หมงต้าซื่อตกตะลึงอ้าปากพูด “เ้าคือลำดับสุดท้ายฉายาก้อนหินแห่งเมืองสุ่ย...” เมื่อเรียกสติกลับมา หมงตาซื่อหันไปสั่งนักเรียนในห้อง “ในแบบเรียนหน้าที่สาม มีโจทย์ให้พวกเ้าทำ่บ่าย แล้วนำมาส่งข้าก่อนกลับบ้าน” หันมาสั่งเทียนหลง “ส่วนเ้า ตามข้ามา” แล้วก็เดินนำเทียนหลงไปยังห้องพักส่วนตัว พอถึงห้องก็บอกให้เทียนหลงนั่งลงมองไปในห้องเต็มไปด้วยตำรามากมายหลายร้อยเล่ม แล้วถามขึ้นว่า “เ้าเคยเห็นโจทย์และคำตอบมาก่อนหรือ” ปากถามเองแต่ในใจกลับบอกว่า“เป็ไปไม่ได้ โดย เฉพาะคำถามสุดท้าย ข้าเป็คนคิดคำถามเองถึงแม้จะเป็แค่ข้อสอบสำหรับสอบเข้าสำนักบันฑิตเมืองหลวง ตอนข้าอายุยี่สิบปีข้ายังใช้เวลาหาคำตอบถึงครึ่งชั่วโมง!”
เทียนหลงตอบง่ายๆ “ข้าไม่เคยเห็นทั้งคำถามและคำตอบที่ตอบออกไปก็เพราะคำนวณได้ในตอนนั้น” หมงต้าซื่อยื่นกระดาษกับเครื่องเขียนให้ “เ้าแสดงวิธีให้ข้าดูหน่อย” เทียนหลงเขียนสมการง่ายๆ Ax+ By = Z สมมุติค่าตามโจทย์ และถอดค่าให้หมงต้าซื่อดูแต่ละข้อไม่เกิน ห้าวินาที
หมงต้าซื่อใ!จ้องกระดาษสมการจนตาแทบถลนออกมานอกเบ้า “นี่มันคืออะไร วิธีคิดแบบไหน ทำไมข้าไม่เคยพบเห็นวิธีแบบนี้มาก่อนทำไมถึงหาคำตอบได้รวดเร็วเช่นนี้ แล้วมันใช้ได้กับทุกปัญหาหรือไม่”
เทียนหลง ตอบเพียงว่า “นี่เป็การแก้สมการเบื้องต้นขึ้นอยู่กับปัญหา ถ้าเป็ปัญหาอื่นๆ ก็ต้องสร้างสมการใหม่เพื่อแก้ไขโดยเฉพาะ”
หมงต้าซื่อเขียนโจทย์ในลักษณะใกล้เคียงให้เทียนหลงหาคำตอบ แรกๆ เทียนหลงยังตั้งสมการคิดให้ดูแต่พอผ่านไปสิบข้อให้หลัง เทียนหลงพาลคิดในใจแล้วตอบเอาดื้อๆ ทำให้หมงต้าซื่อใจสั่นสะท้านโจทย์ของเขาแต่ละข้อ ตัวเขาเองใช้เวลาหาคำตอบอย่างน้อย ข้อหนึ่งต้องใช้ถึงสิบนาทีบางข้อใช้เวลาเป็วันเลยทีเดียว ...
ในที่สุดเขาก็นำโจทย์ข้อหนึ่งออกมา โจทย์ข้อนี้ค้างอยู่ในใจเขามาสิบปีกว่าแล้วจนบัดนี้เขายังหาคำตอบไม่ได้ เขาพบโจทย์ปัญหาข้อนี้ในคัมภีร์ลับโบราณเล่มหนึ่งเป็ตำราค่ายกลมายาหกชีพจรเลือนประสาท เป็ค่ายกลชั้นสูงชนิดหนึ่งการจะตั้งค่ายกลต้องคำนวณตำแหน่งที่สัมพันธ์กัน ในตำราบอกค่าตั้งต้นมาเพียง สามตำแหน่งและให้หาค่ากลางหนึ่ง ตำแหน่ง มันเป็ระยะห่างของ ทิศมงคล*
เลขชุดที่หนึ่ง เมื่อเลขทิศเต่าดำสาม เกิดลักษณ์ัเขียวยี่สิบเจ็ด
เลขชุดที่สอง เมื่อเลขทิศัเขียวห้า เกิดลักษณ์หงส์แดงหนึ่งร้อยยี่สิบห้า
เลขชุดที่สาม เมื่อเลขทิศหงส์แดง? เกิดลักษณ์เสือขาว ?
