Ep.21
ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ตลาดนัดกลางคืน มาเดินซื้อของ ช้อปปิ้งกัน ทั้งอาหาร ขนม เสื้อผ้า รองเท้า เครื่องประดับของผู้หญิง มีแต่ของน่ารักๆทั้งนั้น ราคาก็ถูกด้วย ฉันชอบเดินดูของแบบนี้มากกว่าเดินในห้างซะอีก
" เรนนี่ เดี๋ยวไปเดินดูของทางนั้นกันไหม "
" อ่าวๆๆ ทำไมชวนแค่เรนนี่คนเดียวล่ะคะพี่กล้า พวกเรามากันทั้งสี่คนนะคะ "
" ก็...พี่ก็หมายถึงทั้งหมดนั่นแหละ "
ฉันรู้สึกอึดอัดนึดนึงนะ ฉันยังไม่พร้อมที่จะเปิดใจหรือให้ใครมาจีบตอนนี้จริงๆ แต่พี่กล้าก็ไม่ได้พูดออกมาชัดเจนหรอกนะว่าจะจีบฉันหรืออะไร แต่การกระทำของเขามันทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด เขาไม่ได้ทำอะไรให้รำคาญใจมากมาย เขาก็เป็ผู้ชายที่ใส่ใจ คอยเทคแคร์อย่างดี ทั้งวันเอาแต่บอกให้ฉันยิ้มหน่อย ยิ้มบ้างสิ แต่ทำไมฉันไม่ได้รู้สึกดี ไม่รู้สึกใจเต้นแรงกับการใส่ใจของเขา ออกจะติดรำคาญนิดๆด้วยซ้ำ ต่างกับอีกคนที่ฉันกำลังคิดถึงอยู่ตอนนี้ บางครั้งฉันทำหน้าเหวี่ยงใส่พี่เขา ฉันก็ไม่ได้อยากทำตัวไม่น่ารักแบบนี้ แต่....จะพูดยังไงดี ฉันไม่ชอบที่เขาทำแบบนี้ถึงแม้ไม่ได้พูดอะไรทำนองนั้น
เอ๊ะ!?! ผู้ชายคนนั้น!!! ฉันเห็นหน้าด้านข้างและหลังเขาไวๆอยู่ข้างหน้า ห่างออกไปไม่ไกล ฉันชะเง้อคอมองหาแล้วรีบก้าวขาเดินตามเขาไป
" เรนนี่! เรนนี่!! " เสียงเรียกชื่อทำให้ฉันหันกลับไปมองข้างหลัง
" จะไปไหน มาทางนี้ก่อน นี่ไงร้านขนมครก เมื่อกี๊มึงบ่นอยากกินไม่ใช่หรอ " เสียงยัยพริ้มพูด แล้วฉันก็เดินกลับไปหาเพื่อนๆของฉัน
ทำไมถึงได้เจอเขาอีกแล้ว ผู้ชายคนนั้นที่ฉันเจอที่ไร่ดอกไม้ แต่มาคิดดูอีกทีก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลยหนิ เขาอาจจะแค่มาเที่ยวและมีแพลนเที่ยวเหมือนกันกับพวกเราคือไปไร่ดอกไม้แล้วต่อด้วยเดินตลาด ฉันก็แค่สงสัยว่าทำไมถึงรู้สึกคุ้นเลยอยากจะเห็นหน้าเขาชัดๆก็เท่านั้นเอง
" อ่ะ ได้แล้วขนมครกของมึง ไปซื้อยำกันมั๊ย "
" อืม ไปสิ " ฉันตัดใจจากความอยากที่จะเห็นหน้าผู้ชายคนนั้น แล้วเดินซื้อของกับเพื่อนๆต่อ
สรุปแล้วแก๊งค์ลูกหมูของเราได้เสื้อผ้ามาคนละสาม สี่ชุด รองเท้าแตะน่ารักๆอีกคนละคู่ หมดเงินไปคนละไม่ถึงพันด้วยซ้ำ แต่ไม่รวมของกินนะ ฮ่าๆๆๆ
