หาววววว
"วันที่สองของชีวิตใหม่สินะ ไม่รู้ว่าป่านนี้ที่โลกนั้นทำอะไรกับศพข้าบ้าง อย่างน้อยก็เผาให้ข้าด้วยหล่ะ อย่าเอาไปปล่อยให้เน่าเปื่อยก็พอ"
หลิงเทียนตื่นขึ้นมาพร้อมบิดี้เี ข้างหลังของเขานั้นมีสตรีน้อยผู้หนึ่งหลับอยู่ สตรีผู้นั้นก็คือจี่หยูนั่นเอง เมื่อคืนหลังกลับถึงห้องพัก จี่หยูก็ได้ะโขึ้นมานอนหลับบนเตียงของเขา ทำให้เขาต้องนอนบนพื้นแทน
"สงสัยข้าต้องซื้อเตียงใหม่ที่นอนได้หลายคนซะแล้ว" หลิงเทียนเอ่ยกับตัวเอง ตัวเขานั้นไม่ได้คิดจะมีจี่หยูแค่คนเดียว เนื่องจากในความทรงจำของเขานั้น การมีภรรยาหลายคนนับเป็เื่ปกตินัก หลายๆคนล้วนมีภรรยามากมายหลายสิบคน แม้แต่ยามเฝ้าประตูหน้าตระกูลของเขายังมีภรรยาสองสามคนกันเลย
"ฮ่าฮ่า โอกาศดีๆแบบนี้ใครมันจะไม่คว้าไว้ฟร้ะ!?" หลิงเทียนหัวเราะลั่น
"อือ โอกาศอะไรหรอ ? หลิงเทียน"
มีเสียงดังขึ้นเบาๆจากข้างหลังของเขา หันกลับไปพบกับจี่หยูที่กำลังงัวเงียอยู่ เขาคิดว่าควรจะบอกจี่หยูตอนนี้ดีหรือไม่ เกี่ยวกับการหาภรรยาเพิ่่มซักหน่อย
"อืม ข้ากำลังคิดเื่การหาภรรยาเพิ่มอยู่หน่ะ หยูเอ๋อร์ เ้าจะโกรธข้าหรือไม่หากข้ามีภรรยาหลายคน ?" หลิงเทียนถามนาง
"หือ?" จี่หยูอ้าปากค้าง อาการงัวเงียหายไปอย่างรวดเร็ว เผยสีหน้าเศร้าออกมาทันที แต่ก็ลบออกไปอย่างรวดเร็วพร้อมกล่าว "ข้าจะโกรธท่านได้อย่างไร ข้าติดค้างท่านอยู่มากมายนัก ชีวิตของข้าก็คือของท่าน ข้าจะเอาอะไรไปโกรธท่านกันเล่า"
แม้จะแสดงสีหน้าเสียใจแค่แวบเดียว แต่จะหลบรอดหลิงเทียนไปได้อย่างไร เขารีบถาม "นี่เ้าหึงข้าแล้วหรือ?" พูดจบก็คว้าตัวนางมากอดไว้แน่น พร้อมประทับริมฝีปากบางเบาของนางอย่างรวดเร็ว
"อื้อ!" นางส่งเสียงอู้อี้ ใบหน้าแดงซ่านไปหมด เมื่อถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว ทั้งไม่เคยคิดมาก่อน นางไม่รู้จะทำอย่างไรได้แต่ส่งเสียงร้องออกไปเท่านั้น
ผ่านไปหลายอึดใจ หลิงเทียนยังไม่ยอมหยุด เขาเริ่มเอาลิ้นของตัวเองตวัดไปตวัดมาพัวพันกับลิ้นของจี่หยูอยู่นาน ผ่านไปได้ซักพักนึงจึงหยุดลง เลียริมฝีปาก จากนั้นส่งรอยยิ้มชั่วร้ายไปให้จี่หยู
จี่หยูในตอนนี้นั้น ในหัวของนางขาวโพลนไปหมด ไม่เคยคิดมาก่อน ทั้งไม่กล้าคิด มาเช้าวันนี้ถูกกระทำครั้งแรกในชีวิต นางย่อมเขินอย่างมากอยู่แล้ว เมื่อสบตากับเขาแล้วเห็นเขายิ้มอย่างชั่วร้ายมา นางกรีดร้องแล้วยกมือสองข้างมาบดบังูเาสองลูกของตัวเองทันที
"เอ๋ เ้ากลัวข้าแล้วหรือ ? มา มาให้ข้าััเสีย จะอย่างไรเ้าก็ต้องเสียความบริสุทธิ์ให้กับข้าซักวันอยู่แล้ว ไม่มีอะไรที่ต้องกลัวเสียหน่อย มาเร็วเข้า เข้ามาใกล้ๆข้า" หลิงเทียนหยอกเย้านาง พร้อมทำหน้าตาเหมือนตาลุงโรคจิตที่เขาเคยพบเมื่อชีวิตก่อน