เลขชุดที่สี่เมื่อเสือขาวคือเก้า เกิดลักษณ์เต่าดำเจ็ดร้อยยี่สิบเก้า
จนบัดนี้เขายังไม่สามารถหาค่าหงส์แดงไปเสือขาวได้เลย ทั้งที่ในความจริงเมื่อขับเคลื่อนค่ายกลต้องปรับค่าเริ่มต้นเต่าดำใหม่ตามเวลา หกชีพจร* ทำให้ต้องคำนวณค่าอื่นๆใหม่หมดเทียนหลงเห็นโจทย์ ตีความว่านี่เป็โจทย์สองชั้น แบบไม่รู้จบ
ชั้นแรกให้หาค่าหงส์แดงไปเสือขาว แทบจะตอบในทันทีว่าทิศหงส์แดงคือเจ็ด มันเป็เลขอนุกรมบวกสองธรรมดา กับเกิดลักษณ์เสือขาวหนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ด เป็ค่าที่เกิดจากการนำเลขตั้งต้นยกกำลังสาม
ชั้นที่สองให้หาสมการที่ใส่ค่าเต่าดำไปัเขียว แล้วสมการจะคำนวณค่าอื่นๆออกมาค่ายกลสามารถเปลี่ยนค่าเริ่มต้นคือเลขเต่าดำได้ตลอดเวลา เขาจึงแสดงวิธีหาค่าแทรก (Interpolate*) แล้วทำสมการสำเร็จรูปให้แทนค่าเริ่มต้นลงไปหมงต้าซือไม่เข้าใจวิธีสร้างสมการโดยสิ้นเชิง แต่หลังทดลองแทนค่าเต่าดำเพื่อเริ่มต้นใหม่ตามสมการที่เทียนหลงสร้างขึ้น แล้วตรวจผลลัพธ์ผลคือได้ตัวเลขค่ายกลที่ถูกต้อง หมงต้าซือ เหม่อมองเทียนหลง ราวกับิญญาหลุดลอยเป็นาน...สองนาน
ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นแล้วประสานมือคารวะเทียนหลง “ข้าขอคารวะความสามารถด้านคำนวณของเ้า ไม่เพียงแต่คำนวณตัวเลขตายตัวออกมาได้ยังสร้างวิธีคำนวณผลลัพธ์เมื่อ จุดเริ่มต้นเปลี่ยนไปได้ ข้าใช้เวลามามากกว่าสิบปี ยังไม่อาจหาคำตอบได้ตลอดชีวิตของข้า ไม่เคยเจอจอมคำนวณคนใด มีความสามารถระดับเทพเยี่ยงเ้าข้าละอายใจที่บังอาจ มาเป็อาจารย์สอนวิชาคำนวณในที่นี้เป็อย่างยิ่ง”
เทียนหลง สะดุ้งโหยงเบี่ยงกายหลบไม่ยอมรับการคารวะ “ท่านอาจารย์ ข้าเพียงตอบปัญหาของท่านได้โดยบังเอิญ ข้ามิอาจเอื้อมยัง...ต้องขอความกรุณาท่านอาจารย์ช่วยปิดเป็ความลับให้ข้าด้วย”
มาถึงตอนนี้ เทียนหลงพึ่งนึกได้ถึงความแตกต่างและความวุ่นวายที่จะตามมา หากผู้คนรู้เื่ความสามารถด้านการคำนวณของเขาจะสร้างความโกลาหลเพียงใด ในโลกก่อน เมื่อเริ่มทำงานเขาเป็โปรแกรมเมอร์ ผ่านวิชา Numerical Method* สมการพวกนี้จัดเป็สมการเด็กๆที่นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ต้องผ่านแต่ในโลกนี้มันเป็ความรู้ระดับสูงล้ำเกินจินตนาการ ปัญหาที่ใหญ่กว่าคือเขาเป็เด็กน้อยอายุแค่หกขวบปีดังนั้นเขาไม่แปลกใจในการแสดงออกของคนทั่วไป ที่รู้เื่ความสามารถนี้ของเขาโดยเฉพาะหมงต้าซื่อ ดังนั้นเื่นี้ต้องเป็ความลับแต่จะปกปิดไว้ได้ขนาดไหนตอนนี้ขึ้นอยู่กับหมงต้าซื่อแล้ว
หมงต้าซื่อ คิดแล้วตอบ “ข้ารับปากเ้า ว่าจะไม่แพร่งพรายเื่นี้แก่คนอื่นๆ..ยกเว้นคนที่จำเป็ต้องรู้ และคนที่เกี่ยวข้องกับเ้า” ก่อนเทียนหลงจะอ้าปากพูดขัด เขาพูดต่อ “ข้าคิดว่าเ้าไม่ต้องเป็ห่วงคนที่จำเป็ต้องรู้ก็มีไม่กี่คน ล้วนแล้วเป็คนที่เกี่ยวข้องกับเ้าอยู่แล้ว” พูดถึงตอนนี้ หมงต้าซื่อแอบยิ้มมุมปากท่าทีเ้าเลห์
