จริงๆแล้วข้าเป็น...เทพ

        "คนที่แนะนำรถให้คุณ? ไม่ใช่ว่าเป็นหัวหน้าถงหรอครับที่แนะนำรถให้คุณ" ซ่างกุยกล่าวพร้อมกับชี้ไปที่หัวหน้าถงที่อยู่ข้างกาย

     หลินเทียนเหลือบมาองไปที่หัวหน้าถงด้วยแววตาที่รังเกียจเล็กน้อยก่อนจะตอบออกมา"คนที่แนะนำรถให้ผมไม่ใช่คนนี้ครับ"

      เมื่อเห็นความไม่เป็นธรรม แน่นอนว่าเขานั้นยอมไม่ได้!

       หลังจากได้ยินคำพูดของหลินเทียนซ่างกุยก็แสดงสีหน้าที่ประหลาดใจออกมา"ไม่ใช่หัวหน้าถงงั้นหรอ?"เมื่อกี้หัวหน้าถงมารายงานเขาว่าขายรถเฟอร์รี่ที่ตั้งโชว์ได้แล้วดังนั้นเขาจึงนึกว่าเธอขายมามัน ปรากฏว่ากลับไม่ใช่เธอ?

      "หัวหน้าถงนี่มันยังไงกัน?!"ซ่างกุยมองไปที่หัวหน้าถงพร้อมกับเเสดงสีหน้าเค้นถาม"เมื่อกี้ในห้องทำงานของผม คุณบอกว่าคุณใช้ความสามารถของตัวเองโน้มน้าวให้คุณหลินซื้อรถได้สำเร็จ ที่คุณพูดเมื่อกี้นี้โกหกสินะ คนที่แนะนำรถให้คุณหลินไม่ใช่คุณสินะ" ซ่างกุยจ้องมองหัวหน้าถงและกล่าวถามด้วยไปหน้าเข้ม

       "ผะ..ผู้จัดการซ่าง..ค..คือฉันไม่ได้ตั้งใจค่ะ"ได้ยินคำกล่าวของซ่างกุยใบหน้าของหัวหน้าถงก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความตื่นตระหนกออกมา

       "ไม่ได้ตั้งใจงั้นหรอ? แย่งผลงานของคนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจงั้นหรอ เธอคิดว่าฉันโง่หรอ ถ้าเธอสามารถจบเคสนี้เธอก็จะได้เงินสองแสนหยวนแบบฟรีๆจากค่าคอมมิชชั่นโดยที่ไม่ต้องลงแรง"ซ่างกุยมองไปที่หัวถงด้วยหน้าที่มืดมนเล็กน้อย

       "ผมขอถามคุณหัวหน้าถง คนที่แนะนำรถให้คุณหลินเป็นใคร" หัวหนุาถงได้ยินเสียงที่เข้มงวดของซ่างกุยเธอไม่กล้าที่จะปกปิดใดๆ 

      "ป..เป็นเสี่ยวหยานค่ะ ที่แนะนำรถให้กับคุณหลิน"หัวหน้าถงกล่าวขณะก้มหน้าลง 

       "เหอะ...ไปเรียกเสี่ยวหยานมา"ซ่างกุยกล่าวคำสั่งกับหัวถง 

       "ค..ค่ะ"หัวหน้ารีบสาวเท้าไปหาเสี่ยวหยาน 

       ขณะที่เธอกำลังเดินไปตามเสี่ยวหยาน ภายใจของเธอก็อดไม่ได้ที่จะสบถออก 'บัดซบเอ้ยย...เกือบได้เงินอยู่แล้วเชียว ทุกทีที่ทำมันไม่เป็นอย่างนี้นิ' 

       "ต้องขอโทษคุณหลินด้วยนะครับที่มาให้เห็นเรื่องน่าอายเช่นนี้ หวังว่าคุณหลินจะไม่ถือสานะครับ"

       "ไม่เป็นไรครับ"หลินเทียนกล่าวตอบด้วยเสียงเรียบ จากนั้นก็ได้เอ่ยถาม  "แล้วทางบริษัทของคุณจะทำอย่างไรกับคนที่แย่งผลงานของคนอื่นไปครับ"       

      ซ่างกุยแสดงสีหน้าลำบากใจเล็กน้อยก่อนจะตอบว่า"ผมคิดว่าจะลงโทษหัวถงด้วยการตัดเงินเดือนของเธอเดือนนี้ไปครับ"

       "แค่นี้หรอ?"ได้ยินคำกล่าวของซ่างกุยที่จะลงโทษหัวหน้าถงหลินเทียนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขึ้นมา บทลงโทษแค่นี้จะพอให้เธอจดจำงั้นหรอ "คุณไม่กลัวว่าเธอจะทำแบบนี้อีกครั้งงั้นหรอ" 

       "ผมคิดว่าเธอคงไม่กล้าทำเเบบนี้อีกแล้วครับ" ซ่างกุยกล่าวด้วยความมั่นใจ เขาคิดว่าหลังจากได้รับบทเรียนนี้แล้วหัวหน้าถงก็คงจะไม่กล้าทำอีก

       หลินเทียนจ้องมองไปที่ซ่างกุยสักพักและคิดภายในใจ'ผู้ชายคนนี้ไม่มีความเด็ดขาดเลย'

       ........

