ตอนที่ 15 หมอตาทิพย์
"อืม ไปดูกันหน่อยเถอะ"
ลู่หาน ที่เดินเข้าไปข้างใน พบเห็นชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ นั่งอยู่บนบังลังก์ราวกับทำพิธีเข้าทรงอยู่ แล้วมีหญิงสาวนอนถอดเสื้อ เผยแผ่นหลังอันขาวเนียนลงกับพื้น เพื่อรอให้ชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ทำพิธีสะเดาะเคราะห์ให้ตนเอง
ลู่หาน ที่มองดูก็รู้ได้ทันทีว่าเป็พวกต้มตุ๋นหลอกลวงชาวบ้านให้หลงงมงายจนคนหลงเชื่อเท่านั้น
"เอาละเสร็จแล้ว จากนี้เ้าจะไม่อาภัพในความรักอีก อีกไม่นานจะมีชายหนุ่มหล่อเหลามาพาเ้าเข้าสู่สรวง์ยังชั้นดาวดึงส์"
ชายหนุ่มฉกรรจ์ กล่าวอวยพรออกมา จนหญิงสาวมีท่าทางดีใจ เมื่อตอนนี้ได้ทำพิธีสะเดาะเคราะห์เรียบร้อยเเล้ว หลังจากที่อกหักผิดหวังในเื่ความรักมานาน
"มันคงจะส่งคนไปจับหญิงสาวมาข่มขืนละสิไม่ว่า แล้วสรวง์ของมัน คงข่มขืนจนพอใจราวกับขึ้น์ชั้น 7 ก็เท่านั้น"
ลู่หาน ที่เคยผ่านโลกมามากมาย จากตัวตนในอดีตที่เดินทางตามสถานที่ต่างๆกับอาจารย์ตนเอง จึงไม่แปลกที่จะมองออกว่าการกระทำของชายหนุ่มฉกรรจ์ก็คือ พวกต้มตุ๋นหลอกลวงที่ใช้ความหลงเชื่องมงายของชาวบ้านธรรมดาที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรเท่านั้นเอง
"ไปกันเถอะ เสียเวลาชะมัด"
ลู่หาน ที่กำลังจะเดินจากไป แต่มีชายเฝ้าประตูทางเข้ามายืนขวางทางเอาไว้
"เดี้ยวก่อนเ้าหนู เมื่อกี้ข้าได้ยินเ้ากล่าวหาว่าใครเป็ พวกต้มตุ๋นหลอกลวงกัน"
ชายเฝ้าประตู ที่พูดจาเสียงดุดัน เมื่อมีคนไม่หลงเชื่อการกระทำของชายหนุ่มฉกรรจ์บนบังลังก์ที่คล้ายกับเวทีการแสดง เพื่อเล่นละครตบตาให้ชาวบ้านเห็นชัดขึ้นเท่านั้น
"พี่ชาย ในเมื่อท่านได้ยินเช่นนั้นก็น่าจะรู้ว่าข้าว่าถึงใครกันอยู่น่ะ"
ลู่หาน ที่ไม่เกรงกลัวอีกฝ่าย ตอบสวนกลับขึ้นมาทันที
"คุณหนูค่ะ เราอยู่ในร้านของพวกเค้านะค่ะ ถ้าคุณหนูจะไม่เชื่อก็ไม่น่าจะพูดเช่นนั้นออกไปเลย"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ไม่แน่ใจว่าคุณหนูของตนไปเอาความคิดแบบนั้นมาจากไหนกันแน่ ทั้งที่คุณหนูของตนแทบไม่เคยก้าวเท้าออกมานอกตระกูลเลย การกล่าวหาคนอื่นว่าเป็พวกต้มตุ๋นหลอกลวง อย่างน้อยต้องสีหลักฐาน หรือข้อพิสูจน์ได้ว่ามันคือเื่จริงหรือเื่ที่แต่งขึ้นมาเอง
"มีอะไรกันรึ"
ชายหนุ่มฉกรรจ์ ที่เห็นพวกลู่หานกับคนของตน กำลังมีปัญหากันบางอย่าง จึงเอ่ยออกมา จนทุกคนหันมาสนใจดูกัน
"ท่านหมอตาทิพย์ เ้าหนูนี้มันไม่เชื่อว่า สิ่งที่ท่านหมอกระทำคือ เื่จริง แถมกล่าวหาว่าท่านหมอตาทิตย์เป็พวกต้มตุ๋นหลอกลวงอีกด้วย"
ชายเฝ้าประตู รายงานออกมาทันที จนเริ่มมีคนสนใจพวกลู่หานมากยิ่งขึ้น
"ปากดีนักนะเ้าหนู เ้าเป็ใครกัน"
"ไหนหลักฐานที่บอกว่าพวกข้าเป็พวกต้มตุ๋นหลอกลวงกัน"
"ถ้าไม่มีก็จงกราบขอโทษแทบเท้าข้าซะ"
ชายหนุ่มฉกรรจ์ ที่ไม่เคยเห็นเด็กที่ไหนมีฝีปากกล้าหาญเช่นนี้มาก่อนเลย จึงไม่มีทางปล่อยให้เด็กน้อยมากล่าวหาลอยๆเช่นนี้ได้ ชายหนุ่มฉกรรจ์ที่้าสั่งสอนเด็กน้อยปากดีคนนี้เสียแต่ตอนนี้ แต่ด้วยการที่มีคนอยู่จำนวนมาก การเล่นงานเด็กน้อยเช่นนี้ จะทำให้ตนเสียชื่อเสียง หน้าตาของตนเอง
"ข้าไม่มีหลักฐานหรอก แต่อีกไม่นานเดี้ยวหลักฐานก็โผล่ออกมาเองแหละ"
