ตอนที่1..จุดเริ่มต้น
นานมาแล้วที่ัตนนั้นได้ให้กำเนิดโลกใบหนึ่ง นามของโลกนั้นมีนามว่า "ไกอา" ตั้งตามัตนนั้น ัแห่งต้นกำเนิดไกอา
บนโลกแห่งนี้มีทวีปต่างๆมากมายถือกำเนิดขึ้นมา และหลอมรวมกันจนเป็4ทวีป แต่ละทวีปถูกปกครองโดยเผ่าพันธ์ต่างๆ
เช่น มนุษย์ ปีศาจ เอลฟ์ และั โดยเผ่าพันธ์มนุษย์และปีศาจต่างทำากันมานานั้แ่โลกใบนี้ถือกำเนิด
จน ไกอา ต้องออกมาหยุดาระหว่างมนุษย์และปีศาจ และโลกก็เข้าสู่ความสงบสุข เผ่าปีศาจและมนุษย์ไม่กล้าทำา
กันเนื่องจากเกรงกลัวในพลังของ ไกอา โลกได้สงบสุขเป็เวลากว่าหลายพันปี.......
และแล้วมังัตนนึง ได้ทำสัญญากับมนุษย์และปีศาจว่าจะกำจัดราชันัไกอาผู้ปกครองทวีปัให้แต่พวกมันต้องช่วยอะไรหน่อย
โดยการสร้างสิ่งที่สามราถผนึกพลังของไกอาและตัวของไกอา ซึ่งพวกมันตกลง หลังจากที่ทำสัญญากันเสร็จพวกมันได้แยกย้ายไปเพื่อเตรียม
แผนการ
จนกระทั่งแผนการของพวกมันได้เริ่มขึ้น.............
"ลูเกียร์!!! เ้าทำอะไรของเ้า!!! นี่เ้าหักหลังข้างั้นรึ!!!" ไกอา กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวเป็อย่างมากที่เพื่อนรักของตนหักหลัง
ใช่แล้วลูเกียร์คือัที่ทำสัญญากับมนุษย์และปีศาจ มันตัดสินใจอย่างงี้เพื่อกำจัด ไกอา ผู้ที่เป็เพื่อนรักของมันเนื่องจากอิจฉาในพลังของ ไกอา
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!! ไกอาเ้ามันตัวอันตรายที่ข้าทำแบบนี้เพื่ออนาคตของโลกใบนี้!!" ลูเกียร์ หัวเราะออกมาพร้อมยิ้มเยาะไกอา
"และข้าจะปกครองทวีปัและโลกใบนี้!!!จงจดจำชื่อของข้า ลูเกียร์ วอยด์ ผู้นี้ ผู้ที่จะปกครองโลกใบนี้ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ๋า!!!" ลูเกียร์ กล่าวออกมาพร้อมหัวเราะ
"แค้นนี้!!!ข้าจะไม่ลืมแน่นอนลูเกียร์ซักวันข้าจะกลับมาล้างแค้นเ้าและตระกลูวอยด์ของเ้า!!!!!!" ไกอา กล่าวอย่างเคียดแค้นอีกฝ่าย.
.
"ฮ่าฮ๋าฮ๋า!!!!! ไกอาเ้าจะทำอะไรข้าได้ละ ฮ่าฮ่า!! ตายซะเถอะไอ้ตัวหายนะ!!!!" ลูเกียร์ กล่าวออกมาด้วยความปิติยินดีและหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
ตู้มมม!!!!!!!!! เกิดแรงะเิขึ้นอย่างรุนแรง ควันกระจายไปทั่วบริเวร ก่อนจะค่อยๆจางลงเผยให้เห็นร่างของไกอาที่กลายเป็ผลึกคริสตัล
"ฮ่าฮ่าฮ่า!!!!ข้านี่แหละคือผู้ปกครองที่แท้จริง!!!! จงตายอยู่ในนั้นซะเถอะไกอา!!!!" ลูเกียร์ กล่าวออกมาพร้อมกับร่ายมหาเวทย์ดินสร้างเป็
ูเาขึ้นมาทับร่างของไกอาไว้
หลังจากเหตุการณ์นั้น....โลกได้ผ่านมาหลาย5,000ปี.....ลูเกียร์ วอยด์... ได้ตายลงด้วยอายุไขของตน......ทวีปัได้อยู่ภายใต้จักรวรรดิวอยด์
ณ ที่ใดที่หนึ่งของทวีป กากันเทียร์.....
