บทที่ 16 เ้าคือหัวหน้าเกาะ?
จางหม่านโถวใช้กระจกวิเศษสำรวจสภาพเกาะก่อนนำเรือเข้าเทียบเกาะ มันเลือกที่จะจอดเรือไว้บนหาดที่ห่างไกลจากที่ตั้งสถานีมากที่สุด สถานีนั้นตั้งอยู่ใกล้หาดทางทิศคันธนูของเกาะซึ่งมีสะพานเทียบเรืออยู่ ทางด้านทิศดาบของเกาะมีหาดยาวตลอดแนว ส่วนทางทิศโล่และทิศลูกศรนั้นเป็หน้าผา กระแสน้ำซัดกระแทกหน้าผาอย่างรุนแรงอยู่เสมอ
จางหม่านโถวเลือกที่จะจอดเรือตรงหน้าผาด้านทิศลูกศร แม้คลื่นลมจะรุนแรงแต่เรือที่สร้างโดยพลูตัสนั้้นสามารถลอยลำฝ่าคลืนลมได้อย่างง่ายดาย การจอดเรือตรงนี้นับได้ว่าปลอดภัยเพราะไม่มีใครคาดคิดแน่ว่าจะมีคนมาจอดเรือแอบขึ้นฝั่งทางด้านนี้ มันมั่นใจว่าชายหาดด้านทิศดาบนั้นจะมีทหารลาดตระเวนอยู่เป็ระยะแน่ๆ มันไม่ได้นึกถึงว่าการจอดเรือแบบนี้กินพลังงานของเรือมากแค่ไหน ไม่มีใครบอกมันเื่แหล่งพลังงานของเรือลำนี้ มันคิดว่าเรือลำนี้ก็เหมือนของวิเศษที่ใช้ได้ไม่จำกัด
ด้วยความแม่นยำของกระจกวิเศษ การหาทางไปยังสถานีย่อมเป็เื่ง่ายมาก ทั้งยังสามารถรู้ตำแหน่งของยามที่ประจำตามจุดต่างๆได้อีกด้วย ด้วยความเร็วที่เคลื่อนไหวโดยไร้เสียงนั้น จางหม่านโถวสามารถวิ่งไปรอบๆสถานีเพื่อสำรวจจุดวางเวรยาม กำลังคนภายนอกอาคารได้อย่างง่ายดาย สถานีย่อยแห่งนี้ไม่ใหญ่มากนัก กำลังเวรยามที่เหลืออยู่รอบๆสถานีมีเพียง 10 คนเท่านั้น ทั้งหมดเป็ปีศาจหนู ดูได้จากหูและหางที่โผล่ทะลุกางเกงออกมา
ปีศาจหนูเหล่านี้หน้าตาไม่น่ารักเหมือนปีศาจกระต่ายหรือปีศาจแมว ดังนั้นจางหม่านโถวล้มเลิกความคิดที่จะจับเข้า[ฮาเร็ม] แม้ว่ามันจะ้าปีศาจไว้ดูดพลังหยางแต่มันก็อยากเลือกปีศาจที่ดูดีหากมันยังสามารถทำได้ ตอนนี้มันยังมีสาวใช้ให้ดูดพลังไปได้นานประมาณ 4 เดือน ดังนั้นจึงมั่นใจได้ว่าจะสามารถหาปีศาจที่มันพอใจมาเพิ่มใน[ฮาเร็ม]ได้ก่อนจะหมดเวลา 4 เดือนนี้แน่นอน
เมื่อสำรวจภายนอกเป็ทีเรียบร้อยแล้ว จางหม่านโถวก็ลอบเข้าไปในอาคารทางหน้าต่างของห้องเล็กด้านหลังตึก มันคาดว่าน่าจะเป็ห้องพักของพวกทหารยาม ดังนั้นจึงค่อนข้างปลอดภัยที่จะเข้าไปทางนั้น และก็เป็จริงดังคาด เมื่อมันพุ่งตัวผ่านหน้าต่างเข้ามา มันก็พบกับเตียง 2 ชั้นวางเรียงราย อยู่ 2 ข้างกำแพง แต่ไม่มีปีศาจอยู่ในห้องนี้เลย คาดว่าคงเป็ห้องของทีมจับที่ออกไปทำหน้าที่
