เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนตอนนี้อายุครรภ์ของนวพรรษได้ 8 เดือน ท้องเริ่มโตขึ้นนูนเด่นชัดเจน เ้าตัวเล็กในท้องก็ขยันดิ้นเคลื่อนไหวร่างกายให้คุณพ่อกับคุณแม่ตื่นเต้นตลอด หลังๆ เวลาขยับดิ้นคุณแม่เริ่มมีอาการเจ็บเล็กน้อย พอคุณพ่อเอามือลูบปลอบเ้าตัวเล็กในครรภ์ก็เหมือนจะเชื่อฟังคุณพ่อหยุดดิ้นเพื่อให้คุณแม่คลายเจ็บ จนบางทีคุณแม่นึกน้อยใจที่ลูกน้อยในครรภ์ดูจะรักและเชื่อฟังคุณพ่อมากกว่าคนอุ้มท้องเสียอีก ่หลังๆ เวทานนท์ไม่ยอมให้คุณแม่ท้องโตตามตัวเองไปทำงานที่บริษัทเพราะท้องเริ่มโต เริ่มเดินเหินลำบาก และเป็ตะคริวบ่อยๆ จนตอนนี้ตัวเวทานนท์เองเลยต้องเอางานมานั่งทำที่บ้านแล้วเฝ้าคุณแม่ท้องโตแทน ส่วนที่บริษัทก็ให้เ้าสัวกับธนศิลป์ดูแลไป ตอนนี้คุณพ่อกำลังนวดเท้าให้คุณแม่ท้องโตเพราะเท้าบวมโดยให้คุณแม่นอนบนโซฟาตัวใหญ่แล้ววางขาบนตักของคุณพ่อ
“เท้าบวมมากเลยที่รัก แต่ก็ดูอวบๆ น่ารักดี สบายขึ้นไหม ฮืมม ฟอดดดดด”
เวทานนท์ก้มลงหอมเท้าบวมน่ารักของคุณภรรยาอย่างหมั่นเขี้ยว
“พี่เวย์ ไม่เอาครับมันสกปรก”
คุณแม่รีบถดขาถอยหนี คุณพ่อคว้าขาเรียวกลับมาวางบนตักอีก
“สกปรกที่ไหน น่ารักและหอมขนาดนี้ ” พูดไปมือก็ลูบคลึงเท้าอวบไป
“คุณเวย์คะ มีแขกมาขอพบค่ะ”
เสียงสาวใช้เข้ามารายงานเ้านาย พร้อมการปรากฎกายของคนในอดีต
“อิงจันทร์” ชื่อนี้ถูกเอ่ยออกจากริมฝีปากหยักของเวทานนท์
“พี่เวย์ สวัสดีครับ คิดถึงจังเลย”
ร่างเล็กน่ารักน่าทะนุถนอม ใบหน้าหวานละมุนผิวขาวสว่างใส กล่าวทักทายเวทานนท์พร้อมกับวิ่งเข้ามาสวมกอดและหอมแก้มร่างหนาที่ยังมีเท้าเรียวอวบนิดๆ ของภรรยาวางอยู่ที่ตัก ด้วยความใไม่ทันตั้งตัวเลยเผลอลุกขึ้นผลักร่างเล็กที่โผเข้าหาออกห่างจากตัวทำให้เท้าของอีกคนตกจากตักหนา
“โอ๊ยยย”
เสียงจากร่างอวบและร่างเล็กดังขึ้นพร้อมกัน คนตัวสูงได้สติรีบหันไปมองคุณแม่รีบเข้าไปโอบประคองให้นั่งแล้วใช้หมอนข้างมาหนุนหลังให้
“พี่ขอโทษที่รัก พี่ใไปหน่อย ฟอดดดด เจ็บไหมครับคนดี”
พลางหอมแก้มนวลของคุณแม่ ก่อนจะหันไปทางร่างเล็กบางของอีกคนที่ตอนนี้ยืนทำหน้างออยู่ ก่อนจะแนะนำให้ภรรยารู้จัก
“เอ่อ ที่รักครับนี่อิงจันทร์เคยเป็”
“เป็คนรักของพี่เวย์ครับ สวัสดีครับคุณนิวซินะ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