"นายหญิงค่ะเบ่งอีกหน่อยคะหัวเด็กออกมาแล้วคะ!" แม่หมอ กล่าว
"แฮ่กๆ ฮึบ!! เด็กออกมารึยังคะแม่หมอ" นายหญิง กล่าวออกมาอย่างเหนื่อบหอบ.
"ออกมาแล้วค่ะ!!! ได้ลูกแฝดคะนายหญิงยินดีด้วยน่ะค่ะ!!" แม่หมอ กล่าวออกมาอย่างปิติยินดี
"แฮ่กๆๆ ข..ขะ...ข้าขอดูหน้สลูกของข้าหน่อยแม่หมอ" นายหญิงกล่าวออกมาพลางยิ้มออกมาอย่างยินดี
"นี่คะ นายหญิงลูกของท่านชายคนหญิงคนคะผู้หญิงออกมาก่อนผู้ชายค่ะ" แม่หมอ กล่าว ออกมาพร้อมกับอุ้มเด็กทารกไปให้แม่ของตน
"นี่หรอลูกสาวและลูกชายของข้า น่ารักจังเลยลุกแม่.." นายหญิง กล่าวออกมาพลางยิ้มให้ลูกน้อยของเธอ
ปัง!!!!!! ทันใดนั้นปารกฏชายรูปร่างสูง หน้าตาหล่อเหลาผมสีแดงเพลิง ดวงตาสี เขียว ออกมาพลางเดินไปหาภรรยาของตน
"เทียร์!! ลูกของเราเป็ไงบ้าง.." ชายหมุ่นเข้ามาถามภรรยาของตน
"โธ่!! อเล็กซ์อย่าเสียงดังสิเดี๋ยวลูกๆกลัวนะ!!" เทียร์ กล่าวออกมาอย่างหงุดหงิด
"ฮ่าฮ่าฮ๋า ขอโทษที ที่รักพอดีผมตื่นเต้นนะ แหะๆ" อเล็กซ์ กล่าวออกมาอย่างสำนึกผิด
"เห้อ นายเนี่ยนะ ช่างเถอะ แล้วชื่อลูกของเราละที่รัก???" เทียร์ถามออกมา
"นั่นสิลูกแฝดซะด้วยซิคนพี่ชื่อแอนนี่! ส่วนคนเล็กซื่อแอนชื่อนี้ว่าไงที่รัก" อเล็กซ์ ถามเทียร์ผู้เป็ภรรยาของตน
"เป็ชื่อที่ดีนะที่รัก!" เทียร์กล่าวออกมาพร้อมหอมแก้มสามีของตน
"ดูสิที่รักลูกของเราเหมือนเ้ามากเลยที่รัก" อเล็ก กล่าวออกมา
"นั่นสิที่รัก" เทียร์ กล่าวออกมาพร้อมมองลูกน้อยของตน
"ฮ่าฮ่าฮ่า!! ยินดีต้อนรับเข้าสู่ตระกูลเลออน ฮาร์ทน่ะลูกที่น่ารักของปะป๋า" อเล็ก กล่าวออกมาอลากยินดิ
5ปีต่อมา....
สวัสดีครับ ผม แอน เลออน ฮาร์ท และนี่พี่สาวฝาแฝดสุดที่รักของผม แอนนี่ เลออนฮาร์ท ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งอยู่ในรถม้าละ
ผมนั่งอยู่ในรถม้ากับพี่2คน ถ้าถามว่าท่านพ่อกับท่านแม่ไปไหนละก็ พวกท่านได้ตายไปแล้ว..พวกท่านตายโดยฝีมือผู้นำตระกลูเลออน ฮาร์ท
เพราะผู้นำตระกลูเลออน ฮาร์ท ้าให้พี่แอนนี่ไปแต่งงานกับองค์ชายลำดับที่2 แต่ท่านพ่อกับท่านแม่ไม่ยอนให้พี่แอนนี่แต่งงาน
กับองค์ชายลำดับที่2 ผู้นำตระกูลเลออน ฮาร์ท โกรธ เป็อย่างมากที่ท่านพ่อกับท่านแม่คัดค้านแผนการแต่งงานของพี่แอนนี่กับองค์ชาย
ลำดับที่2 เนื่องจากผลประโยชน์ที่จะได้จากการแต่งงานกับองค์ชายนั้นมากมายมหาศาล ผู้นำตระกูลเลออน ฮาร์ทจึงสังหารท่านพ่อกับท่านแม่ทิ้ง
ผมรู้เื่นี้แต่ทำอะไรไม่ได้เหตุการที่ท่านพ่อกับท่านแม่โดนสังหารตอนนั้นผมเพียง4ขวบเท่านั้น ถึงผมจะรู้แต่ก็ไม่ได้บอกใครเลย
ผู้นำตระกูลเลออน ฮาร์ท บอกพวกเราว่า พ่อแม่ของพวกเ้านั้นไปทำงานที่ทวีปเอริออสท่านจะไม่กลับมาซักพักใหญ่ๆเลยละ
อีก5ปีต่อมา....