"อ๊าาาา!!!" เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความปราถนาอย่างเปิดเผยนั้น นางกรีดร้องด้วยเสียงดังไปทั่วทั้งบ้าน มือเอื้อมไปคว้าหมอนที่อยู่ด้านหลัง แล้วปาใส่เขาอย่างจัง
"ฮี่ฮี่ เ้าโดนข้าแน่" หลังเสียงของหลิงเทียนหายไป ร่างของเขาก็หายไปเช่นกัน
"อ๊าาา! ไม่นะ!!" จี่หยูรู้สึกว่ามีบางอย่างขยำหน้าอกของนางไว้ นางทราบในทันทีว่าเป็ใคร จึงได้แต่กรีดร้องเสียงดังออกมา แต่ไม่ทันไรนางก็ถูกเขาประทับริมฝีปากอีกแล้ว
"อือ" เช่นเดิม นางทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้เท่านั้น ผ่านไปชั่วพริบตาแต่ราวกับผ่านไปเนิ่นนาน ปฏิกิริยาต่อต้านที่มีอยู่เล็กน้อยก็กลายเป็การยอมรับ นางเป็เพียงผ้าสีขาวบริสุทธิ์เท่านั้น นางจึงทำได้เพียงยื่นลิ้นของนางออกไป เพื่อให้เขาได้ตวัดไปมาและดูดเล่น
มือสองข้างของหลิงเทียนยังคงขยำอยู่ที่หน้าอกของนาง บอกได้เลยว่านี่เป็ครั้งแรกของเขาที่ได้ทำแบบนี้ แต่เขาก็สามารถทำได้ เนื่องจากชีวิตที่แล้วตัวเขาเองก็เคยดูวีดีโอพวกนี้มาก่อนในร้านอินเทอร์เน็ต เขาจึงนำมาใช้ดูบ้าง
"เอาหล่ะ ข้าจะเริ่มขั้นต่อไปแล้วนะ หยูเอ๋อร์ เมื่อขั้นตอนนี้เริ่มขึ่น ตัวเ้าจะกลายเป็ของข้าโดยสมบูรณ์ ข้าเพียงบอกกล่าวเ้าไว้เฉยๆ เ้าไม่อาจปฏิเสธได้ ทั้งข้าไม่อนุญาตให้เ้าปฏิเสธ หยูเอ๋อร์ เ้าพร้อมหรือยัง ?" หลิงเทียนจับนางกดลงที่เตียง พร้อมทั้งปลดอาภรณ์ของเขาและนางออกอย่างรวดเร็วดุจดั่งสายฟ้า พญาัของเขาตอนนี้ชูขึ้น แสดงให้เห็นว่าตัวมันก็พร้อมที่จะเข้าสู่ช่องว่างเบื้องหน้าแล้วเช่นกัน
"ข้า ข้าพร้อมแล้ว นี่เป็ครั้งแรกของข้า ท่าน ท่านห้ามรุนแรงกับข้านะ!" จี่หยูตอบเขา ใบหน้าของนางตอนนี้มีสีแดงลามมาจนถึงคอ ดูไปแล้วน่ารักยิ่งนัก
"ดี นับจากนี้เ้าจะเป็ของข้าโดยสมบูรณ์!" หลิงเทียนตอบอย่างรวดเร็ว เขาในตอนนี้นั้นทนไม่ไหวแล้ว เขารีบดันัของเขาเข้าไปในช่องว่างนั้นทันที
"หลิงเทียน! ออกมาพบข้าเดี๋ยวนี้!!"
ในขณะที่เขากำลังจะนำพญาัของเขาเข้าช่องว่างนั้น ก็ได้มีเสียงดังสนั่นออกมาจากข้างนอก เสียงนี้ดังก้องกังวาลไปทั่วทั้งตระกูลหลิง ผู้คนนับไม่ถ้วนออกมาจากที่บ้านพักของตัวเอง เสียงที่ดังขึ้นแม้จะดังลั่นฟ้า แต่เ้าของเสียงนั้นจำกัดการได้ยินไว้แค่ในตระกูลหลิงเท่านั้น ไม่อย่างงั้นทั่วทั้งเมืองหลวงคงจะดังลั่นไปด้วยเสียงนี้แล้ว
"บัดซบ!! ใครกันมันเรียกข้า โธ่เว้ย ช่างเหมือนละครหลังข่าวเสียจริง! อีกนิดเดียวข้าก็จะได้เสพสุขอยู่แล้วเชียว!"
