คาริซม่า มหาเทพแห่งโลกเวทมนต์

        โลกเวทมนต์ที่เต็มไปด้วย๵๬๲ุ๩๾์ต่างๆทั้งที่ดีและไม่ดี การแบ่งแยกของเมืองเวทมนต์มี2จำพวกได้แก่พวกเทวะ พวกที่มีธาตุไฟและลม เช่นเทวา วิหก เทพต่างๆและอีกจำพวกคือปีศาจพวกที่มีธาตุดินและน้ำ เช่น พายน้ำ มนุษย์หมาป่า ถึง2จำพวกนี้จะไม่ค่อยถูกกันโดยเฉพาะผู้ที่มีธาตุไฟกับน้ำ แต่ทั้ง2จำพวกก็มีผู้เหนือสุดคือ เอเฟซัล ซึ่งเป็๲มหาเทพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเขามีทั้งความรู้รอบรู้การแก้ปัญหาที่มากกว่าคนอื่นมีความน่าเกรงขามเป็๲อย่างมากและเขาก็เป็๲ผู้เดียวที่สามารถติดต่อกับพระเ๽้าผู้สร้างโลกได้เขาจึงมีเป็๲ที่นับถือที่สุด ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าต่อกรกับเขาบริวารของเขามีจำนวนมากกว่าคนทั้งประเทศสิงคโปร์เสียอีก

        "ครืดดดด" เสียงบางอย่างเกิดขึ้นเหมือนกำลังเกิดแผ่นดินไหวของหลายอย่างเริ่มพังทลายลงมาทำหลายคนเริ่มวิ่งไปยังจุดรวมของโลกเวทมนต์แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทุกคนที่วิ่งไปโซเฟียสาวท้องแก่กำลังจะคลอดเต็มทีเธอวิ่งออกไปไม่ไหวและดูเหมือนว่าจะไม่มีใครสังเกตเห็นเธอที่ยังอยู่ในบ้านสไตลฝรั่งเศษแม้กระทั่งสามีของเธอธินินก็ไม่ได้มารับรู้เ๹ื่๪๫ราวของเธอในขณะนี้

        "ไปตามหาเด็กสาวที่เกิดในคืนนี้เดี๋ยวนี้ เธอจะเป็๲คนที่ทำให้โลกเวทมนต์ของเราล่มสลาย"เอเฟซัลประกาศขึ้นทำให้ธินิวเกิดนึกถึงภรรยาตนเขารีบปลีกตัวออกจากจุดรวมตอนที่หลายคนยังไม่สังเกตเขารีบไปที่บ้านของตัวเองท่ามกลางแผ่นดินไหวเขาบินขึ้นสูงเพื่อจะได้ไม่ต้องหลบเศษอิฐปูนที่จะตกลงมาตอนที่แผ่นดินไหว เขาร่อนลงมาที่บ้านของเขาทันทีเขารีบเข้ามาในบ้าน

        "อุแว้ อุแว้" เสียงเด็กพึ่งถือกำเนิดดังขึ้นในใจธินินเริ่มลังเลระหว่างความเป็๞อยู่ของโลกเวทมนต์กับชีวิตของลูกสาวในขณะที่เขากำลังตัดสินใจเขาก็หันไปเห็นภรรยาตนนอนสลบอยู่เขารีบไปอุ้มเธอขึ้นมาในอ้อมแขนทันที

        "โซเฟีย ไหวไหม ตื่นสิ"ธินินพูดแต่ดูเหมือนเธอจะมีแค่เสียงลมหายใจดังขึ้นอย่างเดียว

        "เร็วรับตามหาเร็ว ทุกบ้านเลยนะ ไม่งั้นเราแย่แน่ๆ"เสียงจากด้านนอนทำธินินสดุ้งเขาก้มหน้าลงร่ายเวทย์บางอย่างก่อนที่ภาพลวงตาของเขาจะเป็๞ผลกับบ้านหลังนี้

        "เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอ" เสียงอ่อนแรงจากโซเฟียดังขึ้น  ธินินมองหน้าเธอที่ลืมมามาดูแค่ครึ่งเดียว พร้อมสีหน้าที่อ่อนล้าเขาจึงลูบหัวเธอเบาๆ ก่อนจะอุ้มเธอไปยังเตียงนอน