เมื่ออยู่ในอาคารกระจกวิเศษไม่สามารถใช้ได้ มันเห็นแต่หลังคาของอาคารหลังนี้เท่านั้น จางหม่านโถวต้องพึ่งประสาทััของตัวเองแล้ว จางหม่านโถวเก็บกระจกวิเศษเข้าแหวนมิติ ตั้งสมาธิฟังเสียงการเคลื่อนไหวภายในอาคาร แต่ไม่ได้ยินอะไรเลย คาดว่าคนในอาคารไม่ได้เคลื่อนไหว ถ้ามียามก็คงยืนประจำที่ไม่ได้เดินตรวจ หากอยู่ในโลกเก่าของมันด้วยความสำเร็จของจางหม่านโถว มันสามารถแผ่พลังปราณออกไปสำรวจสถานที่ได้ แต่เมื่อมาถึงโลกนี้ มันกลับไม่สามารถใช้พลังปราณได้ดังนั้นมันจึงใช้ได้แต่ดวงตา
จางหม่านโถวได้แต่ต้องเดินออกประตูไปเท่านั้น ไม่มีทางเลือกอื่น นอกโรงนอนนั้นเป็ทางเดินแคบยาว มีประตูเรียงรายอยู่ 2 ข้างทางเดิน จางหม่านโถวเชื่อว่าทุกประตูจะนำไปสู่โรงนอนอื่น นั่นยอมหมายถึงทหารกว่าร้อยนายประจำอยู่ที่สถานีนี้ ถ้าพวกมันไม่ได้ออกไปทำหน้าที่จับกุมปีศาจเกิดใหม่มาเป็แรงงานแล้วละก็ การลอบโจมตีหัวหน้าเกาะคงเป็ไปไม่ได้เลยทีเดียว
จางหม่านโถวเดินตามทางยาวไปเรื่อยๆ ก็ออกมาพบห้องขนาดใหญ่มีโต๊ะยาวและม้านั่งมากมาย นี่ต้องเป็โรงอาหารแน่ๆ ทางเข้าออกโรงอาหารมีหลายด้าน คาดว่าเชื่อมต่อกับโรงนอน โรงอาบน้ำ และโรงฝึก เพราะสิ่งเหล่านี้เป็สิ่งที่ทหารจำเป็ต้องเข้าถึงในทุกวัน ดังนั้นการสร้างมันอยู่ใกล้ๆกันย่อมไม่ใช่เื่แปลกอะไร ที่น่าแปลกคือทำไมจึงสร้างอยู่รวมกันเป็อาคารใหญ่ ทำไมไม่สร้างแยกออกจากกันเป็ส่วนๆไป คำถามนี้ไม่ทราบจะหาคำตอบได้จากใคร จางหม่านโถวเองก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เป้าหมายมันคือหาทางไปจนถึงห้องทำงานหรือห้องพักของหัวหน้าเกาะให้ได้
จางหม่านโถวตั้งสมาธิอีกครั้งเพื่อฟังการเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นภายในอาคาร ครั้งนี้มันได้ยินเสียงฝีเท้าจากทางเดินที่ห่างออกไป มีเพียงความเคลื่อนไหวเดียวเท่านั้น เมื่อเป็เช่นนี้มันจึงตัดสินใจลองไปดูทางด้านนั้น การติดตามดูการเคลื่อนไหวของปีศาจในอาคารย่อมมีประโยชน์ว่าเดินไปทั่วโดยไร้จุดหมาย
จางหม่านโถวเห็นปีศาจหนูตนหนึ่งเดินอยู่บนทางเดินนั้น ดูจากรูปร่างแล้วปีศาจหนูตนนี้น่าสนใจมากกว่าบรรดาทหารยามมากมายนัก มันเริ่มคิดว่าจับปีศาจหนูเข้าไปสะสมใน[ฮาเร็ม]ซักตัวก็น่าจะดีเหมือนกัน แต่ตอนนี้การติดตามดูพฤติกรรมของปีศาจหนูน่าจะดีกว่ารีบจับนาง
ปีศาจหนูเดินตามทางเดินไปจนถึงห้องที่ดูเหมือนห้องประชุมใหญ่ แล้วนางก็เดินไปหยิบไม้กวาดมาทำความสะอาดห้องประชุม ท่าทางนางคงเป็สาวใช้ประจำสถานีนี้ จางหม่านโถวแอบดูปีศาจหนูทำความสะอาดพลางพิจารณารูปร่างของนางไปด้วย
