ตอนที่ 4.1
ค่ำคืนเร่าร้อน
กลางดึกคืนหนึ่งท่ามกลางห่าฝนที่แห่ลงมาราวกับโกรธเคือง์ มีสองหนุ่มสาวถูกขังให้อยู่ในห้องนอนเพียงลำพังสองคน ชายหนุ่มแทบจะคำรามอย่างเสือเจ็บ เมื่อทุบเท่าไหร่ประตูก็ไม่ยอมเปิดออกมาเสียที เขาเขวี้ยงขวดเหล้าที่เป็ต้นเหตุของความรุ่มร้อนนี้ระบายความโกรธ แล้วมองไปยังอีกร่างที่นั่งคุดคู้อยู่มุมห้อง เธอเองก็คงทรมานจากยานั่นไม่ต่างกัน
‘เป็แผนคุณใช่มั้ย’ ชายหนุ่มถาม
เขาไม่รู้หรอกว่าเธอทำแบบนี้เพื่อ้าอะไร ทั้งวางยาเราทั้งคู่ ทั้งสั่งให้คนมาล็อคห้อง แต่ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร ตอนนี้เขาก็ทนทรมาอยู่แบบนี้ต่อไปอีกไม่ไหว สุดท้ายก็ยอมเดินตามเกม กระชากเนคไทราคาแพงและสูทที่เพิ่งไปงานเลี้ยงออกจากตัว จนเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าที่ทรงเสน่ห์ราวกับเทพกรีก
‘มารับผิดชอบมันซะ!’
สิ้นเสียงคำราม ชายหนุ่มร่างกำยำก็มุ่งตรงไปยังร่างหญิงสาวที่นั่งกอดเข่าอยู่ริมห้อง เขาใช้แรงเพียงเล็กน้อยก็สามารถดึงร่างบอบบางมาไว้ได้ เธอขัดขืนแม้จะยิ่งร้อนกว่าเดิมเมื่อได้ััผิวเห่อร้อนของเพศตรงข้าม เธอหรือจะสู้แรงเขาได้ สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ให้ชายหนุ่มอุ้มตนไปวางลงบนเตียง
ศรัณย์ไม่พูดพร่ำอะไรอีกหลังจากนั้น เขาฉกริมฝีปากแดงอมชมพูมาแล้วดูดดึงอย่างไม่ปราณี ความเร่าร้อนที่ถูกกระตุ้นเพราะฤทธิ์ยาถูกถ่ายทอดไปยังจูบนี้
‘อ่า...’
เขาปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดีเมื่อได้ปลดปล่อยมันผ่านจูบ แต่ยังไม่พอหรอก นี่มันเพียงเริ่มต้น ริมฝีปากร้อนลากจากปากนุ่มน่าจูบลงมายังลำคอระหง สูดดมกลิ่นหอมรัญจวนของเพศหญิงอย่างหลงไหล เขาอยากโทษเ้ายาตัวนั้น แม้ใจจะรู้ว่าเมียที่ไม่เคย้ามีเรือนร่างที่เกินจะห้ามใจได้มากเพียงใด ด้วยทิฐิระหว่างครอบครัวทำให้สองผัวเมียไม่เคยแตะต้องกันมาตลอดั้แ่แต่งงาน แต่ในคืนนี้มันจะสิ้นสุดลง
ซ่า!!!
ฝนด้านนอกยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับริมฝีปากร้อนระอุของศรัณย์ เขาทั้งดูดและกัดไปตามผิวขาวเนียนที่โผล่พ้นมาจากชุดราตรีเนื้อดี ในขณะที่เพลงขวัญไร้แรงจะต่อต้านมานานแล้ว เธอกลับรู้สึกดีที่เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากยานี้ สองมือเล็กจึงสอดเข้าไปกำเส้นผมของชายหนุ่มยามเมื่อเขาออกแรงกัดจนเธอสะท้านไปทั้งตัว มือหนาลูบวนอยู่บนแผ่นหลังเรียบเนียนและหอมกรุ่น จนหาวิธีถอดได้จึงไม่รอช้า รูดซิปถอดชุดเดรสออกจากตัวของหญิงสาว
ฟุบ
เขาจับพลิกร่างบางให้นอนคว่ำเพื่อจะใช้ปากปลดตะขอชั้นในให้ เมื่อสองเต้าเป็อิสระชายหนุ่มก็ส่งสองมือไปนวดเคร้นมัน ขณะที่ริมฝีปากยังพรมจูบทั่วแผ่นหลังงาม มันลากผ่านกึ่งกลางหลังลงมาเรื่อยจนถึงสะโพก
เพี๊ยะ!