        "มันไม่มีอะไรที่น่ากังวลหรอกนะ"ธินินพูดก่อนจะก้มลงไปจูบที่หน้าผากโซเฟียที่กำลังค่อยๆหลับลงด้วยความอ่อนล้าธินินค่อยๆยืดตัวขึ้นและเดินไปอุ้มลูกของตนมาไว้กับอก

        "นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันครับ"เซนผู้เป็๲นายกเทศมนตรีของเมืองเวทมนต์ถามขึ้น

        "เหตุเกิดแผ่นดินไหวครั้งนี้มันตรงตามคำทำนายของพระผู้เป็๞เ๯้าค่ำคืนนี้จะเด็กหญิงผู้ที่ถือกำเนิดมาสร้างความวุ่นวายแก่โลกเวทมนต์แห่งนี้ เธอจะเกิดจากสิ่งที่เป็๞ศัตรูกันมาอย่างช้านานเธอจะต้องเกิดมาเป็๞บุตรของธาตุน้ำกับธาตุไฟเป็๞แน่ทุกคนต้องรีบตามหาให้เจอบัดนี้ก่อนที่จะเกิดภัยร้ายในอนาคต"

        "แล้วจะทำอย่างไรกับเธอละ" เซนถามขึ้นทำเอาเอเฟซัลหยุดคิด

        "สังเวยแด่พระผู้เป็๞เ๯้า" จบคำพูดของเอเฟซัลทุกคนที่หยุดลงเสียงเงียบบังเกิดสักพักก่อนที่จะมีเสียงเกิดขึ้นอีกครั้ง

        "ไปกันเถอะ"เซนพูดขึ้นทำให้ทุกคนต่างพากันออกไปจากจุดรวมเพื่อตามหาเด็กคนที่เอเฟซัลกล่าวถึงเซนมองทุกคนที่ทั้งวิ่งออกบินออกเดินออกอย่างกังวลเขาไม่รู้ว่าการกระทำครั้งนี้มันถูกไหมแต่ถ้าเป็๲สิ่งที่เอเฟซัลบอกเขาก็ต้องเชื่อตามนั้นนั่นคือสิ่งที่บรรพบุรุษของเขาฝั่งมาไว้อย่างช้านาน

        "อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิคะเราควรไปทำตามหน้าที่ได้แล้ว"อันน่าพูดขึ้นเธอพูดกับสามีของเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเธอรู้เซนคิดอะไรอยู่เธอเองก็คิดแบบเขาเช่นกัน

        "ตื่นแล้วหรอโซเฟีย" ธินินพูดขึ้นพร้อมมองไปที่ภรรยาของตนที่กำลังค่อยๆลืมตาขึ้นมาเขาส่งยิ้มให้เธออย่างใจเย็นก่อนจะส่งลูกให้เธอได้อุ้มบาง

        "เราต้องรักษาเด็กคนนี้ไว้นะไม่งั้นเธอจะตาย ท่านเอเฟซัลตามหาเธอ"ธินินบอกก่อนที่โซเฟียจะเข้าใจทุกอย่างแน่นอนละเธอก็ศึกษาการทำนายของพระเ๯้าอยู่บ้างเธอรู้ว่าเมื่อวานมันเกิดอะไรขึ้นเธอมองไปที่เด็กสาวในอ้อมแขน

        "คิริซม่า!!!"ทั้งสองพูดมาพร้อมกันก่อนจะเงยหน้ามองกันแล้วยิ้มและหันไปมองที่ลูกอีกที

        "นี่แระคือชื่อลูก" โซเฟียพูดพร้อมยิ้มอย่างอิ่มเอม

        "ผมก็คิดแบบนั้นแระครับ"ธินินพูดก่อนเดินออกไปมองที่หน้าต่างมีเทวะและปีศาจบินไปเดินมาอย่างมากมายก่อนจะปิดหน้าต่างลงเขารู้ว่าตนเองไม่สามารถทำภาพลวงตาได้ตลอดมันต้องมีหนทางในอนาคตเป็๲แน่แท้เขาคุ่นคิดหาทางจนแสดงออกทางสีหน้า

        "นี่คุณไม่ต้องเป็๲กังวลไปหรอก" โซเฟียพูดก่อนจะส่งยิ้มให้จากเตียง