ฟานอวี้สั่งการทันที
“ท่านหลี่เฉียงเ้าค่ะที่นี่มีเหล้าอย่างแรงหรือไม่เ้าค่ะ?”
“มีขอรับ”
“ข้าขอหล้าสามไหนะเ้าค่ะ”
“ได้ขอรับท่านหมออวี้”
“เฟ่ยเฟ่ย”
“เ้าค่ะท่านพี่อวี้”
“เ้าเตรียมอุปกรณ์ผ่าตัดในกล่องพยาบาลให้ข้าที!”
“เ้าค่ะ”
ฟานอวี้ตรวจอาการคนไข้พบว่าหัวธนูปักเข้าที่ตรงบริเวณหน้าอกซ้ายซึ่งตรงกับหัวใจพอดี และมีเืสีดำออกมานางวางมือลงบนาแเบา ๆ นางเกิดอยากอธิษฐาน เลยตั้งจิตอธิษฐานขอให้มือของนางนั่นสามารถสแกนร่างกายของคนไข้ได้ด้วยเถิด!!!.จะให้ลุยน้ำลุยไฟหรือบุกป่าฝ่าดงนางก็ยอม!!!!
ไม่ผิด คำอธิษฐานเกิดผลทันใดนั้นนางก็เห็นภาพหัวธนูปักตรงเนื้อเยื่อของหัวใจฝั่งขวามันเฉียดเกือบเข้าไปลึกจนจะถึงจุดที่สำคัญและธนูดอกนี้ก็อาบไปด้วยยาพิษงูเขียวหางไหม้ที่อาศัยแถบทะเลสาบหากไม่ผ่าตัดเอามันออก มีหวังคนไข้รายนี้ได้ไปพบท่านยมบาลแน่! นี่มันปาฏิหาริย์ชัด ๆ(ขอบคุณ์)
เมื่อหลี่เฉียงได้เหล้ามาสามไหมอบให้แก่ฟานอวี้
“พี่ซางเ้าค่ะท่านช่วยเอาเหล้าหนึ่งไห มาให้ข้ากับเฟ่ยเฟ่ยล้างมือที ส่วนอีกสองไหเอาผ้าสะอาดชุบเช็ดตามกระโจมด้วยนะเ้าค่ะ!ฆ่าเชื้อโรค”
หลิวซางพยักหน้า รีบจัดการทันที
ลู่เหวินอวี้กับจางเหยี่ยนเข้ามาในกระโจมคนป่วยพร้อมกันแต่ก็ไม่ได้ซักถามอะไร เอาแต่เฝ้ามองขั้นตอนการรักษาของฟานอวี้
ระหว่างที่รอเฟ่ยเฟ่ยทำหน้าที่ของตนเองให้เสร็จฟานอวี้ใช้เข็มทองสกัดพิษและหยุดพิษชั่วคราวเพื่อไม่ให้พิษเข้าไปในหลอดเืจากนั้นนางก็ให้หลิวลี้ไปต้มยาแก้พิษตามสูตรของนางมาให้คนไข้รายนี้
เมื่อเฟ่ยเฟ่ยเตรียมอุปกรณ์ผ่าตัดพร้อมแล้ว
“ท่านพี่พร้อมแล้วเ้าค่ะ”
“เฟ่ยเฟ่ยเ้าเตรียมเจาะเส้นเืแล้วให้น้ำเกลือทางสายยางด้วยนะ”
“เ้าค่ะ”
เฟ่ยเฟ่ยใช้เข็มเจาะเืเจาะเข้าตรงเส้นเืฝั่งมือด้านซ้ายของคนไข้พอเืสามารถไหลออกมาจากเข็มเจาะได้นางก็รีบประกอบเข็มเข้ากับข้อต่อของสายน้ำเกลือทันทีทดสอบการไหลเวียนของน้ำเกลือว่าสามารถลงไปที่เส้นเืได้ดีหรือไม่! จากนั้นก็แขวนถุงน้ำเกลือไว้ข้างบนเตียงฝั่งขวาให้พอสูงขึ้นกว่าตัวคนไข้พอประมาณเนื่องจากไม่มีอุปกรณ์แขวนน้ำเกลือ