ตอนนี้เรากลับมาถึงที่พักแล้ว ต่างคนต่างอาบน้ำเตรียมตัวพักผ่อน เพราะวันนี้เหนื่อยมากจริงๆ เดินทางไปเที่ยวแต่ละที่ก็นั่งรถนาน ก่อนจะนอนฉันเดินไปปิดผ้าตรงข้างเตียง เพราะมันแง้มอยู่นิดหนึ่งทำให้แสงไฟสีส้มจากข้างนอกตรงระหว่างทางเดินส่องเข้ามา ถึงจะไม่มากแต่ฉันไม่ชอบฉันจะนอนหลับไม่ค่อยสนิทถ้ามีแสงหรือไฟในห้องนอน ระหว่างฉันกำลังจะดึงผ้าม่าน ก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนคุยโทรศัพท์อยู่หน้าบ้านหลังถัดไป แล้วหันหน้ามาทางนี้ นั่นมัน คุณทัดนี่!! ใช่แล้วนั่นคุณทัด ผู้ชายคนนั้นที่ฉันเจอและรู้สึกคุ้นมาก แต่ตอนนี้ที่ฉันได้เห็นหน้าเขาชัดๆถึงได้รู้ว่าเป็คุณทัด คนของคุณสิงห์ เขามาทำอะไรที่นี่? แล้วคุณสิงห์อยู่ไหน? ฉันยังยืนแอบหลังม่านมองเขายืนคุยโทรศัพท์อยู่ แต่เขาไม่เห็นฉันหรอกเพราะในบ้านปิดไฟหมดแล้ว คุณทัดยืนคุยโทรศัพท์สักพักก็เดินเข้าไปในบ้านหลังข้างๆที่อยู่ถัดไปจากของฉันแค่หลังเดียว เขาพักที่นี่ด้วยงั้นหรอ? หรือเขาจะมาเที่ยว พรุ่งนี้ฉันจะต้องไปถามเขาเื่คุณสิงห์ให้ได้
................................................................................
อีกด้านหนึ่ง ที่กรุงเทพฯ
" วันนี้ปกติดีไหมทัด? "
' เอ่อ จะว่าปกติก็ไม่ใช่ หรือจะไม่ปกติก็ไม่เชิงครับ '
" อะไรของมึงวะ? พูดให้มันเข้าใจง่ายๆซิ! " ผมกำลังหัวเสียเพราะไอ้ทัด ก็มันจะพูดให้เข้าใจยากไปเพื่ออะไร นี่ถ้าอยู่ใกล้ๆจะโบกให้สักที
' เออ...ผมจะพูดยังไงดี เริ่มไม่ถูกเหมือนกันอ่ะครับคุณสิงห์ '
" มึงก็พูดๆมาสิ ไม่พูดกูจะเข้าใจไหมเนี่ย!! " คนยิ่งกังวลอยู่
สองอาทิตย์ก่อน ที่สนามบิน
' คุณสิงห์สวัสดีค่ะ หลังจากน้องเรนนี่ฝึกงานเสร็จแล้วนี่เว้นไปตั้งสามวันเลยนะคะ เมื่อก่อนเห็นมาทุกวัน ' คุณอ้อยทักทายผมแล้วแซวถึงเื่เรนนี่ ผมก็รู้แหละว่าทุกคนดูออกเื่ผมกับเรนนี่ แต่แล้วยังไง ผมก็ไม่ได้จะปิดบังอยู่แล้ว สามวันก่อนผมไม่ได้เข้ามาที่นี่ เพราะไปดูที่คาสิโนและสนามแข่งรถ
' ครับ ไม่ค่อยว่างก็เลยไม่ค่อยได้เข้ามา ' ผมตอบแล้วยิ้มบางๆ
' ค่ะ เดี๋ยวอ้อยขอตัวก่อนนะคะคุณสิงห์ ' ผมพยักหน้าแล้วเดินจากมาเหมือนกัน
