ตอนที่2 จากนี้เ้าก็คือ
"เ้าเคยรู้มั้ยว่าโลกหรือจักรวาลที่เ้าอยู่เกิดขึ้นได้อย่างไร"
ชายชราตรงหน้ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นแจ่มชัดผิดกับรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูสูงอายุ
"เอ่อ เอิ่มมมม บิ๊กแบงมั้งครับ"
ดีนตอบไปตามความรู้ทางดาราศาสตร์ที่ได้เรียนในคาบวิทยาศาสตร์สมัยประถม
"""(เอ่อออ..ว่าแต่คุณปู่คนนี้เป็ใครกันเนี่ย นักดาราศาสตร์เหรอหรืิอนักวิทยาศาสตร์ แต่มาอยู่ในห้องตอนที่เรากำลังจะฆ่าตัวตายบางทีอาจจะเป็คุณหมอ แต่ดูจากลักษณะแล้วอายุน่าจะเกษียณได้แล้ว แต่ดูมีออร่าของคนใหญ่คนโต บางทีอาจจะเป็ผู้อำนวยการโรงพยาบาล หรือว่าที่เราพยายามฆ่าตัวตายแต่ไม่สำเร็จแล้วหมอคนนี้ช่วยชีวิตเอาไว้หรือว่าบางทีอาจจะเป็ตำรวจมาสอบถา.....)"""
"อะแฮ่ม..อะแฮ่ม หยุดๆ พอแค่นั้นแหละเ้าหนู ข้าไม่ใช่ทั้งหมอ ตำรวจ หรือว่านักดาราศาสตร์ทั้งนั้นล่ะ"
ชายชรากล่าวขัดดีนที่กำลังคิดฟุ้งซ่านไปไกล
"เมื่อครู่เ้าตอบว่าโลกหรือจักรวาลนี้เกิดขึ้นจากอะไรนะ"
ชายชราทวนคำถามอีกครั้ง
"บะ..บิ๊กแบงมั้งครับ หรือไม่ก็พระเ้า"
ดีนยืนนันคำตอบเดิมอีกครั้ง แต่เพิ่มความเชื่อที่คนทั่วไปเข้าใจตรงกันไปด้วย
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าน่ะไม่ใช่บิ๊กแบงหรอกนะ แต่อันหลังนี่ก็ใกล้เคียงอยู่ทีเดียว"
ชายชรากล่าวกลั้วหัวเราะ
" เอ๊ะ อาเระ " ดีนชะงักค้างไปครู่หนึ่ง
"""(มะ..เมื่อตะกี๊คุณปู่นี่พูดว่าอะไรนะ บอกว่าไม่ใช่บิ๊กแบงนั่นมันก็แน่นอนอยู่แล้ว แต่ว่าเอ๊ะอย่าบอกนะว่าที่ถามออกมาเนี่ยคำตอบจะหมายถึงตัวคุณปู่คนนี้เอง แล้วไอที่บอกว่าคำตอบที่2ใกล้เคียงนี่อย่าบอกนะว่าคุณปู่แกคิดว่าตัวเองเป็พระเ้าที่สร้างโลกขึ้นมาจริงๆ เข้าใจแล้วล่ะ ตอนนี้ชั้นเข้าใจทุกอย่างแล้ว)"""
ดีนพยักหน้ายิ้มๆเหมือนเข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว
"ในที่สุดก็เข้าใจแล้วสินะ"
ชายชราตรงหน้ากล่าวออกมาเมื่อเห็นทีท่าของดีน
" หมอคร้าบบบบบบบบบบ!! หมออออ มีคนบ้าหลุดมาในห้องผมคร้าบบบบบ!! "
ดีนแหกปากลั่นเต็มเสียงที่สุดในชีวิต แม้แต่ตอนที่เขาได้แชมป์ครั้งแรกเขายังไม่เคยร้องดีใจเท่าการแหกปากครั้งนี้มาก่อน
"เดี๋ยวๆ ใจเย็นๆก่อนเ้าหนูข้าน่ะเป็พระเจ้---"
ชายชราพยายามอธิบาย
"คุณตำรวจคร้าบบบ!! มีนักต้มตุ๋นอยู่ตรงนี้คร้าบบบ!!"