‘อื้อ!!’
เกิดเสียงร้องประท้วงของคนใต้ร่าง ยามเขาสละมือข้างหนึ่งที่นวดเฟ้นหน้าอกเธอมาตีก้นอย่างหมันเขี้ยว เพลงขวัญไม่เจ็บแต่มันรู้สึกอย่างอื่น... ขนเธอลุกชันไปทั้งตัว ร่ำรองขอให้เขาทำให้เธอรู้สึกถึงมันมากกว่านี้
เพี๊ยะ!
และเธอก็ได้รับมันเป็รางวัลตอบแทนของเด็กดี ศรัณย์จูบลงบนรอยแดงจาง ๆ ที่เขาเพิ่งตีไปอย่างปลอบโยน ไม่ลืมจูบก้อนกลมแน่นตึงอีกข้างให้เท่าเทียม หลังจากนั้นก็ลากไล้ลิ้นตนลงมายังต้นขาเรียว ฝ่ามือข้างหนึ่งลูบไล้เรียวขาสวยด้วยความลุ่มหลง เขายอมรับก็ได้ว่าเพลงขวัญสวยไปทั้งตัว....
ร่างหนาปล่อยมือที่กอบกุมเต้างามอยู่ออก เกิดเสียงร้องประท้วงจากใต้ร่าง ชายหนุ่มจึงจูบไหล่มนสองข้างเป็เชิงปลอบแล้วคืบคลานลงมายังปลายเตียงมองรองเท้าส้นสูงสีแดงที่เธอยังสวมใส่อยู่ รอยแดงที่โผล่พ้นมาจากการใส่รองเท้าคู่สวยเป็เวลานานทำให้ชายหนุ่มนึกสงสาร จึงช่วยถอดรองเท้าออกให้อย่างเบามือ เมื่อรองเท้าคู่งามหลุดออกจากเท้าก็ไม่อาจต้นทานที่จะประทับจูบลงไปยังส้นเท้าอมชมพูอย่างไม่นึกรังเกียจ เขาทำเช่นเดิมกับรองเท้าอีกข้าง ไล่จูบส้นเท้า ข้อเท้า ปลีน่องจนพอใจแล้วจึงคลานขึ้นเตียงกลับไปหาเรือนร่างเย้ายวน พลิกเธอกลับมาหากันแล้วฉกจูบปากหวานนั้นอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง จนมันบวมเจ่อ จากนั้นก็ส่งลิ้นร้ายไปไล้วนรอบฐานเต้าและจุกอมชมพูจนเกิดเสียงครวญครางไม่หยุด
‘...ผมกินดุนะบอกไว้ก่อน’
ศรัณย์พิสูจน์คำนั้นด้วยการกลืนกินเต้างามไปทั้งปาก ประกอบกับดูดดึงมันอย่างเมามัน พอใจที่ข้างขวาแล้วก็เปลี่ยนไปต่อที่ข้างซ้าย พอใจที่ข้างซ้ายก็เปลี่ยนมากินข้างขวา กินอยู่อย่างนั้นจนเพลงขวัญแทบจะทนไม่ไหว เธอดึงทึ้งผมของเขาระบายความเสียวซ่าน ปลายนิ้วของเขาเกี่ยวเอาแพนตี้ออกโดยที่เ้าของไม่รู้ตัว มารู้สึกอีกทีก็เมื่อนิ้วร้อนสอดใส่เข้ามาภายในกึ่งกลางร่าง
‘อื้อ!’