อิงจันทร์รีบพูดแทรกก่อนที่เวทานนท์จะพูดแนะนำตัวเสร็จ ตอนที่เดินเข้ามาเขาได้ยินคนรับใช้พูดว่าจะไปเรียนคุณเวย์กับคุณนิวก่อนฉนั้นคนหน้าหวานตรงหน้าน่าจะเป็คุณนิว ฝ่ายคนท้องกำลังประเมินสถานการณ์ดูอีกฝ่ายอยู่ว่า้าอะไรมาดีหรือมาร้าย แต่จากที่ดูๆ แล้วน่าจะมาแบบไม่เป็มิตรและไม่ปรารถนาดีมากกว่า
“สวัสดีดีครับคุณอิงจันทร์ ยินดีที่ได้รู้จักคนรักเก่าของสามีผมครับ”
นวพรรษตอบกลับอีกฝ่ายด้วยสีหน้ายิ้มแย้มซึ่งอิงจันทร์ประเมินแล้วน่าจะเยาะเย้ยมากกว่า
“เอ่อ อิงจันทร์มีธุระอะไรหรือเปล่าถึงมาหาพี่ และรู้จักบ้านพี่ได้ยังไง”
มองจากสัมภาระที่อีกคนเอามาแล้วไม่น่าจะมาเยี่ยมแบบธรรมดาเพราะมีกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่มาด้วย คงไม่นำความเดือดร้อนมาให้เขาหรอกนะ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว
“พี่เวย์ อิงมีเื่จะรบกวนพี่เวย์ พอดีอิงเพิ่งกลับมาจากอังกฤษเพิ่งลงเครื่องมา ยังไม่ได้ทันได้จองโรงแรมเลยกระเป๋าตังค์ของอิงก็โดนล้วงที่สนามบิน อิงไม่รู้จะติดต่อใคร อิงเลยลองโทรหาพี่เวย์เบอร์เก่าก็ติดต่อไม่ได้ อิงเลยเสิร์ชจากอินเตอร์เน็ตมีชื่อกับข้อมูลพี่เวย์อิงเลยเสี่ยงมาดู ระหว่างนี้อิงขออาศัยพักที่บ้านพี่เวย์ได้ไหม”
อิงจันทร์คิดว่าเวย์ทานนท์เคยรักตัวเองมากไม่ว่าจะขออะไรก็ได้หมด ถึงแม้ตอนนี้อีกฝ่ายบอกว่ามีภรรยาซึ่งเป็ผู้ชายที่ท้องแก่แล้วก็เถอะ ถึงแม้ใบหน้าฟ้าประทานดูละมุนไปหมดจะว่าหล่อก็หล่อมากหล่อแบบโอปป้า จะว่าสวยหวานก็ได้เหมือนเป็ลูกรักพระเ้าแต่ดูยังไงก็เป็ชายร่างสูงโปร่งอยู่ดีถึงแม้ตอนนี้จะดูอวบอิ่มชวนมองก็นะ ดูแล้วไม่น่าจะใช่สเปกของเวทานนท์ พี่เวย์เคยบอกว่าเค้าชอบผู้ชายตัวเล็กๆ บางๆ ขาวๆ ดูแล้วน่าทะนุถนอมแบบอิงจันทร์นั่นเอง ดังนั้นเค้าจะแย่งพี่เวย์กลับมาเป็ของเค้าอีกครั้งคงไม่ยาก ถ้ารู้ว่าเวทานนท์รวยขนาดนี้อิงจันทร์จะไม่ทิ้งไปหาเพื่อนตาน้ำข้าวเด็ดขาด อยากย้อนกลับไปแก้ไขอดีตแต่คงไม่ได้แล้วล่ะ นอกจากจะแย่งคนตัวสูงกลับคืนมาเป็ของตัวเอง
เวทานนท์คิดหนักเห็นใจอิงจันทร์แต่ก็เกรงใจนวพรรษกลัวคุณแม่ท้องแก่อวบอิ่มของเขาจะคิดมาก ถ้าโดนเมียงอนไม่เป็ผลดีแน่ เวทานนท์คนคลั่งรักกลุ้มใจเลยทีนี้
“แล้ว อิงได้ติดต่อที่บ้านบ้างหรือยังครับ”
“คือ ที่บ้านอิงไปเที่ยวต่างประเทศกันหมดไม่มีใครอยู่บ้านเลย แล้วอิงก็ไม่รู้จักใครเลย”
คนสวน แม่บ้าน ลุงป้าน้าอา จะไม่มีเลยหรือไงวะ ไหนบอกว่าเพิ่งได้ทุนไปเรียนตอนมหาลัยเพื่อนสนิทตอนมัธยมจะไม่เหลือเลยหรือไง คนตัวสูงได้แต่คิดในใจ แต่ยังไม่ทันได้ตอบ เสียงเมียเขาก็ดังขึ้นมาก่อน
