สาย ๆของวันธาวินจึงชวนแพรววนิตไปเดินห้างสรรพสินค้าเพื่อเลือกซื้อชุดว่ายน้ำแน่นอนว่าคนเอาแต่ใจอย่างเขาตัดสินใจเลือกให้เธอหลายสิบชุด
ธาวินคิดว่าเธอคงใช้เวลาเลือกซื้อเสื้อผ้านานเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ เขาี้เีรอ เมื่อถามไซซ์จากเธอแล้วจึงตัดสินใจหยิบเอาชุดที่ชอบใส่ตะกร้าทั้งหมด แล้วเดินตรงไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์
ร่างสูงถือถุงช็อปปิ้งออกจากร้านทันทีที่พนักงานยื่นให้ ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมากเขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธหรือเลือกเลยสักตัวแพรววนิตจึงได้แต่ขอบคุณที่เขาจ่ายเงินให้ นี่ถือเป็ของขวัญชิ้นแรกจากเขาเธอรู้สึกดีใจแม้คนซื้อจะไม่ได้คิดอะไรก็ตาม
แพรววนิตเดินตามสามีออกจากร้านมาไม่นานก็หยุดฝีเท้าตามเขา
“มีอะไรรึเปล่าคะ”เธอมองตามสายตาของร่างสูงก่อนจะตาโตเมื่อเขาจูงมือเธอเข้าร้านขายชุดชั้นในแนวเซ็กซี่แบรนด์ดัง
“ไม่เอานะคะ แพรวไม่ใส่แนวนี้ค่ะ”
“ถ้ายังเห็นเธอใส่พวกชุดชั้นในเชย ๆอีก ฉันจะเอาของเธอไปเผาทิ้งให้หมด หรือเธอชอบแบบไม่ใส่อะไรเลย”เขาก้มลงกระซิบข้างใบหูเล็ก
“อย่านะคะ”เธอหน้าแดงเรื่อแต่ก็แอบเห็นด้วยกับเขาที่ชุดชั้นในของเธอทั้งเชยทั้งเก่า ในใจลึกๆ เธอเองก็อยากดูดีในสายตาของชายที่รัก จึงปล่อยให้เขาจูงมือเข้าร้านไป
“สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ”เมื่อเดินเข้ามาพนักงานก็ร้านไหว้ต้อนรับทันที
“เดี๋ยวพวกเราเดินดูเองครับขอบคุณครับ” เขาหยิบตะกร้าขึ้นมาแล้วเดินนำไปยังโซนชุดชั้นในสตรีก่อนจะคว้าจีสตริงตัวจิ๋วใส่ตะกร้าสิบตัวรวดแพรววนิตกะแล้วว่าเขาต้องแกล้งเธอแบบนี้
ธาวินเพลิดเพลินไปกับการเลือกชุดชั้นในและชุดนอนไม่ได้นอนให้หญิงสาวพลางคิดว่าอยากเห็นเธอใส่ชุดที่เขาเลือกให้เร็ว ๆ
“เต็มสองตะกร้าแล้วนะคะเรากลับบ้านกันเถอะ”แพรววนิตเอ่ยชวนเมื่อเห็นว่าเขาเริ่มเดินไปดูพวกชุดคอสเพลย์กับถุงน่องลายตาข่ายเธอไม่มีทางใส่ชุดพวกนั้นเด็ดขาด คนตัวเล็กรีบลากร่างสูงไปที่แคชเชียร์ทันทีบรรดาชุดที่เขาเลือกน่าจะเกินร้อยชิ้นไปแล้ว
เมื่อออกจากร้านพวกเขาก็ตรงกลับบ้านเพื่อจัดกระเป๋าไปเที่ยวกระบี่สามวันสองคืนแพรววนิตจัดชุดต่าง ๆ ที่ธาวินเพิ่งซื้อให้ใส่กระเป๋าไปด้วยเพราะเขาเอาชุดชั้นในกับชุดนอนเก่า ๆลายการ์ตูนของเธอไปทิ้งเกือบหมดทันทีที่กลับมาถึงบ้านต่อหน้าต่อตาเธอ
หลังจากจัดของเสร็จแพรววนิตก็ลากกระเป๋าออกมาหน้าบ้านก่อนจะเห็นว่าธาวินยืนรออยู่ก่อนแล้ว
“ขอโทษที่ให้รอนะคะ”
“ไม่เป็ไร เตรียมตัวพร้อมแล้วใช่มั้ย”เขาเดินนำเธอไปขึ้นรถ
“พร้อมค่ะ ขอบคุณค่ะลุงชัช”เธอส่งกระเป๋าให้คนขับเอาไปเก็บไว้ท้ายรถเอสยูวีคันหรูแล้วเข้าไปนั่งข้างสามีบนรถ