เพลงขวัญร้องประท้วง กัดปากตัวเองยามเมื่อเขาควานลึกเข้าไปจนสุดนิ้ว ถอนเข้าถอนออกอย่างเชื่องช้าแล้วค่อยเพิ่มความเร็วขึ้น อีกทั้งยังไล่กวาดวนจนเธอตอดรัดแน่นหนึบ กลีบปากหญิงสาวห่อเือย่างน่าสงสาร ศรัณย์จึงไล้เลียมันปลอบประโลมและแทรกลิ้นเข้าไปควานหาความหวานพร้อม ๆ กับส่วนล่าง จวบจนร่างบางกระตุก กรีดร้องอย่างสุขสมแล้วปล่อยหยาดน้ำใสหนืดมาจนท่วมมือหนา ความทรมานอันแสนสุขบทแรกจึงได้ยุติลง
คนใต้ร่างหลังจากะเิความสุขออกมารอบแรกก็ได้สติ เธอนึกถึงจุดประสงค์หลักที่แอบใส่ยาลงไปในเครื่องดื่มให้ทั้งเธอและเขาดื่ม ร่างบางกลั้นใจออกแรงพลิกตัวขอขึ้นมาอยู่ข้างบนแทน เธอกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงสุดเซ็กซี่
‘ไม่ใช่แค่คุณหรอกที่กินดุ...’
เธอจ้องดวงตาที่แสดงความตื่นเต้นอย่างชัดเจนแล้วยกยิ้มมุมปาก ค่อย ๆ ไต่จากกล้ามอกอันงดงาม ลงไปวางบั้นท้ายตนลงบนหน้าขาเขา ก้มลงจูบสะดือสุดเซ็กซี่ก่อนจะลากปากลงไปยังความร้อนระอุที่ผงาดรอเธออยู่ แม้จะเป็ครั้งแรก แม้เธอจะไม่เคยทำแบบนี้ แต่สองมือก็ตัดสินใจกอบกุมลำแท่งนั้นขึ้นมาจ่อที่ริมฝีปากตนแล้วค่อย ๆ ส่งลิ้นลงไปชิม
‘อ่า...รับมันเข้าไปเพลงขวัญ’
ศรัณย์ไม่อาจทนให้เธอจับ ๆ เล่น ๆ กับลูกชายของเขาได้นาน เขาคำรามร้องขอในสิ่งที่้า และก็คำรามเสียงดังอีกครั้งเมื่อลูกชายได้เข้าไปอยู่ในความนุ่มนิ่มนั้น...แค่ปากยังโครตดี
แม้ขนาดของมันจะใหญ่เกินกว่าที่เธอจะรับได้ แต่เพลงขวัญก็รับมันเข้ามายังเต็มที่ ทั้งรสชาติและเสียงคำรามของคนใต้ร่าง ทำให้เธอพอใจจนยอมอ้าปากให้กว้างขึ้นเพื่อส่งเข้าไปได้ลึกสุด ออกแรงดูดและเข้าออกตามแรงอารมณ์
‘อ่า!!!!’
ศรัณย์ทนรับความสุขนี้ไม่ไหวจนในที่สุดก็ปลดปล่อยสายธารออกไปให้เธอกลืนกินจนหมด เขาลืมตามองหาตัวการแห่งความสุขสม อยากจะเอ่ยชมคนเก่งแต่เธอนั้นมัวแต่มองลูกชายของตนที่ไม่ยอมหดตัว จึงไม่ได้เห็นรอยยิ้มอันแสนพอใจของสามี
‘เอาจริงได้แล้วนะ’
ศรัณย์ลุกขึ้นคว้าคนข้างบนมารับจูบขอบคุณ เขาพลิกเธอให้กลับมาอยู่ใต้ร่างตามเดิมแล้วแนบลูกชายลงบนกลีบกุหลาบ ถูไถไปมาให้ทั้งคู่ทำความรู้จักกันจนพอใจ แล้วจึงเริ่มส่งส่วนหัวสอดแทรกเข้าไปในตัวเมีย
ปึก!
‘เจ็บ...’
‘ทนหน่อย คุณทำได้’
ชายหนุ่มจูบซับน้ำตาแห่งความเ็ปให้ มอบจูบเร่าร้อนหวังว่าเธอจะหลงลืมความพยายามที่กำลังเข้าไปในความแน่นหนึบ่ล่างเพียงชั่วคราว ตัดสินใจส่งตัวตนเข้าไปให้ลึกจนสุดลำและยอมให้เธอกัดลิ้นเขาระบายความเ็ป
ปึก!!
‘อื้อ!!!’
