ทุกคนมาถึงศาลต้าเว่ยเ้าหน้าที่ของศาลก็พาทั้งสี่คนไปที่ห้องเก็บศพทันทีพอไปถึงก็พบร่างผู้เสียชีวิตทั้งห้าร่างมีร่างผู้ชายสามร่างเป็ผู้หญิงอีกสองร่างเ้าหน้าที่ศาลได้รายงานจวินอ๋องบอกว่าทั้งสามเป็คนจากหมู่บ้านเดียวกันหมดถูกพบร่างพร้อมกันเมื่อวานยามไฮ่ คนที่พบเป็ชายชาวบ้านที่ออกมาหาปลาตอนกลางคืนนอกจากจะพบศพแล้วเขายังพบเห็นผีน้ำอีกด้วย อยู่ใกล้กับบริเวณที่พบศพทั้งห้าร่างชายคนนั้นกลัวมากจึงรีบหนีกลับบ้านก่อน ตอนเช้าเขาจึงไปแจ้งผู้ใหญ่บ้านให้ไปดูศพก็พบว่าศพก็ยังอยู่ที่ท่าน้ำเหมือนเดิมจึงได้รีบพากันแจ้งศาลต้าเว่ย
ไป๋หลินกับเหลียนฉีรีบตรวจดูตามร่างกายของศพทันที หากดูผิวเผินจะเห็นว่าศพไม่มีร่องรอยถูกทำร้ายใดๆ แต่ถ้าตรวจอย่างละเอียดจะพบว่าที่ซอกคอของศพนั้นมีรอยเข็มอยู่ประมาณสองถึงสามจุดบางศพก็มีเข็มปักคาไว้อยู่ การตายจึงไม่ได้เกิดจากการจมน้ำแต่ถูกพิษอะไรสักอย่างไป๋หลินกับเหลียนฉีลงความเห็นกันว่าผู้ตายน่าจะได้ยาพิษก่อนตายโดยการถูกฝังเข็มที่อาบยาพิษปักเข้าที่คอพอเหยื่อหยุดหายใจจึงนำร่างไปทิ้งที่แม่น้ำทำให้ดูเหมือนว่าตายเพราะจมน้ำเพื่อความแน่จึงอนุญาตจวินอ๋องเจาะเอาเืของคนตายไปพิสูจน์ก่อน
"เจาะเืของศพเหรอได้สิข้าอนุญาตว่าแต่สาเหตุการณ์คืออะไรเหรอไป๋หลิน เหลียนฉี" จวินอ๋อง
"ตายเพราะถูกพิษ ดูที่คอสิมีรอยเข็มอยู่แต่แปลกตรงที่รอยที่ถูกเข็มปักแผลกลับไม่มีสีคล้ำม่วงเหมือนว่าถูกพิษ"เหลียนฉี
"ใช่ขอรับ คาดว่าน่าจะเป็พิษที่ไร้กลิ่นไร้สีไม่ทิ้งร่องรอยข้าคิดว่ายาพิษตัวนี้น่าจะกำลังทดลองอยู่เหมือนกัน เพราะดูจากศพที่ถูกเข็มปักมากกว่าหนึ่งจุดครั้งแรกที่เหยื่อโดนอาจจะยังไม่ตายแต่จะมาตายตอนถูกพิษครั้งที่สองหรือครั้งที่สามก็เป็ไปได้ถึงจะตายมาได้หนึ่งหรือสองวันแต่อย่างไรพิษมันต้องตกค้างอยู่ในเืของผู้ตายข้าจึงต้องเจาะเืไปตรวจและแยกพิษออกมาก่อนขอรับ" ไป๋หลิน
"ดีมาก ้าให้ช่วยอะไรบอกพี่ได้เลย" จวินอ๋อง
"นั้นสิ ถึงข้าจะไม่เก่งแต่ถ้าเื่สมุนไพรข้าก็พอช่วยได้" เหลียนฉี
"พวกท่านได้ช่วยข้าแน่นอนขอรับส่วนด้านสมุนไพรไม่ต้องห่วงข้ากับสามีจัดการได้ข้าอยากให้ท่านสองคนไปจับผีน้ำมากกว่าขอรับ เพราะถ้าจับผีน้ำได้ทุกอย่างจะคลี่คลายและสามารถรู้ตัวคนบงการได้ด้วยส่วนยาพิษข้าคิดว่าคนปรุงมันน่าจะปรุงได้สำเร็จแล้วละดูจากที่มันนำเหยื่อมาทิ้งพร้อมกันทั้งหมด ข้าจะปรุงยาถอนมาแก้มันอีกทีขอรับก่อนอื่นข้าขอไปใช้โรงหมอลับเป็ที่ปรุงยาและตรวจเืนะขอรับ" ไป๋หลิน
"ได้ไม่มีปัญหา" จวินอ๋อง
"ข้าจะช่วยเ้าอีกแรง" หลัวฟาง
"ขอบคุณขอรับ ท่านพี่" ไป๋หลิน
