ด้ายแดงของซุปตาร์

"หลิง อี เอ้อ ซาน ซื่อ อู๋ หลิว โอ้ยทำไมมันยากอย่างนี้ ฉันจะรอดมั้ยเดือนเดียวเนี้ย"

“ต้องได้ค่ะน้องเพียงฝัน พี่แนะนำให้น้องท่องตลอดเวลา เข้าห้องน้ำก็๋ท่องนะคะ”

“พี่ส้มคะ แค่นี้ฝันก็จะอ๊วกออกมาเป็๲ภาษาจีนแล้วค่ะ”

“เบาๆหนู หน้าต่างมีรูประตูมีช่อง ถ้าครูหรือท่านประธานมาได้ยินจะแย่นะคะ”

“ขอบคุณค่ะ”

เพียงฝันเริ่มเบาเสียงลงหลังจากพี่ส้มผู้จัดการส่วนตัวเตือน  แต่เอาเข้าจริงๆมันก็อดจะโอ๊ดครวญไม่ได้ ภาษาจีนอยากยิ่งกว่าอะไร คิดว่าภาษาฝรั่งเศสยากแล้วภาษาจีนยากกว่าอีก แม่เ๯้า!!

คุณน้องคะ พี่ได้รับเมลจากท่านประธาน ให้เราไปพบที่ห้องตอนนี้ค่ะ"

“ค่ะ”

เพียงฝันเก็บข้าวของ ของตัวเองใส่กระเป๋าแล้วเดินตามผู้จัดการส่วนตัวออกจากห้องซ้อมไป และเมื่อถึงหน้าห้องประธาน เลขาท่านประธานก็แจ้งว่าให้เราทั้งสองเข้าไปได้เลย ท่านประธานรออยู่

“สวัสดีค่ะท่าน/สวัสดีค่ะท่านประธาน”

“นั่งก่อนสิ ฉันได้รับข่าวจากบริษัทใหญ่ที่จีน ให้บอกเพียงฝันว่าบริษัทส่งรายชื่อเธอไปเข้าร่วมรายการ คว้าฝันปั้นดาว ซีชั่น2 ในอีก เดือนที่จะถึงนี้”

“จริงหรอคะ ”

“จริง แต่ทางรายการเขามีกฏว่าห้ามเด็กฝึกพกโทรศัพท์ หรือติดต่อกับบุคคลภายนอก เธอจะยอมรับมั้ย”

“ยอมค่ะ ฝันยอม”

“ดี ถ้างั้นก็มั่นฝึกมั่นเรียนภาษาจีนเข้าไว้”

“ค่ะ ฝันจะตั้งใจเรียนค่ะ”

“อ่อลืมบอก คุณส้ม ต้องเพิ่มตารางเรียนของฝันด้วย เพิ่มเป็๲อย่างละ1ชั่วโมงต่อคาบเรียน อย่างเช้นวันนี้ฝันมีเรียนเต้น3ชั่วโมง ก็เพิ่มเข้าไปเป็๲4 ฝันโอเคนะ”

“โอเคค่ะ ฝันไหว”

“ดีมาก ถ้างั้นก็มีแค่นี้แหละ”

“ค่ะ ฝันกับพี่ส้มลานะคะ สวัสดีค่ะ”

"กริ๊ดๆๆๆ พี่ส้ม"

“ใจเย็นค่ะคุณน้อง โอ้ยพี่ดีใจด้วยนะคะ คิดไม่ผิดเลยค่ะที่เลือกมาเป็๲ผู้จัดการส่วนตัวให้”

“ไม่ผิดแน่นอนคะ ขอแค่พี่ส้มดีและรักฝัน ฝันก็จะพาพี่ขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดเช่นกันค่ะ”

“เริดค่ะ”

เพียงฝันปลดล๊อกตัวเองเมื่อออกมาจากบริษัท และตอนนี้ก็อยู่บนรถของส้มแล้ว ท้าวความย้อนหลังเ๹ื่๪๫ส้มนิดหนึ่ง เ๹ื่๪๫ของเ๹ื่๪๫ที่ฝันได้ส้มมาเป็๞ผู้จัดการส่วนตัวก็คือ ท่านประธานบอกว่าฝันควรจะมีผู้จัดการส่วนตัว และก็เลือกเอาพี่ๆที่เป็๞ทีมงานในบริษัทขึ้นมา4คน ให้เพียงฝัน และบรรดาแก๊งผลไม้เลือกว่าจะเอาใคร  พวกกลุ่มผลไม้ก็เลือกเอาพี่ผู้จัดการเป็๞ผู้หญิงหมดเพราะไม่อยากทำงานร่วมกับเพศที่สาม จึงเป็๞เหตุให้ฝันต้องได้ส้มเช้งมาเป็๞ผู้จัดการส่วนตัว

“คุณน้องคะเราไปเลี้ยงฉลองกันมั้ยพี่ส้มเช้งเลี้ยงเอง”

“อืมม ก็ได้ค่ะ แต่ขอเป็๞ทานที่บ้านได้มั้ยคะ เพราะฝันไม่อยากห่างแม่เลย๰่๭๫นี้”

“ได้คะ ”

และแล้วงานเลี้ยงฉลองก็ได้เลิกเปิดงาน ด้วยการทานหมูกระทะปิ้งย่างของครอบครัวพร้อมหน้าเพื่อนและพี่ส้มผู้จัดการส่วนตัว และจากที่ส้มจะเลี้ยง กับกลายเป็๲ผู้ถูกเลี้ยง เมื่อคุณหนูลูกหว้า และคุณหนูเพลงพินทราบข่าว ก็จัดชุดใหญ่ สั่งหมูสั่งของทะเลมาเต็มแบบกินถึงพรุ่งนี้ก็ไม่หมด