เสียงฟ้าร้องที่ดังอยู่ตอนนี้ ยังไม่น่าระทึกใจได้เท่ากับแรงกระแทกที่คนตัวโตส่งแก่นกายเขามา เพลงขวัญหลับตาแน่น ปล่อยตัว ปล่อยใจให้รับเขาเข้ามาจนหมด
‘...เก่งมาก’
เอ่ยชมคนเก่งเสร็จก็ค่อย ๆ เข้าและออกอย่างช้า ๆ เพลงขวัญร้องคร่ำครวญอย่างทรมานกับความหวาบหวาม ในทุก ๆ ครั้งที่ส่วนนั้นออกไปเธอวูบโหวง แต่เมื่อมันกลับเข้ามาเธอก็ทรมานเหลือหลาย แปลกที่ความรู้สึกพวกนั้นก่อตัวรวมกันกลายเป็ความสุขแบบใหม่ ศรัณย์ยกขาเรียวให้เกี่ยวเอวสอบของเขาแล้วส่งตัวเองเขาไปลึกกว่าเดิม ยามเมื่อเราปรับตัวเข้ากันได้ดีแล้วก็เพิ่มความเร็วและแรงขึ้น เหงื่อทั้งเธอและเขาไหลรวมกันจนแยกไม่ออกว่าของใคร ยิ่งเพลงขวัญขยับส่วนล่างตอบกลับเขา ชายหนุ่มก็ยิ่งฮึกเหิมส่งแรงทั้งหมดกลับไปให้บ้าง เขาเพิ่มแรงมากยิ่งขึ้น พยายามไตร่ขึ้นไปสูงขึ้น แรงขึ้น เร็วขึ้น ไต่ไปอย่างไม่หยุดยั้งจนในที่สุดร่างบางก็กระตุกแรงโอบกอดเขา ปล่อยน้ำหวานออกมาพร้อมกับเขาที่ปลดปล่อยเชื้อพันธุ์ฉีดเข้าตัวเธอจนหมด
‘...’
‘...’
ไม่มีใครพูดอะไรกันหลังจากนั้น มีเพียงเสียงหายใจอันเหนื่อยหอบของคนทั้งคู่ แม้ภายนอกจะฝนตกหนักจนหนาวเหน็บจับใจ แต่ชายหญิงสองคนในห้องที่ผ่านอะไรกันมา กลับรู้สึกได้แต่ความเร่าร้อนราวกับจะมอดไหม้ ทั้งคู่ต่างหลงใหลร่างกายของกันและกัน จนในที่สุดศรัณย์ก็ไม่อาจทานทน มือหนาจับเพลงขวัญนอนคว่ำ ยกสะโพกเธอขึ้นแล้วส่งตัวตนเข้าไปอีกครั้งโดยไม่พัก ส่งแรงกระแทกทั้งเร็วและแรงอย่างต่อเนื่องจนทั้งคู่แตกพร่าเป็ครั้งที่สอง เขาจึงโอบอุ้มร่างบางมานั่งบนตักแล้วเริ่มมันใหม่อีกครั้ง เธอและเขารู้ดีว่ามันยังไม่จบเท่านี้ ความร้อนรุ่มและเสน่ห์หาจากฤทธิ์ยายังไม่หมด ไม่รู้ว่าต้องเกิดขึ้นอีกกี่รอบ รู้แค่เพียงเธอและเขาจะจับจูงกันไปเพื่อพ้นจากอิสระในคืนนี้ด้วยกัน
และไม่มีใครรู้ว่าหลังจากค่ำคืนนั้นผ่านไป สองสามีภรรยายังเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกหรือไม่ แต่ที่รู้คือผลพวงของมันก่อกำเนินชีวิตน้อย ๆ ขึ้นมาหนึ่งชีวิต
...
.....
เฮือก!!
เพียงฝันสะดุ้งตื่นมากลางดึก หลังจากผ่านความฝันอันร้อนแรงของคู่สามีภรรยามาได้อย่างยาวนาน หัวใจเธอเต้นแรงและบีบรัด เหงื่อทั่วไปตามกายไม่เว้นแม้กระทั่งบางจุดใต้ร่มผ้า
ความฝันสุดหวาบหวามนี้ คือเหตุการณ์ในอดีตของเพลงขวัญกับศรัณย์สินะ ความทรงจำของเ้าของร่างยังคงหลงเหลืออยู่...
“...นอนไม่หลับเหรอ”
195