ตอนนี้ผมจะต้องปลุกพลังเวทย์ในตัวโดยท่านผู้นำตระกูลจะเชิญบาทหลวงมาที่ตระกูล ตอนนี้เด็กๆของตระกูลเลออน ฮาร์ทต่างมารวมตัวกัน
เพื่อที่จะปลุกพลังเวทย์ในตัว ผมและพี่แอนนี่ไปต่อคิวกัน...เวลาได้ผ่านไปเรื่อยๆจนมาถึงคิวของพี่แอนนี่...
"แอนนี่เลออน ฮาร์ท ออกมา!!" สิ้นเสียงของบาทหลวงพี่แอนนี่ทำการเดินไปหน้าลูกแก้วเวทย์มนต์
"เอามือแต่ลูกแก้วถ้ามีพลังเวทย์ลูกแก้วจะมีปฏิกิริยา" พี่แอนนี่พยักหน้าแล้วนำมือไปแตะที่ลูกแก้ว
ลูกแก้วเรืองแสงออกมาบาทหลวงมองไปทางลูกแก้วด้วยที่พึงพอใจก่อนจะกล่าวว่า
"แอนนี่ เลออน ฮาร์ท พลังเวทย์ระดับAพลังกายระดับB" สิ้นเสียงของบาทหลวงตามมาด้วยเสียงฮือฮาของคนในตระกูล
"อัจฉริยะ!! พลังเวทย์ระดับA ในเด็ก10ขวบนี่มันอัจฉริยะชัดๆ!!!!!" เสียงชื่นชมเป็จำนวนมากของคนในตระกูล
"เอาละคนสุดท้าย แอน เลออน ฮาร์ท ออกมา!!" สิ้นเสียงของบาทหลวงผมขึ้นไปเพื่อที่จะแตะลูกแก้ว ผมหันไปมองพี่แอนนี่
เธอส่งยิ้มให้ผม ผมยิ้มตอบเธอ แล้วเดินไปแตะที่ลูกแล้ว..แต่กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย บาทหลวงมองผมพลางส่ายหน้าไปมา
"แอน เลออน ฮาร์ท ไม่มีพลังเวทย์พลังกายระดับB" สิ้นเสียงของบาทหลวง เสียงผู้คนต่างหัวะเราะก่นด่าต่างๆนาๆ
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!! ไอ้ขยะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!" เสียงของตยในตระกูล ต่างด่าทอมาทางเด็ก10ขวบคนหนึ่ง เสียงของผู้คนดังขึ้นเรื่อยๆ
จนพี่แอนนี่ปล่อยจิตสังหารออกมาทำให้ผู้ตยต่างอึดอัด บางคนเหงื่อตก บากคนกระอักเื บางคนหมดสติ
ผมจึงเข้าไปห้ามพี่แอนนี่ให้หยุดปล่อยจิตสังหาร พลางกล่าวกับพี่แอนนี่ว่า
"ไม่เป็ไรครับพี่แอนนี่ถึงผมจะไม่มีพลังเวทย์ก็เถอะผมจะเป็หมอที่เก่งกาจให้ได้" สิ้นเสียงของผมมันทำให้เธอร้องให้ออกมาพักใหญ่
1เดือนต่อมา....ผมยังถูกกลั่นแกล้งและเป็ที่รังเกลียดของคนในตระกูลจนพี่แอนนี่ทนไม่ไหวพาผมหนีออกมาจากตระกูล
เมื่อผู้นำตระกูลรู้เื่ที่พี่แอนนี่พาผมหนีออกมาจากตระกูลมันทำให้ผู้นำคระกูลโกรธเป็อย่างมากจึงออกคำสั่งให้ฆ่าผมทิ้ง
และเอาพี่แอนนี่กลับไปที่ตระกูล
หลังจากหนีออกมาได้ซักพัก..