จากนั้นทั้งสี่คนก็เดินทางไปที่โรงหมอตระกูลหวงทันทีระหว่างทางไป๋หลินให้จวินอ๋องกับเหลียนฉีส่งสายลับไปเฝ้าตรงที่จุดพบเห็นผีน้ำและให้คอยไปคุ้มกันชายชาวบ้านผู้ที่พบศพและเห็นผีน้ำคนนั้นไว้เพราะอาจจะมีผีน้ำไปทำร้ายหรือฆ่าปิดปากเขาอีกราย ไป๋หลินอธิบายว่าผีน้ำมันอาจจะเป็คนที่มาตรวจดูผลการทดสอบยาพิษมากกว่าว่าเหยื่อตายสนิทหรือไม่ไม่ก็อาจมาคอยเก็บกวาดหลักฐานภายหลังเพื่อจะไม่ให้มีอะไรหลงเหลือเป็สิ่งที่สามารถสาวไปถึงตัวคนบงการก็ได้ถ้าถูกผีน้ำทำร้ายผู้ตายทั้งห้าต้องจมน้ำตาย ไม่ก็ขาดอากาศหายใจตายจะไม่มีรอยใด ๆบนร่างกาย ส่วนข่าวลือน่าจะจงใจปล่อยข่าวเพื่อไม่ให้ชาวบ้านออกไปหาปลาตอนกลางคืนเพราะจะได้ขนย้ายศพมาทิ้งได้ง่ายแถมชาวบ้านยังเชื่ออีกว่าคนที่ตายถูกผีน้ำทำร้ายจริง ๆ
"พวกเ้าคิดว่าใครน่าสงสัยที่สุด" จวินอ๋อง
"ข้าคิดว่าหมอหลวงใหญ่ขอรับเพราะเขามีอำนาจในสำนักหมอหลวงสามารถสั่งลูกน้องที่เชี่ยวชาญด้านพิษคิดค้นยาพิษได้แล้วหากทำสำเร็จราชสำนักก็จะตกอยู่ในมือของเขาเนื่องจากมียาพิษที่ไร้กลิ่นไร้สีไร้ร่องรอยสามารถที่จะวางยาลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้กับฮองเฮาตอนไหนก็ได้หรือแม้แต่เชื้อพระวงศ์เหล่าขุนนางที่เป็ศัตรูของเขาหรือคนที่เป็ศัตรูกับตระกูลสุ่ยก็สามารถตายได้หมดด้วยยาพิษชนิดนี้คราวนี้เมื่อทุกอย่างตกอยู่ใต้อำนาจของตระกูลสุ่ย คิดจะเอาบัลลังก์ตอนไหนก็ได้จะสั่งฆ่าใครด้วยยาพิษตัวนี้ก็ยังได้ โดยที่ไม่มีใครรับรู้" ไป๋หลิน
"พี่ก็คิดเหมือนเ้าเพราะเท่าที่รู้มาตรงจุดที่ชาวบ้านเห็นผีน้ำบ่อย ๆตรงนั้นอีกฝั่งของแม่น้ำเป็ที่ดินเปล่ามีหญ้าขึ้นเต็มไปหมดแล้วยังเป็ที่ดินสินเดิมของภรรยาหมอหลวงใหญ่สุ่ย" เหลียนฉี
"แบบนี้เท่ากับว่าถ้ายาพิษสำเร็จแล้ว ฮ่องเต้ ฮองเฮาพระสนมเอกรวมไปถึงองค์รัชทายาทและเหล่าองค์ชายก็ตกอยู่ในอันตรายแล้วน่ะสิ"หลัวฟาง
"ไม่ต้องห่วงข้าสั่งให้องครักษ์เฝ้าพระตำหนักของทั้งสามพระองค์ไว้แล้วส่วนอาหารทุกอย่างจะเป็คนจากจวนจวินอ๋องเข้าไปทำให้เสวยโดยที่มีเหนียนฉีเป็คนควบคุมดูแลทุกขั้นอีกอย่างมีมือสังหารประจำพระองค์ถึงสองคนอยู่ใกล้ชิดไม่มีใครสามารถทำอันตรายได้แน่" จวินอ๋อง
"ดีเลยขอรับ คราวนี้เราเบาใจได้แล้วข้าจะได้ใช้เวลาทุ่มเทคิดยาถอนพิษโดยที่ไม่ต้องห่วงอะไร ส่วนเด็ก ๆอยู่ในวังคงปลอดภัยมากกว่าเช่นกัน เพราะมีท่านป้าสะใภ้ทั้งสองคอยดูแลอยู่"ไป๋หลิน
"ไม่ต้องห่วงเด็ก ๆ ไป๋หลินเซียวจ้านกับเซียนหลานถึงจะเป็เกอแต่ก็มีวรยุทธ์ฝึกวิชามาั้แ่เด็กส่วนรัชทายาทและองค์ชายก็ล้วนแล้วแต่มีวรยุทธ์กันทั้งนั้นดูแลสี่แฝดได้แน่นอน" จวินอ๋อง
"ได้ยินแบบนี้ข้าก็เบาใจขึ้นมาหน่อยขอรับ" หลัวฟาง