' ไม่ยักรู้ว่าจะบังเอิญมาเจอมึงที่นี่วันนี้ ' ผมที่เดินสวนกับไอ้ั แล้วมันก็ทักขึ้นมา ไอ้ัคือหนึ่งในหุ้นส่วนของสนามบินนี้ ผมกับมันไม่ลงรอยกันไม่ใช่แค่เื่ธุระกิจหรอก แต่มันคืออีกเื่หนึ่งที่มีแต่คนในแวดวงนี้เท่านั้นที่จะรู้ว่าผมกับไอ้ัไม่ชอบขี้หน้ากัน ทุกคนยังไม่ลืมใช่ไหมว่าผมเป็มาเฟีย และไอ้ัก็เหมือนกัน ผมกับไอ้ัก็เลยเหมือนกับเป็ศัตรูกัน แต่ผู้ใหญ่ที่เป็หุ้นส่วนหลักของที่นี่ไม่รู้เื่นี้หรอกนะ เพราะผมไม่เอาเื่งานส่วนตัวมาปนกับเื่งานส่วนรวมอยู่แล้ว
' ได้ข่าวมาว่ามึงติดเด็กหรอ นักศึกษาฝึกงานซะด้วยนี่ ชื่ออะไรนะ เรน..เรนโบว์หรือเปล่า ' ได้ยินแบบนั้น ใจผมก็อยู่ไม่สุข ผมลืมเื่นี้ไปได้ยังไงนะ ถ้าไอ้ัมันรู้เื่มันต้องเล่นงานผมทางนี้แน่ ผมไม่มั่นใจเหมือนกันว่ามันรู้เื่นี้มากน้อยแค่ไหน แล้วก็ไม่รู้ว่ามันมีประวัตหรือข้อมูลของเรนนี่หรือเปล่า พอคิดมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกเป็ห่วงเรนนี่ขึ้นมา
' เฮ้ย ไม่ต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้น.. เพราะยังไงกูก็ไม่ปล่อยไว้แน่ ฮ่าๆๆๆ ' มันกระซิบกับผมในตอนแรกแล้วเดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะของมัน ผมกำมือแน่น รู้สึกโกรธแล้วก็โมโหตัวเองที่ไม่รอบคอบ
' คุณอ้อย สอง สามวันมานี้มีคนเข้ามาขอประวัติของเรนนี่ไปหรือเปล่า? ' ผมถามคุณอ้อยเพราะอยากจะรู้ว่า ตอนนี้ไอ้ัมันรู้เื่ผมกับเรนนี่มากน้อยแค่ไหน แล้วมันมีประวัติของเรนนี่รึเปล่า
' เออ เมื่อวานเหมือนจะมีนะคะ แต่อ้อยยังไม่ได้ให้ไป เพราะเมื่อวานอ้อยหาไม่เจอ รีบๆด้วยก็เลยหาไม่ละเอียด '
ผมใจเต้นแรงหนักกว่าเดิมเมื่อได้ฟังแบบนั้น จะว่าโล่งก็ไม่ใช่เพราะมันก็ยังมีห่วงอยู่
' งั้น ผมขอประวัติทุกอย่างของเรนนี่หน่อย ถ้ามีคนมาถามหาอีก บอกไปว่าหาไม่เจอ '
' เออ...ค่ะ '
....................................................................................
ปัจจุบัน
' คือ ผมคิดว่าตอนนี้มีคนกำลังจีบคุณเรนนี่นะครับ '
" ใคร?! " แค่ได้ยินผมก็รู้สึกร้อนที่หู ผมส่งไอ้ทัดไปตามดูเรนนี่ แล้วรู้มาว่าเมื่อวานเธอไปเที่ยวกับเพื่อน แต่วันนี้ทำไมถึงได้มีคนมาจีบเมียผม ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็ใคร!
********* To be continued
4K
![ทะลุมิติมาเป็นท่านลอร์ด แต่ขอโทษที... ผมมีระบบสร้างฐาน [RTS] ระดับแชมป์โลก!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1783420841_83693545.webp)