ฟานอวี้ใส่หน้ากากอนามัยปิดหน้าพร้อมรวบผมให้หมดด้วยปิ่นหยกอันเดียวเอาเหล้ามาล้างมือให้สะอาดและใช้หูฟังแพทย์ฟังเสียงหายใจของปอดและจังหวะการเต้นของหัวใจของคนไข้พบว่าการหายใจและการเต้นของหัวใจเริ่มช้าลงอย่างรวดเร็วฟานอวี้รีบทำการผ่าตัดโดยใช้มีดกรีดตรงเนื้อหน้าอกด้านซ้ายเลาะเอาเนื้อเน่าเสียที่โดนพิษออกให้หมด
จากนั้นใช้มีดผ่าตัดกรีดเข้าไปตรงบริเวณที่หัวลูกศรปักนางใช่คีบดึงลูกศรออกมา และทำการเย็บาแตรงเนื้อหัวใจก่อนนางใช้ไหมละลายเย็บอย่างคล่องแคล่ว ตามด้วยเย็บแผลชั้นเนื้อนอกอีกทีมือของนางนิ่งมาก สมาธิของนางนั่งจดจ่ออยู่กับคนไข้ตลอดเวลาจนเหงื่อไหลอาบใบหน้างาม หลี่เฉียงสังเกตเห็นเข้าอยากจะเช็ดเหงื่อให้แต่เฟ่ยเฟ่ยนเร็วกว่า รีบเช็ดให้ทันที!
“ขอบใจมากน้องพี่”
“เ้าค่ะท่านพี่”
ลู่เหวินอวี้ หลี่เฉียง และจางเหยี่ยนเห็นการรักษาของฟานอวี้ รู้สึกหวาดเสียวและอยากจะอาเจียนขึ้นมานางใช้มืออันน้อยนิดของนางสอดเข้าไปในอกด้านซ้ายของทหารลับ นางไปกินดีหมีมาหรือไง!ถึงได้กล้าหาญชาญชัยเกินหญิงเช่นนี้
เมื่อเย็บาแของคนไข้เสร็จแล้วนางให้เฟ่ยเฟ่ยทำการปิดาแต่อได้เลยส่วนนางใช้หูฟังแพทย์มาตรวจเช็กเสียงและจังหวะของอวัยวะภายในอีกที หลิวลี้ต้มยาแก้พิษเสร็จนำยาใส่ถ้วยแช่น้ำธรรมดาเพื่อให้ยาแก้พิษเย็นลง แล้วรีบนำมาให้ฟานอวี้ฟานอวี้ใช้เข็มฉีดยาที่ประกอบเข้ากับไซริ่งแล้ว ดูดยาแก้พิษตามปริมาณที่นาง้าฉีดเข้าทางสายน้ำเกลือ
ผ่านไป 1 เคอ (30 นาที)นางถอนเข็มทองออก ฟังเสียงหายใจและการเต้นของหัวใจ พบว่ามีแนวโน้มที่ดีขึ้นยาแก้พิษเริ่มออกฤทธิ์คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้ว!
“ท่านหลี่เฉียงคนไข้รายนี้พ้นคิดอันตรายแล้ว ข้าให้ยาทางสายน้ำเกลือแขวนบนหัวเตียงชั่วคราวนะเ้าค่ะเมื่อคนไข้ฟื้นขึ้นมาอย่าเพิ่งเอาออกนะเ้าค่ะหากคนไข้ฟื้นแล้วช่วยรีบแจ้งให้ข้าทราบทันที!”
“ขอรับท่านหมออวี้”
“เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”
หลี่เฉียงยังไม่ทันขานรับนางเดินออกไปจากกระโจมทันที แต่ลืมไปว่าเส้นทางกลับกระโจมที่พักไปทางไหน? นางเลยเดินกลับเข้ามาคืนกลับเห็นพี่ชายใหญ่ทำหน้าพะอืดพะอม
“ท่านพี่ช่วยพาข้ากลับกระโจมทีข้าหิวข้าว”
“ห่ะ! เ้าว่าอะไรนะ”
ลู่เหวินอวี้แคะหูตัวเองว่าได้ยินผิดหรือไม่!”