       ไม่นานหัวหน้าถงและเสี่ยวหยานก็ได้มาถึง 

       เสี่ยวหยานตอนนี้กำลังอยู่ในสถานะที่มึนงงอยู่ หลังจากที่เธอตั้งสติจากการที่ถูกหัวถงแย่งผลงานได้ 

       เธอก็ได้ไปแนะนำรถให้กับลูกค้าสามีภรรยาคู่หนึ่ง ในขณะที่กำลังบรรยายคุณภาพจองรถนั้นเธอก็ถูกหัวหน้าถงลากตัวมา เธอพยายามจะถามหัวหน้าถงว่าจะทำอะไรแต่หัวหน้าถงก็ไม่ได้ตอบ 

      "ผู้จัดการ?คุณหลิน"เสี่ยวหยานมองไปที่ซ่างกุยแบะหลินเทียนซึ่งตอนนี้พวกเขาทั้งสองก็ได้มองมาที่เธอเช่นกัน 

      "เสี่ยวหยานเธอใช่ไหมที่เป็นคนแนะนำรถให้กับคุณหลิน"ซ่างกุยถามออกมา 

      "เอ่อ.."เสียวหยานได้ยินคำถามของซ่างกุย เธอก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองหัวหน้าถงที่อยู่ด้านข้าง" 

      สังเกตุการกระทำของเสี่ยวหยาน ซ่างกุยก็กล่าวออกมาด้วยเสียงอ่อนโยน"พูดความจริง" 

      "....ช..ใช่ค่ะ ฉันเป็นคนแนะนำรถให้กับคุณหลินเองค่ะ" 

      "ดีมาก เสี่ยวหยานเธอได้สร้างประโยชน์ให้กับบริษัทของเรา เธอจะได้ค่าคอมมิชชั่น2แสน5หมื่นจากผลงานครั้งนี้" 

      "จริงหรอค่ะผู้จัดการ!! ฉันจะได้รับเงินค่าคอมมิชชั่น2แสนจริงๆหรอค่ะผู้จัดการ" 

     "ใช่แล้ว เธอเป็นคนแนะนำรถให้กับคุณหลินเพราะฉะนั้น เธอได้รับค่าคอมมิชชั่นสมควรแล้ว" 

     "คุณหลินครับ คุณจะขับรถออกไปเลยหรือว่าจะให้คนไปส่งรถที่บ้านของคุณครับ" 

     "ผมจะขับออกไปเลย"หลินเทียนกล่าวตอบด้วยเสียงราบเรียบ" 

      "ครับ"

      .................

       หลินเทียนขับรถออกมาจากร้านขายรถยนต์ car care ก่อนที่เขาจะออกจากร้านนั้นเสี่ยวหยานได้วิ่งมาขอบคุณเขาด้วยความซาบซึ้ง 

      เธอรู้ว่าเป็นเพราะหลินเทียนทำให้เธอสามารถได้ค่าคอมมิชชั่นคืนจากหัวหน้าถง 

     หลินเทียนขับรถแล่นบนถนน ตามทางที่เขาผ่านมาผู้คนที่เห็นรถของเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดคุยกัน 

     "ว้าว...นั่นมันเฟอร์รารี่นี่น่า" 

     "เทพบุตรคนไหนเป็นคนขับกัน"

     "ป้ายแดงด้วยน่ะนั้น" 

     "ไม่รู้ว่าชาตินี้ฉันจะได้มีวาสนาได้ขับเฟอร์รารี่กับเขาไหม" 

      "รอชาติหน้าเถอะแกน่ะ" 

       หลินเทียนเลื่อนกระจกรถลงเพื่อรับลม เขายื่นมือออกมาข้างนอกหน้าต่างรถำำให้มือของเขาได้สัมผัสกับลม 

      "การขับรถมันดีกว่าการเหาะบินจริงๆ" หลินเทียนพึมพำกับตัวเอง 

       สำหรับหลินเทียนเขาชอบที่จะขับรถมากกว่าการเหาะบิน ถึงแม้การขับรถมันจะช้ากว่าการเหาะบินแต่การที่ได้ขับรถมันทำให้เขาผ่อนคลายมากกว่า 

      หลินเทียนขับรถมุ่งหน้าไปที่ภัตตาคารอาหารชั้นฟ้าเนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงวันเเล้ว ถึงเวลาที่เขาจะต้องกินอาหารแล้ว อีกอย่างหลินเทียนก็มีเรื่องที่อยากจะสอบถามหนิงเหยียน 

      รถของหลินเทียนมุ่งหน้ามาถึงหน้าประตูขนาดใหญ่ของภัตตาคารอาหารชั้นฟ้า หลินเทียนฝากรถให้กับยามเพื่อให้ไปจอด ส่วนตัวเขาได้เดินเข้าไปในภัตตาคาร 

      หลังจากที่หลินเทียนก้าวเท้าผ่านประตูใหญ่ของภัตตาคารอาหารชั้นฟ้าได้ไม่นานตรงหน้าของเขาก็ได้มีคนผู้หนึ่งปรากฎขึ้นมา 

'นายน้อย" 

       คนที่ปรากฏตรงหน้าของหลินเทียนไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนเขาคือ หนิงเหยียนนั้นเอง หลังจากที่เขาให้ยากับไป๋เซวียนเสร็จ เขาก็กลับมาที่ภัตตาคารแาหารชั้นฟ้าทันที

       “อืม เรื่องที่ให้จัดการเป็นยังใงบ้าง”หลินเทียนกล่าวถามออกมาพร้อมกับก้าวเท้าเดินไปเรื่อยๆ 

      “เรียบร้อยแล้วครับนายน้อย ผมได้ส่

งยาให้กับเซียนของตระกูลจี้เรียบร้อยแล้ว”

       “อืม" 

      “นายน้อยมาทานอาหารหรือครับ”