เมื่อทั้งสี่ถึงโรงหมอตระกูลหวงไป๋หลินก็ได้ทำการนำเืจากศพผู้ตายที่เตรียมมาเข้าขบวนการแยกพิษทันทีพอแยกออกมาแล้วผลปรากฏว่าในเืมีพิษของสัตว์เลื้อยคลานอย่างงูผสมอยู่ซึ่งมีงูอยู่สามชนิดคือ งูเขียวหางไหม้ งูเห่า และงูจงอาง พิษงูทั้งสามชนิดนี้ทำให้เกิดอาการเืแข็งตัวช้าหรือไม่แข็งตัวทำให้เกิดภาวะเืออกตามมาได้เป็พิษที่ทำลายประสาทสามารถถูกดูดซึมได้รวดเร็วไปตามกระแสเืทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรงผู้ป่วยเกิดหนังตาตกพูดไม่ชัดหายใจไม่สะดวกยิ่งพอพิษทั้งสามชนิดมารวมตัวกันยิ่งทำให้มีฤทธิ์ร้ายแรงขึ้นหากถามว่าไป๋หลินรู้ได้อย่างไรเพราะอุปกรณ์ในการแยกพิษไม่มีเหมือนกับในยุคสมัยที่จากมาที่รู้ได้เพราะความสามารถที่พึ่งค้นพบได้อีกครั้งความสามารถนี้หากไป๋หลินอยากรู้ว่าอาหารหรือตัวยานั้นมีกรรมวิธีหรือมีส่วนผสมอะไรบ้างเพียงแค่เพ่งสายตาเพ่งจิตไปที่สิ่งที่้ารู้เท่านั้นภาพในขั้นตอนการทำของสิ่งนั้นก็จะฉายขึ้นมาในความทรงจำเองอย่างการแยกพิษในเืกับวิธีการปรุงพิษนี้เช่นกันยังรู้อีกว่าใครเป็คนปรุงด้วยแต่ข้อจำกัดของความสามารถนี้จะใช้ได้เพียงวันละห้าครั้งเท่านั้นเมื่อใช้ครบไป๋หลินจะรู้สึกหมดแรงขึ้นมาทันทีเพราะฉะนั้นต้องใช้อย่างระมัดระวังแล้วควรใช้ในยามจำเป็เท่านั้นหากไม่มีวิธีหรือหนทางที่จะคิดได้ด้วยตัวเองถึงตอนนั้นค่อยใช้แล้วกัน
"เป็อย่างไรบ้างไป๋หลิน รู้หรือยังว่าเป็พิษชนิดใด"จวินอ๋อง
"รู้แล้วขอรับ เป็พิษที่มีส่วนผสมสามอย่างด้วยกัน ทั้งสามอย่างล้วนแต่มาจากงูทั้งสามชนิดคือ งูเขียวหางไหม้ งูเห่า และงูจงอาง งูทั้งสามชนิดนี้ต่างมีพิษร้ายแรงแต่คนที่โดนพิษอาจจะใช้เวลาพอสมควรก่อนจะหมดลมหายใจอีกทั้งร่างกายของแต่ละคนที่ถูวางยาไม่เหมือนกัน บางคนอาจจะไม่ตายทันทีบางคนก็ใช้เวลานานหน่อย จึงจะเห็นได้ว่าในศพที่พวกเราเห็นที่ลำคอมีรอยตรงจุดเข็มปักลงมากว่าหนึ่งจุดแต่ผลที่ออกมาคือตายแน่นอนพวกมันจึงคิดว่าพิษสำเร็จแล้วแต่ที่จริงมันมียาถอนพิษนะขอรับยาถอนพิษที่ข้าจะปรุงสามารถทานก่อนโดนพิษเพื่อเป็ยาต้านพิษได้หรือโดนพิษแล้วค่อยมาดื่มยาถอนพิษทีหลังก็ได้เช่นกันแต่หากโดนพิษแล้วต้องรีบดื่มยาถอนพิษทันทีห้ามทิ้งระยะเวลาเกินหนึ่งชั่วยามหลังจากโดนพิษเด็ดขาดและข้าคิดว่าตัวคนที่ปรุงยานี้ยังคงไม่ได้คิดยาถอนพิษขึ้นมาแน่นอนเพราะสมุนไพรที่ใช้แก้พิษงูทั้งสามชนิดนี้ได้นั้นหาง่ายแต่หากคนส่วนใหญ่ไม่รู้สรรพคุณของมันและหลายคนอาจไม่รู้จักว่ามันถอนพิษงูหรือสัตว์ที่มีพิษได้ทุกชนิดขอรับ"ไป๋หลิน
"แล้วต้องใช้อะไรบ้างในการปรุงยาถอนพิษบอกมาได้เลยข้าจะไปหาให้"หลัวฟาง
"สูตรแรกจะใช้เสลดพังพอนทั้งใบและก้าน รางจืดใช้เฉพาะใบตำพอแหลกนำมาผสมเหล้าแล้วดื่มได้เลยขอรับ พวกท่านคงยังไม่เคยเห็นต้นของสมุนไพรทั้งสองชนิดนี้หรือถ้าเคยพบก็คงคิดว่ามันเป็วัชพืชหรือหญ้าเท่านั้นแต่ข้าพบมันโดยบังเอิญที่ด้านหลังจวนจวินอ๋องเดี๋ยวข้าจะเขียนรูปลักษณ์ของสมุนไพรทั้งสองชนิดให้รบกวนพี่เหลียนฉีไปเก็บมาให้ข้าหน่อยนะขอรับ"ไป๋หลิน