ตลอดเวลาที่เดินทางทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลยจนมาถึงสนามบินดอนเมืองแพรววนิตจึงชวนคุยเล็กน้อยตอนรอเวลาขึ้นเครื่องด้วยกัน อีกฝ่ายตอบกลับมาแค่สั้น ๆจนเธอไม่กล้าถามเยอะเมื่ออยู่บนเครื่องบินเขาก็เอาแต่นั่งเช็กงานในไอแพดเหมือนเดิมส่วนเธอก็หลับตลอดทางจนถึงที่หมาย
ทันทีที่เครื่องบินภายในประเทศร่อนลงจอดอย่างราบรื่นในเวลาเกือบบ่ายโมงทั้งคู่ก็เดินไปยังอาคารผู้โดยสารขาออกก่อนจะพบกับคนของธนากรที่ยืนชูป้ายชื่อของทั้งสองคนรอรับอยู่แล้ว
“สวัสดีครับผมเป็ผู้ดูแลที่ธนาพูลวิลล่า คุณธนากรให้ผมมารับคุณธาวินกับคุณแพรววนิตครับส่งกระเป๋ามาให้ผมได้เลยครับ”
“ขอบคุณค่ะ” แพรววนิตส่งกระเป๋าลากให้เขาถือ
“ของผมไม่เป็ไรครับ ขอบคุณครับ”เขาเอาเสื้อผ้ามาไม่กี่ชุดกับไอแพดไว้ทำงาน
ทั้งคู่เดินตามคนขับรถวัยกลางคนไปยังรถตู้ที่จอดรออยู่หน้าสนามบินใช้เวลาเดินทางไม่ถึงครึ่งชั่วโมงรถก็แล่นมาจอดในบ้านพักสองชั้นขนาดใหญ่ ตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นเรียบหรู
“ที่นี่มีหกห้องนอน เจ็ดห้องน้ำสองสระว่ายน้ำส่วนตัว และดาดฟ้าครับส่วนห้องครัวคุณธนากรสั่งให้แม่บ้านเข้ามาเติมวัตถุดิบเมื่อวานแล้วครับถ้าขาดเหลืออะไรหรืออยากไปไหนติดต่อผมได้ตามนามบัตรนี้เลยนะครับ” ธาวินรับนามบัตรมาแล้วกล่าวขอบคุณก่อนที่ผู้ดูแลจะลากกระเป๋าของแพรววนิตไปในบ้านแล้วขอตัวกลับ
แพรววนิตประทับใจกับบ้านพักวิวธรรมชาติบรรยากาศเงียบสงบเป็ส่วนตัวของที่นี่จนต้องยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเก็บความสวยงามเอาไว้
ธาวินเดินเข้าไปสำรวจในครัวเพราะหิวข้าว เขาลงมือทำอาหารง่าย ๆในขณะที่หญิงสาวเดินขึ้นชั้นสองไปเก็บกระเป๋าทั้งสองใบหลังจากเอาเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวออกจากกระเป๋าหมดแล้วเธอก็เดินลงไปที่ห้องครัวเพื่อเป็ลูกมือให้ธาวิน แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทันแล้วเขาจัดโต๊ะอาหารรอเธอเรียบร้อย
แพรววนิตเดินมานั่งบนเก้าอี้พลางมองอาหารบนโต๊ะ สปาเกตตีซอสครีมเห็ดหน้าตาน่ากินสองจานถูกเสิร์ฟพร้อมไวน์สีสวย
“เธอไม่แพ้อะไรใช่มั้ย”ธาวินถามพร้อมกับนั่งลงตรงข้ามเธอ แล้วรินไวน์ใส่ทั้งสองแก้ว
“ขอบคุณนะคะ ไม่แพ้ค่ะพี่วินล่ะคะมีอะไรที่แพ้มั้ย” เธอรับแก้วจากมือเขา
“ฉันก็ไม่มีเหมือนกัน”
“แพรวเพิ่งรู้ว่าพี่วินก็ทำอาหารเก่งด้วย” เธอไม่เคยเห็นเขาเข้าครัวจริง ๆปกติเวลาอยู่บ้านก็มักขลุกอยู่แต่ในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสอง
“ไม่ได้เก่งหรอก ทำได้แค่เมนูง่าย ๆเพราะสมัยเรียนเมืองนอกต้องทำอาหารเองประจำ ฉันยังไม่เคยทำให้ใครกินเลย เธอคนแรกลองชิมให้หน่อยสิว่าถูกปากมั้ย”