เขาพูดคุยเนื้อหาวิชาคิดคำนวณกับเทียนหลงด้วยความเมามันจนหมดเวลา ท้ายสุดถอนลมหายใจยาว “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะมีหลักวิชาคำนวณที่ลึกล้ำขนาดนี้ปรากฏอยู่ในโลกที่ข้าอาศัยอยู่ คุยกับเ้าวันนี้ได้ความรู้มากกว่าที่ข้าทุ่มเทศึกษามากว่าสี่สิบปีเสียอักข้ารู้สึกเสียดายเวลาที่เสียไป ข้าคิดว่าโลกนี้คงไม่มีปัญหาการคำนวณ เื่ใดที่เ้าไม่สามารถหาคำตอบได้..ข้าคิดไม่ออกว่า ยังมีวิชาคำนวณใดที่เ้ายังไม่รู้อีก”
เทียนหลงคิดแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า “ท่านอาจารย์โจทย์เื่จุดเต่าดำ ใช่เป็วิชาค่ายกลหรือไม่ ท่านช่วยสอนค่ายกลให้ข้าได้หรือไม่ข้าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับค่ายกล” หมงต้าซื่อตอบในทันที “เื่สอนค่ายกลข้าไม่มีปัญหาเพียงแต่วิชาค่ายกลที่ข้ารู้มันตื้นเขินมาก เมื่อเทียบกับมรรคาค่ายกล ข้าเอง เรื่มสนใจเรียนรู้ค่ายกลเมื่อสิบกว่าปีมานี่เอง ความรู้ของข้ายังไม่เข้าขอบเขตุเริ่มต้นเลยด้วยซ้ำแต่หากจะพูดเื่พื้นฐานเกี่ยวกับค่ายกล ข้ามีความรู้อยู่ไม่น้อย ข้ายินดีสอนเ้าต่อไปเ้าไม่ต้องเข้าเรียนวิชาคำนวณ รวมกับเพื่อนให้มาเรียนวิชาค่ายกลในห้องนี้แทน” ล้วงตำราเล่มหนึ่งจากกองหนังสือให้เทียนหลง “นี่เป็ตำรา มูลฐานค่ายกลเ้าไป่อ่านมาก่อน ไม่เข้าใจมาถามข้า”
เช้าวันต่อมาที่สถานศึกษาประจำเมืองวันนี้เป็วันหยุดรอบบริเวณจึงเงียบเหงา แต่ภายในห้องขนาดกลางแห่งหนึ่งในสถานศึกษากลับมีคนหลายคนนั่งกันอยู่เงียบ ๆ บรรยากาศวังเวงเล็กน้อย จนกระทั่ง ท่านเ้าเมืองเดินเข้ามาบรรยากาศเปลี่ยนเป็เคร่งขรึม
วันนี้เป็วันที่สถานศึกษาทำการประชุมอาจารย์ผู้สอน และสำนักการเมือง ทำสรุปปัญหาที่ผ่านมาหลังจากเปิดเรียนเพื่อหาทางแก้ไขประกอบด้วย เ้าเมืองเฟิงซีหมิน อาจารย์ใหญ่หลี่เฉียง อาจารย์เหอตง อาจารย์ถังซีอาจารย์หานกุย อาจารย์หมงต้าซื่อ และ เ้าหน้าที่ที่ว่าการเมืองอีกสี่คน ผ่านการสนทนาประชุมกันไปครู่หนึ่ง
อาจารย์ใหญ่หลี่เฉียง “มีเื่หนึ่งขอให้ที่ทำการเมือง ช่วยปรับปรุง คุณภาพอาหารที่ทำเลี้ยงนักเรียน ทั้งเื่รสชาติและคุณภาพ เื่นี้สำคัญยิ่ง หากเด็กนักเรียนท้องหิวจะส่งผลกระทบต่อสมาธิในการเรียนอย่างยิ่ง“ เฟิงซีหมินหันไปทางเ้าหน้าที่“ถึงกับมีเื่เช่นนี้..” เ้าหน้าที่รีบตอบรับและบอกว่าจะแก้ไขในทันที
อาจารย์เหอตง “วิชาวรรณกรรมศิลปะ เด็กส่วนใหญ่มีพื้นฐานพอเรียนได้ ยกเว้นเด็กคนหนึ่งแต่ข้าคิดว่าพอเคี่ยวเข็ญมันได้อยู่ ก็มีแต่เด็กน้อยตระกูลกู้ชอบทำตัวเกเรข่มเหงกลั่นแกล้งเด็กคนอื่น แต่ก็ตามประสาเด็ก ไม่น่ามีปัญหาอื่นใดอีก” เฟิงซีหมิน “ทุกท่าน...อย่าลืมดูแลเด็กน้อยตระกูลหลี่ให้ดีที่สุด.. ”
อาจารย์ถังซี “คาบแรกในวิชาหม้ดกลุ่มเด็กเข้มแข็งไม่มีปัญหาใดๆ เด็กทุกคนตั้งใจเรียนดี...!”
