ตอนสีผึ้งโยนี
“สวัสดีค่ะอาจารย์”
“หนูเมญ่า ไอ้โหงพรายของอาจารย์มันกลับมาบอกว่ามีคนรู้เื่ที่พวกเราทำของใส่ผู้ชายคนนั้นแล้วนะ ตอนนี้พวกมันพยายามให้อาจารย์ทางนั้นหาทางแก้อยู่”
“ว่าไงนะคะอาจารย์แล้วอาจารย์หาทางจัดการพวกมันได้ไหมคะ”
“รายนี้คงไม่ง่ายเหมือนรายก่อนๆนะ ไอ้โหงพรายมันโดนเล่นงานมาหนักทีเดียว”
“จริงเหรอคะอาจารย์แล้วหนูต้องทำยังไงคะของเสน่ห์ที่ลงไว้มันจะเสื่อมไหม”
เมญ่าสาวพริ้ตตี้สาวสวยวัยยี่สิบแปดขบกรามแน่นระหว่างที่เ้าตัวกำลังนอนเล่นรับลมเย็นๆ บริเวณสระว่ายน้ำภายในบ้านหลังใหญ่ที่เพิ่งจะซื้อมาสดๆร้อนๆ ด้วยเงินของผู้ชายที่หล่อนแย่งชิงมาได้จากภรรยาของเขาหญิงสาวจวนเจียนจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างสมใจหมายอยู่แล้วเชียวแต่ดันมาเกิดเื่ขึ้นซะก่อน เมื่อจู่ๆหล่อนก็ได้รับข่าวจากอาจารย์เสน่ห์สายเขมรที่ไปทำของใส่ชายหนุ่มคนดังกล่าวโทรมาบอก
“ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นอยู่กับหนูเหรอเปล่า”
“อยู่ค่ะอาจารย์ตอนนี้เขานอนหลับอยู่บนบ้าน”
หญิงสาวมองขึ้นไปยังระเบียงชั้นสองของบ้าน
“ดีสีผึ้งโยนีที่อาจารย์ให้ไปยังอยู่ใช่ไหม”
“ค่ะ”
“ฟังที่อาจารย์จะบอกต่อจากนี้ให้ดีนะภายในคืนนี้ให้หนูเอาสีผึ้งตลับนั้นออกมา ท่องคาถาที่อาจารย์เคยสอนกำกับสีผึ้งสามจบแล้วเป่าลงไปต่อจากนั้นให้ใช้ปลายนิ้วนางข้างซ้ายแตะสีผึ้งแล้วแต้มที่ของลับของหนูจากนั้นก็ร่วมรักกับผู้ชายคนนั้น”
อาจารย์เสน่ห์สายเขมรผู้เรืองวิชาแนะนำลูกศิษย์สาวของตนสีผึ้งโยนีเป็ตำราการสร้างเครื่องลางในด้านเสน่ห์ที่มีอานุภาพรุนแรงจัดอยู่ในประเภทเครื่องลางฝ่ายต่ำหรือมนต์ดำ
“แค่นั้นใช่ไหมคะอาจารย์”
“แค่นั้นแหละแต่ถ้าจะให้ขลังยิ่งขึ้นไปอีกระหว่างที่ร่วมรักกันหนูเมญ่าต้องพยายามทำให้ผู้ชายคนนั้นใช้ปากกับของลับของหนูด้วยให้มันกลืนกินสีผึ้งเข้าไปตอนที่สีผึ้งโยนีแต้มอยู่บริเวณของลับของหนูมันจะยิ่งส่งผลให้เป็มหาเสน่ห์ยิ่งขึ้นไปอีกหลายเท่า”
“ขอบคุณค่ะอาจารย์คืนนี้หนูจะรีบจัดการอย่างที่อาจารย์บอกทุกอย่าง”
“ดีมากทำตามที่อาจารย์บอกรับรองว่าผู้ชายคนนั้นมันจะรักจะหลงหนูเมญ่าจนโงหัวไม่ขึ้นเลยทีเดียว”
“แล้วทางอีนังน้ำหวานล่ะคะอาจารย์มันจะไม่หาวิธีทำให้คุณสรยุทธ์กลับไปหามันเหรอคะ”
“เื่นั้นหนูเมญ่าไม่ต้องห่วงปล่อยให้เป็หน้าที่ของอาจารย์เอง”
“เมญ่าครับเมญ่าอยู่ไหน”
ระหว่างที่หญิงสาวกำลังสนทนาอยู่เสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ดังขึ้น
“อยู่ที่สระน้ำค่าพี่ยุทธ์อาจารย์คะหนูต้องวางสายก่อนยังไงหนูจะติดต่อไปนะคะสวัสดีคะ”
“ทำอะไรอยู่ครับที่รัก”
ชายหนุ่มที่ชื่อสรยุทธ์เดินออกมาหน้าระเบียงเขาสวมเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์ปกปิดอวัยวะแห่งความเป็ชายเอาไว้แค่นั้นท่อนอกเปลือยเปล่าผมเผ้าหยุ่งเหยิงเนื่องจากเพิ่งลุกจากเตียง
“หนูเห็นพี่ยุทธ์นอนหลับเลยลงมานอนเล่นรับลมค่ะ”
“พี่ตื่นมาไม่เห็นน้องเมญ่าพี่ใจหายหมดเลยรู้ไหมครับ”
“หนูขอโทษคะคราวหน้าจะไม่ให้ห่างจากพี่ยุทธ์อีกเลยว่าแต่หิวเหรอยังคะ”
“หิวครับแต่หิวน้องเมญ่ามากกว่าขึ้นมาให้พี่ยุทธ์กินหน่อยนะครับที่รัก”
“ได้สิคะหนูก็อยากกินพี่ยุทธ์เหมือนกัน”
หญิงสาวกระตุกยิ้มพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้
3K
![[อ้อแอ้อู้โอ้ว!] พ่อของข้าคือผู้กล้าอันดับหนึ่ง!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/3efa93075e69b069983b17f5cb1574d9.webp)