ดีนยังคงแหกปากร้องดังลั่นเช่นเดิม ถ้าหากที่นี่มีคนอยู่ละก็คงดาหน้ากันมาสาดน้ำให้หมอนี่ใจเย็นๆและหุบปากไปซะ
"คุณตำรว------"
อยู่ดีๆเสียงของดีนก็หายไป แม้เขาจะพยายามออกเสียงมากเท่าใดก็ตาม
"เอาล่ะ เอาล่ะ ใจเย็นๆลงก่อนไม่ต้องใ นี่เป็เวทย์มนต์ของข้าเองที่ทำให้เ้าไม่สามารถเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาได้ อีกอย่างที่นี่ไม่มีใครอยู่หรอกนอกจากเ้ากับข้า ถ้าจะให้อธิบายที่นี่ก็คงเป็โลกหลังความตายละมั้ง"
ชายชราอธิบายหลังจากที่ทำให้ดีนเงียบลง
"""(เอ๊ะ ทำไมกัน ทำไมเสียงของเราถึงไม่ออกมา ทั้งๆที่พยายามแหกปากตั้งขนาดนี้แท้ๆ หรือว่านี่จะเป็เวทย์มนต์อย่างที่คุณปู่คนนี้บอกจริงๆ จะว่าไปที่มันก็ดูไม่เหมือนโรงพยาบาลจริงๆละนะ จะว่าโรงพยาบาลลืมจ่ายค่าไฟจนมืดขนาดนี้ก็ไม่น่าจะใช่แถมส่งเสียงขนาดนี้ก็ไม่มีใครมาห้าม และที่สำคัญร่างกายเราที่ไม่น่าจะขยับได้กลับมาขยับได้อีกครั้งหลังจากที่พยายามจะฆ่าตัวตาย นี่แสดงว่าเราตายไปแล้วจริงๆสินะ งั้นก็แสดงว่าคุณปู่ตรงหน้าเราก็คือ พ..พระเ้าตัวจริงงั้นสิ!)"""
"เห้อออ ในที่สุดก็เข้าใจแล้วสินะ เอาล่ะข้าขอเข้าเื่เลยละกัน ข้ามีนามว่าฟิวเรี่ยน เอาง่ายๆก็คือจักรวาลนี้ถูกสร้างมาโดยข้าและสหายของข้าอัสคาร์ ทั้งจักรวาลมีดาวที่มีสิ่งมีชีวิตอยู่เพียง2ดวง โลกใบนึงเป็ของข้าอีกใบเป็ของอัสคาร์ ด้วยความรักสนุกและประมาทของอัสคาร์จึงได้ทำให้เขาถูกองครักษ์หักหลังและผนึกไว้จนอาจทำให้โลกฝั่งนั้นเกิดเสียสมดุลร้ายแรงได้ ถึงหมอนั่นจะแปลกๆแต่ก็เป็สหายของข้า แต่ด้วยสนธิสัญญาทำให้ข้าเข้าไปในโลกของอัสคาร์ไม่ได้ ด้วยความที่โลกของอัสคาร์นั้นค่อนข้างใกล้เคียงกับสิ่งที่พวกเ้าเรียกกันว่า MMORPG ข้าจึงได้พยายามเสาะหาตัวแทนที่มีประสบการณ์ทางเกมเพื่อที่จะส่งไปยังโลกของอัสคาร์แทนข้า "
ฟิวเรี่ยนอธิบายเื่ราวอย่างรวบรัดให้แก่ดีน
"เอาล่ะ ข้าจะคลายเวทย์ให้เ้า"
แสงสว่างกลมๆพุ่งไปยังคอของดีน จากนั้นดีนก็รู้สึกว่าเสียงเริ่มกลับมาแล้ว
"คุณตำ... เอ้ย หยอกๆ เอาล่ะครับผมพอเข้าใจแล้วว่าท่านคงเป็พระเ้าจริง แต่ที่ว่าจะส่งผมไปเป็ตัวแทนเพื่อไปช่วยเพื่อนของท่านนี่ คงไม่ส่งผมไปทั้งแบบนี้หรอกใช่มั้ยครับ จากที่ท่านเล่าถ้าส่งผมไปสภาพนี้คงไม่ต่างกับส่งฮีโร่เวล1ไปตบโรชาน"
ดีนกล่าวกลั้วหัวเราะ
"แน่นอนว่าข้าไม่คิดจะส่งเ้าไปทั้งอย่างนี้แน่ๆ ข้าจะมอบพลังครึ่งนึงของข้าให้แก่เ้า เป็พลังของดรูอิดที่จะทำให้เ้าเติบโตได้รวดเร็วด้วยพลังจากธรรมชาติของข้า เ้าจะได้รับความสามารถในการสื่อสารภาษาของโลกนั้นได้ และสามารถด้วยสอบสเตตัสของสิ่งมีชีวิตหรือร่างเทียมต่างๆได้แบบละเอียดยิบ ด้วยพลังแห่งดรูอิดมันจะมอบความสามารถที่เหมาะสมกับตัวเ้าให้ เมื่อเ้าไปถึงโลกฝั่งนั้นเ้าจะรู้เองว่าได้พลังแบบไหน เพราะว่าข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพลังที่เ้าจะได้รับมันคืออะไร"