ลู่หาน ที่ไม่คิดจะสนใจโต้เถียงกับคนเหล่านี้อีก จึงคิดจะเดินจากไป แต่ชายเฝ้าประตูไม่มีทางที่จะยอมปล่อยให้พวกลู่หานจากไปง่ายๆแน่
"ปล่อยไป"
"แต่เ้าหนู วันนี้ข้าใจดี เดี้ยวข้าจะทำนายดวงชะตาเ้าให้เอง"
ชายหนุ่มฉกรรจ์ ที่ไม่คิดจะรั้งให้พวกลู่หานอยู่ต่อแต่อย่างใด จึงบอกให้คนของตนเปิดทางให้พวกลู่หาน แถมยังมีการทำนายดวงชะตาให้อีกด้วย
ชายหนุ่มฉกรรจ์ ที่เริ่มมีอาการบางอย่างออกมาอีกครั้ง ราวกับมีอะไรบางอย่างเข้าสิงร่างของตัวเองอยู่
"เ้าหนูน้อย กล้ามาลบหลู่ เทพเ้าแห่งการทำนาย อพอลโล่ ผู้นี้งั้นรึ"
เสียงของชายหนุ่มฉกรรจ์เปลี่ยนไป ราวกับเป็คนละคนแต่ก่อนหน้านี้
"โอ้ ท่านเทพอพอลโล่ เองรึเนี่ย"
ลู่หาน ที่ไม่คาดคิดว่าจะมีคนรู้จัก เทพเ้าอพอลโล่ ได้มาก่อนเลย
ตามตำนานความเชื่อกล่าวไว้ว่า อพอลโล (Apollo) เทพเ้าแห่งการทำนาย การรักษาโรคภัย การดนตรี และ เป็เทพแห่งพระอาทิตย์ มีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์คือนกกาเหว่าและห่าน เครื่องดนตรี คือพิณ ประจำวิหารศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งที่นั่นจะมีนักบวชคอยบอกคำทำนายของพระองค์ให้แก่ประชาชนที่มาสักการบูชา
ด้วยเสียงอันแข็งกร้าว หนักแน่น ดุดัน เหมือนกับเทพเ้าลงมาสิงบนตัวของชายหนุ่มฉกรรจ์ จึงทำให้ตอนนี้ชายหนุ่มดูน่าเกรงขาม น่ากลัว อย่างมาก
"ไม่ทราบว่า ท่านเทพอพอลโล่ มีอะไรจะชี้แนะข้างั้นรึ"
ลู่หาน ที่ตอบโต้กับอีกฝ่าย อย่างไม่เกรงกลัวศักดิ์ศรีของเทพเ้าเลยสักนิดเดียว
"เ้าคนไม่มีมารยาท เ้าเด็กไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ท่านเทพอพอลโล่ ปรากฏตัวมาในร่างของท่านหมอตาทิพย์ เ้ายังไม่คุกเข่าก้มหัวให้กับท่านอีกรึ"
ชายเฝ้าประตู ที่ดุด่าลู่หานออกมาเสียงดัง ซึ่งตอนนี้ทุกคนในที่แห่งนี้ ต่างคุกเข่าต่อหน้าชายหนุ่มฉกรรจ์ที่มีเทพมาเข้าสิงเรียบร้อยแล้ว
"คุณหนูค่ะ คุกเข่าลงเถอะค่ะ พลังของท่านหมอตาทิตย์ ไม่ใช่เื่ที่ดูถูกได้เลย"
"ข้าเคยได้ยินสาวใช้ในตระกูลลู่ ต่างมาเยือนท่านหมอตาทิพย์ ให้ทำนายดวงชะตาให้ทุกสิ่งที่ท่านหมอกล่าวล้วนเป็เื่จริงที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว"
แม้แต่สาวใช้เหยาเหยา ที่ไม่ค่อยสนใจเื่คำทำนายเท่าไรนัก อาจจะเชื่อครึ่งหรือไม่เชื่ิอครึ่ง แต่เมื่อเห็นการปรากฏตัวของเทพที่ลงมาสิงชายหนุ่มฉกรรจ์ต่อหน้าต่อตา ก็ต้องยอมรับความจริงเท่านั้น
"เื่จริงรึเนี่ย ขนาดสาวใช้ตระกูลลู่ ยังต้องมาให้ท่านหมอทำนายเลยรึ"
"อืม ถ้าให้ข้าเดาคงเป็เื่เกี่ยวกับความรักสินะ"
"แล้วข้าขอเดาว่า พวกนางต้องมีการสะเดาะเคราะห์ หรือทำพิธีกรรมบางอย่าง เช่น พิธีไหว้ครู หรือถวายตัวต่อองค์ทวยเทพ ไม่สิถวายตัวแก่เ้าชายหนุ่มฉกรรจ์ตรงหน้านี้มากกว่า"
ลู่หาน ที่คาดเดาเื่ที่สาวใช้ตระกูลลู่ ให้มาทำนายดวงชะตาให้คงไม่พ้นเื่ความรักอย่างแน่นอน เพราะส่วนใหญ่ผู้หญิงแทบทุกคนจะหมกมุ่นในเื่ความรัก ที่บางคน้าจับชายหนุ่มหน้าตาดี มีฐานะ มาเป็เนื้อคู่เพื่อความสุขสบายของตนเอง แต่ก็มีบางคนที่้าเนื้อคู่แท้ของตนที่รักตัวตนของตน ยอมรับทุกสิ่งที่ตนเป็ ไม่ทอดทิ้งกัน ซึ่งแน่นอนว่าคงมีส่วนน้อยที่สาวใช้ตระกูลลู่จะคิดถึงแบบหลัง