“พี่เวย์ครับ อยู่คุยกับคุณอิงแล้วกัน ได้เื่ว่ายังไงแจ้งนิวด้วยนะครับ เดี๋ยวนิวจะขึ้นไปพักผ่อนก่อน”
นวพรรษเอ่ยบอกสามีเพื่อบอกใบ้ให้รู้ว่าเื่นี้ควรจะรีบจัดการยังไงถึงจะถูกใจมนุษย์เมีย แต่ถ้าเวทานนท์ยังอาลัยอาวรณ์แฟนเก่าอยู่นวพรรษจะไม่ทน ไม่ใช่ว่าเขาเป็คนใจแคบอะไร แต่ดูแล้วอิงจันทร์ไม่น่าจะไว้ใจสักเท่าไร ดีมาดีกลับร้ายมาร้ายกลับไม่โกง
“มา เดี๋ยวพี่พาไปครับ”
“ไม่เป็ไรครับ เดี๋ยวให้ป้าใจพานิวไปก็ได้ พี่เวย์คุยกับแขกเถอะ ป้าใจครับรบกวนพานิวขึ้นไปพักข้างบนหน่อยได้ไหมครับ”
นวพรรษเอ่ยเรียกแม่บ้านที่เดินผ่านมาพอดี ทำให้เวทานนท์ที่จะลุกเข้าไปประคองภรรยาคนงามเก้อ เอ๋อกินเลย สงสัยงานนี้งอนง้อยากแน่ถ้าไม่จัดการอะไรให้เสร็จสรรพถูกใจมนุษย์เมีย อิงจันทร์ที่มองดูและรับรู้ถึงสถานการณ์ของทั้งคู่เป็โอกาสอันดีที่จะสุมไฟเข้าไปอีกเลยรีบเข้ามาเกาะแขนล่ำของคนตัวสูง พร้อมพูดจาออดอ้อนหวังให้คนเคยรักเห็นใจ
“นะพี่เวย์ ให้อิงอาศัยพักอยู่ที่นี่กับพี่เวย์เถอะนะครับ เดี๋ยวอีกอาทิตย์คุณพ่อคุณแม่ก็กลับมาแล้วอิงจะไม่รบกวนเลยครับ”
“พี่ว่า…”
“มีอะไรกันหรือเ้าเวย์”
เสียงเ้าสัวเวทินดังขึ้นพร้อมกับการปรากฎกายของเ้าสัวกับภรรยาอย่างธนศิลป์
“คุณพ่อ พี่ท้อป สวัสดีครับ อิงจันทร์นี่คุณพ่อของพี่กับพี่ท้อปภรรยาคุณพ่อพี่ นี่อิงจันทร์ครับผมเคยคบตอนอยู่อังกฤษน่ะครับ”
อิงจันทร์ยกมือไหว้เ้าสัวเวทินกับธนศิลป์อย่างที่คิดว่าอ่อนช้อยพร้อมกับยิ้มหวานเพื่อให้ผู้ใหญ่รักและเอ็นดู
“สวัสดีดีครับคุณพ่อ สวัสดีครับพี่ท้อป อิงจันทร์ครับเป็คนรักของพี่เวย์ครับ”
“สวัสดีหนูอิง ใช่คนที่แกเคยเว่าให้พ่อฟังว่าทิ้งแกไปคบกับแฟนต่างชาติหรือเปล่าเ้าเวย์”
คำพูดของเ้าสัวทำเอาทั้งอิงจันทร์ทั้งเวทานนท์สะดุ้ง ผมเคยบอกกับพ่อตอนไหนครับท่านเ้าสัวจำได้ว่าไม่เคย เวทานนท์ได้แต่คิดในใจ
“ครับพ่อ พอดีอิงจันทร์เพิ่งกลับมาจากอังกฤษแล้วกระเป๋าตังส์หายคุณพ่อคุณแม่และคนที่บ้านไม่อยู่ไปเที่ยวต่างประเทศกันหมด อิงเค้าเลยมาขอพักที่บ้านเราสักพักสักอาทิตย์ระหว่างรอที่บ้านกลับมาครับ”
คนตัวสูงอธิบายให้ผู้เป็พ่อฟัง ส่วนธนศิลป์ได้ขอปลีกตัวขึ้นไปข้างบนแล้ว
“อ้าวเหรอ แล้วหนูแจ้งความหรือยังล่ะ ”
เ้าสัวหันมาถามอิงจันทร์ ส่วนอิงจันทร์ทำหน้าเหรอหราเพราะเื่ที่กุขึ้นมา ไม่ได้เตรียมการถึงขึ้นเื่แจ้งความ
“แจ้งแล้วครับ หลังแจ้งความเสร็จอิงก็นั่งรถมาหาพี่เวย์ เพื่อที่จะขอพักที่นี่เลยครับ”