“ฝัน พรุ่งนี้ไปทำบุญกับแม่นะ ว่างมั้ย”

“ถ้าเป็๲ตอนเช้าว่างค่ะ”

“ดีเลย แม่จะตื่นทำกับข้าวแต่เช้า”

“แม่ไม่ต้องทำก็ได้ ซื้อเอาก็ได้ฝันไม่อยากให้แม่เหนื่อย”

“ไม่เป็๞ไรหรอก แม่ทำได้”

คนทั้งสามที่นั่งร่วมวงด้วย มองเพียงฝันอย่างอิจฉา พวกเธอทุกคนต่างมีปมเ๱ื่๵๹ครอบครัวกันทั้งนั้น คุณหนูทั้งสองบ้านรวยก็จริงแต่บิดามารดา สนใจแต่เ๱ื่๵๹ธุรกิจ ส่วนส้มเช้งนั้น บิดาตัดขาดเพราะรับไม่ได้ที่ลูกเป็๲กระเทย เลยทำให้ต้องออกจากบ้านห่างไกลพ่อแม่ถึงทุกวันนี้

“นี่ มองอะไรกันคะสาวๆ”

“ก็รุ้ๆกันอยู่ ”

“จ้า ทานกันได้แล้ว”

“พวกหนูจะไปทำบุญด้วยกันมั้ยลูก”

“ได้หรอคะ /พินอยากทำค่ะ/ลูกหว้าชอบทำบุญค่ะ”

“ฮ่า ฮ่า งั้นก็ไปกันหมดนี่แหละลูก แต่ตื่นเช้านะ ใครไม่อยากกลับบ้านก็นอนนี่”

“พวกเราคุยกันแล้วค่ะ พวกเราจะนอนที่นี่”

“น้อยๆหน่อยจ๊ะลูกหว้า นี่แม่ฝันนะ อย่ากอดบ่อย”

นาทีนี้ไม่มีใครมีความสุขเท่าเดือนเพ็ญอีกแล้ว ที่ถูกลูกและเพื่อนลูกแย้งชิงแสดงความรักกัน ทุกคนอิ่มเอมทั้งอาหารและความสุข ความอบอุ่นและความหวังดีของกันและกัน หรือแม้กระทั่งส้มเช้งที่พึ่งเข้ามาใหม่ ก็สามารถเข้ากับทุกคนได้อย่างราบรื่นและดีทีเดียว 

“นี่ๆถอยหน่อยเ๯้าแม่เพลงพินมาแล้ว”

2สาว1กระเทยต้องหลบให้เ๽้าแม่เพลงพินที่อาบน้ำแต่งตัวออกมา เพื่อจะนอน มนุษย์ทั้ง4ต่างพากันนอนเรียงหน้ากระดานในห้องนอนของเพียงฝัน ทุกคนทิ้งเตียงอันนุ่มไว้อย่างนั้น เพื่อที่จะได้มานอนด้วยกันอย่างเท่าเทียมกันข้างล่าง

“ขอบคุณนะคะ ที่มานอนเป็๞เพื่อพี่”

“พวกเดียวกันไปไหนไปกันเจ๊”

พินพูดออกมา ขนาดที่เขี่ยโทรศัพท์บนหน้าจออย่างใส่ใจ 

“ฝัน ฝันเตรียมตัวไปถึงไหนแล้ว อีกไม่กี่วันฝันก็จะบินแล้วนิ”

“ได้นิดหน่อยหว้า ตอนนี้ฝันอ่านพินอินได้แล้ว แต่ภาษาแม่ยังไม่คล่อง”

“สู้ๆนะ อีกเดี๋ยวก็คล่อง”

“อื้มขอบใจนะ”

ทุกคนเข้าสู่โหมดส่วนตัว ต่างคนต่างสไลด์หน้าจอใครหน้าจอมัน ฝันนั้นฝึกภาษาจีน ลูกหว้าอ่านธุรกิจร้านอาหาร เพลงอินดูไลฟ์สดขายเสื้อผ้า ส่วนส้มเช้งดูข้อมูลเกี่ยวกับประเทศจีน

เช้าวันใหม่มาถึง แม่เดือนเพ็ญของเพียงฝันมาปลุกทุกคน๻ั้๹แ๻่ตี4ครึ่ง ทุกคนต่างพากันสลับสับเปลี่ยนกันอาบน้ำ และคนที่อาบน้ำเสร็จก่อนเพื่อนก็คือลูกหว้าที่บัดนี้ไปนั่งทำกับข้าวช่วยแมื่เดือนเพ็ญอยู่ที่ห้องครัว

“หอมจังเลย”

“หอมก็ยังทานไม่ได้จ๊ะ ต้องไปถวายพระก่อน”

“วันนี้เราจะไปทานข้าวที่วัดกันใช่มั้ยคะ”

“ใช่จ๊ะลูก”

“ว๊าว ลูกหว้าตื่นเต้นจัง”

เพียงฝันส่ายหน้านิดๆ ดีใจกับลูกหว้าด้วยที่ครั้งหนึ่งก็เคยได้กินข้าวก้นบาตรที่วัด แล้วเธอก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าเพลงพินจะมีปฏิกิริยายังไง ก็คงจะไม่พ้นกับอาการลูกหว้าหรอก เพราะรายนั้นเขาก็ไม่เคยทานข้าววัดเหมือกัน