ปีศาจหนูแม้ว่าจะไม่อวบอึ๋มเท่ากับเซี่ยวไป๋แต่ก็มีส่วนเว้าส่วนโค้งที่น่าพอใจ จางหม่านโถวถ่ายทอดพลังหยางให้กับเซี่ยวไป๋ทุกคืน จนตอนนี้มันรู้สึกว่าไม่ทำแบบนั้นแล้วช่างอึดอัดนัก เมื่อคืนมันสนใจแต่เื่การเดินเรือมายังเกาะนี้ มันเลยไม่ได้เรียกเซี่ยวไป๋ออกมาทำสิ่งที่ทำเป็ประจำ เมื่อเห็นปีศาจหนูก้มๆเงยๆทำความสะอาดเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายแม้ว่าจะสวมเสื้อผ้าอยู่ก็ตาม ทำให้จางหม่านโถวรู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมา มันตัดสินใจแล้วว่าจะเอาปีศาจตนนี้เข้า[ฮาเร็ม] ส่วนจะฝึกไว้ต่อสู้แบบเซี่ยวไป๋หรือเอาไว้เป็แหล่งพลังหยางก็ไว้ตัดสินใจที่หลัง
หลังจากปีศาจหนูทำความสะอาดห้องประชุมใหญ่เสร็จมันก็ออกอีกทางออกหนึ่งและเดินไปตามทาง จางหม่านโถวรีบติดตามไปโดยไม่ส่งเสียงใดๆให้ ปีศาจหนูรู้ตัวแม้แต่น้อย ปีศาจหนูเดินไปเรื่อยๆผ่านประตูต่างๆ มากมาย แต่ไม่เปิดประตูใดเลย จางหม่านโถวเองก็ไม่กล้าเปิดประตูเพราะมันกลัวว่าจะมีกลไกอะไรซ่อนอยู่ หากมีสัญญาณเตือนดังขึ้นคงไม่ใช่เื่ดีแน่
ในที่สุดปีศาจหนูก็เปิดประตูหนึ่ง หลังประตูนั้นเป็ทางเดินยาวอีกเส้นหนึ่ง ภายในอาคารแห่งนี้หากไม่รู้เส้นทางแล้วละก็ย่อมหลงทางได้ง่ายๆ แม้แต่ทางเดินก็ยังมีประตูกั้น แถมยังไร้ซึ่งป้ายบ่งบอกใดๆทั้งสิ้น คาดว่านี่อาจเป็มาตรการป้องกันการลักลอบเข้ามายังอาคารของผู้บุกรุก จางหม่านโถวติดตามไปแต่ก่อนที่เขาจะเดินผ่านประตูไปนั้นเขาได้ยินเสียงดังมาจากทางเดินด้านหน้า มันเป็เสียงเล็กแหลมเหมือนเสียงนกร้อง เสียงนั้นดังมาจากพื้น ทุกก้าวของปีศาจหนูนั้นทำให้เกิดเสียงดังขึ้นจากพื้น ท่าทางบริเวณนี้คงใกล้กับสถานที่สำคัญของอาคารแห่งนี้แล้ว ทางเดินจึงมีระบบป้องกันให้คนในบริเวณนี้รู้ว่ามีคนเดินเข้ามาแล้ว
จางหม่านโถวรีบใช้ความคิดทันทีว่าเขาจะผ่านทางเดินนี้ไปได้อย่างไร การเลี่ยงไปทางอื่นไม่ใช่ทางเลือกแน่ ห้องสำคัญย่อมถูกล้อมด้วยทางเดินแบบนี้หมด ดังนั้นจะเดินทางนี้หรือทางอื่นหากจะไปยังห้องทำงานหรือห้องนอนของหัวหน้าเกาะย่อมหนีพื้นทางเดินส่งเสียงได้แบบนี้ไม่พ้น จางหม่านโถวได้แต่วัดดวงกับวิชาตัวเบาของเขาแล้ว หวังว่าความเร็วในการวิ่งและความเบาของฝีเท้าเขาจะสามารถผ่านทางเดินนี้ไปได้โดยไร้เสียง
เมื่อเขาเหยียบลงไปบนพื้น ก็รู้สึกได้ว่าพื้นไม้มีการขยับเล็กน้อย นี่เองที่ทำให้เกิดเสียง พื้นไม้ไม่ได้ยึดแน่นแต่มีช่องเล็กน้อยพอให้ขยับได้ เมื่อมีน้ำหนักกดทับพื้นไม้ก็จะขยับเล็กน้อยไปกระทบกับโลหะข้างใต้ทำให้เกิดเสียงดังขึ้น จางหม่านโถวรีบยกเท้าขึ้นก่อนที่ไม้จะัักับเหล็ก