หลิงเทียนตอนนี้ใบหน้าบิดเบี้ยว เขาโกรธมาก อีกเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น ตัวเขาก็จะสามารถเสพสุขได้อยู่แล้ว
"หลิงเทียน ท่านรีบออกไปพบเขาเสียเถอะ ไม่เป็ไรหรอก ไว้เมื่อเสร็จแล้วเราค่อยกลับมาทำกันต่อก็ได้เ้าค่ะ!" จี่หยูดันตัวเขา พร้อมประทับริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของนางไปที่ปากของเขา จากนั้นจึงเอ่ยต่อ "นับั้แ่นี้ไป ตัวข้า หลิงจี่หยู จะเป็ภรรยาของท่าน หลิงเทียน ไปตลอดกาล ต่อให้ฟ้า์จะแยกเราออกจากกัน ข้าก็จะรักท่านเพียงผู้เดียวตลอดไป หากข้าไม่ทำตามที่กล่าวไปได้ ขอให้ตัวข้า หลิงจี่หยู ถูกสายอััสนีทัณฑ์์ผ่าร่างเสีย"
"หยูเอ๋อร์..."เขาพูดอะไรไม่ออก การสาบานโดยมีทัณฑ์์เป็บทลงโทษนั้น นับเป็เื่ที่ร้ายแรงอย่างที่สุด นี่ไม่ใช่เพียงการสาบานของเด็กน้อยเท่านั้น การสาบานนี้ เมื่อให้คำปฏิญาณไปแล้ว หากไม่ทำตามที่พูดไว้ สายอัสนีทัณฑ์์นั้นจะผ่าลงมาจริงๆ มียอดฝีมือหลายคนล้วนอยากดูดซับพลังแห่งทัณฑ์์ จึงได้สาบานและผิดคำสาบาน แต่ทุกรายล้วนถูกสายอัสนีทัณฑ์์ผ่าจนร่างเป็สองซีก และตัวยอดฝีมือที่ถูกผ่าร่างนัั้น คือยอดฝีมือราชันย์ทรราชขั้นกลาง! ตัวตนระดับผู้าุโของตระกูลใหญ่ ส่วนตัวจี่หยูนั้นแม้จะฝึกยุทธ์ แต่พลังของนางอยู่เพียงหลอมรวมขั้นสองเท่านั้น จะรอดจากทัณฑ์สายฟ้าได้อย่างไร
"ข้าก็รักเ้าเช่นกัน แต่ต่อให้ฟ้า์แยกเราจากกันแล้วอย่างไร ข้านี่แหละ จะตัดผ่า์เป็สองซีกเพื่อนำเ้ากลับมา!" หลิงเทียนกล่าวอย่างอ่อนโยนกับนาง โทสะที่มีอยู่เมื่อครู่หายไปกว่าครึ่ง จากนั้นเอ่ยต่อด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายว่า "ถ้าอย่างนั้น หลังเสร็จธุระนี่แล้ว เรากลับมาทำกันต่อเถอะ ข้ารับรองเลยว่าข้าจะทำให้เ้าหลงจนหัวปรักหัวปรำกันเลยเชียว"
"ท่าน! ฮึ่ม! คนบ้า!" นางหน้าแดง ทุบหน้าอกเขาทีนึงแล้วลุกไปแต่งตัว "ข้าจะรอท่านอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน อ้อ ข้ามีอีกเื่หนึ่งจะบอกแก่ท่าน หากท่านอยากมีภรรยาหลายคน ท่านต้องสยบข้าลงให้ได้ก่อน ฮี่ฮี่ และสตรีที่ท่านหมายปองนั้นต้องได้รับอนุญาตจากข้าเท่านั้น หากท่านแอบมีภรรยาใหม่โดยไม่แจ้งกล่าวแก่ข้า ข้าจะโกรธท่านเป็เวลาสามเดือน!" แต่งตัวเสร็จนางก็แลบลิ้นใส่เขา พร้อมขึ้นไปนอนที่เตียงเหมือนเดิม
"ตกลง! หยูเอ๋อร์ของข้า เงื่อนไขแรกของเ้าช่างง่ายดายนัก เสร็จธุระแล้วข้าจะกลับมาสยบเ้าให้คาที่เลยคอยดู ฮ่าฮ่าฮ่า" เขาบีบหน้าอกนางหลายที จากนั้นจึงแต่งตัวแล้วเดินออกจากบ้านพักไป
เห็นเขาเดินจากไปแล้ว นางจึงพึมพำกับตัวเอง "ขอเพียงแค่ท่านมีข้าอยู่ในหัวใจ ไม่ว่าท่านจะมีภรรยากี่พันคน ข้าก็อนุญาตทั้งนั้น หลิงเทียน ข้ารักท่านเหลือเกิน" พูดจบนางก็ทิ้งตัวนอนหลับลงบนเตียงของนาง
.......
.....
...
.
312