ฟิวเรี่ยนเดินอธิบายพร้อมๆกับทำท่าทางมือประกอบ เหมือนอาจารย์ยืนสอนนักเรียนหน้าชั้นก็มิปาน
"ผมยิ่งดวงไม่ค่อยดีซะด้วยสิ แถมหัวไม่ค่อยดีด้วย ถ้าได้ความสามารถพวกปรุงยาอะไรพวกนี้ไม่แย่เหรอครับ"
"ไม่ต่องเป็ห่วงน่า จิติญญาแห่งดรูอิดจะคัดสรรพลังที่เหมาะสมให้แก่เ้าเอง" ฟิวเรี่ยนกล่าวสำทับ
"ว่าแต่เป้าหมายของผมคือการไปช่วยอัสคาร์สหายของท่าน แล้วองครักษ์ที่ทรยศท่านอัสคาร์ล่ะ ผมจะสามารถต่อกรกับเขาได้มั้ย"
ดีนถามอย่างกังวล
"เื่นี้อาจจะทั้งได้และไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวเ้าเอง เ้าคนเดียวอาจจะทำไม่ได้แต่ถ้ามีพรรคพวกที่แข็งแกร่งในโลกฝั่งนั้นก็ไม่แน่ ด้วยพลังของขุนพลทั้ง7ของอัสคาร์นั้นแข็งแกร่งพอจะล้มองครักษ์ทั้ง2ของอัสคาร์ได้ แต่พวกนั้นเป็มอนสเตอร์ที่ไร้จิตใจทำได้แค่เพียงเชื่อฟังคำสั่งของพวกที่ระดับสูงกว่าเท่านั้น ส้วนพวกเผ่าพันธ์ต่างๆแม้แต่เผ่าปีศาจก็ถ้าเทียบกันแบบตัวๆกับขุนผลทั้ง7ปล้วต่างกันราวฟ้ากับเหวก็ว่าได้ เ้าน่าจะต้องหาจำนวนหรือเทคนิคเอาเองแล้วล่ะ ที่ข้าเหลือพลังไว้ครึ่งนึงเพื่อรักษาการคงอยู่ของโลกฝั่งนี้ไว้และจะได้ดึงตัวเ้ากลับมาได้เมื่อเห็นว่าเ้าตกอยู่ในอันตราย"
ฟิวเรี่ยนอธิบายเพิ่ม
"อ๋อ ค่อยยังชั่วแบบนี้เมื่อข้าได้รับอันตรายถึงชีวิตท่าก็ดึงข้ากลับมาได้ทุกเมื่อเลยสินะ แบบนี้สิถึงจะปลอดภัย ผจญภัยได้อย่างหายห่วงหน่อย "
"ผิดแล้วได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ข้าสามารถดึงเ้ากลับมาหากคับขันจริงๆ และส่งเ้ากลับไปยังโลกของอัสคาร์อีกครั้งในที่ๆปลอดภัยแทนได้ สรุปง่ายๆก็คือเ้าไปที่นั่นได้2ครั้ง แต่กลับมาที่นี่ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น"
ฟิวเรี่ยนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังบวกกับสีหน้าที่ดูมีความน่าเชื่อถือช่วยเสริมความหนักแน่นของคำพูดยิ่งขึ้นไปอีก
"ก็นั่นน่ะสินะ ถ้าเรียกกลับได้ทุกเมื่อมันก็ไม่สนุกน่ะสิ แบบนั้นก็จะทำให้ไม่กลัวตายจนประมาทเกินไปไม่ได้พัฒนาไปไหนสักที"
หลักจากได้ฟังคำตอบของดีน ฟิวเรี่ยนมีท่าทีพอใจ
"เอาล่ะ ผมพอรู้รายละเอียดแล้วท่านส่งผมไปยังโลกของท่านอัสคาร์ได้แล้วล่ะครับ"
"ได้เลย ขอให้โชคดีล่ะลูกหลานแห่งข้า"
สิ้นเสียงของฟิวเรี่ยน แสงสว่างก็ปกคลุมร่างกายของดีนร่างกายของดีนๆค่อยๆกลายเป็ละอองแสงหายไปทีละส่วนไล่ั้แ่ส่วนล่างไปยังส่วนบน ก่อนที่ดีนจะหายไปนั้น ได้ยินฟิวเรี่ยนเอ่ยประโยคหนึ่งว่า
"นับจากนี้เ้าก็เหมือนบุตรแท้ๆของข้า ชื่อของเ้าต่อจากนี้คือ ฟิวเร่...ฟิวเร่ ดีนนน!"
" ฟึ้บบบบบ!! "
สิ้นเสียงนั้นดีนก็หายไปทิ้งไว้แต่เพียงความว่างเปล่าเบื้องหน้าฟิวเรี่ยน