อาจารย์หานกุย “วิชาตัวเบาที่ข้าสอนในกลุ่มเด็กอ่อนแอมีเพียงสองสามคนที่ต้องเข้มงวดเป็พิเศษ ยกเว้นหนึ่งคนข้าคิดว่ามันเป็วิชาที่ยากเกินไปสำหรับเขา”
อาจารย์ถังซี “อะไร!..เ้าบอกว่าท่าเท้าเทวราชข้ามลำธารยากเกินไปทั้งๆที่เป็วิชาที่ง่ายที่สุดเพียงแค่ก้าวไปบนหลักแปดทิศยังมีเด็กน้อยคนไหนโง่ขนาดนี้อีก แล้วนี่จะมาเรียนวิชาหมัดได้อย่างไรเรียนวิชาหมัดต้องควบคุมร่างกายสูงมาก แค่การก้าวเท้าไปบนหลักตายตัวยังทำไม่ได้แล้วนี่ข้าจะสอนมันได้ยังไงกัน มันเป็ใคร?”
อาจารย์หานกุย ถอนใจเบาๆเอ่ยชื่อขึ้น “จางเทียนหลง”
“จางเทียนหลง...!””จาง..เทียน..หลง” “.จะ.จางเทียนหลง” หลายคนต่างโพล่ง ทวนชื่อชื่อนี้ออกมาพร้อมกัน ด้วยอารมณ์ที่แตกต่าง
อาจารย์หานกุยตอบเสียงหนัก “ใช่ จางเทียนหลงอะไร...หรือพวกเ้าก็เจอปัญหาเดียวกัน เ้าเด็กนี่ปัญญาอ่อนเสียแล้วกระมัง”
อาจารย์หมงต้าซื่โพล่งอย่างใ “ไม่..ไม่..ไม่ใช่ปัญญาอ่อนอย่างเด็ดขาด!”
เฟิงซีหมิน “ทุกท่านใจเย็นก่อนเื่จางเทียนหลงนี้มีเื้ั คงต้องคุยกันพอสมควร”
อาจารย์ใหญ่หลี่เฉียง “หากเด็กน้อยคนหนึ่งฉุดระดับการพัฒนารวมของสถานศึกษา คงไม่ดีนัก ท่านเ้าเมืองก็รู้ ปีก่อนสำนักศึกษาเรารั้งท้ายในอาณาจักรหยกขาวเ้า เด็กเทียนหลง เข้ามาด้วยคะแนนต่ำเตี้ย หากจบไปมีคะแนนเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อยสถานศึกษาพอจะมีแต้มบวกขึ้นนิดหน่อย แต่ถ้าหากเ้าเด็กนี่ย่ำอยู่กับที่มิกลายเป็หยุดฉุดดึงแต้มโดยรวม ให้ตกลงมาอีกหรือคงจะใจเย็นลำบากแล้วละ..ท่านเ้าเมือง”
เฟิงซีหมิน “เื่วิชาตัวเบาของเด็กนั่น ข้าจะจัดการเอง “
อาจารย์หานกุย “จัดการ!..ท่านจะจัดการอย่างไร ..วันทดสอบท่านก็รู้ว่าจะมีตัวแทนจากสำนักศึกษากลางมาตรวจสอบ ท่านจะจัดการอย่างไร ยิ่งเ้าเด็กนั้นรั้งตำแหน่งท้ายสุดในทำเนียบย่อมเป็ที่เพ่งเล็ง”
เฟิงซีหมินปรายตามองหานกุยยิ้มไม่ตอบคำ กลับหันมามองที่ หมงต้าซื่อ ”วิชายุทธ์ กับวิชาวรรณกรรมศิลปะยังฝึกได้ง่าย กลับเป็วิชาคำนวณ ท่านอาจารย์หมงต้าซื่อ มีความเห็นว่ากระไร”
หมงต้าซื่อนิ่งตัดสินใจอยู่ชั่วครู่พึมพำขึ้นมา“ผู้เกี่ยวข้อง..ล้วนเป็ผู้เกี่ยวข้อง” จากนั้น เงยหน้าพูดชัดถ้อยชัดคำ “จางเทียนหลง เป็...อัจฉริยะ...ด้านคำนวณ!!”