"ได้ ๆ ข้ายินดี" เหลียนฉี
"ข้าจะไปช่วยเ้าเก็บด้วยเหลียนฉีเพราะข้ารู้ว่าด้านหลังของจวนตรงไหนมีหญ้าขึ้นบ้าง ข้าจะพาเ้าไปดูเอง"จวินอ๋อง
"ส่วนสูตรที่สองจะยุ่งยากหน่อยแต่ใช้สำหรับดื่มล้างพิษไม่ให้พิษตกค้างในร่างกายจะเป็สูตรยาต้ม จะใช้รากหญ้าคา รากของต้าฮวาจื่อเว่ย(อินทนิล) ผักหวาน และหญ้าแพรก สูตรนี้เป็สมุนไพรทั่วไปน่าจะหาได้ในโรงหมอเดี๋ยวข้ากับท่านพี่จะไปหาเองขอรับ" ไป๋หลิน
"ได้ ถ้าอย่างนั้นแยกย้ายกันเถอะเดี๋ยวข้าจะขอไปเข้าเฝ้ารายงานฮ่องเต้ก่อน ส่วนเ้าก็ไปรอข้าที่จวนแล้วกัน"จวินอ๋อง
"ได้" เหลียนฉี
"เราไปหาสมุนไพรกันเถอะไป๋หลิน" หลัวฟาง
"ขอรับ ท่านพี่" ไป๋หลิน
ไป๋หลินรู้ว่าคนปรุงยาพิษคือใครแต่ที่ไม่ได้บอกจวินอ๋องเพราะกลัวว่าจวินอ๋องจะใจร้อนไปจับตัวมาซะก่อนเดี๋ยวจะเสียแผนหมดให้กลับมาจากจวนก่อนค่อยจะเล่าที่จริงเขาได้เล่าความสามารถพิเศษให้ทุกคนฟังแล้วว่าตัวเองสามารถทำอะไรได้บ้างมีอะไรที่พิเศษไม่เหมือนใครเป็อย่างไรแล้วความสามารถทั้งหมดนั้นจากไหนไป๋หลินก็เล่าเหมือนที่เคยเล่าให้กับครอบครัวฟังทุกอย่างหากถามว่ากลัวความลับรั่วไหลหรือไม่ บอกได้เลยว่าข้าไม่กลัว
เนื่องจากไป๋หลินมีอีกความสามารถหนึ่งคือเขาจะรู้ได้เองว่าใครไว้ใจได้และไม่หักหลังหรือคิดร้ายที่สำคัญไป๋หลินมักจะดึงดูดคนดีที่จริงใจมาอยู่ใกล้ตัวเสมอหากบอกความลับอะไรไปไม่มีทางรั่วไหลแน่นอนอีกทั้งเขายังรู้สึกได้ว่าคนที่ได้รับรู้ความลับของเขาจะช่วยปกป้องไป๋หลินจากอันตรายได้อีกด้วยส่วนความสามารถพิเศษที่พึ่งค้นพบเขาบอกหลัวฟางไปแล้วแต่ยังไม่ได้บอกคนอื่นไป๋หลินกะจะบอกทุกคนอีกทีตอนเย็นดูเหมือนคงจะต้องพักในวังอีกหลายคืนกว่าเื่จะคลี่คลาย
หลัวฟางกับไป๋หลินหาสมุนไพรได้จนครบก็รีบนำมาจัดเทียบยาทันทีจัดไว้สำหรับต้มดื่มยามเกิดเหตุฉุกเฉิน พอถึงยามอู่จวินอ๋องกับหมอใหญ่เหลียนฉีก็กลับมาถึงโรงหมอพร้อมกับเสลดพังพอนและรางจืดสมุนไพรสองชนิดที่ทั้งสองคนนำกลับมาก็ถูกต้องตามที่ไป๋หลิน้าทุกอย่างไป๋หลินลงมือนำเสลดพังพอนทั้งใบและก้าน รางจืดก็นำเฉพาะส่วนใบมาใส่ครกหินตำพอแหลกนำมาผสมเหล้าแล้วคั้นเอาแต่น้ำสำหรับไว้ดื่ม ใส่ไว้ในขวดยาเล็ก ๆสามารถนำติดตัวไปได้ทุกที่ไป๋หลินได้เตรียมไว้แจกจ่ายให้กับทุกคนที่คิดว่าคนร้ายจะต้องมุ่งเป้าไปหาแน่นอน
"จวินอ๋องขอรับ" ไป๋หลิน
"นี่เ้าลืมไปแล้วเหรอ ว่าข้าให้เ้าสองคนเรียกว่าอะไร"จวินอ๋อง
"ขออภัยด้วยขอรับพี่เซียวเห่อ พอดีมันติดปากคือว่าข้ามีอะไรจะบอกขอรับ" ไป๋หลิน
"มีเื่อะไรเหรอ" จวินอ๋อง