“ข้าบอกว่าข้าหิวข้าวหิวมากด้วย ท่านช่วยพาข้ากลับไปกินข้าวทีเถิด กินที่นี่เกรงใจคนไข้เ้าค่ะ”
“เ้ายังกล้ากินข้าวได้ลงคอเชี่ยวหรือ!เป็ข้ากินไม่ลง คลื่นไส้ยิ่งนัก”
“ใครใช้ให้ท่านมาแอบดูข้ารักษาคนไข้กันละเ้าค่ะไม่พูดมากความแล้ว พาข้ากลับกระโจมเดี๋ยวนี้! รีบหาข้าวมาให้ข้ากินเร็ว!!!ข้าหิวไส้จะขาดอยู่แล้ว”
“เฮ้อ! ไปเดี๋ยวข้าจะพาเ้าไป”
ลู่เหวิอวี้รีบพาน้องสาวกลับกระโจมที่พักเมื่อถึงกระโจมที่พัก เขาบอกให้น้องสาวอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียก่อนส่วนเขาให้พ่อครัวเตรียมสำรับขึ้นโต๊ะ ใบหน้าคมเห็นน้องสาวจัดการอาหารอย่างรวดเร็ว เสมือนข้าศึกบุกโจมตีอย่างไงอย่างงั้น
“เ้าจะรีบไปไหนเ้าสี่!ค่อยๆ กินก็ได้ อยู่แคว้นเหลียงอดยากเช่นนั้นเชียวหรือ?”
“ข้าติดนิสัยนะท่านพี่ตอนออกหน่วยแพทย์ข้าก็รีบเร่งแบบนี้แหละเ้าค่ะ”
“ออกหน่วยแพทย์คืออันใด? ”
ลู่เหวินอวี้สงสัยกับศัพท์แปลก ๆที่น้องสาวใช้
(ไม่น่าเผลอเลยท่านพี่สงสัยจนได้!!!)
“ออ! ก็หมายถึงออกรักษาคนป่วยตามหมู่บ้านที่ไม่มีหมอนะเ้าค่ะ”
“อ้อ เป็เช่นนี้เอง”
“เ้าค่ะท่านพี่ข้าอิ่มแล้ว ข้าอยากพักท่านช่วยกลับไปที่กระโจมท่านทีเถิด”
“ข้าหมดประโยชน์สำหรับเ้าแล้วหรือ!ถึงได้ไล่ข้า”
“ไม่ใช่อย่างนั้นนะท่านพี่เดี๋ยวพี่ลี้จะมานอนเป็เพื่อนข้า เพราะคืนนี้เฟ่ยเฟ่ยเข้าเวรดูแลคนไข้ที่เพิ่งรักษาเสร็จพี่ลี้ต้องค่อยปลุกข้าสลับเวรกับเฟ่ยเฟ่ยนะเ้าค่ะ”
“อ้อเช่นนั้นเ้ารีบพักเถิด เดี๋ยวพี่จะเฝ้าเ้าก่อนรอจนกว่านางจะมาแล้วพี่ถึงจะไป พี่เป็ห่วงเ้า”
“เ้าค่ะ”
ฟานอวี้ง่วงมากเลยเผลอหลับไปโดยมีพี่ชายคอยนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่างอันที่จริงลู่เหวินอวี้้าเจอหน้าและพูดคุยกับหลิวลี้มากกว่าเลยทำทีจะเฝ้าน้องสาว ฟานอวี้รู้ดีแก่ใจทว่าหนังท้องตึงหนังตาเริ่มหย่อน
หลิวลี้เดินเข้ามาในกระโจมที่พักของฟานอวี้
“คารวะท่านแม่ทัพเ้าค่ะ”
“เ้ามาก็ดีแล้ว พอดีว่าน้องสาวของข้านางเหนื่อยมากข้าเลยนั่งเฝ้าก่อนเ้ามาจะมา ว่าแต่เ้าสบายดีหรือไม่? ที่ติดตามอารักขาเ้าสี่ไปยังแคว้นเหลียงจนมาถึงที่นี่?”
“ข้าสบายดีเ้าค่ะท่านหญิงไม่เคยทำให้ข้าลำบากท่านหญิงรักและห่วงใยเหล่าทหารและผู้ติดตามทุกคนเ้าค่ะ”
“เ้าเปลี่ยนไปมากเลยนะหลิวลี้ข้า............”
3K
![[7S] STORY OF MAFIA : ตอน ตามหารัก [ดีอ้อน x อันนา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1579192537_35629377.webp)
![บันทึกลับองครักษ์เสื้อแพร [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1646970564_71280272.webp)