“เอาอย่างนี้ไหมหนูอิง เดี๋ยวหนูไปพักที่โรงแรมของลุงแล้วกันจนกว่าที่บ้านหนูจะมารับ ลุงให้พักฟรี กินอาหารที่โรงแรมฟรีเลย”
“เกรงใจคุณพ่อจังเลยครับ ที่จริงอิงพักที่นี่ก็ได้ครับ ห้องที่โรงแรมจะได้เอาไว้ให้แขกพักจะได้ไม่เสียรายได้”
เ้าสัวเวทินผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านประสบการณ์ชีวิตมานานมีหรือจะมองไม่ออกว่าอิงจันทร์้าอะไร จะหักหาญไล่ตรงๆ ก็จะหาว่าผู้ใหญ่รังแกเด็ก จะให้อยู่ที่นี่ก็คงจะสร้างปัญหาให้ไอ้เ้าลูกชายตัวดีกับลูกสะใภ้ที่น่ารักของตนแน่นอน จะปล่อยให้ไอ้เ้าตัวดีมันตัดสินใจก็คงไม่เด็ดขาดดีไม่ดีมันจะเห็นใจเขาอีก อย่างว่าแหละมันเคยรักเคยถูกใจของมัน อาจจะทำให้นวพรรษคุณแม่ของหลานปู่คิดมาก เดี๋ยวตัวพ่อจะจัดการขวากหนามออกให้ลูกสะใภ้คนโปรดเอง
“ ไม่เป็ไรอย่าคิดมาก ลุงว่าไปพักที่โรงแรมของลุงอย่างที่ลุงว่านั่นแหละ ไม่ต้องเกรงใจหนูจะเลือกเอาห้อง VIP เลยก็ได้ แต่ถ้าพักที่นี่เดี๋ยวจะทำให้น้องนิวเมียเ้าเวย์ ลูกสะใภ้ของลุงไม่สบายใจเอาเปล่าๆ เ้าเวย์อาจจะไม่คิดอะไร แต่ลุงกลัวลูกสะใภ้ลุงจะคิดมาก อารมณ์คนท้องยิ่งไม่แน่ไม่นอนเผลอๆ มีปัญหากับเ้าเวย์อีก ใช่ไหมเ้าเวย์ หวังว่าหนูอิงคงเข้าใจที่ลุงพูดนะ”
เวทานนท์ที่โดนโยนลูกต่อถึงกับสะดุ้งแค่คิดว่าจะมีปัญหากับเมียโดนเมียงอนเ้าตัวก็กลัวแล้ว เมียโกรธไม่ให้นอนกอดนี่แย่เลยอกแตกตายแน่
“ครับ เอาอย่างที่พ่อพี่ว่าแล้วกันนะอิง ถึงแม้พี่จะไม่คิดอะไรกับอิงแล้ว พี่เห็นอิงเป็น้องคนหนึ่งเท่านั้นนะ พี่ช่วยเหลืออิงได้เท่านี้จริงๆ พี่ไม่อยากให้เมียพี่คิดมาก ไม่อยากให้เมียที่พี่รักมากกังวลใจ อิงเข้าพี่นะ”
เวทานนท์ตัดสินใจพูดความในใจออกมาเพื่อให้อีกฝ่ายเข้าใจและเลิกหวังในตัวเขา ฝ่ายอิงจันทร์ที่เห็นแววตาที่คนตัวสูงมองตัวเองแล้วมันว่างเปล่ามันไม่เหมือนตอนที่เวทานนท์เคยมองตอนคบกัน ส่วนแววตาที่เวทานนท์มองภรรยาตัวเองและพูดถึงภรรยาตัวเองมันดูเปล่งประกายของคนที่มีความสุข แววตาที่รักมากและเทิดทูนพร้อมจะปกป้อง มันเป็ประกายของความสุขมากกว่าตอนที่คบกับเขาเสียอีก ไหนจะฝ่ายเ้าสัวที่ดูเหมือนกันจะรักและเอ็นดูลูกสะใภ้มากออกแรงปกป้องสุดฤทธิ์ หรือว่าอิงจันทร์ต้องยอมรับความพ่ายแพ้นี้แล้ว เขาผิดเองที่เป็ฝ่ายบอกเลิกเวทานนท์ก่อนถึงแม้ตอนนั้นตนเองจะไม่ได้รักอะไรเวทานนท์มากมายเพียงแต่เขาดูหล่อดี