แพรววนิตส่งยิ้มให้สามีเป็ครั้งแรกที่ทั้งคู่ได้คุยกันมากกว่าปกติและไม่น่าเชื่อว่านี่จะเป็ครั้งแรกที่ได้นั่งกินข้าวด้วยกันตามลำพังพวกเขาไม่เคยไปเดตกันก่อนแต่งงานด้วยซ้ำ ่เตรียมงานแต่งธาวินก็ยุ่งอยู่กับงานปล่อยให้เธอกับออแกไนซ์จัดการเองหมด แม้กระทั่งวันลองชุดยังไม่ได้ไปด้วยกันเลยเขาดูไม่สนใจเธอเหมือนเดิมจนอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมถึงแต่งงานกับเธอ
แต่วันนี้เขาทำให้หัวใจของเธอพองฟูดูเหมือนว่าทั้งคู่จะเริ่มขยับความสัมพันธ์ขึ้นทีละนิดแพรววนิตเพิ่งค้นพบว่าที่จริงเขาเป็ผู้ชายอบอุ่นคนหนึ่งถ้าตัดเื่ที่ชอบพูดจากระแนะกระแหนเธอกับแม่ออกไป
“โห อร่อยมากเลยค่ะ”เธอเงยหน้ามายิ้มหวานให้เขา
คนมองเองก็นิ่งค้างไปกับรอยยิ้มสวยของเธอที่เผยให้เห็นลักยิ้มเล็กๆ น่ารักข้างแก้ม เขาเผลอมองเธอกินอย่างเอร็ดอร่อยจนเพลิน
“ตะกละจริง ๆ เลอะเทอะหมดแล้ว”ธาวินยื่นมือไปเช็ดซอสที่มุมปากให้ ก่อนจะดูดนิ้วตัวเองทำให้ร่างบางเขินกับการกระทำนั้น
“พี่วินไม่กินเหรอคะ เดี๋ยวแพรวแย่งหมดนะ”เธอพยายามเปลี่ยนเื่
“ไม่เป็ไร เธอต้องกินเยอะ ๆ สิจะได้ไม่เป็ลมอีก” เขามองมาอย่างเ้าเล่ห์
แพรววนิตเองก็รู้ความนัยนั้นเขา้าจะบอกว่าตลอดสามวันที่อยู่ที่นี่เธอคงต้องทำงานหนักแน่นอน ที่จริงเธอสังหรณ์ใจั้แ่ตอนที่เขาพาไปซื้อเสื้อผ้าเมื่อเช้าแล้วจึงแอบงีบตลอดการเดินทางเผื่อไม่มีโอกาสได้นอนอีก
“เอ่อตอนบ่ายนี้พี่วินจะทำอะไรรึเปล่าคะ” เธอเปลี่ยนเื่อีกครั้ง
“เล่นน้ำกันมั้ย มีสระกว้าง ๆแถมอยู่ในร่มด้วย ฉันจะได้สอนเธอว่ายน้ำ”
“ดีเลยค่ะแพรวเองก็ไม่กล้าลงทะเลเหมือนกัน”
“ลองใส่ชุดว่ายน้ำลงทะเลดูสิฉันจะตีให้ก้นลายเลย ชุดพวกนั้นที่ซื้อให้ต้องใส่ให้ฉันดูคนเดียว เข้าใจมั้ย”เขาสั่งเสียงดุ เพราะแพรววนิตเป็คนรูปร่างผอมแต่มีหน้าอกและสะโพกจับไปตรงไหนก็นุ่มนิ่มเต็มไม้เต็มมือปกติเธอแต่งตัวเรียบร้อยก็มีผู้ชายมองตามเยอะอยู่แล้วเขาไม่อยากให้เธอโดนจ้องด้วยสายตาหื่นกามจากคนอื่น
“เข้าใจแล้วค่ะ”เธอรับปากอย่างขบขันกับคำพูดเหมือนหวงของของคนตรงหน้า
“อิ่มมั้ย”ธาวินถามเมื่อเห็นคนตรงหน้ากินหมดจาน
“อิ่มมากเลยค่ะพี่วินขึ้นไปจัดของได้เลยนะคะ เดี๋ยวแพรวล้างจานเสร็จแล้วจะตามขึ้นไปห้องนอนอยู่ชั้นสองทางซ้ายมือติดระเบียงค่ะ”เธอจึงอาสาล้างจานให้เพราะไม่ได้ช่วยทำอาหารเลย
“อืม ตามมาเร็ว ๆ นะ”เขาเดินเข้าไปหอมแก้มเธอแล้วผละขึ้นห้องไป ทิ้งให้หญิงสาวยืนอ้าปากค้างอยู่คนเดียว
เธอคิดในใจว่านี่มันฟีลแฟนชัด ๆเหมือนกลายเป็คู่แต่งงานที่รักกันจริง ๆแต่ก็ยังไม่อยากเข้าข้างตัวเองว่าเขาเริ่มมีใจให้ แค่วันนี้เขาทำให้เธอมีความสุขมากมันก็เหมือนฝันที่ไม่เคยคาดคิดแล้ว
1K