อาจารย์ใหญ่หลี่เฉียงผงกศีรษะตามในทันที “ใช่ข้าก็ว่า..ปัญญาอ่อน.....” แล้วก็ชะงักกึก ส่งเสียงดัง “หา! ท่านว่าไงนะอาจารย์หมงต้าซื่อ ท่านพูดอะไร ข้าไม่เข้าใจ?..” ไม่ใช่แต่เขาคนเดียวทุกคน นอกจาก เฟิงซีหมิน ทำท่าไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน”
หมงต้าซื่อ“ใช่...พวกท่านได้ยินไม่ผืดข้าพูดว่า จางเทียนหลง เป็..อัจฉริยะ..ด้านคำนวณ!..” แล้วก็เล่าเื่ เทพคำนวณเทียนหลงออกมา และสรุปว่า ต่อจากนี้จางเทียนหลง จะมาเรียนวิชาค่ายกลกับข้าแทนเหล่าอาจารย์คนอื่นได้แต่ปากอ้าตาค้าง ความยากของโจทย์ที่คนระดับหมงต้าซื่อใช้เวลาเป็สิบปีไม่อาจคำนวณออกมา แต่เทียนหลงใช้เวลาเพียงอึดใจนี่มัน...เกินจริงไปแล้ว!
มาถึงนาทีนี้ เฟิงซีหมิน “ข้าเข้าใจถึงความสงสัยของอาจารย์ท่านอื่นๆ ทุกท่าน แต่เื่นี้มีเื้ัที่ข้าไม่อาจบอกได้ท่านอาจารย์หานกุย วิชาตัวเบาท่าเท้าเทวราชข้ามลำธาร ของเด็กน้อยเทียนหลงเกินเลยขั้นพื้นฐานไปไกลข้าว่าเป็เพราะเด็กนั่นไม่รู้ว่าจะฝึกให้ท่านดูอย่างไรมากกว่าเื่นี้ข้ารับรองได้ ข้าเคยเห็นด้วยตาตัวเองมาแล้ว เอาอย่างนี้เมื่อถึงเวลาเรียนวิชาตัวเบาของเด็กเทียนหลง ให้เขามาเรียนวิชาการต่อสู้กับตงชิงหานที่ห้องฝึกที่ว่าการเมืองแทน “เฟิงซีหมิน วางแผนฉวยโอกาสผูกมิตรกับ ปู่หลานเทียนหลงทันที
อาจารย์ใหญ่หลี่เฉียง “ทำไมกลายเป็ว่า จางเทียนหลงเป็เด็กพิเศษไปได้เล่า ทำอย่างนี้จะดีรึ.....ท่านเ้าเมือง”
ทิศมงคล* (เต่าดำ=ทิศเหนือ / ัเขียว=ทิศตะวันออก/ หงส์แดง=ทิศใต้ / เสือขาว=ทิศตะวันตก )
เวลาหกชีพจร* (คือนาฬิกาชีวิตที่ จักราโคจรไปตามอวัยวะภายในเช่น 22:00-00:00 จักราโคจรที่ตับอวัยวะตัน ,05:00-07:00 จักราอยู่ที่ระบบขับถ่าย)
Interpolate* (การหาค่าแทรกโดยมีค่าตัวเลขและผลของสมการ จำนวนอย่างน้อย 2ชุดนำมาสร้างสมการเพื่อหาตัวเลขและค่าสมการที่หายไประหว่างชุดตัวเลขทั้งสอง)
Numerical Method * (กรรมวิธีแก้ไขปัญหาทางตัวเลขโดยสร้างแบบ ProgramComputer มาช่วยแก้ไข)