บทที่ 34 ผลมรกติญญาอัคคี 2
“์!ข้าไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีทะเลสาบหินหนืดอยู่ด้านล่างของป่าโบราณ!นี่คือปากปล่องูเาไฟหรือไม่?”
ซือหม่าอ๋าวอดไม่ได้ที่จะร้องออกมาเมื่อเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้าเขา
เย่อู๋เชวียมองไปที่ทะเลสาบหินหนืดสีแดงเข้มซึ่งกำลังไหลอย่างช้าๆอุณหภูมิของที่นี่เผาผลาญร่างกายของพวกเขาจนเกิดความแสบร้อนแม้แต่ก้อนหินก้อนเล็กๆ ที่ตกลงไปในทะเลสาบหินหนืดก็ยังละลายหายไปอย่างรวดเร็ว
“หึ่ง”
หลังจากหายตัวไปนานในที่สุดเสียงของผึ้งร้อยบุปผาดังก็ขึ้นอีกครั้งเย่อู๋เชวียเดินตามเสียงไปและพบว่ามีผึ้งร้อยบุปผานับร้อยตัวกำลังมุดเข้าไปในรูเล็กๆที่คล้ายรังอยู่ในบริเวณผนังถ้ำด้านขวา
“ดูสิ!มันอยู่ใจกลางทะเลสาบหินหนืด!”
เสียงของหลินอิงหลัวดังขึ้นอย่างกะทันหันเย่อู๋เชวียและซือหม่าอ๋าวก็มองไปในทิศทางที่นางชี้ทันที พวกเขาพบหินก้อนเล็กๆที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางทะเลสาบหินหนืดรากของแท่นหินแทรกลงไปด้านล่างและเปลี่ยนเป็สีแดงเข้มจากความร้อนแรงบนแท่นหินเล็กๆ นั้นมีแสงสีเขียวจางๆ แผ่ออกมาอย่างแ่เบาโดยที่ฝูงผึ้งร้อยบุปผาดูเหมือนจะให้ความสนใจต่อสิ่งนี้เป็อย่างมาก!
“สมบัติ์!ต้นไม้นั่นต้องเป็สมบัติ์อย่างแน่นอน!มิฉะนั้นเหล่าผึ้งร้อยบุปผารวบรวมิญญาคงไม่เสี่ยงอันตรายมาที่นี่!”
ซือหม่าอ๋าวอุทานอย่างตื่นเต้นเมื่อมองไปยังต้นไม้สีเขียวเล็กๆ ที่อยู่ใจกลางของแท่นหินใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความสุข
นั่นเป็ต้นไม้สีเขียวสูงประมาณสามวามีเก้าใบ และมีผลสีแดงสดสามลูก แสงสีเขียวถูกปลดปล่อยออกมาจากผลไม้สีแดงทั้งสามลูกนั่นเอง!
“นี่คือ...ผลมรกติญญาอัคคีสมบัติ์ระดับสอง! หากผู้บ่มเพาะได้รับประทานผลไม้ชนิดนี้มันจะทำให้พวกเขาสามารถฝึกฝนกฎแห่งไฟได้อย่างง่ายดายอีกทั้งพลังปราณภายในร่างกายของพวกเขาจะเฉียบคมและหนาแน่นขึ้นหลายเท่ามันเป็เหมือนการชำระล้างร่างกายอีกรอบโดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังทางิญญาของเราจะเพิ่มความแข็งแกร่งไปอีกขั้น!”
หลินอิงหลัวเป็หญิงสาวผู้มีความรอบรู้ในทุกสิ่งผลมรกติญญาอัคคีนั้นหายากมากและจะปรากฏเฉพาะในที่ที่มีธาตุไฟและไม้รวมกันเท่านั้นมันจะดูดซับพลังทางจิติญญาของธาตุไฟและไม้ที่รวมกันอย่างสมบูรณ์มาหล่อเลี้ยงตัวเองหลายปีกว่าจะออกผลสักรอบ
ดวงตาของเย่อู๋เชวียก็ลุกเป็ไฟเช่นกันด้วยการผลมรกติญญาอัคคีอาจทำให้ตราประทับร้อยเมืองของพวกเขาเปลี่ยนเป็สีฟ้าในครั้งเดียวได้เลย
“ฮ่าๆๆ...สมบัติแห่ง์พิภพเช่นนี้ทิ้งมันไว้ที่นี่โดยเปล่าประโยชน์ เ้ารอที่นี่ข้าจะไปรับมันกลับมา!”