"แฮ่กๆพี่แอนนี่ฮะผมขอพักแปปนึงฮะไม่ไหวแล้ว" ผมพูดออกไปอย่างเหนื่อยหอบ
"ได้สิแอนรีบๆพักนะป่านนี้พวกคนในตระกูลคงรู้แล้วละ" พี่แอนนี่ตอบผมพลางลูบหัวผมไปพลาง
"เห้ยมันอยู่ตรงนี้!!!" เสียงของคนในตระกูลดังออกมาจากในป่า บ้าน่า!!!!พวกคนในคระกูลไม่น่าจะรู้ตัวเร็วขนาดนี้นี่น่า!!
"แอน!!ไปเร็วเราต้องไปกันแล้ว" พี่แอนนี่บอกผมให้วิ่งเนื่องจากพวกมันเริ่มตามมากันแล้ว
หลังจากที่วิ่งมาสักพักนึง ก็เจอเหวลึกที่ไม่รู้ว่าข้างล่างเป็อะไร...
"ฮ่าฮ่าฮ่า!!จบเกมวิ่งไล่จับแล้วหรอ!!" เสียงของ รีออน ดังออกมาแล้วตามมาด้วยผู้คนกลุ่มๆนึง
"แอนนี่ปล่อยไอ้ขยะนั่นซะแล้วกลับไปที่ตระกูล!!นี่เป็คำสั่งของผู้นำตระกูล!!" รีออน พูดด้วยท่าทีบ่งบอกได้ชัดเลยว่า้าที่จะฆ่าแอน
"ไม่ฉันจะไม่ไปไหน!! ฉันจะไม่ทิ้งน้องฉัน!!!ถ้าจะฆ่าน้องฉันข้ามศพฉันไปก่อน!!!!" พี่แอนนี่ะโออกมา
"เห้ยจัดการฆ่าไอ้ตัวน้องมันแล้วจับตัวพี่มา!!" สิ้นเสียงของรีออนที่ทำการสั่งกลุ่มคน กลุ่มคนเริ่มเข้ามาโจมตีแต่ทันใดนั้นก็มีคนมาโจมตีทาง
ด้านหลังของแอนแต่แอนนี่ที่มีไหวพริบดีจึงเอาตัวบังการโจมตีแทนน้องชายของเธอ ฉึก!!!ดาบเสียบทะลุร่างของเธอ
มีเืไหลออกมาจากปากของเธอ น้ำตาเริ่มไหลรินออกมาน้ำตาอาบแก้มของเธอ และกล่าวลาน้องชายสุดที่รักของเธอ
"จงเติบใหญ่น้องพี่ จงเข้มแข็งขึ้น ลาก่อนน้องพี่ พี่รักเธอน่ะ.." แอนนี่พูดจบก็รวบรวมแรงทั้งหมดของดันร่างของตัวเธอและน้องชายของเธอ
ลงเหวแอนที่ได้สติกลับมาก็ะโเรียกพี่ของตนพลางน้ำตาไหนออกมาในขณะที่ล่วงลงเหวอยู่นั้น แอนก็ได้ยินเสียงในหัวของตน
[มาแล้วหรอผู้สืบทอดของข้า] แต่แอนก็หมดสติไป
ตัดมาทางด้านรีออน
"ไแ้เ้าบ้า!!!ว่าไงน่ะแอนนี่ตายไปแล้ว!!!" เสียงของรีออนพูดขึ้นมาอย่างกระวนกระวายเป็อย่างมาก
"ใช่ครับนายน้อย" เสียงของข้ารับใช้รายงานมา
"เห้อ..ช่างมันเถอะกลับไปรายงานผู้นำตระกูลเถอะ" รีออนพูดขึ้นพร้อมกับเดินทางกับไปที่ตระกูล
จบ.......
10K
