกระสันไม่คิดมาก่อนว่าจะมีสาวสวยมาอมกระสวยให้ถึงเรือน
"โอ๊ยยยหมอ! แบบนี้เองเหรอจ๊ะ อู้ยยย ขนลุกไปหมดแล้ว!"
หมอแพรวขยับศีรษะขึ้นลงอย่างเป็จังหวะหน้าอกคู่ั์ของเธอกระเพื่อมไหวเบียดอัดกับหน้าขาของไอ้่จนเนื้อนุ่มล้นออกข้างเสื้อยกทรงลูกไม้แบบแหวกเต้า
เธอปรนเปรอชายหนุ่มบ้านป่าด้วยเทคนิคแบบสูญญากาศที่เคยแอบศึกษามาเพื่อใช้ในงานวิจัย แต่บัดนี้ถูกนำมาใช้รักษาคนไข้แบบเฉพาะกิจ
แพรวพิลาสหลับตาพริ้มอ้าปากออกกว้างจนสุด พยายามกลืนกินความใหญ่โตของไอ้่เข้าไปให้ลึกที่สุดเท่าที่ลำคอระหงจะรับไหวเธอโยกศีรษะเข้าออกเป็จังหวะหนักหน่วง
‘โอ๊ยใหญ่โตอะไรขนาดนี้ ถ้าฉันเป็นังแวว ฉันก็คงสำลักท่อนเอ็นจนจุกเจียนตายเอาเหมือนกัน’
แพทย์สาวคิดในใจขณะที่พยายามรองรับความยิ่งใหญ่ของไอ้่ไว้ในปากคับแน่นของเธอ
เสียง ซ้วบ ซ้วบ! โค่ก โค่ก!ของการดูดดึงดังสะท้อนก้องอยู่ในกระท่อมไม้ใต้ถุนสูง
แม้ภายในจะเงียบสงบแต่ด้านล่างมีเสียงลูกชายหญิงของไอ้่ที่กำลังวิ่งเล่นกันอยู่ดังแว่วขึ้นมาให้พวกเขาได้ยินเป็ระยะ ๆ
นั่นทำให้หมอแพรวรู้ดีว่าควรจะเร่งมือเพื่อให้การรีดน้ำครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์โดยเร็วก่อนที่เด็ก ๆ ตัวน้อยจะพากันวิ่งขึ้นมาบนบ้าน
และทุกครั้งที่เธอห่อปากและเร่งจังหวะดูดกลืนลำคอของเธอก็ขยับเขยื้อนจนเห็นเส้นเอ็นขึ้นชัดเจน
“น้ำของผมมันยังไม่ยอมแตกออกมาสักทีเลยจ้ะหมอจ๋า งั้นขอผมขยำนมหมอหน่อยนะจ๊ะ”
ในขณะที่ปากเคลือบลิปสติกสีสวยกำลังทำหน้าที่ปรนเปรออยู่นั้นนิ้วหัวแม่มือที่หยาบกร้านของไอ้่ก็สอดล้วงเข้ามาบดขยี้ลงบนยอดปทุมถันผ่านเนื้อผ้าซาตินบางเบา
มันคลึงวนและบีบเค้นจนยอดอกของหมอสาวแข็งชันเป็ไตสู้มือทะลุผ่านชั้นบราเซียร์และเสื้อตัวนอกออกมาอย่างเห็นได้ชัด
ความเสียวซ่านจากการถูกรุกรานจุดสยิวทำให้ร่างกายของหมอแพรวสั่นสะท้านสะโพกดินะเิของเธอขยับส่ายวนอยู่บนส้นเท้าตามสัญชาตญาณดิบ
"ซี๊ดดด...หมอ... ดูสิ... จุกนมหมอมันแข็งสู้มือผมขนาดนี้เชียวเรอะ!"
ไอ้่สบถออกมาด้วยความหื่นกระหายมันบีบบี้ขยำขยี้ทรวงอกอวบไม่ยั้งมือ ขณะโน้มตัวลงไปมองดูอนาคอนด้าั์สีคล้ำของตนเองที่กำลังโดนหมอแพรวสวาปามอยู่อย่างเอร็ดอร่อย
ความรัญจวนใจพุ่งขึ้นถึงขีดสุดเมื่อหมอแพรวเร่งจังหวะให้เร็วและลึกขึ้นจนหัวมนของท่อนเนื้อกระแทกเข้ากับคอหอยของเธอซ้ำๆ
น้ำหล่อลื่นของคุณหมอสาวเริ่มไหลเยิ้มออกมาจากร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำจนซึมผ่านแพนตี้ลูกไม้และกระโปรงผ้าซาตินสีฟ้าครามปรากฏเป็ดวงเปียกชื้นขนาดใหญ่ที่เนื้อผ้าตรงกลางกระโปรงอย่างน่าอาย
‘บ้าจริง...ฉันเปียกแฉะไปหมดแล้ว... ทำไมผู้ชายบ้านนอกคนนี้ถึงทำให้ฉันเสียอาการได้ขนาดนี้นะ?’
หมอแพรวคิดในใจขณะที่ยังคงใช้ลิ้นตวัดเลียรอบส่วนหัวที่แดงก่ำอย่างเมามัน
รสชาติคาวดิบและกลิ่นเหงื่อไคลของไอ้่กลับกลายเป็สิ่งยั่วยุที่ทำให้เธอยิ่งอยากจะปรนนิบัติเขาให้ถึงที่สุดในค่ำคืนนี้
"โอ๊ย...หมอ... ผมจะทนไม่ไหวแล้วหมอ... มันใกล้จะออกแล้ว!"
ไอ้่พลั้งปากะโออกมาดังลั่นพลางขยุ้มผมยาวของหมอแพรวไว้แน่น กำกับจังหวะปากรัดรึงให้โขกเข้าหาดุ้นเอ็นแข็งโด่ของมันให้ว่องไวยิ่งกว่าเดิม
หมอแพรวดูดบ้องไม้ไผ่ดำมะเมื่อมของไอ้่จนแก้มนวลเนียนทั้งสองข้างตอบบุ๋มเข้าไป
บ๊วบบ๊วบ พั่บ พั่บ
เธอใช้มือทั้งสองข้างช่วยรูดรั้งโคนอย่างรวดเร็วสลับกับการใช้ปากสูบพลังหนุ่มสลับกับรัวเลียที่ส่วนปลายถี่ยิบ
![[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673325293_70330971.webp)
78K
