ทันใดนั้นไอดิวมันก็รีบวิ่งออกจากห้องพยาบาลเพื่อที่จะไปหาไอดิ๋วที่กำลังจะทำร้ายไอเล็กเเมวของไอดิว
ดิว:มึงจะทำอะไรเเมวกู
ดิ๋ว:อะไร ไหนเเมวมึงนี้เเมวกู กูจะทำอะไรกับมันก็ได้
ดิว:ออ เเบบนี้นี้เอง ที่เเท้มึงก็เก็บหมาเเมวข้างทางมาทารุณนี้เอง
ดิ๋ว:เออสิว่ะ กูจะทารุณเเมวกูเเล้วมันจะทำไม!
ดิว:เดี่ยวหมัดกูจะบอกมึงเองว่ามันจะทำไม
หลังจากท่ทั้งคู่คุยกันไอดิวก็ต่อยไปเต็มหน้าของไอดิ๋ว
ดิ๋ว:โอ๊ย!!
ดิว:เป็ไง เจ็บรึยัง เดี่ยวกูจะทำให้มึงเจ็บเหมือนกับที่มึงทำให้เเมวกูเจ็บ
ดิ๋ว:เเค่มดกันเท่านั้นเเหละ เดี่ยวกูจะส่งไปเจ็บกว่านี้ในนรกเอง
จากนั้นไอดิ๋วมันก็หยิบปืนขึ้นมาเเละยิงไปใส่ไอดิว
ดิว:อ๊าาา!!!!
34ปีที่เเล้ว
ดิวได้ลืมตาขึ้นเเละรู้ว่าตัวเองยังไม่ตาย
ดิว:นี้กูยังไม่ตายหรือกูเป็ผีไปเเล้วว่ะเนี่ย
ดิว:ว่าเเต่ที่นี้มันที่ไหนว่ะดูไม่คุ้นเลย
ดิว:อ่ะนี้มันบ้านเก่าของไอดิ๋วนี้หน่า
ทันใดนั้นไอดิวก็มันไปเห็นว่ามีเด็กคนหนึ่งกำลังนอนอยู่บนเตียง
ดิว:นั้นมัน.......ไอดิ๋วนี่หน่า!!!!!
ไอดิวได้รออยู่หลังบ้านเก่าของไอดิ๋วจนกระทั่งเเน่ใจเเล้วว่าไม่มีใครอยู่เเถวเตียงที่ไอดิวอยู่ ในตอนนั้นไอดิวได้หยิบไม้เเถวนั้นมาเเละคิดที่จะไปปิด
ชีวิตไอดิ๋ว
ดิว:คราวนี้เเหละกูจะไปจบต้นตอที่ทำให้เเมวกูต้องเ็ป
ทันใดนั้นเองก็มีตำรวจผ่านมาเเถวบ้านเก่าของไอดิ๋วพอดี
ดิว:Shiftหายเเล้วไง
ตำรวจ:คุณจะทำอะไร หมอบตัวสะ
ดิว:หมอบตังมึงนั้นเเหละ
ไอดิวได้เอาไม้ที่มันหยิบมาปาไปใส่หัวของเ้าหน้าที่ตำรวจเต็มๆ
ตำรวจ:โอ๊ย!!!!1
ดิว:ฮ้า!! กูไปล่ะไอตำรวจ
ในจังหวะที่ไอดิวกำลังจะหนีไปจู๋ๆก็มีงูเห่ามากับที่ขาของไอดิวจนมันสลบไป
ดิว:โอ๊ย!! ที่นี้มันที่ไหนกัน
จ่าพล:ใจเย็นๆครับ ตอนนี้คุณถูกจับกุมในข้อหาพยายามฆ่า
จ่าสัส:มึงจะต้องถูกจับเป็ระยะเวลา2ปี
ดิว:อะไรน่ะ 2ปี?มึงบ้าหรึอเปล่า ปกติมันตองจับ1ปีสิ
จ่าพล:อย่าเถี่ยงครับ ตามกฏหมายในปีพ.ศ.2530คุณจะต้องจำคุกเป็เวลว2ปี
ดิว:จ่าหลอนหรือไงนี้มันปี2564
เมื่อสิ้นสุดคำพูดจ่าสัสก็ได้เอาปฏิทินมาให้ดู
จ่าสัส:ที่นี้มีอะไรจะเถี่ยงไหม
เมื่อไอดิวดูที่ปฏิทินก็สร้างความประหลาดใจให้กับไอดิวเป็อย่างมาก
ดิว:เป็ไปได้ไงว่ะ
จ่าพล:จ่าสัสช่วยคุมตัวนักโทษคนนี้ดีๆนะครับสงสัยมันจะเป็บ้าเดี่ยวผมจะไปโทรหาหมอเเก้ว
จ่าสัส:ครับผม
หลักจากที่จ่าพลได้เดินออกไปจากห้องขัง
จ่าสัส:555มึงคิดได้ไงว่ะว่านี่ปี2564
ดิว:เเล้วถ้ากูจะบอกว่ากู
ดิว:มาจากอนาคตหล่ะ
จบ