"คือว่าข้าได้ความสามารถพิเศษใหม่ขอรับพึ่งคนพบเมื่อเช้านี้เองแต่ข้ายังไม่ได้บอกใครความสามารถที่ค้นพบก็คือหากข้า้าทราบว่าตัวยาหรืออาหารที่เห็นว่ามีส่วนผสมอะไรมีขั้นตอนทำอย่างไรเพียงแค่เพียงเพ่งจิตดูก็จะรู้ได้ทั้งหมดรู้ถึงตัวคนทำด้วยข้าก็เลยลองเอามาลองใช้ตอนที่ข้าแยกพิษออกจากเืข้าจึงได้รู้ว่าส่วนผสมของพิษมีอะไรและได้รู้ตัวคนทำด้วยขอรับ" ไป๋หลิน
"จริงเหรอ เช่นนั้นรู้ได้หรือไหมว่าใครทำ" เหลียนฉี
"รู้ขอรับ คนที่ทำก็คือคนของหมอหลวงใหญ่ขอรับมีชื่อว่าเจียงเวินซู ฉายาเซียนร้อยพิษ ตอนนี้น่าจะยังคงอยู่ในเมืองหลวงนี้แหละหรืออาจจะซ่อนตัวอยู่ในสำนักหมอหลวงก็เป็ไปได้ขอรับ" ไป๋หลิน
"ดี ข้าจะให้คนไปค้นที่สำนักหมอหลวงเดี๋ยวนี้แหละ" จวินอ๋อง
"ช้าก่อนดีกว่าขอรับ หากไปตอนนี้คนร้ายน่าจะแตกตื่นหนีไปก่อนอีกทั้งหลักฐานก็ยังไม่แ่าพอ ไม่ก็อาจจะมีการฆ่าปิดปากก่อนที่จะจับตัวได้ข้าว่าพี่เซียวเห่อน่าจะมีสายลับในสำนักหมอหลวงใช่ไหมขอรับท่านส่งข่าวให้คนของท่านจับตาดูไว้ก่อน รอให้ทั้งสองนัดเจอกันอีกครั้งก่อนดีกว่าเมื่อถึงตอนนั้นเราค่อยรวบจับทั้งคู่เลยทีเดียวคราวนี้หมอหลวงใหญ่ก็ดิ้นไม่หลุดส่วนคนปรุงยาก็ยังไม่ถูกฆ่าปิดปากสามารถรีดเค้นความจริงได้ด้วยหากผู้สั่งการถูกจับแล้วคนที่เป็ลูกน้องก็จะปฏิเสธความผิดไม่ได้คราวนั้นมันจะคลายความจริงของมาเอง ส่วนเื่ผีน้ำหากได้ตัวมาก็ยิ่งดีจะได้ความจริงอีกส่วนนำมามัดตัวผู้บงการอย่างหมอหลวงใหญ่ได้แน่นขึ้นไปอีก"หลัวฟาง
"จริงด้วยขอรับแล้วคนของท่านไปว่างกับดักเสร็จหรือยังพี่เซียวเห่อ" ไป๋หลิน
"พี่ใหญ่เ้ารายงานมาแล้วว่ากับดักทุกอย่างเตรียมพร้อมรอแค่พวกมันปรากฏตัวเท่านั้น" จวินอ๋อง
"ข้าว่าไม่นานเกินรอหรอก เพราะเื่ถึงศาลต้าเว่ยแล้วพวกมันอยู่ไม่เป็สุขแน่" เหลียนฉี
พระตำหนักลิ่วกง
สองพี่น้องตระกูลสุ่ย พระสนมสุ่ยกุ้ยเฟยกับหมอหลวงใหญ่สุ่ยทั้งคู่กำลังหารือกันอย่างเคร่งเครียดเพราะศพทั้งห้าคนที่ใช้เป็เหยื่อในการทดสอบยาพิษตัวใหม่ดันมีคนไปพบศพแล้วนำไปแจ้งกับศาลต้าเว่ย ถือว่าเป็ความสะเพร่าอันใหญ่หลวงไม่ว่าเื่จะยากเพียงใดหากได้ถึงมือศาลต้าเว่ยแล้วทุกอย่างก็คลี่คลายได้โดยง่ายควรนี้ตระกูลสุ่ยของพวกเขาถึงคราวเคราะห์แล้วแน่ ๆ
"เราจะทำยังไงกันดี เื่ถึงศาลต้าเว่ยแล้วนะพี่ใหญ่"สุ่ยกุ้ยเฟย
"ไม่ต้องกังวลไปพ่ะย่ะค่ะกระหม่อมได้ให้คนไปจัดการกับคนที่ทำงานพลาดแล้วอีกทั้งส่งคนไปปิดปากชาวบ้านคนที่เห็นผีน้ำแล้วไม่มีอะไรสาวมาถึงเราสองคนได้แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ" หมอหลวงใหญ่สุ่ย
"จริงหรือ ได้ยินแบบนี้ข้าก็ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อยแล้วยาพิษตัวใหม่พร้อมใช้งานได้หรือยังข้าอยากกำจัดฮองเฮากับพระสนมเอกให้พ้นทางสักที" สุ่ยกุ้ยเฟย