ไม่มีเสียงอะไรดังขึ้น จางหม่านโถวถอนหายใจ มันพอจับกลไกและวิธีทำงานของพื้นนี้ได้แล้ว สิ่งที่มันต้องทำคือลงน้ำหนักให้น้อยที่สุด อย่าให้พื้นไม้กระทบกับโลหะด้านล่างได้ จางหม่านโถวเดินด้วยความระวังไปตามทางเดิน มันไม่อยากให้ปีศาจหนูคลาดสายตา แต่ทางเดินนี้ทำให้มันติดตามนางได้ยากขึ้น หากเข้าใกล้เกินไปนางอาจรู้สึกตัวได้ แต่หากห่างเกินไปนางอาจคลาดสายตาและเข้าประตูใดไปก็ได้ จางหม่านโถวได้แต่เสี่ยง
จางหม่านโถวเดินตามไปโดยพยายามทิ้งระยะห่าง แต่เขาไม่อาจหยุดเคลื่อนไหวได้ ดั้งนั้นเขาได้แต่เดินก้าวหน้า ถอยหลังวนไปมาอยู่บนทางเดิน หากคนอื่นมองเห็นเขาตอนนี้คงคิดว่าเขาเป็คนบ้าที่เต้นรำอยู่คนเดียวบนทางเดิน แต่นี่เป็ทางเดียวเท่านั้นที่เขานึกออก และแล้วปีศาจหนูก็เปิดประตูบานหนึ่ง
จางหม่านโถวรีบเร่งความเร็วแทรกตัวเข้าประตูไปก่อนที่ประตูจะปิด ไม่รู้เป็โชคดีหรือโชคร้าย ห้องที่ปีศาจหนูเข้ามานี้เป็ห้องนอน ขนาดไม่ใหญ่มากแต่ก็ดูดีกว่าโรงนอนมากนัก จางหม่านโถวมั่นใจว่านี่เป็ห้องนอนของหัวหน้าเกาะ นั่นนับว่าหาเป้าหมายของเขาเจอแล้ว หากเขาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ก็ย่อมจะได้เจอกับหัวหน้าเกาะอย่างแน่นอน โชคร้ายคือ ห้องนี่แม้จะกว้างกว่าห้องนอนทั่วไป แต่ก็ไม่ได้ใหญ่โตนัก เขาไม่สามารถหาที่ซ่อนได้ในทันที ปีศาจหนูที่ยืนอยู่กลางห้องอาจหันมาเห็นเข้าในวินาทีใดก็ได้
จางหม่านโถวรีบเข้าประชิดและตรวจหาตำแหน่งของแก่นปีศาจบนร่างปีศาจหนูทันที ปีศาจหนูเหมือนจะรู้สึกตัว นางหันกลับมาทันที นางเห็นเงาร่างวูบหนึ่ง ยังไม่ทันแน่ใจว่าเป็เื่อะไร นางก็รู้สึกเจ็บที่บริเวณเข่าซ้าย ความเ็ปวิ่งไปทั่วร่างก่อนจะกลายเป็ความชาและไร้เรี่ยวแรง จางหม่านโถวโจมตีแก่นปีศาจของนางแล้ว เวลาเพียงพริบตาเดียว จางหม่านโถวไม่เพียงเข้าประชิดตัวนางได้ แต่ยังระบุตำแหน่งของแก่นปีศาจพบและโจมตีได้ในทันที
ตลอดเวลา3 เดือนนี้ จางหม่านโถวฝึกต่อสู้กับเซี่ยวไป๋ทุกวัน ความชำนาญในการหาตำแหน่งแก่นปีศาจของมันก้าวหน้าขึ้นมาก หากเข้าประชิดตัวได้แล้วละก็มันสามารถระบุตำแหน่งของแก่นปีศาจได้ในทันทีการลงมือจู่โจมของมันก็เร็วอย่างมาก จุดเด่นของจางหม่านโถวไม่ใช่พลังโจมตีแต่เป็ความเร็ว ดังนั้นมันจึงมั่นใจว่า สามารถลอบจู่โจมหัวหน้าเกาะได้สำเร็จ
