เมื่อนพกลับมาจากที่ทำงานในตอนเย็น ลิลลี่ก็มารับรับอาหนุ่มที่หน้าบ้านตามปกติ ชายหนุ่มลงรถมาก็ตรงเข้ามาอุ้มหลานสาวของเขาเข้ามาในบ้าน พาไปนั่งเล่นที่โซฟาเพื่อพูดคุยกัน เมื่อนพนั่งลงน้ำก็นำน้ำดื่มเมาเสิร์ฟให้ที่โต๊ะ นพสังเกตเห็นคิ้วของน้ำมีเทปปิดแผลติดอยู่ก็ถามขึ้นมา
นพ : คิ้วของเธอไปโดนอะไรมา เมื่อเช้ายังเห็นดี ๆ อยู่เลย
คุณหนูลิลลี่รีบหันมามองหน้าน้ำเพราะกลัวเธอฟ้องคุณอาเื่วีรกรรมเมื่อเช้า เหมือนแม่พี่เลี้ยงคนเก่าที่ลาออกไป เพราะทนความแสบของเธอไม่ไหวก็ขี้ฟ้องมาก ๆ ทำให้เธอถูกอาดุประจำ แต่ยิ่งฟ้องเธอก็ยิ่งแกล้ง
น้ำหันมามองหน้าลิลลี่เห็นสีหน้าเธอเจื่อนลงก็คิดสงสาร ทำให้ตอบนพไปอีกอย่าง
น้ำ :”อ่อ ฉันซุ่มซ่ามเองค่ะ เมื่อกลางวันจังหวะลุกขึ้นไม่ได้ดูชนขอบตู้คิ้วก็เลยแตกนิดหน่อย”
นพ: “ดีแล้วที่ไม่เป็อะไรมาก คราวหลังก็ระวังตัวหน่อยละกัน”
นพก็พูดตามน้ำไปแต่เขารู้แล้วว่านี่ต้องเป็ฝีมือหลานสาวตัวดีแน่นอน แต่ก็อยากดูว่าน้ำจะมีวิธีรับมือหลานสาวของเขาได้หรือไม่ จึงหันไปคุยเล่นกับลิลลี่ต่อ เมื่อลิลลี่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกพอใจในตัวน้ำขึ้นมาเล็กน้อย คิดในใน อย่างน้อยก็ไม่ขี้ฟ้อง
หลังจากเสิร์ฟน้ำเสร็จน้ำก็ลุกขึ้นเดินออกไป
จากห้องนั่งเล่น ปล่อยให้อาหลานพูดคุยเล่นกันอย่างสนุกสนาน เธอลุกเดินไปหาแต๋วและพากันไปที่ห้องพักด้านหลังและแยกกันเข้าห้องอาบน้ำ พักผ่อน
เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จน้ำกำลังจะล้มตัวลงนอนก็มีเสียงเคาะประตูจากด้านนอก นพมาเคาะเรียกขอคุยด้วย
นพ :”น้ำ เธอนอนหรือยัง ขอคุยด้วยหน่อย”
น้ำ: “ค่ะ สักครู่นะคะ ลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าเรียบร้อยจึงเดินไปเปิดประตู”
นพชวนเธอเดินออกไปคุยที่โต๊ะในศาลาตรงสวนข้างบ้าน เธอจึงเดินตามเขาออกไป เมื่อไปถึงเขาก็เชิญให้เธอนั่งตรงข้ามกัน และเริ่มพูดคุย
นพ: “ ที่คิ้วเธอแตกวันนี้เพราะฝีมือลิลลี่ใช่มั้ย บอกฉันมาตามตรงเถอะ”
น้ำพยักหน้าตอบเบา ๆ นพจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาอ่อนโยน
นพ :”เพราะอะไรเธอถึงไม่บอกว่าลิลลี่เป็คนทำละเมื่อตอนเย็น” เขาถามเพราะอยากรู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าคิดอะไรอยู่
น้ำ: “ถึงฉันฟ้องคุณไปก็เกิดประโชน์อะไร คิ้วฉันก็แตกไปแล้ว ดีไม่ดีคุณหนูจะยิ่งพาลเกลียดฉันเข้าไปอีกยิ่งแย่ไปกันใหญ่”
นพยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า และคิดว่าต่อไปเธอคงเอาชนะใจลิลลี่ได้ไม่ยาก เธอดูใจเย็นมากกว่าพี่เลี้ยงคนก่อนเยอะเลย
นพ:” ขอบใจมากนะที่เธอเข้าใจและไม่โกรธลิลลี่ ้าให้ฉันช่วยอะไรก็บอกนะ ไม่ได้เป็อะไรมากใช่มั้ย”
น้ำ: “ค่ะ ไม่เป็อะไรมากคะ น้ำจะพยายามปรับตัวเข้ากับคุณหนูให้เร็วที่สุดนะคะ”
นพ: “ฉันเป็กำลังใจให้นะ เธอต้องทำได้”
น้ำเงยหน้ามองพ่อเทพบุตรตรงหน้า คิดในใจหน้าแดง พูดออกมาได้ให้กำลังใจชั้น ชั้นก็สู้ตายถวายหัวเลยสิงานนี้ 5555
ที่ทำได้แค่พยักหน้าเบา ๆ แล้วขอตัวไปนอน คืนนี้เธอคงฝันดี หรือจะแอบหลงรักพ่อเทพบุตรเข้าให้แล้ว นี่ช้นเดินกลับห้องขาพันกันเป็ปูไปแล้วมั้ง ก็คนมันอายนี่นา
นพนั่งมองหญิงสาวที่เดินกลับไปทางข้างบ้านเพื่อเข้าห้องนอนของเธอ อมยิ้มเบา ๆ คิดในใจ ยายนี่ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ
สักพักเขาก็เดินเข้าบ้านไปนอนพักผ่อนด้วยเหมือนกัน
71K