"อีกไม่นานเกินรอทุกอย่างต้องเป็ของตระกูลสุ่ยแน่นอนเพราะอีกสามวันแผนการจะเริ่มต้นขึ้นพ่ะย่ะค่ะ"
ทั้งสองพี่น้องมั่นใจว่าอำนาจและแคว้นต้าเว่ยจะต้องตกอยู่ในกำมือของตระกูลสุ่ยอย่างแน่นอนเหลืออีกแค่สามวันเท่านั้นแผนการจะเริ่มต้นขึ้นเป้าหมายแรกก็คือการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งฮองเฮา
แต่ดูเหมือนว่าความมั่นใจของสองพี่น้องตระกูลสุ่ยจะผิดแผนไปมากเพราะนักฆ่าที่ส่งไปปิดปากลูกน้องที่ทำผิดแผนนั้นถูกจับได้เรียบร้อยแล้วถูกจับได้แถวที่มีชาวบ้านพบเห็นผีน้ำเพราะวิ่งไล่กันไปติดกับดักที่พี่ใหญ่ไป๋อันกับลูกน้องในหน่วยวางไว้พอดีจึงจับมารีดเอาความจริงก็พบว่าคนที่ถูกตามล่านั้นคือผีน้ำที่ออกมาหลอกชาวบ้านและคอยนำศพมาทิ้งปกติจะขุดหลุมอำพรางศพ แต่วันนั้นดันมีศพเยอะมากกว่าทุกครั้งจึงตัดสินใจทิ้งลงแม่น้ำทำให้ดูเหมือนว่าจมน้ำตายแต่ดันลืมตรวจว่าศพตายสนิทหรือยังและลืมเอาเข็มออกจากศพจึงย้อนกลับมาตรวจดูศพอีกครั้ง แต่ก็เจอชาวบ้านมาหาปลาพอดีก็รีบหนีซะก่อนส่วนคนที่ตามล่าก็ยอมรับสารภาพว่าหมอหลวงใหญ่สุ่ยเป็คนสั่งการให้ตามฆ่าปิดปากคนที่ทำงานพลาดยังเผยอีกว่าในที่ดินสินเดิมของภรรยาท่านหมอหลวงใหญ่นั้นลึกเข้าไปตรงกลางมีกระท่อมไว้สำหรับปรุงยาพิษอยู่ คนที่ใช้ที่นั่นบ่อย ๆมีหมอหลวงใหญ่กับเจียงเวินซูเท่านั้นมันยังบอกอีกว่าศพของเหยื่อที่ถูกจับมาทดสอบยาพิษนั้นฝังเต็มไปหมดทั่วที่ดินผืนนั้น
ส่วนผีน้ำอีกตนที่ตามไปทำร้ายหวังจะปิดปากชาวบ้านคนที่พบศพเป็คนสนิทของหมอหลวงใหญ่ก็ถูกจับได้พร้อมกับสารภาพทุกอย่างเช่นกันทั้งยังรู้อีกว่าอีกสามวันแผนการร้ายที่จะลอบวางยาฮองเฮาจะเริ่มขึ้นโดยที่อีกสองวันหมอหลวงใหญ่กับเจียงเวินซูจะนัดพบกันที่ห้องสมุดในสำนักหมอหลวง ไป๋อันไม่รอช้ารีบไปรายงานจวินอ๋องที่โรงหมอทันทีเพื่อที่จะได้หารือเตรียมแผนรับมือได้ทันการ
พระตำหนักคุนหนิง
หลังจากสืบคดีผีน้ำเสร็จทุกคนต่างก็มารวมตัวที่พระตำหนักคุนหนิงเพื่อเล่ารายละเอียดและสรุปผลการสืบคดีทั้งพร้อมเตรียมรับมือกับแผนร้ายของสองพี่น้องตระกูลสุ่ย ที่เลือกพระตำหนักคุนหนิงเป็ที่ประชุมเพราะ้าหาหนอนบ่อนไส้ของฝ่ายตรงข้ามด้วยและก็เจอหลายคนเลยทีเดียวแต่พระสนมเอกจัดการไปเรียบร้อยแล้วลงโทษด้วยการให้ดื่มยาพิษปลิดชีพตัวเองถือว่าเป็การล่วงเกินเบื้องสูงและคนที่ถูกส่งมาล้วนแต่เป็คนของตระกูลสุ่ยทั้งนั้น
"อีกสามวันแผนการจะเริ่มเราต้องเตรียมแผนรับมือกันหน่อยแล้วพวกเ้ามีแผนอะไรดี ๆ บ้างหรือไม่" ฮ่องเต้หลงเห่อ
"ท่านพี่ไม่ต้องห่วงเื่ยาถอนพิษไป๋หลินกับหลัวฟางเตรียมไว้แล้วพ่ะย่ะค่ะ"จวินอ๋อง
"ดีมาก แล้วมีแผนอะไรอีกหรือไม่" ฮ่องเต้หลงเห่อ