ดูแลและตามใจอิงจันทร์มากเท่านั้นแต่เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเวทานนท์จะรวยขนาดนี้ เค้าเองคิดว่าเวทานนท์เป็แค่พนักงานบริษัทที่ได้รับเงินเดือนมากเท่านั้นพร้อมทั้งคนตัวสูงยังไม่เคยล่วงเกินตัวเองไปมากกวา่การจับมือ หอมแก้ม จูบหน้าผากเลย พอเจอกับไมเคิลเพื่อนที่เรียนคลาสเดียวกันที่เป็ลูกคนรวยกับการเอาใจใส่การเข้าถึงเนื้อถึงตัวจนถึงขั้นมีอะไรกันจนทำให้อิงจันทร์ติดใจหลงไหลในรสกามารมณ์ที่เพื่อนซี้มอบให้ จึงตัดสินใจบอกเลิกเวทานนท์ทันทีที่เขาจับได้ว่าอิงจันทร์มีโลกสองใบ ความรักของอิงจันทร์กับไมเคิลไปได้สวยจนทั้งคู่ใกล้จะเรียนจบอิงจันทร์จับได้ว่าไมเคิลแอบมีโลกสองใบเหมือนกันและประกอบกับเค้าเห็นข่าวของเวทานนท์ให้สัมภาษณ์ในนิตยสารธุรกิจในฐานะนักธุรกิจที่หล่อเหลาและร่ำรวยที่ประสบผลสำเร็จั้แ่อายุยังน้อย พอรับใบปริญญาบัตรเสร็จเค้าก็จองตั๋วเครื่องบินกลับเมืองไทยเพื่อมาหาเวทานนท์ทันที โดยทิ้งไมเคิลให้อยู่กับโลกอีกใบโดยไม่แคร์ เพราะคิดว่ายังไงเวทานนท์ยังคงลืมตัวเองไม่ได้ อิงจันทร์ลืมคิดเผื่อความเสียใจไว้ด้วยตอนนี้เลยเท่ากับว่าเขาต้องมาเผชิญกับความผิดหวังอย่างตั้งตัวไม่ทัน แต่จะให้ถอยเลยเื่ที่โกหกไว้ว่ากระเป๋าเงินหายกับที่บ้านไปเที่ยวต่างประเทศก็จะเป็การเสียหน้า เขาเลยต้องจำใจทำเป็รับข้อเสนอของเ้าสัวเวทินไว้ก่อนแล้วกัน ดีซะอีกจะได้นอนเล่นฟรีๆ ที่โรงแรม 6 ดาว ที่หรูที่สุดในย่านนี้ ไหนๆ ก็ไหนแล้วขอเงินไว้ช้อปปิ้งด้วยเลยแล้วกัน
“งั้นเอาตามที่พี่เวย์กับคุณพ่อเสนอก็ได้ครับ แต่จะเป็การรบกวนไหมถ้าอิงจะขอยืมเงินจากพี่เวย์ก่อน เพราะตอนนี้กระเป๋าเงินอิงไม่มีเลย บัตรก็ไปกับกระเป๋าหมด เดี๋ยวคุณพ่อกับคุณแม่กลับมาอิงจะคืนให้”
“เอาที่ลุงนี่ ลุงให้สองแสนฟรีๆ เลยนะ หนูอิงไม่ต้องคืนหรอกถือว่าตอบแทนที่หนูเข้าใจลุง และเป็การซื้อความสบายใจให้น้องนิวลูกสะใภ้ของลุง เดี๋ยวลุงให้คนขับรถไปส่งที่โรงแรมเลยแล้วกันนะ พอไปถึงโรงแรมเดี๋ยวผู้จัดการเขาจะมารับหนูและเอาเงินสดให้หนูสองแสน”
เ้าสัวเวทินจัดการให้เสร็จสรรพ พร้อมรีบกำจัดขวากหนามทันที พร้อมทั้งโทรหาผู้จัดการโรงแรมเื่ห้องพักของอิงจันทร์และให้ผู้จัดการเตรียมเงินสดไว้ให้อิงจันทร์ด้วย
“ป่ะเ้าเวย์ลากกระเป๋าออกมาให้หนูอิงหน่อย พ่อจะให้ลุงสุขไปส่งที่โรงแรม ป่ะหนูอิงตามลุงมา”
อิงจันทร์กับเวทานนท์เลยต้องเดินตามเ้าสัวออกไปโดยมีเวทานนท์ลากกระเป๋าเดินทางของอิงจันทร์ไปด้วย
87K