ปีศาจหนูทรุดตัวลงนอนกับพื้นทันที สายตานางมีแววประหลาดใจอย่างมาก นางถูกติดตามได้อย่างไร คนผู้นี้ผ่านทางเดินนกร้องมาได้อย่างไร หรือคนผู้นี้ซ่อนอยู่ในห้องนี้อยู่ก่อนแล้ว แต่ตอนที่เข้าห้องมานางมองไปตรงตำแหน่งที่คนผู้นี้พุ่งเข้ามาแล้วนี่ ตอนนั้นไม่มีใครอยู่แน่นอน นี่มันเื่บ้าอะไรกัน นางคิดอย่างไรก็หาคำตอบไม่ได้
“ขอโทษด้วยนะข้าไม่ว่างคุยกับเ้าตอนนี้ เข้าไปพักผ่อนก่อนแล้วกัน” จางหม่านโถวพูดพร้อมกับหยิบ[ฮาเร็ม]ขึ้นมา และจับปีศาจหนูเข้าไป
จางหม่านโถวหาที่ซ่อนตัวในห้องนอน ซึ่งก็คือใต้เตียง เขามั่นใจว่าภายในไม่กี่ชั่วโมง หัวหน้าเกาะต้องกลับมานอน เมื่อซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงย่อมสามารถหาตำแหน่งของแก่นปีศาจเจอแน่ อาจใช้เวลานานหน่อยเนื่องจากมีเตียงกั้นอยู่ แต่เขาก็จะมีเวลาเหลือเฟือในการค้นหาตำแหน่งของแก่นปีศาจ
แต่จางหม่านโถวคิดผิด รอจนรุ่งเช้าก็ไม่มีใครเข้ามาในห้องนี้ หรือว่านี่ไม่ใช่ห้องของหัวหน้าเกาะ นี่อาจจะเป็ห้องของหัวหน้าทีมจับก็ได้ มันก็มีตำแหน่งสูงเป็รองแค่หัวหน้าเกาะคนเดียว การที่หัวหน้าทีมจับจะมีห้องนอนที่ดีกว่าทหารทั่วไปก็ไม่ใช่เื่แปลก จางหม่านโถวด่าตัวเองในความโง่ที่ไม่ได้คิดเื่นี้มาก่อน
แล้วจะทำอย่างไรดี การสุ่มหาไปเรื่อยไม่ใช่ทางเลือกที่ดีแน่ มีทางเดียวคือต้องเรียกปีศาจหนูออกมา การสอบปากคำปีศาจหนูที่รู้เกี่ยวกับเกาะนี้ดีย่อมมีประโยชน์กว่าการเดินตามหาไปมั่วๆแน่นอน เมื่อคิดได้แล้วจางหม่านโถวก็ออกจากใต้เตียงแล้วสั่งให้ปีศาจหนูออกมากจาก[ฮาเร็ม]
ร่างเปลือยเปล่าของปีศาจหนูปรากฏขึ้นบนเตียง นางสั่นเทาไปทั้งร่าง สีหน้าและแววตายังมีความสงสัยและหวาดกลัว จางหม่านโถวมองนางด้วยสายตาหื่นกระหายตามสันดานของเขาโดยไม่คิดจะปิดบังแม้แต่น้อย
“ข้ามีคำถามจะถามเ้า” จางหม่านโถวเอ่ยปาก
“ข้ายินดีตอบทุกคำถามเ้าค่ะ” ปีศาจหนูตอบ นางอยู่ภายใต้อำนาจของ[ฮาเร็ม]แล้ว ดังนั้นนางได้แต่ทำตามคำสั่งของจางหม่านโถว
“เ้ารู้จักหัวหน้าเกาะนี้หรือไม่ มันเป็ใคร ห้องของมันอยู่ที่ไหน” จางหม่านโถวถามตรงๆ
“รู้สิคะ ข้าคือหัวหน้าเกาะนี้ และนี่คือห้องของข้า” ปีศาจหนูตอบคำถามตามลำดับ
“เ้าคือหัวหน้าเกาะ!?” จางหม่านโถวถามด้วยความตกตะลึง
-------------------------
นอกเื่ท้ายตอน
จางหม่านโถว: ได้สาวเข้า[ฮาเร็ม]เพิ่มแหงๆเลย
ตาลุงติดเกมส์: ไม่หรอกไอ้หื่น
จางหม่านโถว: ไม่ได้อย่างไร สาวน้อยเปลือยกายอยู่ตรงหน้าข้า
ตาลุงติดเกมส์: บทของเ้าไม่ได้หื่นแบบตัวเ้า
จางหม่านโถว: ไม่หื่นบ้าอะไร กินตับทุกคืน
ตาลุงติดเกมส์: เอาเป็ว่าไม่มีก็ไม่มีสิ
7K