"กระหม่อมคิดว่าวันที่หมอหลวงใหญ่สุ่ยกับเจียงเวินซูนัดพบกันเราก็จับกุมทั้งสองวันนั้นเลยแต่ยังไม่ต้องส่งไปสอบสวนจับตัวกักขังไว้ก่อนส่วนวันที่เริ่มแผนการเราก็ปล่อยข่าวว่าฮองเฮาโดนพิษจนถึงแก่ชีวิตเพื่อให้พระสนมสุ่ยกุ้ยเฟยกับอัครมหาเสนาบดีฝ่ายขวานั้นเผยตัวออกมาข้าคิดว่าหากจับหมอหลวงใหญ่สุ่ยกับเจียงเวินซูแล้วสอบสวนเลยพระสนมสุ่ยกุ้ยเฟยกับอัครมหาเสนาบดีฝ่ายขวาก็สามารถปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาได้หมอหลวงใหญ่ก็จะอ้างว่าตนลงมือทำคนเดียวแต่หากให้เผยตัวออกมาเองแบบนี้ดิ้นไม่หลุดแน่ขอรับ " ไป๋หลิน
"ดี ข้าเห็นด้วย เอาตามที่ไป๋หลินบอกนี้แหละ"ฮ่องเต้หลงเห่อ
"ทูลฝ่าา ก่อนหน้าที่กระหม่อมจะไปสมทบกับจวินอ๋องที่โรงหมอข้าได้ข่าวรายงานจากจวนรุ่ยอ๋อง ว่ามีนางกำนัลตายอย่างปริศนาเช่นกันแถมศพก็พบเจอในน้ำเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ" ไป๋อัน
"เป็ไปได้หรือไม่ว่า ที่จวนของรุ่ยอ๋องมีหนอนบ่อนไส้ของตระกูลสุ่ยอยู่แล้วนำยาพิษตัวใหม่ไปทดสอบกับนางกำนัลในจวนของรุ่ยอ๋องเช่นกัน" หลัวฟาง
"นั้นสิ ที่น้องเขยพูดมาก็น่าคิด" ไป๋อัน
"เช่นนั้นพรุ่งนี้ เราไปสืบกันเถอะมันอาจจะเกี่ยวข้องกันแน่ ๆ" เหลียนฉี
"ดี ถ้าเช่นนั้นไป๋อันไปแจ้งเฟิงเห่อบอกว่า พรุ่งนี้ข้าจะส่งชุดสืบเฉพาะกิจไป"ฮ่องเต้หลงเห่อ
"พ่ะย่ะค่ะฝ่าา" ไป๋อัน
"แสดงว่าพรุ่งนี้ข้าสี่คนต้องไปจวนน้องสามใช่ไหมท่านพี่"จวินอ๋อง
"แน่นอนว่าต้องเป็เ้าสี่คน ลำบากหน่อยนะหากงานนี้เสร็จสิ้นกวาดล้างคนชั่วได้หมดข้าจะตกรางวัลให้อย่างงามแถมวันหยุดให้ด้วย ฮ่า ฮ่า" ฮ่องเต้หลงเห่อ
ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันพักผ่อนเพื่อรอเวลาทานข้าวเย็นวันนี้พี่สะใภ้ทั้งสองเห็นไป๋หลินทำงานหนักและวิ่งวุ่นไปหลายที่จึงได้อาสาทำอาหารเย็นเองเวลาที่เหลือให้ไป๋หลินได้พักผ่อนกับลูก ๆ และสามีดีกว่า ั้แ่มาเมืองหลวงก็เห็นว่าน้องสามีแทบไม่ได้ว่างเลยนอกจากศึกษาดูงานโครงสร้างโรงหมอแล้วยังต้องมาเป็เ้าหน้าที่สืบคดีเฉพาะกิจอีกนึกแล้วก็สงสารถึงเมื่อก่อนจะร้ายกาจเพียงใดแต่ก็ไม่เคยนึกเกลียดชังพอเปลี่ยนแปลงตัวเองนิสัยดีเหมือนตอนเด็กก็ยิ่งน่าเอ็นดู มีใครบ้างที่จะไม่โดนไป๋หลินน้อยในตอนนั้นอ้อนบ้างอ้อนจนพี่สะใภ้อย่างพวกเขานั้นหลงมากแต่พอโตขึ้นมาหน่อยน้องก็ตีตัวออกห่างเพราะคนบ้านตระกูลลี่พูดมาแล้วก็แค้นอย่าให้ได้เจอหรือกลับมาวุ่นวายกับไป๋หลินอีกก็แล้วกันพี่สะใภ้ทั้งสองคนนี้แหละจะไล่ตะเพิดให้จำทางกลับบ้านไม่ได้เลยคอยดู
ไป๋หลินได้ไปรับสี่แฝดที่ตำหนักขององค์รัชทายาทเพราะเด็กบ้านถานรองกับพี่บ้านเดิมต่างก็ไปรวมตัวกันอยู่ที่ตำหนักขององค์รัชทายาททั้งหมดลูก ๆ ก็ถามว่าท่านพ่อท่านแม่หายไปไหนมานานจังพวกเขาสี่คนคิดถึงมาก
"ข้ากับน้องคิดถึงท่านแม่ท่านพ่อมากขอรับ" ลู่เซียน