ซือหม่าอ๋าวที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเริ่มมองหาลู่ทางที่จะก้าวเข้าสู่ทะเลสาบหินหนืดอย่างปลอดภัยการเคลื่อนไหวของเขาระมัดระวังอย่างยิ่ง และโชคดีที่มีเส้นทางเล็กๆแห่งหนึ่งที่สามารถนำพวกเขาไปสู่ใจกลางทะเลสาบหินหนืดได้โดยตรง
การเคลื่อนไหวของซือหม่าอ๋าวนั้นกะทันหันจนเย่อู๋เชวียไม่มีเวลาหยุดเขาเมื่อมองไปยังหินหนืดที่ไหลอยู่ในทะเลสาบหินหนืดเย่อู๋เชวียก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย!
“ในเมื่อผึ้งร้อยบุปผาสามารถค้นพบสมบัติ์ชิ้นนี้ได้อย่างง่ายดายสัตว์อสูรชนิดอื่นก็ควรจะค้นพบมันด้วยเช่นกัน? แล้วเหตุใดสถานที่แห่งนี้จึงไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่เลย?”
ทุกคนในโลกนี้ต่างรู้ดีว่าสมบัติ์แทบจะอยู่ร่วมกันกับสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งอย่างแยกไม่ออกแต่สถานการณ์ตอนนี้กลับค่อนข้างแปลกประหลาดจนทำให้เย่อู๋เชวียเกิดความรู้สึกไม่ปลอดภัย!
เมื่อตระหนักได้ดังนั้นเย่อู๋เชวียก็พุ่งไปในทิศทางเดียวกันกับซือหม่าอ๋าวเพราะต่อให้มีอะไรเกิดขึ้นเขาก็จะสามารถแก้ไขได้ทันท่วงที
ความรู้สึกแสบร้อนจากใต้ฝ่าเท้าทำให้เย่อู๋เชวียรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อยๆแต่ในขณะนี้ซือหม่าอ๋าวมาถึงจุดสิ้นสุดของเส้นทางและกำลังจะก้าวขึ้นไปบนแท่นหินเล็กๆโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เป็ไปได้ไหมว่าข้าคิดมากไป?”
ความคิดดังกล่าวแวบเข้ามาในหัวของเขาแต่เย่อู๋เชวียก็ยังไม่กล้าที่จะผ่อนคลายความระมัดระวังหลินอิงหลัวไม่ได้ติดตามมาด้วยแต่สายตาของนางยังคงจับจ้องไปยังชายหนุ่มทั้งสองเพื่อเฝ้าระวังความปลอดภัยให้พวกเขาอีกชั้น!
“ฮ่าๆผลมรกติญญาอัคคีเป็ของเราแล้ว!”
ในที่สุดซือหม่าอ๋าวก็ยืนอยู่บนแท่นหินขนาดเล็กและมองไปยังสมบัติ์ที่สูงประมาณสามวาต้นไม้ต้นนี้หากอยู่ข้างนอกจะถือเป็ต้นไม้ใหญ่อย่างแน่นอนแต่เมื่อมาอยู่ภายในถ้ำทะเลสาบหินหนืดมันกลับดูโดดเดี่ยวและมีขนาดเล็กกว่าความเป็จริง
ในขณะนั้นผลมรกติญญาอัคคีทั้งสามก็สั่นสะท้านเล็กน้อยจากนั้นพลังจิติญญาที่ร้อนแรงก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน!
“ระวัง!”
เย่อู๋เชวียที่ติดตามมาทางด้านหลังะโขึ้นทันที
“อย่าบอกนะว่ามีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ในหินหนืดอันร้อนแรงแห่งนี้จริงๆ!”
ซือหม่าอ๋าวไม่ใช่คนโง่เมื่อััได้ถึงความผิดปกติ ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน
“ตึง!”
เมื่อเย่อู๋เชวียกำลังสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือไม่ก็มีบางสิ่งบางอย่างปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของซือหม่าอ๋าวแล้ว!
“ซือหม่าอ๋าวระวังข้างหลัง!”หลินอิงหลัวะโสุดเสียง!
“แย่แล้ว!”
ของเหลวในทะเลสาบหินหนืดปะทุขึ้นอย่างรุนแรงและแทบจะครอบคลุมเข้าหาซือหม่าอ๋าวในทันที!
“โฮก!”
ขณะที่ซือหม่าอ๋าวกำลังจะหยิบผลมรกติญญาอัคคีเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังมาจากส่วนลึกของทะเลสาบหินหนืด!
“โครม!”
ในเวลาเดียวกัน ร่างที่มีความสูงกว่าสิบห้าวาก็ะโออกมาจากทะเลสาบหินหนืดด้วยความโกรธร่างกายสีแดงเพลิงของมันพุ่งเข้าหาซือหม่าอ๋าวโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาตั้งตัวแม้แต่น้อย!
ในสายตาของเย่อู๋เชวียมันคืองูหลามั์ดุร้ายที่มีเกล็ดสีแดงเข้มส่องสว่างไปทั้งตัว!
1K
![ฝืนชะตาท้าสามภพ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721906142_38669137.webp)