"ใช่ ข้าคิดถึงขนมฝีมือท่านแม่มาก" ลู่ตง
"แต่แม่เห็นเ้ากินขนมที่พี่ ๆ แบ่งให้เต็มปากเลยนะ"ไป๋หลิน
"ท่านแม่อ่ะ" ลู่ตง
ลู่ตงเขินที่ท่านแม่จับได้จึงรีบเข้าไปกอดแม่แล้วเอาหน้าถูไถที่ท้องด้วยความอายราวกับลูกแมวมุดหาความอุ่นในตัวแม่
"ถึงขนมจะมีมากมายและอร่อยแต่ก็สู้ขนมที่ท่านแม่ทำไม่ได้ขอรับ" ลู่ฉิน
ลู่ฉินนอกจะเฉลียวฉลาดหัวไวแล้วยังปากหวานอีกด้วยเอ่ยหยอดคำหวานใส่ท่านแม่บ่อยมาก โตไปสาวน้อยเกอน้อยต้องหลงคารมมากแน่สงสัยต้องเตรียมสินสอดไว้เยอะ ๆ แล้วละ
"จริงอย่างที่พี่สามพูด ขนมที่ท่านแม่ทำอร่อยที่สุดขอรับ"ลู่ถิง
เ้าลูกคนเล็กก็ไม่น้อยหน้าในเื่ความฉลาดและปากหวานเอ่ยปากชมทุกครั้งเมื่อมีโอกาส ลูกทั้งสี่ของข้าน่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆนึกแล้วก็ไม่อยากให้โตเลย พอโตแล้วกลัวไม่อ้อนแม่แต่อ้อนภรรยาแทนพูดถึงเื่มีลูกสะใภ้เขาจะไม่บังคับลูกหรอก ลูกรักใครเขาก็รักด้วยเพียงแต่อยากให้ลูกเลือกคนดีๆ มาเป็คู่ชีวิตก็พอ ส่วนเขาทำได้แค่เพียงให้คำปรึกษาลูกเท่านั้น
"พวกเ้าอย่าอ้อนแม่มากสิ เก็บไว้อ้อนภรรยาโตขึ้นพอมีภรรยาต้องดูแลให้ดีเข้าใจไหม ฮ่า ฮ่า" ไป๋หลิน
"โตขึ้นจะมีใครดูแลพ่อกับแม่ไหมนะ" หลัวฟาง
"ข้าสัญญาโตขึ้นข้าจะดูแลท่านพ่อท่านแม่เองขอรับ" ลู่เซียน
"ข้าด้วย ข้าก็สัญญาลูกผู้ชายขอรับ" ลู่ตง
"ข้าด้วยขอรับ"ลู่ถิง
"ข้าเองก็สัญญาขอรับ" ลู่ฉิน
"ดี โตขึ้นเ้าทั้งสี่ต้องดูแลแม่ น้องสาวกับน้องเกอ ช่วยพ่อนะห้ามคืนคำเข้าใจหรือ" หลัวฟาง
"เข้าใจขอรับ/เข้าใจขอรับ/เข้าใจขอรับ/เข้าใจขอรับ"
สี่พี่น้องบ้านถานรองเอ่ยปากรับคำของท่านพ่อพร้อมกันด้วยท่าทางจริงจังทำให้น่ารักจนท่านพ่อท่านแม่อดใจไม่ไหวหอมแก้มลูกชายทีละคนด้วยความเอ็นดู
พอถึงเวลาอาหารเย็นทุกคนก็ทานข้าวร่วมกันที่พระตำหนักคุนหนิงเช่นเคย พร้อมกับหารือนัดเวลากันไปสืบคดีที่จวนรุ่ยอ๋องในวันพรุ่งนี้ไป๋หลินก็ได้เล่าถึงความสามารถที่ค้นพบได้ใหม่ให้ทุกคนฟังต่างก็ตื่นเต้นในความสามารถพิเศษของไป๋หลิน แต่ก็เป็ห่วงมากด้วยในเวลาเดียวกันได้แต่คอยเตือนว่าให้ระวังตัวเวลาใช้ความสามารถใด ๆ ก็ตาม เมื่อทานเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนที่ห้องนอนรับแขกของวังเพื่อพักเอาแรงลุยต่อพรุ่งนี้เื่ที่เกิดขึ้นในจวนรุ่ยอ๋องไป๋หลินคิดว่าคนร้ายน่าจะยังไม่ไปไหนหรอกหรือไม่พวกมันอาจจะทำงานแยกกันกับพวกผีน้ำเพราะคำสารภาพในวันนี้ไม่ได้มีเื่เกี่ยวกับจวนรุ่ยอ๋องออกมาจากปากของคนร้ายที่จับได้วันนี้เลยแต่ไป๋หลินเชื่อว่าคนสั่งการคือคนเดียวกันแน่นอนนึกว่ามาอยู่โลกใหม่แล้วจะไม่พบเื่เสี่ยงอันตรายแต่กลับอันตรายยิ่งกว่าเดิมเพิ่มเติมสกิลการเอาตัวรอดมากขึ้นไปอีก
887
